Το να υπομένεις ένα βούρκο είναι το μαρτύριο

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Αυτό που όλοι ξαφνικά θυμήθηκαν ότι ζουν σε μια χώρα χωρίς δικαιοσύνη, πραγματικά ανεκτίμητο.

Αυτό είναι και το ζουμί.

Γιατί τώρα; Γιατί όχι σε τόσα άλλα περιστατικά; Δηλαδή, όλα καλά ήταν μέχρι πρότινος;

Τώρα, λοιπόν.

Προφανώς, επειδή η Ελλάδα κατέρρευσε -κρίμα για εκείνους που ήθελαν να αλλάξει κάτι στη χώρα, ανιδιοτελώς, αλλά τώρα ανέλαβαν τα μεγάλα μέσα.

Όταν καταπέσει η σκόνη που σηκώσανε όλες αυτές οι αποκαλύψεις, θα διαφανεί και το μέγεθος της οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής.

Αφήστε το, θα τα πούμε σε άλλο κείμενο. Δεν πρέπει να έχουν καταλάβει κάποιοι τι συνέβη, αν και σχεδόν όλοι το υποψιάζονται, αφού λογικά ήδη το ζουν.

Δεν ξέρω. Όποιος προλαβαίνει να φύγει από τη χώρα να το κάνει τώρα. Πιο μετά, δεν ξέρω αν θα μπορεί.

Ήδη, διαφαίνεται αυτές τις μέρες τι θα επακολουθήσει.

Όχι πως δεν θα συμβεί πουθενά αλλού, μάλλον παντού προμηνύεται κατάρρευση, αλλά στην Ελλάδα παίρνει και κάποια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά λόγω της συμμορίας που κυβερνά τη χώρα, παρέα με τους χιλιάδες σφουγγοκωλάριους της.

Μην τους κοιτάτε που βγάζουν τα μάτια τους τώρα. Το έχετε ξαναδεί το έργο. Για «το καλό της χώρας» θα τα αφήσουν στην άκρη όλα αυτά.

Η ντροπή, ντροπή δεν έχει. Ειδικά, όταν φοράει κοστούμι.

Απλά, ακόμα δεν έχουν αποφασιστεί οι επόμενοι «ρόλοι», τώρα είναι οι οντισιόν, οπότε διαπραγματεύονται, κάπως παράδοξα είναι η αλήθεια.

Ή η χώρα κατέρρευσε τόσο που μαλώνουν ποιος θα φύγει με το πρώτο ελικόπτερο, πλοίο ή λεωφορείο.

Θα μάθουμε τι συνέβη τους τελευταίους μήνες στα ταμεία, αν και ξέρουμε ότι η ύφεση ξεπέρασε το 10% και ότι το ελληνικό χρέος έφτασε στον Άρη πριν τη NASA.

Μια ερώτηση, η ίδια που κάνω συνέχεια, δεδομένου ότι ο ξεσηκωμός σε άλλες χώρες μόλις ξεκίνησε, για το 1/10 όσων συνέβησαν στη χώρα που… γέννησε την Λογική: τι στο διάολο περιμένουν οι Έλληνες, μπορεί κανείς να εξηγήσει;

