“Οι μέδουσες μας νίκησαν”

Πιτσιρίκο, ευρωπαϊκά κράτη μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα φυλακίζουν παράνομα και όλο και πιο συχνά αιτούντες ασύλου και για αυτό υπάρχει η πρόθεση για μία Ευρωπαϊκή Συνθήκη για τη Μετανάστευση, η οποία είναι, όμως, ακόμα μακριά από την υλοποίηση της, όπως επισημαίνει η Le Monde.

Eίναι δύσκολο, άλλωστε, να συνδυαστούν η καλύτερη φύλαξη των συνόρων και η αύξηση των ελέγχων με την αλληλεγγύη απέναντι στους μετανάστες και τους πρόσφυγες και τον σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα.

Αλλά, για να αποφευχθούν οι αυθαίρετες φυλακίσεις αυτών των ανθρώπων, θα θεσπιστεί ένας νέος μηχανισμός για τα θεμελιώδη δικαιώματα που θα εδρεύει στη Βιέννη.

Η απόφαση ελήφθη μετά τις αποκαλύψεις για παράνομες επαναπροωθήσεις προσφύγων και μεταναστών, με τη Frontex να διαδραματίζει έναν αμφιλεγόμενο ρόλο σε αυτές.

Το ότι από το 2019 είχαν αυξηθεί οι αρνήσεις εισδοχής και οι απελάσεις από χώρες που βρίσκονται στα σύνορα της ΕΕ, όπως η Ισπανία, η Ελλάδα και η Ιταλία, αλλά και από τη Γερμανία ήταν λίγο, πολύ γνωστό.

Το καινούριο στοιχείο που αποκαλύφθηκε μετά από έρευνες που έγιναν από την οργάνωση Migreurop ήταν οι όλο και συχνότερες παράνομες φυλακίσεις μεταναστών και προσφύγων με αυθαίρετες διαδικασίες και πρακτικές.

Μετανάστης έγινε κατά μία έννοια και ο Βρετανός Peter Lowe που ξέμεινε στην Ταϊβάν από τον Απρίλιο του 2020, λόγω της καραντίνας, αλλά βρήκε έναν τρόπο να αξιοποιήσει εποικοδομητικά τον ελεύθερο χρόνο του στο νησί, όπως μεταδίδει το BBC.

Αρχικά αγόρασε μία βάρκα για να γνωρίσει καλύτερα τα ποτάμια και την πανίδα της Ταϊβάν, όμως σύντομα διαπίστωσε τη μεγάλη πλαστική ρύπανση του οικοσυστήματος.

Άρχισε, λοιπόν, να μαζεύει τα σκουπίδια και γρήγορα ευαισθητοποίησε και κατοίκους, αλλά και τις αρχές της νησιωτικής χώρας, που τον βοηθούν πλέον στην προσπάθειά του.

Ο στόχος τους είναι να μαζέψουν όσα πλαστικά μπορούν, έτσι ώστε να μην φτάσουν στη θάλασσα, όπου θα αποτελούν μεγαλύτερο πρόβλημα.

Ο Lowe προτείνει σε όσους βρέθηκαν λόγω των lockdown σε μία κατάσταση παρόμοια με τη δική του, να αξιοποιήσουν τον χρόνο τους, για να κάνουν κάτι χρήσιμο και να προσφέρουν στη φύση, αν γίνεται.

Μάλιστα, τα μαγκρόβια δάση -αυτά όπου οι ρίζες των δέντρων είναι μέσα στο νερό, συνήθως σε λιμνοθάλασσες- που καθαρίζει ο Βρετανός, αποτελούν βρεφοκομείο για πάρα πολλά είδη ψαριών και άλλων πλασμάτων.

Παρεμπιπτόντως, κάμποσα σκουπίδια είχαν βγάλει πάλι οι νοτιάδες στο Θυμάρι.

