Το Μακαρόν του νεο-μεγαλοϊδεατισμού

Φίλε μου Πιτσιρίκο, συνεχίζεται η παράσταση στην θαλάσσια αμφισβητούμενη περιοχή που διεκδικείται από την Ελλάδα και την Τουρκία, όπως είπε και το State Department, με την επισήμανση ότι πρέπει να σταματήσουν οι προκλήσεις από την πλευρά του Ερντογάν.

Μετά την κίνηση της μερικής οριοθέτησης ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Αιγύπτου μέχρι τον 28ο μεσημβρινό και την έκρηξη στο λιμάνι της Βηρυτού -που αποσταθεροποίησε εντελώς τον μικρο και χιλιοταλαιπωρημενο Λίβανο- ήρθε και η υπογραφή συνθήκης μεταξύ ΗΑΕ και Ισραήλ για να δέσει το γλυκό.

Ναι, όλα τυχαία συμβαίνουν. Συμπτώσεις διαβολικές που έρχονται η μια πίσω από την αλλη.

Ήρθε κι ο Μακαρόν να συμπαρασταθεί στην χώρα που αγαπά ο θεός και την οδηγεί ο σύγχρονος Μωυσής.

Ο Μακαρόν έχει θυμώσει πολύ που οι Τούρκοι έχουν βάλει πόδι στην Λιβυη την οποία η αιώνια φίλη Γαλλία κατέστρεψε πριν μερικά χρόνια για να βάλει στο χέρι τις πλουτοπαραγωγικές της πηγές αλλά δεν της βγήκε.

Έχει επίσης στεναχωρηθει πολύ που η Ελλάδα δεν αγόρασε τις πανάκριβες γαλλικές φρεγάτες.

Είναι τρομερή η ατυχία των Γάλλων που υποτίθεται ότι παράγουν πρώτης ποιότητας οπλικά συστήματα, για οποία όμως δεν υπάρχουν τόσο καλοί πελάτες όσο στο παρελθόν.

Και να πει κανείς ότι οι Γάλλοι δεν φημίζονται για το κάτι τις που δίνουν -και μάλιστα κάτω από το τραπέζι- όταν υπογράφουν αμυντικές συμφωνίες;

Το αντίθετο ισχύει. Κι όμως η επιχείρηση δεν πάει καλά. Φταίει το προϊόν, φταίει το Marketing η μήπως και τα δυο;

Ό,τι και να συμβαίνει, ο Μακαρόν ζει το δικό του ναπολεόντειο μεγαλείο. Μες στο μυαλό του είναι ο κυρίαρχος της …Μεσογείου και συμπεριφέρεται ως αφέντης στον Λίβανο και ως προστάτης της Ελλάδας.

Προσποιείται επίσης ότι δεν αντιλαμβάνεται ποιος είναι ο μαέστρος και ο σκηνοθέτης της παράστασης.

Οι ΗΠΑ επιχειρούν να πιέσουν τον Ερντογάν και την Τουρκία, χρησιμοποιώντας αριστοτεχνικά τα πιόνια τους στην περιοχή, το Ισραήλ, την Ελλάδα, την Αίγυπτο και τα ΗΑΕ.

Προς το παρόν ο Ερντογάν -αλλά και η Γερμανία για διαφορετικούς λόγους- πιάστηκε στον ύπνο και φαίνεται αιφνιδιασμένος.

Οι επιλογές που έχει είναι βασικά δυο:

Είτε να αποδεχθεί την προσφορά που του γίνεται, επιστροφή στο αμερικανικό μαντρί και για αντάλλαγμα τμήμα της ΑΟΖ που αντιστοιχεί στο Καστελοριζο και συνεκμετάλλευση του πλούτου της Κύπρου μέσω νέας διαδικασίας επίλυσης του χρόνιου αυτού προβλήματος.

Είτε να πιέσει περισσότερο παίζοντας το παιχνίδι του τρελού, απειλώντας με αποχώρηση από το ΝΑΤΟ, σύσφιξη των σχέσεων με Ρωσία και Ιράν και αύξηση της πίεσης στην Ελλάδα και Κύπρο.

Πρόκειται για το chicken game που είχα αναφέρει σε άλλο κείμενό μου.

