Για να μάθουμε να μιλάμε, πρέπει πρώτα να μάθουμε να ακούμε

Γεια σου Πιτσιρίκο μου,
Δεν το έκανα podcast, αλλά κείμενο τελικά. Άκουσα το τελευταίο podcast που έκανες με τον Μπούλη Μπούλη, στο οποίο είπατε ότι πρέπει να μάθουμε να μιλάμε.

Το σκεφτόμουν, και όσο λογικό και να ακούγεται -γιατί λογικό είναι να μιλάμε μεταξύ μας για να λύνουμε τα προβλήματά μας-, για την φύση του Έλληνα δεν μου φαίνεται ότι είναι δυνατόν να συμβεί.

Ο λόγος είναι ότι, για να καταφέρουμε να μιλάμε, θα πρέπει πρώτα να μάθουμε να ακούμε.

Το πρόβλημα του Έλληνα είναι ότι δεν έχει μάθει να ακούει.

Έχω παρατηρήσει ότι πολλές φορές μπορεί να μιλάω για ώρα με κάποιον και μετά από ώρα να καταλάβω ότι δεν έχει ακούσει τίποτα.

Αυτό μου θυμίζει αυτή την εικόνα.

To έχω περάσει αυτό το στάδιο -δυστυχώς- και ξέρω πως είναι. Αλλά ευτυχώς κράτησε μόνο λίγα χρόνια.

Για κάποιους, όμως, κρατάει μια ζωή.

Είναι η καταπίεση που έχουμε φάει από μικροί στην κοινωνία και μας βγαίνει αυτή η αντίδραση; Είναι κάτι άλλο; Δεν ξέρω. Ας μας πουν οι γιατροί του blog.

Αλλά οι περισσότεροι ακούνε μόνο την φωνή μέσα στο κεφάλι τους και τίποτα άλλο.

Μοιάζει σαν οι ήχοι από τις λέξεις να περνάνε μέσα από το κεφάλι τους, χωρίς ο εγκέφαλος να τις επεξεργάζεται.

Δηλαδή, ενώ όλοι έχουμε τα ίδια ακριβώς προβλήματα, ο καθένας νομίζει ότι έχει διαφορετικά και ότι τα δικά του είναι πιο σημαντικά.

Ενώ η λύση των προβλημάτων μας είναι η ίδια για όλους, ο καθένας νομίζει ότι το δικό του μοναδικό πρόβλημα έχει διαφορετική λύση.

Ποια είναι η λύση;

Τα έχετε γράψει εκατοντάδες φορές εδώ. Και έχουν ειπωθεί άλλες τόσες απ’ όλους. Δεν σας γράφω έναν-έναν ξεχωριστά. Τα έχετε πει όλοι. Μηδενός εξαιρουμένου.

Και λοιπόν;

Δες τον εαυτό σου, Πιτσιρίκο, που είσαι διαχειριστής του blog και αντιμετωπίζεις όποιον έρχεται στην πόρτα και την βιτρίνα και σου ανοίγει κουβέντα.

Νομίζω ξέρεις καλύτερα απ’ όλους τι συμβαίνει εκεί έξω, γιατί εμείς επικοινωνούμε με λιγότερους ανθρώπους.

Ο κόσμος δεν θέλει να ακούσει. Δεν θέλει να διαβάσει. Δεν θέλει να καταλάβει.

Θα σε κρίνουν από την επικεφαλίδα, χωρίς καν να διαβάσουν το κείμενο. Ή τα προηγούμενά σου κείμενα. Από ένα αστείο που δεν έπιασαν. Θα σε κρίνουν από κάτι που έγραψες πριν από 20 χρόνια.

Ο κόσμος σιχαίνεται να ακούει.

Και κυρίως μισεί αυτούς που θα πουν κάτι διαφορετικό από αυτό που έχουν χαράξει μέσα στο μυαλό τους σαν την μοναδική αλήθεια.

Οπότε, με αυτές τις συνθήκες, τι κουβέντα να κάνεις;

Επίσης, πώς θα συζητήσεις με ανθρώπους που μας χωρίζει ένα πολύ βαθύ χάσμα;

Για παράδειγμα, πώς θα κουβεντιάσεις με έναν άνθρωπο για το πόσο σημαντικό είναι να απαιτήσει μια σωστή ποιότητα ζωής, όταν την ίδια ώρα απαιτεί για τον συνάνθρωπό του -που μπορεί να είναι πρόσφυγας- όχι μόνο να μην έχει την ίδια ποιότητα, αλλά να έχει την χειρότερη κατάληξη, δηλαδή να πάει να ψοφήσει σε μια γωνιά να μην τον βλέπει.

