Γάλλοι γιατροί επικρίνουν την “τακτική του φόβου” της κυβέρνησης και του επιστημονικού της συμβουλίου

Πιτσιρίκο, ο κόσμος στο Ηνωμένο Βασίλειο είναι περισσότερο διχασμένος τώρα, εξαιτίας των μέτρων για τον κορωνοϊό, απ’ ό,τι την περίοδο του δημοψηφίσματος για το Brexit, όπως αποκαλύπτει ο Guardian.

Συγκεκριμένα, το 58% όσων φορούν μάσκα είναι αρνητικά προδιατεθειμένοι απέναντι σε όσους δεν φορούν.

Και το ίδιο ισχύει και για το 68% όσων τηρούσαν τα μέτρα του lockdown απέναντι σε όσους τα παρέβαιναν.

Μάλιστα, το 12% όσων φορούν μάσκα μισούν εκείνους που δεν το κάνουν.

Αντίστοιχα το 14% όσων σέβονται τα μέτρα του lockdown μισούν εκείνους που τα παραβιάζουν.

Στην περίοδο του δημοψηφίσματος για το Brexit μόνο το 1/3 όσων ήταν υπέρ της παραμονής στην ΕΕ θεωρούσαν όσους ψήφισαν υπέρ της αποχώρησης κακούς ανθρώπους.

Τώρα, όμως, τα 2/3 όσων εφαρμόζουν τα διάφορα μέτρα του lockdown χαρακτηρίζουν κακούς ανθρώπους όσους τα αγνοούν.

“Είμαστε ακόμα θυμωμένοι ο ένας με τον άλλον, αλλά για διαφορετικά πράγματα” συμπεραίνει η επικεφαλής της εταιρίας Demos, που διεξήγαγε τη σχετική έρευνα μεταξύ 10 χιλιάδων ανθρώπων, Polly Mackenzie.

“Η ικανότητά μας να καταλάβουμε ο ένας τον άλλον δοκιμάζεται και ο διχασμός θα δυσκολέψει την ανάκαμψή μας” συμπλήρωσε η ίδια.

Παρεμπιπτόντως, περισσότεροι είναι πλέον αυτοί που πιστεύουν ότι η επιστροφή στην ομαλότητα θα έρθει σε έναν χρόνο, από εκείνους που την τοποθετούν σε έξι μήνες.

Το ποσοστό των αισιόδοξων υποχώρησε από 50% τον Απρίλιο σε 20% στα τέλη Ιουλίου.

Επίσης, το ποσοστό των ανθρώπων που είδαν βελτίωση στη ζωή τους κατά τη διάρκεια του lockdown μειώνεται από 46% που είναι μεταξύ αυτών που ανήκουν στην πρώτη κοινωνική βαθμίδα σε 27% ανάμεσα σε όσους είναι στην πέμπτη, δηλαδή, τους χαμηλόμισθους, τους άνεργους και τους συνταξιούχους.

Πάνω από το 1/3 όσων ανήκουν στην πρώτη κοινωνική βαθμίδα και έχουν ετήσια εισοδήματα άνω των 50 χιλιάδων στερλινών, δηλώνουν τώρα πιο ευτυχισμένοι.

Το αντίστοιχο ποσοστό για όσους ανήκουν στην πέμπτη κοινωνική βαθμίδα και έχουν ετήσια εισοδήματα κάτω των 20 χιλιάδων στερλινών είναι 18%.

“Η πανδημία έκανε τις τοπικές κοινότητες να έρθουν πιο κοντά, αλλά μεγάλωσε και το χάσμα των κοινωνικών διακρίσεων και πρέπει να διασφαλίσουμε ότι αυτό δεν θα πλήξει την κοινωνία μας μακροπρόθεσμα” λέει η Mackenzie.

Διχασμένοι είναι, όμως, και στη Γαλλία, όπου γιατροί και ερευνητές επικρίνουν την “τακτική του φόβου” της κυβέρνησης και του επιστημονικού συμβουλίου της για τον κορωνοϊό, όπως αναφέρει η Le Monde.

Mε άρθρο τους, μάλιστα, στη Le Parisien ζητούν την κατάργηση ή την αντικατάσταση του επιστημονικού συμβουλίου, διότι “προκαλεί άγχος στον κόσμο, μεγεθύνοντας τον κίνδυνο, αλλά και σύγχυση, ενοχή και τελικά και εργαλειοποίηση της επιστήμης από την κυβέρνηση”.

Οι 35 γιατροί, ερευνητές και πανεπιστημιακοί ζητούν, λοιπόν, να εκδημοκρατιστούν οι στρατηγικές προάσπισης της δημόσιας υγείας και καταδικάζουν τον χειρισμό με φόβο της πανδημίας από την κυβέρνηση και το επιστημονικό της συμβούλιο.

Ή κυβέρνηση έχει δεχτεί κι άλλες φορές επικρίσεις, αλλά το συγκεκριμένο κείμενο έχει την ιδιαιτερότητα ότι ενώνει τις φωνές πολλών προσωπικοτήτων, με επικεφαλής τον Laurent Mucchielli από το Εργαστήριο Κοινωνιολογίας της Μεσογείου στην Aix En Provence.

O Jean Francois Toussaint, καθηγητής Φυσιολογίας στο Πανεπιστήμιο του Παρισιού, υποστηρίζει από την πλευρά του ότι “η θνησιμότητα έχει καταρρεύσει και το επιστημονικό συμβούλιο μιλάει για δεύτερο κύμα”.

Και συνεχίζει ο ίδιος: “Για να το δικαιολογήσουν (το δεύτερο κύμα) δεν μιλούν πλέον για θανάτους και εισαγωγές στα νοσοκομεία, αλλά απλώς για θετικά στον κορωνοϊό τεστ”.