Τα λιγοστά που μάζεψα είναι αυτά που εικονίζονται στη φωτό, ενώ με μία πιο προσεκτική ματιά φαίνονται και οι δεκάδες μέδουσες πελαγία που είχε ξεβράσει το κύμα στη δαντελένια ακρογιαλιά.

Είχε πολλές ακόμα στα κρυστάλλινα νερά σαν ένα deja vu από τη δεκαετία του ’80.

Θα ήμουν 5-6 χρονών τότε, όταν βγήκα από τη θάλασσα με μία τέτοια τσούχτρα κολλημένη πάνω στο πόδι μου.

Το σημάδι έφυγε περίπου 20 χρόνια μετά και δεν μπορούσα να το δείχνω και να λέω αυτή την παιδική μου περιπέτεια πια.

Τη θυμήθηκα, όμως, την Τετάρτη 6/1, που βρέθηκα σε κάποια στιγμή να κολυμπάω ανάμεσα σε καμιά 25αριά μέδουσες πελαγία.

Σε κάποια άλλη φάση κατέβηκα στον βυθό για να μαζέψω μία πλαστική σακούλα και συνέχισα το μακροβούτι για μερικά μέτρα, έτσι ώστε να αποφύγω τις νηματοκύστεις μερικών μεδουσών, που κρέμονταν από πάνω μου (ούτε ο Τομ Κρουζ στις Επικίνδυνες Αποστολές αυτά).

Ακόμα και με μάσκα ήταν δύσκολο να τις αποφύγεις και έναν κύριο που έρχεται συχνά πυκνά για μπάνιο, τον είχαν τσιμπήσει την Τρίτη 5/1.

“Oι μέδουσες μας νίκησαν, μας την πήραν τη θάλασσα” μου είπε απογοητευμένος.

Αυτή είναι η μισή αλήθεια, βέβαια. Γιατί η θάλασσα είναι το δικό τους σπίτι, όχι το δικό μας.

Πελαγία (pelagia noctiluca) λέγεται, άλλωστε, η συγκεκριμένη μέδουσα, επειδή περιπλανιέται στα πελάγη.

Μέχρι τα θαλάσσια ρεύματα να τη βγάλουν αργά ή γρήγορα σε κάποια ακρογιαλιά.

Σαν αυτή που ψυχορραγούσε σε μία μικρή γούρνα με νερό στην αγαπημένη μου ακτή.

Τη λυπήθηκα και την έριξα ξανά στη θάλασσα σε ένα σημείο που είχε μόνο βράχια, κι έτσι το κύμα δεν θα μπορούσε να τη βγάλει στη στεριά.


Έτσι κι αλλιώς τόσες εκατοντάδες μέδουσες είχε, δεν χάλασε ο κόσμος και για μία ακόμα.

Όταν βλέπεις, άλλωστε, ένα πλάσμα να αργοπεθαίνει, ακόμα κι ενστικτωδώς πας να το βοηθήσεις.

Ακόμα κι αν πρόκειται για την τοξική μέδουσα πελαγία.

Την τσούχτρα που λέγαμε παλιά και δεν είναι και τόσο επικίνδυνη φυσικά.

Δεν είναι σαν τη φονική κυβομέδουσα της Αυστραλίας, ούτε σαν τη δυνητικά θανατηφόρα φυσαλία.

Η καμπανούλα της που μοιάζει περισσότερο με καραβάκι είναι πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας και μόνο τα πλοκάμια της κρέμονται μέσα στο νερό, ενώ η φυσαλία έχει εμφανιστεί στην Πορτογαλία.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, η γηρασμένη -από κάθε άποψη- Ευρώπη έχει ανάγκη τους μετανάστες. Επίσης, ενώ οι Ευρωπαίοι βαριούνται, οι μετανάστες έχουν την επιθυμία να τα καταφέρουν και να αποκτήσουν ζωή. Είναι μια παλιά ιστορία αυτή. Σε άλλα νέα, συνεχίζεται η καλοκαιρία, οπότε μειώνονται οι μέρες που θα κάνει χειμώνα. Ο Μάρτιος όλο και πλησιάζει. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.