Γνώμη μου είναι ότι δεν μπορεί να γίνει κουβέντα.

Στον Β’ ΠΠ, ακόμα και ο ΕΛΑΣ με τον ΕΔΕΣ συνεργάστηκαν σε διάφορες επιχειρήσεις ενάντια των Γερμανών. Ακόμα και αυτοί -οι οποίοι ήταν σε πραγματικό πόλεμο μεταξύ τους- συνεργάστηκαν, έστω και για αυτές τις λίγες φορές (π.χ. Γοργοπόταμος).

Σήμερα, όμως, έχω την εντύπωση ότι οι άνθρωποι παρόλο που δεν είναι σε εμφύλια πολεμική σύρραξη μεταξύ τους, είναι ακόμα πιο δύσκολο ακόμα και να μιλήσουν μεταξύ τους.

Η επικοινωνία έχει καταρρεύσει πλήρως. Και είμαστε και εν καιρώ ειρήνης.

Ούτε σε σχόλια κάτω από το YouTube δεν μπορούν να μιλήσουν.

Η κατάσταση είναι απελπιστική.

Και οι άνθρωποι δεν θέλουν να ακούσουν τίποτα.

Μόνο την φωνή στην τηλεόραση.

Φιλιά πολλά από το Βερολίνο.

Δ.

Υ.Γ. Έχει ενδιαφέρον να ψάξει κανείς να βρει την συνέντευξη του Πανούση στην Ελληνοφρένεια το 2014 και θα καταλάβει τι εννοώ. Ο Πανούσης έλεγε το πιο απλό και κατανοητό πράγμα στον κόσμο, που πιο απλά δεν γίνεται να το πει κάποιος με άλλα λόγια. Και όμως οι άλλοι που υποτίθεται ότι ανήκουν και στον ίδιο κιόλας ιδεολογικό χώρο, δεν καταλάβαιναν τίποτα, γιατί απλά δεν άκουγαν τι λέει. Αν και ο Πανούσης ήταν Χίπης και τους Χίπηδες δεν τους κατάλαβε ποτέ κανείς, αλλά σε πολλούς τους αρέσει να ακούν την μουσική τους.