Καταλήγοντας ο Toussaint, αναφέρει ότι “θέλουν να δικαιολογήσουν το δεύτερο κύμα το οποίο ανέφεραν από τις 12 Μαρτίου, αλλά και τα περιοριστικά μέτρα που πήραν και τα οποία είχαν σοβαρές οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες, αλλά ακόμα και επιπτώσεις στην υγεία” ενώ αναρωτιέται “ποια νομιμοποίηση έχει για όλα αυτά ο επικεφαλής του επιστημονικού συμβουλίου Jean-François Delfraissy, που νομίζει ότι είναι ο πρωθυπουργός”.

Mάλλον ποτέ δεν θα συνέβαινε κάτι ανάλογο στην Ελλάδα, δηλαδή, να βγουν 35 γιατροί και ερευνητές και να επικρίνουν την κυβέρνηση και την επιτροπή λοιμωξιολόγων για τον φόβο που διασπείρουν στους πολίτες.

Ακόμα κι αν αναλάμβαναν κάποιοι μία τέτοια πρωτοβουλία, πιθανότατα δεν θα έβρισκαν κανένα από τα μπουκωμένα με τα 20 εκατομμύρια ΜΜΕ για να φιλοξενηθούν οι απόψεις τους.

Τουλάχιστον το Σάββατο φωτογράφισα συνολικά τέσσερις θαλασσοκόρακες και έναν γλάρο πάνω στον ίδιο βράχο.

Ο ένας ήταν αυτός που είχα δει και το περασμένο ΣΚ στο Φάληρο και πρέπει να είναι νεοσσός.

Κι αυτό επειδή έχει πιο ανοιχτόχρωμο φτέρωμα από τους άλλους τρεις, ενώ ήταν ο μοναδικός που δεν πέταξε όταν πλησίασα πολύ κοντά.

Μετά απομακρύνθηκα φωτογραφίζοντας όχι πολύ καλά έναν βασιλικό κάβουρα, έναν σαργό και μελανούρια, καλόγριες και σάλπες στα κρυστάλλινα νερά.

Οι ενήλικες θαλασσοκόρακες και ο γλάρος επέστρεψαν στο μεταξύ στον βράχο, που είχε παραμείνει ο νεοσσός.

Συμβιώνουν αρμονικά, δίνοντας το παράδειγμα και σε μας πως πρέπει να μοιραζόμαστε όσα μας προσφέρει ο πλανήτης.

Δεν τα ακούμε, όμως, τα ζώα, Πιτσιρίκο, κι αντί να ζούμε μονιασμένοι και αγαπημένοι, φτάνουμε στο σημείο να μισούμε ο ένας τον άλλον.

Μου έχει κάνει κι εμένα πολύ άσχημη εντύπωση το μένος και η κακία που βγάζουν πάρα πολλοί Έλληνες για τους μετανάστες.

Αλλά και ότι κάποιοι -ακόμα κι ένας φίλος μου που συζητούσαμε πρόσφατα- αγνοούν, για παράδειγμα, ότι στο Αφγανιστάν γίνεται πόλεμος εδώ και σχεδόν 20 χρόνια.

Μάλλον αποτελεί κανονικότητα ο πόλεμος για το Αφγανιστάν και για αυτό δεν μας κάνει αίσθηση πια.

Ωστόσο, δεν είναι η Ελλάδα ο φταίχτης σε όλη αυτή την ιστορία.

Όχι μόνο, επειδή εκτελεί εντολές και δεν έχει τη δυνατότητα να πείσει τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες να δεχτούν πρόσφυγες.

Αλλά διότι δεν συμμετέχει άμεσα, ούτε έμμεσα σε κανέναν από τους πολέμους που έχουν οδηγήσει σε εκατομμύρια νεκρούς, τραυματίες, πεινασμένους, άρρωστους και εκτοπισμένους.

Όταν έρχεται η στιγμή που εκατομμύρια άνθρωποι θα γίνουν πρόσφυγες -στους οποίους παρεμπιπτόντως το 2015 η πλειοψηφία των Ελλήνων έδειξε αλληλεγγύη-, είναι πολύ αργά.

Το θέμα είναι να μην αρχίσει ο πόλεμος.

Και μπορεί οι πόλεμοι να είναι η πιο επικερδής μπίζνα για κάποιους, που πάντα θα τους επιδιώκουν με κάθε τρόπο, αλλά αυτό δεν αναιρεί το γεγονός ότι η παγκόσμια κοινότητα παραμένει αδικαιολόγητα απαθής.

Όπως η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων ανά τον κόσμο επιτρέπουμε να μας εξουσιάζει και να καθορίζει τις ζωές μας μία ελίτ, έτσι δεν αντιδρούμε για τις σφαγές που γίνονται παγκοσμίως.

Αρκετοί από τους πρόσφυγες ίσως φτιάξουν τελικά τις ζωές τους σε κάποια χώρα. Αλίμονο σε εκείνους που μένουν πίσω.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, ο άνθρωπος είναι το μόνο ον πάνω στον πλανήτη που πληρώνει για να ζήσει στον πλανήτη που γεννήθηκε. Η παγκόσμια οικονομική ύφεση είχε ξεκινήσει πριν τον κορωνοϊό, οπότε είναι πολύ βολικό να την φορτώσουν στον κορωνοϊό, ενώ οι πολλοί θα φτωχοποιούνται -και θα τσακώνονται για τις μάσκες-, ενώ οι λίγοι θα διπλασιάζουν τις περιουσίες τους. Εργαλειοποίησαν τον ιό. Μπράβο τους. Αγαπάω τα πουλιά γιατί δεν καταλαβαίνουν από σύνορα. Πετούν όπου θέλουν. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.