Το ερώτημα στην περίπτωση αυτή είναι το ποσό πολύ θέλουν και χρειάζονται στους σχεδιασμούς τους την Τουρκία οι Αμερικανοί. Πόσο ρίσκο είναι διατεθειμένοι να αναλάβουν σε αυτό το μπρα ντε φερ και οι δύο πλευρές.

Το αστείο της υπόθεσης είναι πως η Ελλάδα πανηγυρίζει για την στάση των …συμμάχων και δεν αντιλαμβάνεται ότι την χρησιμοποιούν ως πολιορκητικό κριό για τα δικά τους σχέδια και συμφέροντα.

Σήμερα που ο Ερντογάν είναι εξαιρετικά πιεσμένος είναι η χρυσή ευκαιρία για την Αθήνα να πιέσει για απευθείας διαπραγματεύσεις με την μεσολάβηση του ΟΗΕ ή της Ελβετίας, προκειμένου να καθοριστεί από κοινού η ατζέντα με την οποία οι δυο χώρες θα πάνε στην Χάγη προς επίλυση των διαφορών τους.

Η διαπραγμάτευση με την διαμόρφωση λογικών και όχι εξωπραγματικών κόκκινων γραμμών που θα οδηγήσουν σε έναν έντιμο και λειτουργικό για τις δυο χώρες συμβιβασμό είναι η μοναδική αληθινά πατριωτική λύση.

Αφού μπόρεσε ο Βενιζέλος να διαπραγματευτεί με τον Κεμαλ και να καταλήξουν σε μια συμφωνία που έσωσε τον Ελληνισμό από τα χειρότερα, πέντε μόλις χρόνια μετά από την καταστροφή της Σμύρνης, μπορούν οι δυο χώρες να κάνουν κάτι παρόμοιο και τώρα.

Μάλλον, όμως, θα χρειαστούν μια ακόμα καταστροφή για να το αποφασίσουν.

Οι κόκκινες γραμμές για την Ελλάδα θα πρέπει κατά την γνώμη μου να είναι δυο.

Πρώτον η θέση ότι όλα τα νησιά έχουν δική τους υφαλοκρηπίδα.

Δεύτερον, η διασφάλιση των συμφερόντων της Κυπριακής δημοκρατίας και η διακοπή των τουρκικών προκλητικών ενεργειών εντός της ΑΟΖ της.

Αν υπάρχουν διαφωνίες με την Άγκυρα για το ζήτημα αυτό, η παραπομπή στο διεθνές δικαστήριο θα πρέπει να είναι μονόδρομος.

Από την πλευρά τους, Ελλάδα και Κύπρος, θα πρέπει να σταματήσουν τις ιστορίες για τον EastMed και να πιέσουν να περάσει ο αγωγός μέσα από την Τουρκία.

Τα κοινά συμφέροντα είναι που δημιουργούν κοινά πεπρωμένα.

Η Ελλάδα θα μπορούσε, επίσης, να δεσμευτεί πως δεν θα επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στο Αιγαίο και ότι θα παραπέμψει το ζήτημα της ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο και στην περιοχή του Καστελόριζου στο διεθνές δικαστήριο.

Σε αντάλλαγμα, η Τουρκία θα αποδεχόταν την υφαλοκρηπίδα των νησιών, θα απέσυρε διεκδικήσεις που αφορούν κατοικημένα ελληνικά νησιά και θα συμφωνούσε για την παραπομπή στο διεθνές δικαστήριο όλων των περιπτώσεων βραχονησίδων όπου η κυριαρχία δεν είναι σαφής από τις υπάρχουσες συνθήκες.

Μόνο καταστάσεις win-win είναι βιώσιμες.

Η Ελλάδα δεν είναι Καναδάς να συνορεύει με τον Ατλαντικό και τον Ειρηνικό ωκεανό. Η γεωγραφία της δεν αλλάζει.

Ούτε τα συγκριτικά της μεγέθη με την Τουρκία θα βελτιωθούν στο μέλλον.

Σε 30 χρόνια από τώρα, η γεροντοχωρα που θα ονομάζεται Ελλάδα θα έχει μόνο όσα της επιτρέψει να κρατήσει ο αντίπαλος της σε μια απολύτως ανισοβαρη διαπραγμάτευση.

Το πρόβλημα, όμως, της σημερινής Ελλάδας δεν είναι η Τουρκία. Είναι η αρρωστημένη αντίληψη πως κάθε συμβιβασμός ισοδυναμεί με ήττα.

