Αβλαβή τσιμπούρια της σκέψης

Με την ευκαιρία της συγκυριακής εκμετάλλευσης της πανδημίας, πιτσιρίκο, ο δυτικός κόσμος μοιάζει να επιστρέφει ταχύτατα και χωρίς ιδιαίτερες αντιστάσεις, σε μια κατάσταση σκοταδισμού που, με υγειονομικού τύπου επιχειρήματα και διατάγματα, νομιμοποιεί ευθαρσώς στις συνειδήσεις ακόμα και τα πιο σκληρά αυταρχικά μέτρα.

Οι “πολιτικά ορθές” αξίες του νέου παγκοσμιοποιημένου δεσποτισμού έχουν εκχύσει το σπέρμα του πειθαναγκασμού με τον πιο εύκολο τρόπο ever.

Εφόσον ο οστρακισμός των σύγχρονων κοτζαμπάσηδων δεν φαίνεται να αποτελεί λαϊκή λαχτάρα, εξίσου υποτακτικά λοιπόν θα εγκολπωθούμε τις ερχόμενες επιδρομές της αποικιοκρατικής λησταρχίας στις περιουσίες, στα εισοδήματά μας και στον ήδη πληγωμένο ψυχισμό μας.

Όπως απροκάλυπτα εκθειάζονται οι αφαιμακτικές προθέσεις των εκάστοτε αρχών εις βάρος μας, έτσι απροκάλυπτα γυρνάμε κι εμείς την πλάτη στην προοπτική οποιασδήποτε ανατροπής.

Η πλαστή ευμάρεια της μεταπολίτευσης έγινε εφάμιλλη του καθησυχασμού και του υπέρμετρου ατομικισμού. Το νεοελληνικό στερεοτυπικό σύνδρομο είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με το νεοπλουτισμό, την επίδειξη και την κενότητα.

Ακόμη και σήμερα, μετά από τόσα χρόνια κρίσης.

Η κακογουστιά στην χώρα μας είναι τόσο διάχυτη, που το μάτι αλλά και το μυαλό έχουν πλέον εθιστεί σε αυτή και αδυνατούμε να τη διακρίνουμε. Σήμερα, τα κάθε είδους «σκουπίδια» δεν αποτελούν πια περιθώριο αλλά κυρίαρχο «αισθητικό» στοιχείο.

Αυτά είναι τα στερεότυπα, με τα οποία κουτσά στραβά, χρόνια τώρα βολεύεται η ανάπηρη πολιτική σκέψη των Ελλήνων Ευρωπαίων πολιτών, ή και πολιτών του κόσμου, ή κατά φαντασίαν δικαιωματούχων καταναλωτών όταν επιχειρούν να στοχαστούν την πραγματικότητα.

Των ηλιθίων, δηλαδή, που σε κάθε ευκαιρία παριστάνουν στις παρέες τους και στο ψηφιακό σαλονάρισμα τους έξυπνους και τους επαΐόντες όλων.

Αυτά είναι τα στερεότυπα που οδήγησαν στο αδρανές απολιτίκ προσωπείο μας και στη νοσηρή κρυφοφασιστίκ οπτική μας.

Το «ξέρεις-ποιος-είμαι-εγώ-ρε» είναι πια το εθνικό μας κληροδότημα.

Σε όλους τους Παντελήδες λοιπόν που διαιωνίζουν τον ευνουχισμό της πνευματικότητας και της ευμάρειας του τόπου που γεννήθηκαν, είναι αφιερωμένο το τραγουδάκι που ακολουθεί.

Λίνα

(Αγαπητή Λίνα, συνηθίσαμε την ασχήμια στην Ελλάδα. Και η ασχήμια δεν έσωσε ποτέ κανέναν. Αντιθέτως, η ομορφιά θα σώσει αυτούς που μπορούν να τη δουν. Οπότε, μακριά από τις μάζες, σε ένα όμορφο νησί, σε έναν κήπο, με λίγους αγαπημένους φίλους και λίγο κρασί, στον δρόμο και στον κόσμο του Επίκουρου. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.