Η βία είναι αταξική

Γεια σου πιτσιρίκο,
Σχετικά με την καταγγελία της κυρίας Μπεκατώρου και την “ηθικολογία” που ακολουθεί τέτοιες περιπτώσεις, απλά να στρέψω λίγο την προσοχή στα αυξημένα ποσοστά ενδοοικογενειακής βίας στην χώρα μας. Συγκεκριμένα, η σεξoυαλική κακοποίηση παιδιών στο 80% προέρχεται από μέλη του οικογενειακού περιβάλλοντος του παιδιού.

Επίσης, μην ξεχνάμε πως η βία λιμνάζει σε όλους τους χώρους που παραδοσιακά θεωρούνται υγιείς όπως τα σχολεία, οι σχολές, τα αθλητικά σωματεία, οι εκκλησίες αλλά και το ιατρικό περιβάλλον .

Θα θυμόσαστε, ίσως, τις περιπτώσεις των δασκάλων και καθηγητών στην Κρήτη που ασελγούσαν σε μαθητές δημοτικού και γυμνασίου.

Τις περιπτώσεις φυσιοθεραπευτών και άλλων ιατρών που ασελγούσαν σε ασθενείς τους και πάει λέγοντας.

Επειδή στην Κρήτη έζησα κάποια χρόνια, η αλήθεια είναι πως λίγα περιστατικά βιασμoύ έρχονται στην επιφάνεια, τα υπόλοιπα αποσιωπούνται μες στους οντάδες των σπιτιών.

Ίσως αυτό έχει να κάνει με τον τρόπο που μεγαλώνουν εκεί τα αγόρια, τα κοπέλια όπως τα ονομάζουν, στα οποία σαφώς δίνεται το προβάδισμα από την γέννησή τους. Αρκετοί Κρητικοί -και όχι μόνο της παλαιάς κοπής- ανατρέφονται ακολουθώντας μάτσο πρότυπα και πεποιθήσεις.

Λέγοντας αυτά, να τονίσω πως αναφέρομαι σε μια μερίδα της εκεί κοινωνίας -συγκριτικά με άλλες περιοχές της χώρας- και όχι στην γενική εικόνα του τόπου, τον οποίο θεωρώ ευλογημένο με ανθρώπους φιλόξενους κι εγκάρδιους.

Ας μην ξεχνάμε, επίσης, πως κυρίως στην επαρχία, ιδιαίτερα κατά το παρελθόν, οι αιμομικτικές σχέσεις ήταν κυρίαρχες και δεν είναι τυχαίο πως ανησυχητικά μεγάλο ποσοστό ψυχικών και σωματικών νόσων επιστημονικώς αποδίδεται στο φαινόμενο της αιμομιξίας· το οποίο να τονίσω δεν είχε απαραίτητα συναινετικό χαρακτήρα.

Η παθογένεια αυτή της κοινωνίας μας, η επιβολή της ισχύος άνευ όρων, αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι πατριαρχικών ιστών που προφανώς δεν έχουν αποδυναμωθεί παρά τις όποιες προσπάθειες.

Λέγοντας αυτό, πιτσιρίκο, να ταχθώ υπέρ των όσων έχεις γράψει (1,2) και πει αναφορικά με το πώς η βία, μέσω των πολέμων, του βιασμoύ, της επαγγελματικής ανισότητας, υπεροχής κτλ , είναι καθαρά αντρική υπόθεση.

Και σε αυτό το σημείο ξέρω πολύ καλά πως, αν αυτή η κριτική προερχόταν από αντρικό στόμα κι όχι από το δικό μου, αυτόματα θα λάμβανε μεγαλύτερης αποδοχής.

Ισχυριζόμενη αυτά, ανήκοντας στο γυναικείο φύλο, αυτόματα και ασυνείδητα, η διαδικασία επεξεργασίας της λαμβάνουσας κριτικής της πληροφορίας φιλτράρεται διαφορετικά ενεργοποιώντας μηχανισμούς αποτυπωμένων κρυφο-δογματικών στοιχείων, ανάγοντας ενδοιασμούς που στην αντίθετη περίπτωση δεν θα είχαν τεθεί.

