Ένας άλλος μεγάλος περίπατος, κάπου πιο μακριά

Γεια σου, Πιτσιρίκο μου.
Ήθελα να στο στείλω κάμποσο καιρό, αλλά τώρα έκατσα πάλι στον υπολογιστή μου χαλαρός μετά από ενάμιση μήνα. Πολύ κωλοβάρεμα, δεν έχω δουλέψει καθόλου τόσο καιρό, που στο τέλος θα ξεχάσω τι δουλειά κάνω.

Λοιπόν, εκεί που μένω, τελείωσαν -επιτέλους- και τον δικό μας περίπατο που οδηγεί στην Alexanderplatz. Η πλατεία αυτή είναι το κέντρο -ας πούμε- του ανατολικού Βερολίνου.

Εδώ και 2 χρόνια τον έφτιαχναν τον περίπατο και τον παρέδωσαν στην κυκλοφορία το καλοκαίρι.

Στην φωτογραφία φαίνεται η λεωφόρος Karl-Marx-Allee με κατεύθυνση από την Strausberger Platz προς την Alexanderplatz. Στην λεωφόρο αυτή έκαναν τις παρελάσεις τους οι Σοβιετικοί μετά τον Β’ΠΠ.

Όπως βλέπεις, δεξιά και αριστερά έχει τεράστια πεζοδρόμια με δέντρα και παγκάκια και στην μέση ένα τεράστιο διάζωμα στο οποίο θα φυτευτούν δέντρα και γκαζόν.

Η κάθε κατεύθυνση κυκλοφορίας είναι 4 λωρίδες και από την άκρη προς το κέντρο είναι ο χρωματιστός ποδηλατόδρομος, η λωρίδα των λεωφορείων/ταξί και δυο λωρίδες για τα αυτοκίνητα.

Αν παρατηρήσεις το πεζοδρόμιο από την κάθε πλευρά, είναι σχεδόν όσο όλες οι λωρίδες κυκλοφορίας μαζί.

Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρω πόσο κόστισαν τα χρώματα για να βαφτεί ο δρόμος, αλλά να είσαι σίγουρος ότι θα κάνω σύγκριση στην ποιότητα κατασκευής σε λίγο καιρό με αυτή τη φωτογραφία, η οποία είναι τραβηγμένη λίγες μόνο εβδομάδες από την παράδοση του περιπάτου της Αθήνας.

Πάντως, για την ώρα, έχουν περάσει 3 μήνες από την παράδοση του δρόμου εδώ και μπορώ να σε διαβεβαιώσω ότι δεν δείχνει έτσι -το αντίθετο μάλιστα-, παρά την ζέστη που έκανε πριν και την βροχή που ρίχνει τώρα.

Με την σημερινή παγκοσμιοποίηση, τα υλικά και η τεχνογνωσία δεν είναι και τόσο διαφορετική ανάμεσα στα κράτη, πόσο μάλλον αν αυτά ανήκουν και στην Ευρώπη.

Δεν είναι το θέμα: “Κοιτάξτε πόσο γαμάτα το κάνουν οι Γερμανοί! Είναι καλύτεροι!”

Καμία σχέση.

Το θέμα είναι γιατί οι Έλληνες το κάνουν τόσο χάλια, όταν τα μέσα είναι ίδια;

Η οδοποιία δεν είναι διαφορετική όσον αφορά την τεχνογνωσία, ούτε και οι καιρικές συνθήκες δικαιολογούν την κακή ποιότητα των ελληνικών έργων. Αν ήταν έτσι, τότε τι να πουν και στο Ντουμπάι.

Ούτε οι Γερμανοί έχουν εξωτικά υλικά που δεν τα βρίσκουν οι υπόλοιποι.

Ούτε έχουν καλύτερους εργάτες ή μηχανήματα, τουλάχιστον για αυτού του είδους την εργασία.

Ας αναλογιστεί ο κόσμος το γιατί.

Γιατί να μην μπορούμε να κάνουμε το ίδιο; Δεν είναι δύσκολο!

Αντίθετα, είναι όσο πιο απλό γίνεται. Δεν είναι ούτε θαύμα της μηχανικής, ούτε θαύμα της τεχνολογίας το να φτιαχτεί κάτι τόσο απλό και λειτουργικό.

