Γουρούνια και κ@ριόλες – Μήπως να κοιταχτούμε πρώτα στον καθρέφτη;

Αδέρφι πιτσιρίκο και λοιπά αδέρφια του μπλογκ, το έχω δαγκώσει από το κρύο, εύχομαι εσείς να μένετε στα ζεστά.

Ήθελα εδώ και πολύ καιρό να γράψω αυτό το κείμενο. Είναι η προσωπική μου άποψη για τις σχέσεις, και ιδιαίτερα για τις ερωτικές-συντροφικές σχέσεις.

Πολλές γυναίκες χαρακτηρίζουν τους άντρες “γουρούνια”. Από την άλλη, για τους άντρες σχεδόν όλες οι γυναίκες είναι “κ@ριόλες”. Τείνω να συμφωνήσω και με τους δύο. Έχω να πω όμως σε άντρες και γυναίκες το εξής:

Σκεφτήκατε ποτέ μήπως οι γυναίκες που σας πληγώνουν, φέρονται σαν κ@ριόλες ακριβώς επειδή είστε ένα γουρούνι, και μήπως οι άντρες, σας φέρθηκαν σαν γουρούνια, ακριβώς επειδή είστε μια κ@ριόλα;

Αφήνω στην άκρη τους χυδαίους χαρακτηρισμούς για να μπω στο ζουμι.
Όλοι, ή σχεδόν όλοι, έχουμε ανάγκη από έναν ή μία σύντροφο. Το να βρεις σύντροφο, είναι αποδεδειγμένα ένα από τα πιο εύκολα πράγματα του κόσμου. Το μόνο που χρειάζεται, είναι να το ζητήσεις. Ειδικά από τότε που κατέπεσε ο θεσμός του προξενιού, υπάρχουν εκεί έξω ένα σωρό ελεύθεροι-αδέσμευτοι άνθρωποι που ψάχνουν για ταίρι.

Αν φοβάστε, μη φοβάστε, η ζωή έτσι κι αλλιώς θα σας πληγώνει μέχρι να πεθάνετε. Αν δειλιάζετε, μη δειλιάζετε, γιατί η ζωή είναι μία και πρέπει να τη ζήσουμε όσο είμαστε εδώ.

Είναι λοιπόν εύκολο να βρεις έναν άνθρωπο να κάνεις σχέση. Το δύσκολο είναι να νιώσεις όμορφα μέσα στη σχέση. Να νιώσεις ασφάλεια και πληρότητα. Και δεν είναι απλά δύσκολο, είναι ίσως ότι πιο δύσκολο υπάρχει. Γιατί; Πολύ απλά επειδή πρέπει να καταφέρεις το ακατόρθωτο.

Να αλλάξεις τον εαυτό σου. Αυτό είναι το κλειδί της επιτυχίας. Όχι, δεν σου φταίει το ταίρι σου, που είναι κουτσό, στραβό, ανάποδο και έχει του κόσμου τα κουσούρια. Στο κάτω κάτω, εσύ το διάλεξες. Όχι δεν φταίει η κοινωνία που έκανε τους άντρες και τις γυναίκες σεξιστέs. Από κάποια ηλικία και μετά, φταίνε οι μεν που ψάχνουν τέλεια βuζιά και κώλoυς, και οι δε που ψάχνουν χρηματοκιβώτια κι ανέσεις.

Κι όταν γίνει ξεκάθαρο πως τα κορμιά και το χρήμα δεν φέρνουν την ευτυχία, αλλά ο αλληλοσεβασμός και η κατανόηση, οι άνθρωποι δεν το καταλαβαίνουν. Μπλοκάρουν. Χωρίζουν κι επιμένουν να ψάχνουν για κάτι καλύτερο. Μόνο που δεν υπάρχει κάτι καλύτερο.

Αυτό που υπάρχει κατά κύριο λόγο είναι ο εαυτός μας. Τα πάθη και οι ανασφάλειες μας. Αν δεν τα δουλέψουμε αυτά, αν δεν καλύψουμε τα κενά μας, αν δεν βελτιώσουμε τις αδυναμίες μας εμείς οι ίδιοι, πώς είναι δυνατόν να περιμένουμε να το κάνει το ταίρι μας; Ακόμη παραπάνω, αν το ταίρι μας δεν έχει φροντίσει ακόμα να λύσει τα δικά του θέματα.

Λέμε πως τώρα με τα λοκντάουν, βγήκαν στην επιφάνεια ένα σωρό οικογενειακά προβλήματα, και πως πολλοί χώρισαν. Γκρίνια, μουρμούρα, βία. Γιατί; Τι τα προκάλεσε όλα αυτά; Υπήρχαν, απλώς τώρα βγήκαν στην επιφάνεια μιας και τα δυο μέρη της σχέσης αναγκάστηκαν να ανεχθούν για περισσότερο χρόνο ο ένας την παρουσία του άλλου. Κι η παρουσία του άλλου δεν είναι παρά ένας καθρέφτης που μας δείχνει συνεχώς ποιοι είμαστε.