Με εκτίμηση,

Άρης

Υ.Γ.1 Τώρα την πέσανε με τα μούτρα στα Photoshop κάτι πρώην αριστεροί και σπάστηκαν οι …νυν αριστεροί. Τόσους αριστερούς που έχει η χώρα είναι να απορείς πως διαδέχεται η μια (ακρο)δεξιά κυβέρνηση την άλλη. Μην τσιμπάτε. Δεν υπάρχουν αριστερές ή δεξιές τσέπες. Μόνο …ελληνικές τσέπες. Και με τόσο Photoshop που έπεσε στη χώρα, σε λίγο ο Λιγνάδης θα βρεθεί αγκαλίτσα με τον Ερντογάν. Απορώ που δεν έχει γραφτεί ακόμα το σενάριο του Τούρκου κατασκόπου που γύρισε από το κρύο και τους αποπλάνησε όλους εκεί στο κόμμα για να υποκλέψει κρατικά μυστικά. Αν και αυτό που θα καταλάβουν οι περισσότεροι, μετά απ’ όλο αυτό που ακολουθεί στην ελληνική οικονομία, είναι το «ούτε αριστερά, ούτε δεξιά, μόνο Έλληνες». Οι Έλληνες δεν πολιτικοποιήθηκαν τα τελευταία 11 χρόνια, τώρα θα πολιτικοποιηθούν; Ή μήπως δεν ξέρουμε το έμψυχο δυναμικό της χώρας; Οπότε, μάλλον ξέρουμε και τη συνέχεια. Ειδικά όταν έχει αρχίσει μια κοινωνία, ένα γκρουπ ανθρώπων -δεν ξέρω τέλος πάντων ποιος οδηγεί την κούρσα και πόσοι οι συνεπιβάτες- να ψάχνει με ποιους φωτογραφήθηκε ένας κατηγορούμενος και να χρησιμοποιεί τις φωτογραφίες ως «πειστήριο» συνενοχής ή που αναρωτιέται κάποιος γιατί δεν έγινε ενδελεχής έλεγχος πριν προσληφθεί ο εν λόγω κατηγορούμενος, νομίζω δεν έχετε καταλάβει τι ξεκινάτε. Όταν λοιπόν θα σας ρωτάνε στη δουλειά -όσοι θα έχετε δουλειά- με ποιον τα έχετε, προτού προσληφθείτε, ακόμα και τον σεξoυαλικό προσανατολισμό σας ή όταν θα μπαίνει στη φυλακή ένας άνθρωπος επειδή φωτογραφήθηκε με έναν άλλον, τότε μην αναρωτηθείτε πώς έγινε αυτό. Γιατί είναι τελείως διαφορετικό να κατηγορηθεί κάποιος για τις αξιόποινες πράξεις του και τελείως διαφορετικό να κατηγορηθεί για τις φιλίες του, τις επαγγελματικές ή μη σχέσεις του. Είναι άλλο η οφθαλμοφανής συγκάλυψη, η εμπλοκή μιας πολιτικής παράταξης στο έργο της …δικαιοσύνης και οι παιδικές δικαιολογίες εκείνων που φοβούνται το πολιτικό κόστος, και άλλο η παράνοια. Εμένα προσωπικά με τρόμαξε ένα βίντεο, που είδα, όπου ρωτούσε ένας ηθοποιός γιατί η υπουργός Πολιτισμού δεν έλεγξε διεξοδικά τον επικίνδυνο τύπο που την …εξαπάτησε. Τι να ελέγξει ρε παιδιά; Κάποιοι είναι ηλίθιοι εντελώς. Φυσικά και υπάρχει συγκάλυψη τέτοιων πράξεων στα υψηλά κλιμάκια, φυσικά και η υπουργός Πολιτισμού της χώρας έπρεπε μάλλον να πάρει το υπουργείο Θρησκευμάτων -άντε και Παιδείας-, πολλοί «άριστοι» επίσης ξέρουν τις διαστροφές του διπλανού τους, γιατί οι πλούσιοι δεν έχουν τις αναστολές των φτωχότερων, αλλά να δω πως θα το τεκμηριώσετε αυτό. Να δω πού πιστεύετε ότι θα πάει κάτι τέτοιο. Και πώς θα αποφύγετε να στραφεί εναντίον σας, όπως και θα συμβεί. Αλλά, δεν πειράζει. Όταν θα τους συλλαμβάνει η ασφάλεια γιατί ένας γνωστός τους ή συνάδελφος είναι παιδεραστήs, θα αναρωτιούνται γιατί γίνονται τέτοιοι συσχετισμοί. Τώρα που θα μπουν και μπάτσοι στα κρεβάτια, θα φτιάξουν όλα. Τι θα μπορούσε να συμβεί. Να και το μπάχαλο που έλεγα προ ημερών ότι δεν θέλω να σχολιάσω. Κακώς δεν έμεινα σ’ αυτό και είπα περισσότερα. Η Ελλάδα, λοιπόν, γυρνάει σε εποχές Μεσαίωνα, λες και έφυγε ποτέ από εκεί.