Και η έλλειψη χώρου και οι μικροί δρόμοι της Αθήνας, δεν έχει βαρύτητα ως δικαιολογία. Και εδώ υπάρχουν στενοί δρόμοι! Και παρ’ όλα αυτά οι στενοί δρόμοι, δίνουν προτεραιότητα στα ποδήλατα και τους ανθρώπους.

Δυστυχώς, δεν έχω τραβήξει φωτογραφίες να σας δείξω πόσο λειτουργικά μπορεί να φτιαχτεί ένας στενός δρόμος και να δώσει προτεραιότητα στους ανθρώπους και όχι στα αυτοκίνητα. Αλλά θα το κάνω, όμως. Και θα σας την στείλω.

Πρέπει ο Έλληνας να ξυπνήσει.

Τον έχουν ταΐσει με τόσο ψέμα σε όλες τις πτυχές της ζωής του, που έχει μάθει να ζει τριτοκοσμικά σαν να είναι κάτι φυσιολογικό που το κάνουν όλοι.

Όχι, δεν είναι φυσιολογικό.

Τα χρήματα που σπαταλήθηκαν και φαγώθηκαν από αυτούς που τους δυναστεύουν θα ήταν αρκετά να έχει αλλάξει όλη χώρα.

Και, αντί αυτού, ο κόσμος αποδέχεται τις προσβολές και την ρίψη όλων των ευθυνών από αυτούς που τον κλέβουν και τον δυναστεύουν.

Τα 400 δισ. του χρέους της χώρας, θα μπορούσαν να ήταν πάρκα, δρόμοι, σχολεία, νοσοκομεία, αποκεντρωμένες πόλεις, πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα, βιομηχανία και άνθρωποι με στέγη και χωρίς πείνα.

Με 400 δισ. ευρώ επενδυμένα σωστά, η Ελλάδα θα ήταν καλύτερη από την καλύτερη Ελβετία του κόσμου.

Μόνο που τώρα, 400 δισ. τα χρωστάνε οι πολίτες αυτής της χώρας. Χρωστάνε τα λεφτά που έφαγαν αυτοί που τους κυβερνούν μαζί με κάποιους που ζουν ανάμεσά τους και το παίζουν αγωνιστές και αθώοι.

Ας αναλογιστούμε λοιπόν πού βρισκόμαστε τώρα, πού θα μπορούσαμε να είμαστε και πού θα είμαστε σε μερικά χρόνια από τώρα.

Φιλιά πολλά από το Βερολίνο.

Δ.

(Αγαπητέ φίλε, έχω καταλήξει πια στο οριστικό συμπέρασμα πως ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα των Ελλήνων είναι η χαμηλή αυτοεκτίμηση. Δεν εξηγείται αλλιώς τόση παθητικότητα και τόση δουλοπρέπεια. Ούτε μπορώ να εξηγήσω αλλιώς το ότι οι Έλληνες ψηφίζουν επί δεκαετίες κάποιες οικογένειες κατσαπλιάδων -και συνεχίζουν να τους ψηφίζουν και μετά την χρεοκοπία της χώρας-, ενώ, παράλληλα, θαυμάζουν τους μαφιόζους ολιγάρχες με τις σαπιοκοιλιές. Επίσης, οι Έλληνες έχουν συνηθίσει την ασχήμια. Ακούω πολλούς να λένε τι όμορφη που είναι η Αθήνα και αναρωτιέμαι αν βλέπουν καλά. Σε άλλα νέα, έκανα σήμερα έναν πολύ όμορφο περίπατο μέσα στους ελαιώνες και έφτασα μέχρι την θάλασσα. Πανέμορφη η Ελλάδα, ως προς τα τοπία της, αλλά, όπου βάζουν το χέρι τους οι Έλληνες, η ασχήμια εμφανίζεται. Μου κάνει εντύπωση πώς οι άνθρωποι δεν βλέπουν την ασχήμια που δημιουργούν. Να είσαι καλά. Και ελπίζω μια μέρα να περπατήσουμε μαζί στη λεωφόρο Καρλ Μαρξ. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.