(Αγαπητέ φίλε, ποιος ΕΛΑΣ και ποιος ΕΔΕΣ; Εδώ τα βρήκαν η Βίσση με τη Βανδή! Σοβαρά τώρα, αυτό το θέμα για το οποίο γράφεις, με έχει απασχολήσει πάρα πολύ. Έχω καταλήξει πως σχεδόν όλοι ψάχνουν για ακροατήριο αλλά κανείς δεν θέλει να είναι ακροατής. Το να μην μπορείς να ακούσεις τον άλλον, για εμένα είναι μια μορφή αυτισμού. Έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια από τότε που σκέφτηκα για πρώτη φορά πως ο τρόπος που επικοινωνούν -ή μάλλον δεν επικοινωνούν- οι άνθρωποι, μου θυμίζει το ανέκδοτο με τον γρύλο, όπου στο τέλος, αυτός που πάει στο σπίτι στη μέση του πουθενά για να ζητήσει έναν γρύλο για το αυτοκίνητό του που έχει χαλάσει, αντί να ζητήσει έναν γρύλο, του λέει “άντε γαμήσoυ κι εσύ κι γρύλος σου”, πριν καν ο άλλος μιλήσει, επειδή, στην διάρκεια της διαδρομής, έχει κάνει όλη τη συζήτηση μόνος του στο μυαλό του, προεξοφλώντας τι θα του πει ο άλλος. Οπότε, και τον Χριστό να συναντήσει κάποιος σήμερα, δεν θα τον ακούσει. Οι άνθρωποι θέλουν να ακούν την φωνή τους. Και πολλοί αυτοθαυμάζονται, όταν μιλάνε. Επειδή δούλεψα επαγγελματικά στο ραδιόφωνο -αν και δεν ήταν επιθυμία μου- γνώρισα πολλούς τέτοιους. Μόνο που, όταν ποζάρεις και αυτοθαυμάζεσαι την ώρα που μιλάς, χάνεται η ουσία αυτών που λες. Γι’ αυτό τα podcast που κάνω είναι χύμα. Ξέρω να τα κάνω κι αλλιώς. Επίσης, είναι η εγωπάθεια των ανθρώπων. Όλοι έχουμε ναρκισσισμό. Ο λίγος ναρκισσισμός είναι χρήσιμος, ο πολύς ναρκισσισμός είναι επικίνδυνος. Καλά, οι παραγωγοί των ραδιοφώνων νομίζουν πως είναι θεοί. Δεν υπάρχει κανείς άλλος εκτός από αυτούς. Πολλά ψώνια στα ραδιόφωνα. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι έχω επιλέξει να υπάρχουν podcast από τόσους ανθρώπους στο μπλογκ, ούτε ότι τα δικά μου podcast -και κείμενα- δεν είναι σε κάποιο ξεχωριστό σημείο από αυτά των υπολοίπων. Αυτό κάνει καλό και σε εμένα, γιατί δεν μπορώ να επιτρέψω στον εαυτό μου να γίνω ψώνιο. Σε αυτό που αναφέρεις στο υστερόγραφο για τον Τζίμη Πανούση και την Ελληνοφρένεια, δεν νομίζω πως ο Θύμιος και ο Αποστόλης δεν καταλάβαιναν τι έλεγε ο Τζίμης Πανούσης. Καταλάβαιναν. Αλλά ο Πανούσης μιλούσε για την δογματικότητα του ΚΚΕ -που είναι μια πραγματικότητα- και η Ελληνοφρένεια έχει κοινό ΚΚΕ. Οπότε, η όποια αντίδραση ήταν μάλλον για το κοινό τους. Και ο Τζίμης Πανούσης ήταν έξυπνος άνθρωπος, και ο Θύμιος με τον Αποστόλη είναι έξυπνοι, οπότε καταλάβαιναν και οι τρεις. Δηλαδή, όταν έκλεισαν τα μικρόφωνα, μάλλον θα συμφωνούσαν σε όλα. Είχε δίκιο ο Τζίμης Πανούσης σε αυτά που έλεγε για το ΚΚΕ. Δεν κατηγορούσε τον κόσμο του ΚΚΕ αλλά τα έχωνε σωστά στο Κόμμα. Το Κόμμα-Εκκλησία. Είχα την τύχη να συζητήσω μαζί του σε ταβέρνες και καφέ για ώρες, και είχε δίκιο. Με την ευκαιρία, εγώ, αν και είμαι μπλόγκερ και ο χώρος μου είναι το Διαδίκτυο, πιστεύω μόνο στην επικοινωνία πρόσωπο με πρόσωπο. Η επικοινωνία στα social media είναι κάτι που δεν μπορώ να πάρω στα σοβαρά, τα βαριέμαι και απορώ με όλους αυτούς που τα παίρνουν πολύ στα σοβαρά. Γι’ αυτό δεν δίνω και μεγάλη σημασία σε αυτά που γράφονται στα social media για εμένα. Αν και τα θεωρώ όλα διαφήμιση. Και είναι ωραίο να σε διαφημίζουν οι άλλοι με βρισιές, νομίζοντας πως σου κάνουν κακό. Αυτό που δεν καταλαβαίνουν αυτοί που σου επιτίθενται στα social media, είναι πως δουλεύουν για σένα. Θέλουν να σου κάνουν κακό και σου κάνουν καλό. Ξέρω να τα κάνω πουτάvα όλα στα social media. Καμιά φορά είμαι με παρέα, και μου λένε οι φίλοι μου “γράψε κάτι στα social media να γίνει χαμός”. Και εγώ, σαν καλός προβοκάτορας που είμαι, το γράφω. Και γίνεται χαμός. Και γελάμε, ενώ οι άλλοι χτυπιούνται. Τα social media είναι για να τα χρησιμοποιείς για την δουλειά σου και για να κάνεις πλάκα. Αντί να δουλεύω δωρεάν για τον Ζούκερμπεργκ, όπως κάνουν δισεκατομμύρια άνθρωποι, βάζω τον Ζούκερμπεργκ να δουλεύει για εμένα. Βέβαια, αυτό απαιτεί να μην έχεις αφεντικό. Οι άνθρωποι που έχουν αφεντικά, καλό θα ήταν να μην γράφουν στα social media. Μπορεί να χάσουν την δουλειά τους -όπως έχει συμβεί άπειρες φορές- και μετά να μην μπορούν χωρίς αφεντικό, και να είναι θλιμμένοι οι καημένοι. Επειδή πολλά έγραψα, εμένα μου αρέσει να μιλάω με τα σκυλιά, τα γατιά, τα πουλιά, τα πρόβατα, τους γάιδαρους, τα άλογα και άλλα ζώα. Μου λένε πολύ όμορφα πράγματα και κάνουμε πολύ ενδιαφέρουσες συζητήσεις. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.