Απομόνωση

Γεια σου Πιτσιρίκο μου.
Η απομόνωση είναι η πιο σκληρή τιμωρία του σωφρονιστικού συστήματος, τουλάχιστον στις χώρες όπου δεν υπάρχει η θανατική ποινή.

Κάποιοι επιστήμονες λένε ότι ένας άνθρωπος μπορεί να χάσει τα λογικά του σε 3 μόνο μέρες πλήρους απομόνωσης.

Πλήρης απομόνωση σημαίνει να μην έχεις καμία επαφή με το εξωτερικό περιβάλλον, κανένα αντικείμενο να απασχοληθείς και να μην έχεις αίσθηση του χρόνου και αν είναι μέρα ή νύχτα. Και, κυρίως, την αίσθηση ότι δεν θα υπάρξει βοήθεια αν την χρειαστείς.

Δηλαδή, σημαίνει να μένεις μόνος σου με τις σκέψεις σου.

Έχουν γίνει πολλά πειράματα ανά καιρούς για την επίδραση της απομόνωσης στον άνθρωπο, γιατί είναι ενδιαφέρον κυρίως για τα μακρινά ταξίδια στο διάστημα, στα οποία οι αστροναύτες θα μένουν μήνες ή χρόνια σε απομόνωση.

Επομένως, η NASA δεν θέλει οι αστροναύτες της να τρελαθούν μέχρι να φτάσουν στον προορισμό τους ή τελειώσουν την αποστολή τους.

Τα πειράματα αυτά έχουν δείξει ότι πέρα από την κατάθλιψη που παθαίνουν οι άνθρωποι, ο χρόνος για αυτούς κυλάει πολύ πιο αργά. Δηλαδή ενώ είναι 2 μήνες σε απομόνωση, νομίζουν ότι έχει περάσει μόνο ο μισός χρόνος.

Τα πειράματα μακράς απομόνωσης, φυσικά, γίνονται με συνθήκες που οι άνθρωποι έχουν πολλά πράγματα για να απασχολούνται, όπως βιβλία, μουσική, ταινίες κλπ. Και το κυριότερο, ξέρουν ότι υπάρχουν κάμερες και μικρόφωνα που τους παρακολουθούν, αν χρειαστούν βοήθεια.

Υπάρχουν πολλά ντοκιμαντέρ στο YouTube που μπορεί να δει κάποιος πάνω σε αυτό το θέμα.

Τελικά, πώς τα έφερε η ζωή, καταλήξαμε όλος ο κόσμος να έχει γίνει ένα πείραμα με την ολική απομόνωση που έχει επιβληθεί σε μεγάλο μέρος του πλανήτη.

Τα πραγματικά αποτελέσματα -όπως έχεις αναφέρει και εσύ πολλές φορές- θα τα δούμε εν καιρώ, όμως, και μπορεί να πάρει 1-2 χρόνια ακόμα.

Πάντως, πολλοί άνθρωποι -ειδικά ηλικιωμένοι- είναι αυτοί που θα πληρώσουν το τίμημα της απομόνωσης ακόμα και με την ζωή τους, ενώ οι πιο νέοι θα καταλήξουν μάλλον στα ψυχοφάρμακα.

Μια χαρά είναι τα ψυχοφάρμακα, αρκεί όμως να υπάρχει και κατάλληλη θεραπεία και υποστήριξη, ώστε μετά από κάποιο καιρό να μην χρειάζονται άλλο.

Επομένως, σε χώρες με διαλυμένες τις υποδομές υγείας -όπως η Ελλάδα- που δεν μπορούν να παρέχουν την κατάλληλη θεραπεία, τα αποτελέσματα θα είναι τραγικά.

Σε τέτοιες χώρες το πρόβλημα θα είναι πάλι ταξικό, γιατί όσοι έχουν χρήματα θα μπορούν να πληρώσουν τους ιδιώτες ψυχολόγους, ενώ οι υπόλοιποι θα πρέπει να αρκεστούν απλά στα φάρμακα και στην καλή ορθόδοξη τύχη.

Γενικά, την διάλυση του δημόσιου συστήματος υγείας, θα την συναντά συνεχώς ο Έλληνας μπροστά του τις επόμενες δεκαετίες και κάθε χρόνο θα γίνεται και χειρότερα.

Δεδομένου ότι η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει ξεκάθαρο σκοπό να αποτελειώσει ότι έχει μείνει από το σύστημα υγείας, θα είναι κυβέρνηση της χώρας για πολλά χρόνια ακόμα.

Αυτό δεν είναι δική μου υπόθεση, αλλά είναι συμπέρασμα της πολιτικής της, καθώς τους τελευταίους μήνες έχουν προσληφθεί χιλιάδες μπάτσοι και σχεδόν κανένας γιατρός.

Επίσης, ένα ακόμα πρόβλημα της απομόνωσης, Πιτσιρίκο μου, είναι πως ο Έλληνας θα πρέπει να μείνει μόνος του με τις σκέψεις του, την τηλεόρασή του και το ελληνικό ίντερνετ, συμπεριλαμβανομένων των ελληνικών social media.

Όπως καταλαβαίνετε και σίγουρα έχετε δει όλοι τους τελευταίους μήνες, αυτό δεν πάει και πολύ καλά.

Και πού είστε ακόμα.