Υ.Γ,2 Λυπάμαι για άλλη μια φορά για εκείνους που δεν αξίζουν να ζουν μέσα σε τόση σαπίλα και παραμένουν στη χώρα λόγω οικογένειας, φίλων, έρωτα, οικονομικών δυσκολιών ή του φόβου τους να δοκιμάσουν τις τύχες τους σε έναν ξένο τόπο. Αν και μια ιδέα είναι όλα. Εμάς δεν μας ήταν δύσκολο να γυρίσουμε στην Αμερική, μας περίμενε μια …γωνιά, και το μόνο που μας δυσκόλεψε ήταν ο τρόπος που φύγαμε. Δεν φύγαμε υπό ιδανικές συνθήκες και με καλή ψυχολογία. Εγώ το πήρα και κάπως πιο βαριά, και για κάνα χρόνο ζούσα σε παράλληλο σύμπαν. Αλλά μια μέρα αποφασίζεις να πας και παρακάτω -τι άλλο υπάρχει- οπότε αναγκαστικά προχωράς. Και δεν είναι τόσο άσχημο όσο ακούγεται. Το να υπομένεις έναν βούρκο είναι το μαρτύριο. Οπότε, ζήτω η… λευτεριά. Εδώ ήθελα να γράψω και ένα όνομα για να κάνω λογοπαίγνιο, αλλά δεν νομίζω ότι υπάρχει και κάποιος που δεν είναι στα payroll της ελληνικής ολιγαρχίας, οπότε fuck it. Δεν έχει και νόημα, εδώ και χρόνια. Λευτεριά, λοιπόν, για όποιον την αντέχει. Το γράφω αυτό το ξεκάρφωτο, γιατί ήδη ένα ζευγαράκι που ξέρουμε σκέφτεται σοβαρά να μεταναστεύσει προς τα εδώ -τρομάζουν κάπως μ’ αυτά που ακούνε για τις ΗΠΑ, Βέλγιο η εναλλακτική τους, αλλά σαν την Ελλάδα πουθενά λέμε- και προσπαθούμε να τους πείσουμε. Ειλικρινά, δεν ξέρω τι περιμένουν τόσοι άνθρωποι να αλλάξει στην Ελλάδα μετά από περισσότερα από 11 χρόνια όπου τίποτα δεν άλλαξε -σίγουρα το ίδιο συνέβαινε πριν το 2010, αλλά δεν το ξέρω και δεν μπορώ να τα συμπεριλάβω στην …καταμέτρηση. Τίποτα δεν άλλαξε, τίποτα δεν θα αλλάξει. Ούτε τα επόμενα 11 χρόνια, και βάλε, τουλάχιστον. Τα οποία θα είναι ακόμα χειρότερα από τα προηγούμενα, χωρίς καν να συμπεριλάβουμε τα οικονομικά δεδομένα στο τσουκάλι.

Υ.Γ.3 Γίνεται χαμός με τους χυδαίους λογαριασμούς ενέργειας στο Texas, άνοιξε και έρευνα από τις αρχές, ενώ όλο και περισσότεροι Τεξανοί ζητάνε να σβήσουν οι χρεώσεις. Τίποτα δεν θα σβήσει. Αν και οι μηνύσεις άρχισαν να πέφτουν βροχή. Επίσης θα χρειαστούν μήνες να μάθουμε -αν μάθουμε και ποτέ- πόσοι πραγματικά πέθαναν από το κρύο. Είναι πάνω από 50, επισήμως, ένας γνωστός μου είπε ότι πιθανόν είναι τουλάχιστον 200. Πάρα πολλοί εξ’ αυτών πέθαναν μέσα στα σπίτια τους. Μπράβο μας. Τόσος πλούτος μαζεύτηκε στα χέρια της ανθρωπότητας και δεν μπορούμε ούτε τα αυτονόητα. Δεν θέλω να πω κάτι άλλο, γιατί θα είναι προσβλητικό για το ένα δισεκατομμύριο ανθρώπους στον κόσμο που δεν έχουν διακοπές ρεύματος, αφού δεν έχουν καν ηλεκτρικό. Να η λύση. Αν και το έχω ξαναπεί, έχουμε αρχίσει εδώ και μήνες να κοιτάμε μερικούς «αυτοδημιούργητους», με ωραίες διαθέσεις πάντα. Α, και το αμερικανικό χρέος στα 28 τρισεκατομμύρια και ανεβαίνει. Γιατί η «ζωή» συνεχίζεται.

