«Η τρομοκρατία απέτυχε, αφού δεν κατάφερε να τρομοκρατήσει κανέναν»

Αγαπημένε μου Πιτσιρίκο, φίλες και φίλοι του blog, καλημέρα.
Διαβάζοντας την δήλωση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ, Θ.Δρίτσα, ότι “κανείς δεν έχει τρομοκρατηθεί από την δράση αυτών των οργανώσεων”, άρχισα να αναρωτιέμαι μήπως άθελά του είπε εν μέρει την αλήθεια.

Δεν θα μπω στην διαδικασία να αναλύω την κάθε πρόταση που γράφω.
Θα γράψω αυτό που σκέφτομαι και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε.

Σκεφτόμουν πως οι κυβερνώντες και τα ΜΜΕ της προπαγάνδας τους, όταν αναφέρονται στα θύματα, προτάσσουν σχεδόν πάντα τον Θάνο Αξαρλιάν.

Έναν αθώο άνθρωπο που βρέθηκε στο λάθος σημείο την λάθος στιγμή και σκοτώθηκε κατά λάθος από την 17Ν, και για τον οποίο η οργάνωση είχε κάνει σκληρή αυτοκριτική.

Θα προσθέσω στα αθώα θύματα και τους οδηγούς ή αστυνομικούς που συνόδευαν τους στόχους.

Προφανώς, όταν υπάρχει έστω και ένα αθώο θύμα, με κάνει να καταδικάζω ακόμη περισσότερο την τρομοκρατία.

Δεν με κάνει όμως να ταυτιστώ πολιτικά, ταξικά, ιδεολογικά με όλα τα θύματα.

Δεν υπάρχει τίποτα που να με συνδέει με τον Μάλλιο τον βασανιστή της χούντας, για παράδειγμα, ή με ξένους πράκτορες, εκδότες και επιχειρηματίες που καθόριζαν την τύχη της χώρας πέρα από κάθε δημοκρατική νομιμότητα.

Το γεγονός πως κανείς από αυτούς τους ανθρώπους δεν έπρεπε να πεθάνει και καταδικάζω την δολοφονία τους, δεν κάνει όλα τα θύματα αθώα.

Θα μου πεις, αν ο Αξαρλιάν ήταν γιος σου τι θα μας έλεγες;

Τίποτα.

Όμως, όποιος στεναχωρήθηκε με την επίθεση -για να το κάνω πιο πρόσφατο- στον Λουκά Παπαδήμο, ας σχολιάσει κάτω από το κείμενο.

Τα πρώτα χρόνια, μετά την πτώση της δικτατορίας, αρκετοί έβλεπαν με θετικό μάτι την δράση της οργάνωσης.

Αυτό συνέβη γιατί η τότε καραμανλική κυβέρνηση δεν τιμώρησε παραδειγματικά τους πρωταίτιους του πραξικοπήματος αλλά έδειξε και μεγάλη ανοχή στους χουντικούς, ωθώντας με αυτόν τον τρόπο χιλιάδες πολίτες να δουν θετικά μια μορφή πάλης η οποία όμως θα ήταν καταστροφική για τα συμφέροντα της κοινωνίας.

Τις τέσσερις δεκαετίες που ακολούθησαν την μεταπολίτευση, παρατηρούμε την κοινωνία να τρομοκρατείται από αντιδημοκρατικά μετρά κυβερνήσεων, με πρόσχημα την “μάχη κατά της τρομοκρατίας”.

Τα χρόνια των μνημονίων, φοιτητές, πολίτες, ακόμη και μαθητές, παρακολουθούνται στο όνομα αυτής της “μάχης”.

Ενώ αρκετοί οδηγούνται ακόμη και στα κρατητήρια.

Σήμερα η “μάχη” εξαπλώνεται στο διαδίκτυο με την φίμωση όσων δεν θέλουν να υπάρξει στη χώρα τους νεκρός απεργός πείνας αλλά και το μπλοκάρισμα όσων τολμήσουν να ανεβάσουν εικόνες από διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας.

Είναι προφανές πως η εξόντωση του Δ.Κ. έχει πολιτικά κριτήρια, καθώς, αν συμβεί, οποιοσδήποτε βγαίνει στο δρόμο θα βαφτίζεται τρομοκράτης.