Όταν δώσεις κάτι καλό, το χαμόγελο στο πρόσωπο του άλλου, θα σου δείξει την ποιότητά σου. Όταν δώσεις κάτι άσχημο, η δυσαρέσκεια στο πρόσωπο του άλλου, θα σου θυμίσει πόσο σκάρτος είσαι. Υπάρχει κάποιος που του αρέσει να του θυμίζουν πόσο σκάρτος είναι; Νομίζω πως όχι.

Εδώ είναι όμως το θέμα, μιας και πρέπει σιγά σιγά να παραδεχτούμε όλοι πως έχουμε ελαττώματα. Έτσι όπως έχουν ελαττώματα και οι σύντροφοί μας.

Αυτό είναι στην ουσία μια σχέση. Μια συμφωνία ανάμεσα σε δυο ανθρώπους, πώς αποδέχονται ο ένας τα ελαττώματα του άλλου και βάζουν πλάτη κι οι δυο, για να τα περιορίσουν με το χρόνο. Για να τα λύσουν ενώνοντας τις δυνάμεις τους. Αυτό λέγεται σεβασμός.

Έχω κουραστεί να βλέπω γύρω μου ανθρώπινες μαύρες τρύπες, που διαμαρτύρονται για το ποιον ανδρών και γυναικών αντίστοιχα. Που διαμαρτύρονται επειδή δεν βρίσκουν άλλο ένα άτομο για να του στραγγίξουν την ψυχή, που διαμαρτύρονται γιατί κανείς δεν βλέπει πόσο τέλειοι είναι.

Κι είναι αυτή η πλαστή τελειότητα, που αύριο μεθαύριο θα πέσει σαν πέλεκυς πάνω στα παιδιά τους, να τα γεμίσει ενοχές και συμπλέγματα. Έχει μαλλιάσει η γλώσσα μου να λέω πως οι γονείς θα πρέπει να επισκεφτούν έναν ψυχοθεραπευτή για να λύσουν τα θέματα τους, πριν φέρουν στον κόσμο ένα παιδί.

Δεν φταίει λοιπόν ο άλλος που δεν μπορεί να δει πόσο τέλειοι και σούπερ γαμάτοι είμαστε. Αλλά εμείς που διαλέγουμε πάντα τον εύκολο δρόμο της κακίας. Γιατί ο άλλος της αρετής, είναι δύσβατος, και στρωμένος με αγκάθια. Δεν λογαριάζουμε, όμως, πως ο εύκολος κατήφορος, είναι ακριβώς αυτό. Κατήφορος.

Για αυτό θα σας παρακαλέσω την επόμενη φορά που θα βρεθείτε προ ενός τσακωμού, βουλώστε για λίγο το βρωμόστωμα σας και σκεφτείτε. Σκεφτείτε τα αίτια, κι αν η αφορμή αξίζει τον κόπο. Σκεφτείτε αν υπάρχει έστω και μια πιθανότητα να έχετε σφάλλει κάπου κι ο σύντροφος ή η σύντροφος να έχει δίκιο. Σκεφτείτε αν η συμπεριφορά σας είναι πράγματι δική σας, ή αν μοιάζει κάπου με τη συμπεριφορά των γονιών σας.

Και για όνομα, σκεφτείτε λίγο πως ο άνθρωπος απέναντι σας, αυτός που ετοιμάζεστε να μειώσετε με οποιονδήποτε τρόπο, είναι ο καθρέφτης της ψυχής σας. Ότι νιώθετε για αυτόν, είναι ότι νιώθετε για σας τους ίδιους.

Μαθαίνω να αγαπώ. Δεν αγαπώ. Μαθαίνω να αγαπώ.

Νίκος Σ.

Ηράκλειο Κρήτης

(Αγαπητέ φίλε, δεν έχουν πρόβλημα μεταξύ τους οι άνδρες με τις γυναίκες. Οι άνθρωποι έχουν προβλήματα μεταξύ τους. Και, κυρίως, μέσα τους. Ο άνθρωπος γεννιέται με αγάπη αλλά διδάσκεται το μίσος. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, οι περισσότεροι δυτικοί άνθρωποι δεν μπορούν να αγαπήσουν. Θα μπορούσα να γράφω για ώρες επί του θέματος αλλά δεν έχει νόημα. Αυτοί που αγαπούν, ξέρουν. Σημασία έχει να αγαπάς. Να αγαπάς, όχι να κατέχεις. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

(Έχω γράψει κι εγώ περί καριόλ@ς πριν από 8 χρόνια.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.