Δικαιοσύνη

Γεια σου, πιτσιρίκο!
Η λέξη που συνεχώς ακούγεται αυτές τις μέρες είναι η λέξη δικαιοσύνη.
Αυτή η λέξη που οι περισσότεροι τη μεταχειρίζονται όποτε τους συμφέρει, για ό,τι τους συμφέρει ή χωρίς να έχουν ιδέα για τι μιλάνε.

Η δικαιοσύνη είναι πλέον συνυφασμένη με λέξεις όπως νόμοι, δικαστήρια κλπ.

Οι νόμοι, τα δικαστήρια και όλο το κακό συναπάντημα γεννήθηκε, όταν οι άνθρωποι αντικατέστησαν τη συνείδηση με τεχνικά κατασκευάσματα για να εδραιώσουν και να κυριαρχήσουν σε ένα σύνολο ανθρώπων ή για να λύσουν θέματα τα οποία δεν είχαν ιδέα πώς να τα διαχειριστούν, για να έχουν τη μάζα κατευνασμένη και να την πληρώνουν οι “κακοί” (ό,τι και αν σημαίνει αυτό για τη μάζα).

Για να κουμαντάρουν καλύτερα τις ανισότητες που δημιούργησαν.

“Εις το όνομα της δικαιοσύνης” μπούρδες εν ολίγοις.

Ο άνθρωπος διαμορφώνεται μαζί με το περιβάλλον του, δεν μπορεί να πάει χώρια.

Νομοθέτες, συνταγματολόγοι, δικαστές, δικηγόροι -που υπερασπίζονται τα δικαιώματά μας γιατί δεν μάθαμε να υπερασπιζόμαστε τον εαυτό μας και είμαστε γυμvοί μπροστά σε νόμους που προϋπήρχαν-, γεννήθηκαν σε ένα περιβάλλον που ο άνθρωπος άρχισε να έχει σχέσεις εξουσίας πάνω σε άλλους ανθρώπους και στην ίδια τη φύση. Κατακτητές που έρχοντα να κατακτήσουν, να κλέψουν, να εξουσιάσουν πάνω στον αδύναμο.

Αναγνωρίζω βέβαια, ότι γεννήθηκαν άνθρωποι σε αυτό το υπάρχον σύστημα δικαιοσύνης οι οποίοι προσπάθησαν και προσπαθούν -έχοντας ως ρόλο δικηγόρων, δικαστών κλπ- όντως να διερευνήσουν άδικες καταστάσεις πάνω στους αδύναμους, χρησιμοποιώντας αυτό το σύστημα για να υποστηρίξουν τον αδύναμο. Είναι άνθρωποι που σε οποιοδήποτε περιβάλλον ή εποχή μπορεί να βρίσκονταν, θα ήταν με το μέρος των αδύναμων και με όποιο εργαλείο θα είχαν στη διάθεση τους θα τους υποστήριζαν.

Για να το θέσω καλύτερα, όλο αυτό το σύστημα από αρχαιοτάτων χρόνων που έκανε τον άνθρωπο δουλικό, να μην αναπτύσσεται και να εξελίσσεται (η τεχνολογική και οικονομική ανάπτυξη δεν μου λέει τίποτα από τή στιγμή που η συναισθηματική μας εξέλιξη είναι ακόμα στο πάτο), καθοδηγούμενο, εύκολα εκμεταλλεύσιμο έφερε και τα δικαστήρια και την απόδοση της δικαιοσύνης με ό,τι ο καθένας πίστευε στην εποχή του.

Η δύναμη των πολλών και των “ηθικών” πάνω στους λίγους και αδύναμους.

Και όσοι έχουν μεγαλώσει σε αυτή την ελληνική κοινωνία (όπως και σε άλλες κοινωνίες βέβαια) την λέξη δικαιοσύνη βλέπει να την έχουν μετατρέψει σε κάτι που το κακομεταχειρίζονται ανελέητα.

Σαν παιδιά, επίσης, μας κακομεταχειρίστηκαν όλους από όλες τις πλευρές και έτσι βγαίνουν άνθρωποι θύτες και θύματα, έτσι βγαίνουν οι νόμοι (οι θύτες επίσης κακοποιημένοι σωματικά ή ψυχολογικά στη παιδική τους ηλικία και γι’ αυτό γίνονται θύτες).