Έγραψα αυτό το κείμενο, γνωρίζοντας ότι θα διαστρεβλωθεί από τους ηλίθιους που ζούμε ανάμεσά τους.

Ανθρώπους που υιοθετούν την φράση του Τζόρτζ Μπους ότι “όσοι δεν είναι μαζί μας, είναι με τους τρομοκράτες”.

Δυστυχώς, δεν μπορείς να αδειάσεις έναν ωκεανό βλακείας με ένα κουταλάκι.

Την αγάπη μου από Ιωάννινα.

Τ.Τ.Π.

Υ.Γ. Πιτσιρίκο, αφήνω στην κρίση σου την δημοσιοποίηση ή όχι του κειμένου.
Ευχαριστώ για τον χώρο να λέμε αυτά που σκεφτόμαστε.Την αγάπη μου.

(Αγαπητέ φίλε, είναι το κράτος που χαρακτήρισε ως τρομοκρατική οργάνωση την 17Ν. Τα μέλη της 17Ν αποκαλούν την οργάνωση τους “επαναστατική”. Από την Ιστορία ξέρουμε πως αν νικήσεις, είσαι επαναστάτης. Αν ηττηθείς, είσαι τρομοκράτης. Αν ο Φιντέλ Κάστρο είχε ηττηθεί το 1959 στην Κούβα, θα χαρακτηριζόταν ως τρομοκράτης. Νίκησε, όμως, απελευθέρωσε την πατρίδα του, οπότε καταγράφηκε ως επαναστάτης. Και οι αγωνιστές του 1821 ήταν τρομοκράτες, σύμφωνα με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Η 17Ν ηττήθηκε. Προσωπικά, δεν νιώθω την ανάγκη να πάρω θέση υπέρ ή κατά της 17Ν. Εγώ δεν είμαι με κανέναν. Την 17Ν θα την κρίνει η Ιστορία. Άλλο είναι το θέμα τώρα. Το θέμα είναι πως δεν πρέπει να υπάρξει νεκρός κρατούμενος από απεργία πείνας σε ευρωπαϊκή χώρα το 2021. Όποιος κι αν είναι ο κρατούμενος. Για εμένα, αυτό είναι το θέμα. Και κακώς ο δημόσιος διάλογος περιστρέφεται γύρω από την δράση της 17Ν. Η δίκη της 17Ν έγινε πριν από σχεδόν 20 χρόνια. Τα μέλη της 17Ν συνελήφθησαν -όσα μέλη συνελήφθησαν-, δικάστηκαν, καταδικάστηκαν και υφίστανται τις συνέπειες των πράξεών τους. Αυτή η προβλεπόμενη διαδικασία έληξε. Τι νόημα έχει τώρα να το συζητάμε και τι σχέση έχει με την απεργία πείνας ενός κρατούμενου; Αν θέλουμε να συζητήσουμε για κάτι, ας συζητήσουμε για τους δολοφόνους που διαφεύγουν της σύλληψης. Στην δίκη της 17Ν, στην διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, ο Δ.Κ. αναφέρθηκε στην δολοφονία του Γιάννη Κουτσάκη, ενός κοινοτάρχη του ΠΑΣΟΚ στην Κρήτη. Τον Κουτσάκη δεν τον δολοφόνησε η 17Ν. Ας έρθουν επιτέλους ενώπιον της Δικαιοσύνης και οι δολοφόνοι του Κουτσάκη. Και άλλοι… Δεν δολοφονούσε μόνο η 17Ν στην Ελλάδα. Δολοφονούσαν και άλλοι. Και δολοφονούν ακόμα. Αγαπητέ φίλε, φυσικά και δημοσιεύω το κείμενό σας. Η ελευθερία της έκφρασης δεν έχει καταργηθεί ακόμα στην Ελλάδα και εγώ δεν ανήκω στα λαμόγια που δουλεύουν για τους Μαρινάκηδες, τους Αλαφούζους και τα άλλα παιδιά, και παράλληλα πουλάνε και “επανάσταση” στα χάπατα. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.