Αυτή είναι η αντίληψη των Ελλήνων που την ίδια στιγμή έχουν υπογράψει μνημόνια υποτέλειας για τα επόμενα 100 χρόνια και αγωνιούν για το αν θα μπορέσουν να παραμείνουν τα γκαρσόνια της Ευρώπης και το 2021, λόγω του κορονοϊού.

Δεν είναι πολιτικό το πρόβλημα, είναι ψυχιατρικό.

Επανέρχομαι στον Κεμαλ και τον Βενιζέλο πριν κλείσω.

Είναι πολύ πιθανό ο Βενιζέλος να είχε συνειδητοποιήσει πως η Ελλάδα -και με δική του υπαιτιότητα- χρησιμοποιήθηκε από τους …συμμάχους, και στην συνέχεια πετάχτηκε σαν στυμμένη λεμονόκουπα, και για αυτό αποφάσισε να διαπραγματευτεί απευθείας με τον εχθρό του χωρίς την διαμεσολάβηση κανενός προστάτη η συμμάχου.

Είχε συναίσθηση της αδύναμης θέσης της χώρας του μετά από μια τρομακτική στρατιωτική ήττα, καταλάβαινε όμως και τις αδυναμίες του αντιπάλου του.

Διαπραγματεύτηκε με αξιοπρέπεια και ρεαλισμό εξασφαλίζοντας μια συμφωνία που κράτησε ελληνική την Κρήτη και την Μακεδονία μέσα από την ανταλλαγή των πληθυσμών.

Μπορεί να υπήρξε το εργαλείο των Αγγλογάλλων στην περιοχή για αρκετά χρόνια, ηλίθιος όμως δεν ήταν.

Τώρα είναι η ώρα για ανάληψη πρωτοβουλιών από την Ελλάδα στο διπλωματικό επίπεδο.

Χρειάζεται έντιμη διαπραγμάτευση για εξεύρεση συμφωνίας πάνω σε όλα τα ανοιχτά ζητήματα με την Τουρκία.

Η πολιτική της απομόνωσης της Τουρκίας με την σύναψη συμμαχιών με Ισραήλ και Αίγυπτο κατά το πρόσταγμα των Αμερικανών, είναι μια ακόμα πομφόλυγα του πάλαι ποτέ μεγαλοϊδεατισμού, που αργά η γρήγορα θα σπάσει.

Κι όταν βρεθούμε ξανά μόνοι μας -που θα βρεθούμε χωρίς αμφιβολία- μια ακόμη ελληνική πόλη θα φλέγεται. Και δεν θα είναι ούτε η Σμύρνη, ούτε η Αμμόχωστος.

Φιλία από την Εσπερία

Ηλίας

Υ.Γ. Ε ρε μπινελίκια που θα φτάσουν στο mailbox σου για αυτό το κείμενο, Πιτσιρίκο μου! Θα ευχαριστηθείς τουλάχιστον block.

(Φίλε Ηλία, έχει και τα καλά του να ζεις στο προτεκτοράτο. Ξέρεις πως δεν σου πέφτει λόγος για τίποτα. Και το παίρνεις απόφαση, αφού οι Έλληνες είναι ευχαριστημένοι με αυτό. Ηλία, τα θέματα με το Αιγαίο και την ΑΟΖ αφορούν -κυρίως- τις ΗΠΑ και την Γερμανία, αφού δικό τους είναι το Αιγαίο, οπότε αυτές οι χώρες θα πάρουν και τις αποφάσεις. Οι Έλληνες θα αρκεστούν στο να παίζουν τους πατριώτες. Στο Facebook. Οπότε, δεν χρειάζεται να σκάμε. Ηλία, τα βρισίδια δεν με πειράζουν. Σε ένα προτεκτοράτο, γεμάτο χάπατα, είναι καλό να σε βρίζουν. Το πρόβλημα είναι αν σε αποθεώνουν όλοι αυτοί οι εθελόδουλοι προσκυνημένοι. Τότε ξέρεις πως μάλλον είσαι σκατάς. Ηλία, σήμερα θα βουτήξω στο Ιόνιο και για εσένα. Γιατί το Ιόνιο ανήκει σε εμένα. Να είσαι καλά, Ηλία. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.