Ένας άλλος παράγοντας που, κατά την προσωπική μου γνώμη, ενισχύει την αυτενέργεια του βιασμoύ είναι η διαδικτυακή πορνoγραφική βιομηχανία. Η ελεύθερη πρόσβαση, ακόμα και σε ανήλικους, σε μορφές σεξoυαλικής κακοποίησης μπορεί να καταστήσει υποσυνείδητα τις αντίστοιχες συμπεριφορές ως φυσιολογικές, υποκινώντας αλλαγές στα σεξoυαλικά πρότυπα των νέων και όχι μόνο.

Κάθε μέρα στην Ινδία 90 γυναίκες πέφτουν θύμα βιασμoύ. Επίσης, αριθμός ίσος με το 25% του ανδρικού πληθυσμού σε συγκεκριμένες περιοχές της Ασίας έχει διαπράξει τουλάχιστον ένα βιασμό στη ζωή του, υποστηρίζεται σε έκθεση των Ηνωμένων Εθνών. Στην Παπούα Νέα Γουινέα, περισσότεροι από έξι στους 10 άνδρες παραδέχθηκαν ότι έχουν αναγκάσει γυναίκα να συνευρεθεί μαζί τους, χωρίς τη θέλησή της.

Η κουλτούρα του βιασμoύ και της κατωτερότητας δυστυχώς ενισχύεται με έμμεσους τρόπους, όπως η έλλειψη γυναικών σε σημαντικές θέσεις του κράτους και της πολιτικής σκηνής, η ελλιπής υποστήριξη επανένταξης στην εργασία μετά τον τοκετό, αλλά κυρίως πηγάζει από την έμφυτη μιμητική μέθοδο των παιδιών να υιοθετούν στάσεις ζωής που έχουν αφομοιώσει στην “θαλπωρή” της οικίας τους.

Ένα ακόμα στοιχείο που συμβάλλει στην διαιώνιση του φαινομένου είναι η σιωπή και η απραξία των ανθρώπων που περιβάλλουν τα θύματα βιασμoύ, συντελώντας στην ατιμωρησία των θυτών και πολύ περισσότερο όταν οι τελευταίοι προέρχονται από κύκλους επωνύμων και αεί προστατευμένων.

Εν κατακλείδι, η σιωπή αποτελεί εχθρό και η επικινδυνότητα των μελλοντικών βιαστώv κρίνεται από την σωστή επιλογή συντρόφου στον οποίο καθρεφτίζονται τα χαρακτηριστικά του γονεϊκού προτύπου αλλά και από την αγωγή που θα προσφέρουμε στα τέκνα μας, αγόρια και κορίτσια.

Λίνα

(Αγαπητή Λίνα, πολύ ωραία τα έγραψες. Λίνα, όταν έγραψα πως “αυτός ο κόσμος πρέπει να γίνει πιο γυναικείος γιατί ο ανδρικός κόσμος είναι μια αιματοχυσία δίχως τέλος” το πιο χοντρό πέσιμο -μιλάμε για τρελό βρισίδι- το έφαγα από γυναίκες επειδή τόλμησα να γράψω πως πιθανότατα -πιθανότατα, δεν είμαι και βέβαιος- οι γυναίκες δεν σκοτώνουν με ευκολία όπως οι άνδρες επειδή γεννάνε και ξέρουν τον πόνο και την αγωνία της γυναίκας που φέρνει στη ζωή έναν άνθρωπο μέσα από τα σπλάχνα της, ενώ ο άνδρας τον βρίσκει έτοιμο τον άλλο άνθρωπο και μόνο να τον καταστρέψει μπορεί. Κάπου εκεί αποφάσισα να σταματήσω να γράφω για αυτό το θέμα, γιατί κάποια πράγματα δεν αντέχονται πια. Λίνα, θα πρέπει να μπει στα σχολεία το μάθημα της σεξoυαλικής αγωγής, και να γίνεται από εξειδικευμένους και ικανούς δασκάλους που θα μπορούν να εξηγήσουν στα παιδιά πως ο έρωτας είναι η πιο όμορφη και ιερή λειτουργία του ανθρώπου, και δεν είναι κάτι φτηνό και χυδαίο. Ο έρωτας απαιτεί σεβασμό για τον σύντροφό σου και τον εαυτό σου. Βασικά, όμως, αυτός ο κόσμος θα πρέπει να γίνει πιο γυναικείος. Απορώ πώς δεν το βλέπουν όλοι αυτό. Βγάζει μάτι το πρόβλημα των ανδρών. Είναι πρόβλημα των ανδρών, δεν είναι πρόβλημα των ανθρώπων γενικά. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.