Ναι, διάολε, θέλω μια Επανάσταση

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Δεν ήμουν σίγουρος να το γράψω ή όχι, τελικά το έγραψα ξεχωριστό κείμενο.

Δεν ήμουν σίγουρος επειδή αυτά είναι τοπικά νέα.

Την ώρα που οι ΗΠΑ αποχαιρετούσαν τον Trump και υποδέχονταν τη νέα εποχή (sic), συμμετείχαμε σε πορεία κατά της ICE, μια από τις δεκάδες που οργανώθηκαν την ίδια μέρα σε διάφορες πόλεις.

Στην πόλη μας η συμμετοχή ήταν καλή, αλλά δεν συνέβη κάτι, αφού μας αγαπούν οι μπάτσοι.

Στο Portland τα πράγματα ήταν -όπως πάντα- περισσότερο τεταμένα, και νομίζω πως -κατά τη διάρκεια της αντίστοιχης πορείας- έσπασαν και τα τζάμια στα γραφεία των Δημοκρατικών.

Ο Biden, απ’ τη στιγμή που δεν είναι μέρος της λύσης, είναι ξεκάθαρα μέρος του προβλήματος και φυσικά δεν ξεχνάω τη στάση του σε δεκάδες θέματα επί προεδρίας Obama.

Οι ΗΠΑ -παρά τις διάφορες πεποιθήσεις- αδυνατούσαν πάντα να κοιτάξουν προς τα πίσω και αυτό είναι που τους τρομάζει εκεί στη Wall Street, αλλά και την DC.

Έχουν συμβεί πάρα πολλά τα τελευταία χρόνια.

Από τις δεκάδες εξεγέρσεις για τη ρατσιστική βία και την αστυνομοκρατία, μέχρι την εξαΰλωση κάθε έννοιας που παραπέμπει στη «μεσαία» τάξη, στην ιδέα τέλος πάντων αυτής.

Ο βασικός λόγος για τον οποίο ο Trump δεν διεξήγαγε κάποιον πόλεμο -όπως κάθε πρόεδρος πριν από αυτόν- είναι ο ίδιος λόγος που ίσως και ο Biden να μην προβεί σε κάποια επέμβαση, στον πάντα αναγκαίο αντιπερισπασμό των πολιτών από τα καθημερινά τους προβλήματα.

Φοβούνται ένα νέο Βιετνάμ.

Όχι στρατιωτικά, αλλά πολιτικά.

Κινδυνεύουν να ανοίξουν την ψαλίδα ανάμεσα σε εμάς και σ’ αυτούς μ’ έναν πόλεμο. Ακόμα περισσότερο.

Οπότε, το μόνο που μπορούσαν να κάνουν είναι να τον φέρουν σπίτι.

Έχασαν, όμως, μια τεράστια ευκαιρία -δυο φορές μάλιστα- να δώσουν το χρίσμα στον Bernie Sanders, που έχει την τιμητική του τις τελευταίες ώρες, και να δώσουν την εντύπωση στην κοινωνία ότι η εξουσία την εκπροσωπεί.

Αλλά τρόμαξαν, εν μέσω των τεράστιων δομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει ο καπιταλισμός, και μας πλάσαραν διαδοχικά τον Benny και τον Ernie, και την πέταξαν για πάντα στα σκουπίδια.

Νομίζοντας, παράλληλα, πως θα ξεχάσουμε.

Θα ξεχάσουμε το Medicare for All, τα εκατοντάδες δισεκατομμύρια στις οπλοβιομηχανίες για πολέμους που αρχίζουν και δεν τελειώνουν ποτέ, την αστυνομική βία, τα χρέη μας, τη φτώχεια μας και θα αρχίσουμε πάλι να φιλάμε τα πόδια των αυτοδημιούργητων καθαρμάτων, αφού όλοι είμαστε ίσοι (sic) απέναντι στα προβλήματά μας.

Νομίζουν ότι θα ξεχάσουμε να ονειρευόμαστε, μόνο και μόνο επειδή μας μόστραραν εικόνες του Cesar Chavez, του Martin Luther King Jr και πολλών άλλων, την ώρα που υπογράφουν άλλα 4 χρόνια, κατά τη διάρκεια των οποίων όλα θα αλλάξουν και όλα ίδια θα μείνουν.

Κούνια που τους κούναγε.

Abolish them all.

Με εκτίμηση,

Άρης

Υ.Γ.1 Τσαντίστηκε και ο Trudeau για την ανάκληση της άδειας του αγωγού Keystone. Αφού δεν ζήτησε να επιστρέψει ο μισητός του εχθρός, ο Trump, πάλι καλά. Όχι, καθίστε εσείς να πιστεύετε ότι οι πολιτικοί εκπροσωπούν ιδεώδη και τα κοινωνικά αιτήματα. Μπροστά στα λεφτά και τα λόμπι, προσοχή όλοι.