Και όταν αφήνεις στο έλεος του ανθρώπου -γαλουχημένου σε περιβάλλοντα κτηνώδη από αρχαιοτάτων χρόνων- τα παιδιά αυτά, αυτά θα πάρεις και πολλά άλλα.

Και οι λέξεις θα διαστρεβλώνονται, όπως κάνουν και με την λέξη δικαιοσύνη.

Αν δεν δίνουμε βάση στη συνείδησή μας, δεν το εξελίσσουμε, δεν μαθαίνουμε, δεν το συζητάμε-επικοινωνούμε, δεν αφυπνιζόμαστε, τότε θέλουμε μόνο νόμους και εντολές. Πάντα θα υπάρχουν θύματα και θύτες σε αυτό το σύστημα.

Δικαιοσύνη δεν είναι να στέλνω τον θύτη στην εκτέλεση ή στην φυλακή δεν μου λέει τίποτα αυτό. Το σύστημα του σωφρονισμού είναι μια παράνοια.

Δικαιοσύνη δεν είναι εκδίκηση όπως πολλοί τα συγχέουν.

Σαν θύμα θα υποφέρω και θα συνεχίσω να υποφέρω και θα δίνω για πάντα μάχη βρίσκοντας τρόπους να το διαχειριστώ.

Δικαιοσύνη θα είναι να βρω τρόπους να προστατεύσω τα μελλοντικά παιδιά και τα υπόλοιπα παιδιά.

Δικαιοσύνη θα υπάρξει, όταν ο άνθρωπος θα έχει βρει τρόπο να μην υπάρχουν θύματα και θύτες.

Δικαιοσύνη θα υπάρξει όταν ξεριζωθεί όλο αυτό το σύστημα.

Α και προς έκπληξή σας, για όλα αυτά υπάρχουν τρόποι· μπορεί να φαντάζει ουτοπία για κάποιους αλλά ποιος ξέρει κάποια μελλοντική γενιά ίσως τα καταφέρει, ας βάλουμε τον σπόρο εμείς και ας μην το χαντακώνουμε επειδή μοιάζει με ουτοπία.

Και για όσους βιαστούν να πουν “μα χωρίς νόμους και δικαστήρια δεν υπάρχει δικαιοσύνη, θα επιστρέψουμε στη ζούγκλα” καταλαβαίνω τον φόβο τους και την άγνοιά τους. Η φύση του ανθρώπου δεν είναι μονοδιάστατη κρύβει πολλές εκπλήξεις, έχει μια ποικιλομορφία όπως η ίδια η φύση και θα βρει άλλους τρόπους και όλα αρχίζουν από τα παιδιά.

Όπως και πάντα θα υπάρχουν οι διάφοροι που θα ζητάνε “δικαιοσύνη” για να νιώσουν οι ίδιοι καλά και να καλύψουν το κενό τους ή για άλλες σκοπιμότητες, κρίνοντας άλλους όπως κάνουν συνεχώς στη καθημερινότητα τους ακόμα και για τους φίλους ή την οικογένεια τους και τον εαυτό τους φυσικά.

Νομίζοντας ότι έκαναν κάτι, ενώ όλα αυτά θα συνεχίσουν να υπάρχουν και το χειρότερο το κάνουν μέσα από social media που είναι τα λαϊκά δικαστήρια αυτής της εποχής και μια παράνοια.

Και η σάπια ζωή συνεχίζεται….

Οι περισσότεροι θέλουν να έχουν αφεντικό, έτσι όπως τον κατάντησαν τον άνθρωπο, όπως πολύ συχνά αναφέρεις και εσύ πιτσιρίκο.

Όπως, επίσης, θέλουν και νομοθέτες και νόμους και δικαστήρια για τους ίδιους λόγους.

Ευχαριστώ για την φιλοξενία των σκέψεων

Α.

Υ.Γ. Είδαμε και την απόδοση δικαιοσύνης από το υπάρχον σύστημα δικαιοσύνης για το πλοίο Noor 1· το γεγονός αυτό δεν μπορεί να μην αναφερθεί σε ένα κείμενο για τη δικαιοσύνη, είναι σαν το “Epstein didn’t kill himself”.

(Αγαπητέ φίλε, Δικαιοσύνη σε κάποια άλλη ζωή. Σε αυτήν εδώ δεν προβλέπεται. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.