Υ.Γ.4. Τέλος, ο Fauci είπε ότι θα χρειαστεί να φοράμε μάσκες και το 2022. Πάει και το 2022, πατριώτες. Ουδέν μονιμότερον του «προσωρινού». Δεν έχω κανένα πρόβλημα με την ιατρική χρήση των μασκών, όπου αυτή έχει νόημα, γιατί παράδειγμα έξω και όταν κρατάς αποστάσεις είναι εξωφρενικό, αλλά το χειρότερο είναι τα παιδιά που ήταν, ας πούμε, 3 χρονών το 2020, και θα έχουν δει περισσότερα παιδικά πρόσωπα με μάσκα παρά χωρίς. Σιγά μην δημιουργήσει προβλήματα αυτό στο μέλλον. Και φυσικά κανένας τους, εκεί στο Κογκρέσο ή το CDC, δεν μιλάει πια για γιατρούς και νοσοκομεία. Ή για το τιμημένο κόστος της νοσηλείας. Σάμπως και τα χρειάζεται κανένας αυτά. Και αναρωτιούνται κάποιοι -ακόμα και στις ΗΠΑ- γιατί ονειρευόμαστε επαναστάσεις.

(Φίλε Άρη, δίνε πόνο. Άρη, σιγά μην τους έπιασε τους Έλληνες η επιθυμία για Δικαιοσύνη. Το έγραψα και το ξαναγράφω πως το ξαφνικό ενδιαφέρον για Δικαιοσύνη στην υπόθεση Λιγνάδη είναι μέρος της κομματικής αντιπαράθεσης. Κι αν η Νέα Δημοκρατία εντοπίσει τώρα έναν συριζαίο που έχει περίεργα γούστα στο κρεβάτι -αυτό ψάχνουν να βρουν τόσες μέρες, είναι βέβαιο-, θα εξαφανιστεί αμέσως η επιθυμία για απόδοση Δικαιοσύνης. Άρη, είναι πιο δύσκολο να φύγουν οι Έλληνες σήμερα από την Ελλάδα, γιατί και οι άλλες χώρες έχουν προβλήματα πια. Θα το δουν όλο το έργο οι Έλληνες, που μάλλον έχουν παραλείψει να ρίξουν μια ματιά στα οικονομικά στοιχεία της χώρας. Άρη, γεμάτη αριστερούς η Ελλάδα. Εγώ τους έχω γνωρίσει αυτούς τους αριστερούς που δουλεύουν για τους Μαρινάκηδες. Μόνο για τα φράγκα νοιάζονται, για τίποτε άλλο. Αλλά πρόσεξε πως τους αριστερούς δεν τους πειράζουν όλοι αυτοί που δουλεύουν για τον Μαρινάκη. Όχι, κάποιοι είναι “δικοί τους”. Και θα ρίξουν το σύστημα από μέσα, φορτώνοντας τις τσέπες τους με πεντοχίλιαρα. Έχει πολύ γέλιο η Ελλάδα και ειδικά η Αριστερά. Άρη, εγώ ξέρω έναν που δεν είναι στο payroll: εμένα· κι ας μου έγινε η πρόταση από ΜΜΕ του Μαρινάκη ακριβώς τη στιγμή που δεν είχα μία και δεν μπορούσα να πληρώσω ούτε την ασφάλειά μου. Και εδώ που έφτασαν τα πράγματα -και με όλα αυτά που έχω δει και έχω ζήσει τα τελευταία 11 χρόνια- δεν είμαι πια σίγουρος για κανέναν. Το μόνο που ξέρω είναι πως πρέπει να αποφεύγει κάποιος τους δημοσιογράφους, που είναι τα μεγαλύτερα λαμόγια και τα μεγαλύτερα καθάρματα που υπάρχουν. Ναι, και οι αριστεροί. Να είσαι καλά, Άρη. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.