“Ο κόσμος χρειάζεται ελπίδα” – Και όχι τρομοκράτηση με το δεύτερο κύμα

Πιτσιρίκο, τη στιγμή που η κλιματική αλλαγή προκαλεί περισσότερα και πιο σοβαρά καιρικά φαινόμενα -καύσωνες, δασικές πυρκαγιές, πλημμύρες, τυφώνες- η επιστήμονας Katharine Hayhoe επισημαίνει στο Reuters ότι, αν παρουσιάσουμε στους ανθρώπους τρόπους με τους οποίους μπορούν να συνεισφέρουν στην αναχαίτιση της, θα τους δώσουμε ελπίδα.

“Με βάση φυσικούς παράγοντες, ο πλανήτης θα έπρεπε να οδεύει βαθμιαία στο να γίνει ψυχρότερος, αλλά συμβαίνει το αντίθετο και θερμαίνεται ταχύτερα από κάθε άλλη φορά στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού” υποστηρίζει η ίδια, ξεκαθαρίζοντας ότι το πρόβλημα είναι άμεσο.

H Hayhoe θεωρεί, ωστόσο, ότι με το να τρομοκρατούμε τον κόσμο, αυτό δεν θα τον κάνει να δράσει, αλλά θα τον παγώσει από φόβο.

Η ίδια πιστεύει, λοιπόν, ότι παίζει ρόλο πώς θα επικοινωνήσουμε το πρόβλημα και ένας τρόπος είναι να πείσουμε τους ανθρώπους ότι μπορούν να δώσουν λύσεις, ακόμα και αν αυτές φαντάζουν μικρές.

“Το να δώσουμε στους ανθρώπους μία αίσθηση αποτελεσματικότητας, σημαίνει ότι τους δίνουμε ελπίδα” εξηγεί η επιστήμονας για το κλίμα.

“Ακόμα και μία απλή συζήτηση με φίλους τους ή στο επίπεδο της κοινότητας που ζουν είναι κάτι, όπως και ατομικές δράσεις, για παράδειγμα η εγκατάσταση φωτισμού LED ή το να μην τρώει κάποιος κρέας και όλα αυτά μπορούν να βοηθήσουν τους ανθρώπους να νιώσουν ότι είναι μέρος της λύσης” συμπληρώνει η Hayhoe.

Φυσικά, δεν παραγνωρίζει ότι αυτό δεν είναι αρκετό και πως θα πρέπει να αναλάβουν δράση και οι κυβερνήσεις, αλλά και ο ιδιωτικός τομέας και να μην ασχολούνται μόνο με την οικονομική ανάπτυξη, αλλά και με τη βιωσιμότητα αυτής.

Αυτό που λέει η επιστήμονας ότι δεν πρέπει να τρομοκρατούμε τον κόσμο με την κλιματική αλλαγή, ισχύει και για τον κορωνοϊό.

Μιας και ο λόγος, όμως, για το περιβάλλον γενικότερα, η Αυστραλία κατάφερε τελικά να διασώσει 108 από τις περίπου 470 φάλαινες-πιλότους που είχαν ξωκείλει στις ακτές της, καθώς οι προσπάθειες διάσωσης σταμάτησαν, όπως μεταδίδει το Reuters.

Κι αυτό διότι πιστεύεται ότι υπόλοιπες φάλαινες έχουν πεθάνει, ενώ οι αρχές περισυνέλεξαν ήδη 15, που ήταν νεκρές και τις άφησαν στα ανοιχτά στη θάλασσα.

Το ίδιο θα κάνουν με άλλες 350 νεκρές φάλαινες και με τη συνδρομή οργανώσεων για την προστασία της θαλάσσιας ζωής, με την επιχείρηση να κρατάει για αρκετές μέρες.

Οι περισσότερες από τις φάλαινες που επέζησαν αναμένεται να σχηματίσουν και πάλι κοπάδια και να αναρρώσουν από την τραυματική εμπειρία τους.

Οι φάλαινες πιλότοι ζουν σε κοπάδια και σε βαθιά νερά, είναι λίγο μεγαλύτερες από δελφίνια, με τα οποία μοιάζουν πολύ και απαντώνται και στην Ελλάδα.

Παρεμπιπτόντως, ξώκειλα κι εγώ το Σάββατο στο Φάληρο.

Κυριολεκτικά με ξέβρασε το κύμα σε μία σχεδόν άδεια -με μόλις 3-4 άτομα- δαντελένια ακρογιαλιά.

Δεν περίμενα ότι θα είχε τέτοια φουσκοθαλασσιά.