Υ.Γ.2Ο παράγοντας που θα κρίνει τη συνέχεια δεν είναι τόσο οι ήδη εξεγερμένες κοινότητες, αλλά αυτές που το σκέφτονται ακόμα. Αν και μετά τον Ιούνιο, δεν έχω κανένα άγχος για τη συνέχεια. Ο Martin Luther King Jr., που έφτασε να μνημονεύεται από τους δολοφόνους του, και που όσο ζούσε ξεχνάμε ότι ήταν εξαιρετικά αντιδημοφιλής, δεν μας ζήτησε να εκπληρώσουμε το όνειρό του. Μας ρώτησε αν ονειρευόμαστε. Αυτό. Και διάολε, αν οι τελευταίοι μήνες δεν είχαν να κάνουν με τα ανεκπλήρωτα όνειρά μας, τότε με τι διάολο είχαν να κάνουν; Καταλαβαίνω ότι όλα αυτά μοιάζουν κάπως …αμερικάνικα, και κάνω ό,τι μπορώ για να μην συγκρίνω ανόμοιες καταστάσεις· απλά, δυσκολεύομαι όλο και περισσότερο να ασχοληθώ με την ελληνική επικαιρότητα, με αυτό το απόλυτο τίποτα. Δεν ήταν η δολοφονία Floyd, αλλά το διάστημα από τις αρχές του 2019 και μετά, όταν άρχισα να αφήνω πίσω μου την απίστευτη πικρία που αποκόμισα από την Ελλάδα -τελευταία σταγόνα ήταν η Ηριάννα και ο Περικλής αλλά μην τα ξαναλέω- και να νοιώθω κάπως άνθρωπος. Ανακαλύπτω όλο και περισσότερο κάθε μέρα το λόγο που οι Αμερικανοί ίσως και να μπορούμε, αλλά οι Έλληνες σίγουρα όχι. Δεν είναι ότι κάνεις συγκρίσεις, αυτό το κάνει η ζωή θες δεν θες. Οι Έλληνες ξέχασαν -ή δεν έμαθαν και ποτέ- να ονειρεύονται.

Υ.Γ.3 Θυμήθηκα κάτι που είχε γράψει ένας ομοεθνής μου, κατά τη διάρκεια του δικού μας lockdown: «Είμαι 30 ετών και η χώρα μου έχει ήδη ζητήσει να σώσω δυο φορές τις μεγάλες εταιρείες. Έχω δει ατσάλινους πύργους να πέφτουν. πολέμους που ξεκινούν και ξεχνούν να τελειώσουν. Μακελειά με όπλα, τόσα πολλά που ελάχιστα αποτελούν είδηση. Τώρα, ένας ιός απειλεί την υδρόγειο και εμείς συζητάμε για επιδόματα, ασφάλιστρα, θέσεις εργασίας και ενοίκια. Ναι, διάολε, θέλω μια Επανάσταση».

(Φίλε Άρη, δίνε πόνο. Άρη, γράφε χωρίς να σε νοιάζει αν αυτά αφορούν τους Έλληνες. Κάποιους τους αφορούν. Εντάξει, δεν είναι κάνα μυστικό ότι οι περισσότεροι Έλληνες είναι καμένοι. Τι να κάνουμε; Θα σκεφτόμαστε αν τους αρέσουν αυτά που γράφουμε; Μα, πρέπει να μην τους αρέσουν. Φαντάζεσαι να τους άρεσαν; Άρη, το γράφω χρόνια, το ξέρεις, και επιμένω πως, αν έρθει αλλαγή, θα έρθει από τις ΗΠΑ. Το έγραφα ως απάντηση στον Federico και το 2012. Από την Ελλάδα το μόνο που μπορεί να βγει είναι μερικοί ακόμα γιοι μεταναστών που θα έρθουν να παίξουν στο ΝΒΑ, γιατί στην Ελλάδα δεν θα έχουν στον ήλιο μοίρα. Άρη, μόνο σε μια χώρα σαν τις ΗΠΑ που κάποιος σκέφτηκε να γράψει στην Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας -πριν από 245 χρόνια- πως οι άνθρωποι έχουν δικαίωμα στην διεκδίκηση της ευτυχίας, μπορούν οι άνθρωποι να ονειρεύονται και να διεκδικούν. Όσο για τον Μπέρνι Σάντερς -που θα έπρεπε να είχε γίνει Πρόεδρος των ΗΠΑ- εγώ μπήκα στην εφαρμογή και τον έβαλα στο Μοναστηράκι. Αν και εγώ τον Μπέρνι τον φαντάζομαι στην Επίδαυρο. Σαν σκηνοθέτη. Είναι πολύ καλός ο Μπέρνι, για να είναι πολιτικός. Δεν είναι τυχαίο πως στην ορκωμοσία του Μπάιντεν την παράσταση την έκλεψε ο Μπέρνι. Ξέρουν οι Αμερικανοί πως ο Μπέρνι έπρεπε να είναι ο πρόεδρός τους. Αλλά οι Δημοκρατικοί είναι καθάρματα και προτίμησαν αρχικά την Χίλαρι Κλίντον και μετά τον Τζο Μπάιντεν. Αν ο Μπέρνι είχε καταφέρει να πάρει το χρίσμα, το κατεστημένο των Δημοκρατικών θα έκανε ό,τι μπορούσε για να νικήσει ο Τραμπ. Άρη, γράφε. Έρχονται όμορφες μέρες. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.