Το καλό με την απομόνωση είναι ότι οι άνθρωποι ξαφνικά απέκτησαν πολύ ελεύθερο χρόνο για να τον περάσουν όπως θέλουν. Για παράδειγμα, με την οικογένειά τους, να διαβάσουν, να μάθουν καινούργια πράγματα, να σκεφτούν το παρόν και το μέλλον που θα φέρει αυτό το παρόν και να κάνουν νέα πλάνα για το μέλλον.

Είμαι περίεργος τι απ’ όλα αυτά έκαναν οι περισσότεροι.

Καλά, εσύ έκανες μπάνια το ξέρω, χαχα. Εγώ έπαιζα χιονοπόλεμο, πάντως.

Επειδή η απομόνωση θα συνεχιστεί για καιρό ακόμα δεν είναι αργά να σκεφτεί ο καθένας πως θα περάσει τον χρόνο αυτό πιο εποικοδομητικά και να σκεφτεί τι θα κάνει μετά.

Εγώ πάντως, Πιτσιρίκο μου, μόλις ανοίξουν πάλι όλα, θα ταξιδέψω οδικώς την Ευρώπη να δω πάλι αγαπημένα μέρη, όπως Παρίσι, Ρώμη, Πράγα, Νυρεμβέργη, Κρακοβία, άντε και λίγο Ελλάδα. Μου έλειψαν τα ταξίδια.

Φιλιά πολλά από το Βερολίνο.

Δ.

Υ.Γ. Θα πρότεινα σε όλους τους φίλους για μερικά βράδια πριν κοιμηθείτε, σκεφτείτε τι θα θέλατε να κάνετε μόλις περάσουν όλα αυτά. Και όταν η εικόνα αυτή γίνει καθαρή, κάντε ένα καλό πλάνο πώς θα το καταφέρετε.

(Αγαπητέ Δημήτρη, κατά την ταπεινή μου γνώμη, οι άνθρωποι ζούσαν απομονωμένοι και πριν την επιδημία. Απλά, η επιδημία έφερε ακόμα μεγαλύτερη απομόνωση, ενώ έφερε και πολλούς ανθρώπους μπροστά στην πραγματικότητα της ζωής τους, χωρίς καμουφλάζ. Πάντως, η απομόνωση -όχι η μοναχικότητα- μικραίνει τη ζωή. Δημήτρη, όπως έγινε και με την χρεοκοπία της χώρας, έτσι και την κατάσταση που διαμορφώθηκε με την επιδημία, την αντιμετωπίζει ο καθένας με τα εφόδια που έχει από πριν. Σημαντικό ρόλο παίζει και το ποια είναι η δουλειά σου και ο τρόπος ζωής σου. Εγώ, για παράδειγμα, στην διάρκεια της επιδημίας συνεχίζω να κάνω ό,τι έκανα και πριν. Ουσιαστικά, δεν άλλαξε κάτι, πέρα από το ότι μετακινήθηκα από την Αθήνα στη Ζάκυνθο, για να αποφύγω τις συνέπειες του lockdown σε μια μεγαλούπολη· μάσκες, μηνύματα SMS για να βγεις έξω, απαγόρευση κυκλοφορίας, αρνητική ενέργεια εκατομμυρίων ανθρώπων κλπ. Πάντα τα πράγματα είναι πιο απλά, όταν είσαι δίπλα στην θάλασσα και βλέπεις τον ορίζοντα. Δημήτρη, αυτό που θέλω να κάνω όταν τελειώσουν όλα αυτά είναι να ταξιδέψω στα νησιά του Αιγαίου. Και επειδή αυτά δεν θα τελειώσουν σύντομα -ενώ παίζει να μην τελειώσουν και ποτέ ή να τελειώσω εγώ πριν τελειώσουν αυτά-, θα ταξιδέψω στα νησιά του Αιγαίου ούτως ή άλλως· η πιο ωραία φάση όλο αυτό το διάστημα ήταν όταν έγραψα πέρσι την άνοιξη, στην διάρκεια του lockdown, πως θέλω να ταξιδέψω στο Αιγαίο, και μου έγραψε ένας κύριος που δουλεύει στα Blue Star Ferries “έλα εσύ στον Πειραιά και θα σε πάμε εμείς όπου γουστάρεις”, ενώ μια κυρία που έχει ξενοδοχείο σε νησί μου έγραψε αν θέλω να μου κάνει μια ψεύτικη πρόσληψη για να μπορέσω να πάω. Δημήτρη, ελπίζω φέτος να μπορέσουν να έρθουν στην Ελλάδα κάποιοι από όλους αυτούς τους ωραίους ανθρώπους που έχω γνωρίσει όλα αυτά τα χρόνια. Γερμανοί, Αυστριακοί, Ολλανδοί, Σουηδοί, Νορβηγοί, Δανοί, Ελβετοί, Γάλλοι, Βρετανοί, Αμερικανοί, Ιταλοί κλπ. Αν και ξέρω πως κάποιους δεν θα τους ξαναδώ ποτέ πια. Και αν τα πράγματα γίνουν πολύ καλύτερα, θα ήθελα να πάω στη Μαδρίτη και στη Βαρκελώνη. Επίσης, θα ήθελα να πάω στην Ουρουγουάη. Δημήτρη, σου εύχομαι να ταξιδέψεις όπους αγαπάς με αυτούς που αγαπάς. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.