Αν και έκανα ό,τι συνήθως, δηλαδή, είχα κατακόρυφη στάση στο νερό -διότι ως γνωστόν οι φελλοί επιπλέουν- δείλιασα όταν είδα να καταφθάνει η δεύτερη “μεγάλη τριάδα” από μακριά.

Την πρώτη την είχα αποφύγει, αφού φούσκωσε πολύ τοπικά και απλά έφαγα στο πλάι τα απόνερα της.

Κάθε 20-25 κύματα έρχονται 2-3 μεγαλύτερα, μάλλον επειδή παίρνουν ενέργεια από τα υπόλοιπα.

Και σε αυτή την περίπτωση πρέπει να μείνεις φελλός, αλλά βλέποντας ένα τεράστιο κύμα, που μέσα από τη θάλασσα φαντάζει πολύ μεγαλύτερο από ό,τι όταν το κοιτάζεις από την ακρογιαλιά, ενστικτωδώς οριζοντιώνεσαι για να βγεις προς τα έξω.

Φυσικά θα σε βγάλουν τα κύματα κακήν κακώς.

Ξαναμπήκα άλλη μία, αλλά βλέποντας και την τρίτη τριάδα να καταφθάνει, κολύμπησα πιο γρήγορα αυτή τη φορά προς την ακτή, προλαβαίνοντας το μεγάλο κύμα, που μόνο οι αφροί του ήταν πάνω από ένα μέτρο ύψος.

Αυτό ήταν το “δεύτερο κύμα”, ποιος κορωνοϊός.

Η ακτή του Φαλήρου είναι μία από τις χειρότερες με νοτιά, καθώς έχει και πολλά διάσπαρτα και επικίνδυνα βραχάκια στα ρηχά, σε αντίθεση με τον Μαραθώνα – τη μοναδική ακτή του νότιου Ευβοϊκού που πιάνει ο νοτιάς – τη Βάρκιζα, τη Βουλιαγμένη και την Αγία Μαρίνα, όπου επίσης είναι μεγάλο το ύψος κύματος, αλλά κάτω έχει άμμο ή βότσαλο.

Τουλάχιστον δεν χτυπάς και απλά μπορεί να πιεις νερό.

Στο Θυμάρι υπάρχει η καβάτζα στη μεγάλη αμμουδιά που κόβει το κύμα του νοτιά.

Είσαι, όμως, εκτεθειμένος στον δυτικό, όπως και σχεδόν σε όλο τον Σαρωνικό.

Στη Σαρωνίδα, κάποιες ακτές στη Σαλαμίνα, την Π. Φώκαια και τη Βούλα είναι σχετικά καλά και με δυτικό και με νοτιά και με ό,τι άνεμο κι αν φυσά.

Γενικά, σε τέτοιες περιπτώσεις, βέβαια, είσαι τόσο θαρραλέος, όσο η θάλασσα σου επιτρέπει.

Με πήραν και από το Θυμάρι -εντυπωσιασμένοι, μα συνάμα και θορυβημένοι- που κι εκεί ο Σαρωνικός είχε γίνει σαν Ατλαντικός.

Ήταν Χριστούγεννα του 2010, όταν είχα βουτήξει στο Θυμάρι με πραγματικά πολύ κύμα και συνειδητοποίησα τότε για πρώτη φορά ότι η θάλασσα μπορεί να γίνει και επικίνδυνη.

Τέσσερα χρόνια μετά στις 31 Γενάρη 2015, ένα τεράστιο κύμα με βούλιαξε, μου πήρε τη μάσκα και ήπια το περισσότερο νερό ever.

Tην επομένη επέλεξα τη σιγουριά της Π. Φώκαιας. Και πάλι είχε 9 beaufort νοτιά, αλλά επειδή η παραλία της είναι ρηχή, το κύμα μετά βίας ξεπερνάει το ένα μέτρο.

Είναι ο παράδεισος των σέρφερ η συγκεκριμένη αμμουδιά. Και είχαν μαζευτεί πάνω από 1.000 άτομα την 1η Φεβρουαρίου 2015.

Με το κύμα και την αφρικανική σκόνη να γκριζάρουν τον ορίζοντα, μόνο τα πανιά από τα σερφ τους έδιναν λίγο χρώμα σε μία μουντή και συννεφιασμένη Κυριακή.

Έβαλα και μία φωτογραφία από τότε με τους καλλιτέχνες της θάλασσας, όπως αποκαλώ τους σέρφερ, διότι θέλει και τέχνη και τόλμη αυτό που κάνουν.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, τώρα είναι η πιο ωραία εποχή για να παίζει κάποιος με την θάλασσα και τα κύματα. Να το απολαμβάνετε. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.