Με ένα λευκό φέρετρο και μια καρδιά πληγωμένη

Πιτσιρίκο μου, σε λίγες μέρες κλείνουν δώδεκα χρόνια από εκείνο το βράδυ που δολοφονείται ο μόλις δεκαπέντε χρονών Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος, από τον αμετανόητο ειδικό φρουρό Επαμεινώνδα Κορκονέα με μια σφαίρα στην καρδιά, στη συμβολή των οδών Τζαβέλλα και Μεσολογγίου, στα Εξάρχεια.

Όπως ξέρουμε όλοι μας πλέον, ο Κορκονέας εκείνη τη μοιραία βραδιά θεώρησε ότι απειλείται, αφού μέσα στη νύχτα μπέρδεψε το γλειφιτζούρι που κρατούσε ο ανήλικος γκάγκστερ, με μπαζούκα.

Όπως ισχυρίστηκε στην απολογία του, ο μικρός αναρχικός, πέραν του μπαζούκα που έγλειφε, του πέταξε και δύο χειροβομβίδες kinder.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα, ο Κορκονέας, να βγάλει το υπηρεσιακό του περίστροφο από τη θήκη και να πυροβολήσει για εκφοβισμό στον αέρα.

Η σφαίρα έφυγε από το όπλο προς τον ουρανό, ανέβηκε σε μια μηλιά να κόψει ένα πεπόνι, μα το καρπούζι έπεσε και το πάτησε ένα πλοίο.

Τα γεγονότα είναι γνωστά. Και το χρονικό της εν ψυχρώ δολοφονίας του δεκαπεντάχρονου, αλλά και το τι επακολούθησε στο κέντρο της Αθήνας, αλλά και σε όλη τη χώρα τις επόμενες μέρες, με την λαϊκή οργή να ξεχειλίζει από παντού.

Λίγο μετά τις εννέα το βράδυ λοιπόν, μαζί με τον άτυχο νέο, ματώνει και η μεταπολιτευτική ιστορία της Ελλάδας.

Με ένα λευκό φέρετρο και μια καρδιά πληγωμένη, ο μικρός Αλέξανδρος πέρασε για πάντα στην ιστορία.

Μια ιστορία ντροπής και αγανάκτησης, που λες και σταμάτησε τον χρόνο, σημαδεύοντας τη συνείδηση ενός ολόκληρου λαού.

Αν και οι ένοχοι της επαίσχυντης αυτής πράξης “τιμωρήθηκαν”, η ψυχή του Αλέξανδρου αναζητεί ακόμα δικαίωση.

Όταν σβήνει κατ’ αυτόν τον τρόπο το παιδικό χαμόγελο ενός αθώου παιδιού, σβήνει και το μέλλον μιας ολόκληρης χώρας.

Όταν του σκοτώνεις τα όνειρα, είναι σαν να φυλακίζεις τη ίδια τη ζωή. Γιατί μόνο στα όνειρα είμαστε πραγματικά ελεύθεροι.

Το κείμενο αυτό το γράφω, γιατί πολύ φοβάμαι ότι αργά ή γρήγορα, πάλι θα βρεθεί κάποιος σαλταρισμένος Κορκονέας απ’ τους πολλούς που βλέπουμε σε διάφορα μέρη της χώρας.

Το παίζουν μάγκες και βάζουν κάτω με φονικές λαβές ανήλικα παιδιά, επειδή δεν φορούν μάσκα ας πούμε. Κι όχι μόνο. Τα βίντεο αυθαιρεσίας και κατάχρησης εξουσίας αρκετά.

Στην πρωτόγνωρη κατάσταση που διανύουμε, με όλες τις γελοίες ακραίες απαγορεύσεις που επιβάλλουν, -γιατί είναι παντελώς ανίκανοι και πλέον πολύ επικίνδυνοι, αφού όλα δείχνουν από επιστημονικές έρευνες ότι δεν έχουν κανένα όφελος, παρά μόνο την καταστροφή ετοιμάζουν, είτε στην υγεία είτε στην οικονομία και κατ’επέκταση στις ζωές μας-, οι μπάτσοι εν προκειμένω, βγάζουν από κάτω τους κάτι όρχειs σαν του ελέφαντα.

Η τέλεια εποχή γι’ αυτούς. Τώρα παιδάκια με τα ροπαλάκια, γλεντήστε το όσο μπορείτε. Άλλωστε, εντολές εκτελείτε. Η πιπίλα της αθωότητας.

Η εξουσία όλη πάνω τους, δοσμένη από μια εξουσία ακροδεξιάς, γεμάτης τομάρια με ιστορία καιροσκόπου, καθώς και με έναν αρχηγό, που ουδέποτε έκρυψε τον Mr Bean που υπάρχει μέσα του. Τρελός συνδυασμός.

Η πλήρης εργαλειοποίηση της πανδημίας, με κυρίαρχα εργαλεία τον φόβο, τη διχόνοια και την απαγόρευση, για να διατηρούν την τάξη ή την καρέκλα τους στην καύτερη, σε ένα απόλυτα διαλυμένο σύστημα που δεν μπορεί να προσφέρει το ελάχιστο των ελαχίστων στους πολίτες του.

Χωρίς να αντιλαμβάνονται -ή για να το θέσω καλύτερα, το αντιλαμβάνονται αλλά στα @απάρια τους- ότι όλο αυτό καταστρέφει μία χώρα που βρίσκεται από καιρό στο χείλος του γκρεμού.

Βέβαια, δεν είναι να απορεί κάποιος, γιατί συμβαίνει όλο αυτό.

Ξέρουν πολύ καλά πού απευθύνονται.

Έχει αποδείξει αυτός ο λαός τα γούστα του. Έχει αποδείξει ότι του αρέσει να είναι στα τέσσερα. Τουλάχιστον, τα τελευταία δέκα χρόνια κάνει ότι μπορεί για να το αποδεικνύει.

Και εκτός όλων των άλλων, τις γουστάρουν οι Έλληνες τις απαγορεύσεις. Κ@υλώνουν μ’ αυτές και είναι ήσυχοι στο “κελί” τους, ξέροντας ότι όλα αυτά γίνονται για έναν και μοναδικό σκοπό.

Για το καλό τους.

Με εκτίμηση και αγάπη!

Βαλαβάνης Δημήτρης

(Φίλε Δημήτρη, είναι όπως τα γράφεις. Η κυβέρνηση ξέρει ότι θα πέσει, οπότε θα προσπαθήσει να κρατηθεί όσο μπορεί περισσότερο με την κρατική καταστολή. Βία, βία, βία. Από αυτούς που μας ζητούν να καταδικάσουμε τη βία. Απίστευτη υποκρισία. Και φυσικά, ξέρουν καλά πως η βία των μπάτσων τους θα φέρει αντίδραση. Αυτό θέλουν. Δημήτρη, οι Έλληνες έχουν κάνει τις επιλογές τους. Και δέκα χρόνια μετά την χρεοκοπία, οι Έλληνες έκαναν πάλι κυβέρνηση το κόμμα που εκτίναξε το δημόσιο χρέος που έφερε την χρεοκοπία. Και τώρα, το δημόσιο χρέος είναι στο 208% του ΑΕΠ, με τη χώρα διαλυμένη. Φυσικά, οι ημέτεροι τρώνε με χρυσά κουτάλια από το πτώμα της Ελλάδας. Δημήτρη, για μια ακόμα φορά, να γράψω πως το πρόβλημα της Ελλάδας είναι το ανθρώπινο δυναμικό της. Θλιβερό. Να είσαι καλά, Δημήτρη. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.