Η βρετανική μετάλλαξη δεν προκαλεί σοβαρότερη νόσηση από την Covid 19 και δεν μολύνει όσους έχουν αναπτύξει ανοσία στον ιό


Πιτσιρίκο, η μετάλλαξη που πρωτοεμφανίστηκε στο Κεντ, ονομάστηκε Β117 και κυριαρχεί πλέον στη Βρετανία, αλλά και άλλες χώρες, μπορεί να μεταδίδεται πιο εύκολα, αλλά δεν προκαλεί σοβαρότερη νόσηση από την Covid 19, σύμφωνα με δύο έρευνες, που δημοσιεύει το Skynews.

Αν και το ιικό της φορτίο είναι περισσότερο και ο ρυθμός αναπαραγωγής (R) της μεγαλύτερος, όσοι μολύνονται από τη βρετανική μετάλλαξη δεν εμφανίζουν χειρότερα συμπτώματα, ούτε διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο για μακρά Covid.

Συγκεκριμένα, σε έρευνα που έγινε μεταξύ 341 νοσηλευόμενων στο Λονδίνο, εκ των οποίων οι 198 (58%) είχαν τη βρετανική μετάλλαξη και οι 143 (42%) είχαν μολυνθεί από άλλο στέλεχος του κορωνοϊού, διαπιστώθηκε ότι οι 72 από τους 198, δηλαδή το 36% όσων είχαν τη μετάλλαξη Β117, αρρώστησαν σοβαρά ή και πέθαναν, έναντι του 38% όσων είχαν προσβληθεί από άλλο στέλεχος του ιού.

Μία δεύτερη μελέτη ανέλυσε τα στοιχεία που κατέθεσαν από μόνοι τους 37 χιλιάδες φορείς του ιού σε μία ειδική εφαρμογή από τον Σεπτέμβριο ως τον Δεκέμβριο του 2020 -δηλαδή, όταν η μετάλλαξη του Κεντ άρχισε να εξαπλώνεται- και έδειξε ότι το στέλεχος Β117 αύξησε τον ρυθμό αναπαραγωγής (R) του ιού κατά 1,35 φορές.

Ωστόσο, η βρετανική μετάλλαξη δεν φάνηκε να αλλάζει τα συμπτώματα, ενώ δεν μόλυνε και όσους είχαν ήδη προσβληθεί από το αρχικό στέλεχος του κορωνοϊού, καθώς η ανοσία που είχαν αναπτύξει τους κάλυπτε.

Τα εμβόλια προστατεύουν, επίσης, από τη βρετανική μετάλλαξη, αλλά έχουν μικρότερη αποτελεσματικότητα απέναντι στις μεταλλάξεις της Ν. Αφρικής και της Βραζιλίας, που δεν είναι τόσο διαδεδομένες.

Αυτά διότι σχεδόν όλα τα καθεστωτικά ΜΜΕ -αλλά και πολλοί “ειδικοί”- έλεγαν πριν από κάποιο διάστημα ότι η βρετανική μετάλλαξη είναι πιο φονική (ενώ μάλλον είναι έστω και ελάχιστα λιγότερο φονική) και κατά 70% πιο μεταδοτική· σύμφωνα με την έρευνα σε 37 χιλιάδες άτομα είναι κατά 35% πιο μεταδοτική.
.

Αν δεν υπήρχε δόλος και δεν ήταν μία ακόμα προσπάθεια τρομοκράτησης του κοινού, πιθανόν να είδαν ότι ως πιο μεταδοτική η βρετανική μετάλλαξη να προκάλεσε περισσότερα κρούσματα, άρα και περισσότερα σοβαρά περιστατικά, οπότε να την έβγαλαν και πιο φονική, χωρίς καν να περιμένουν να δημοσιευτεί κάποια μελέτη.

Αυτό γίνεται από την αρχή της πανδημίας. Μόλις ανακαλυφθεί κάτι, σπεύδουν να το ανακοινώσουν -χωρίς πρώτα να το τεκμηριώσουν- και πολλές φορές στη συνέχεια το αναιρούν.

Και είναι αυτές οι αντιφάσεις που κουράζουν και κάνουν δύσπιστο τον κόσμο.

Αντιφατικό είναι και αυτό που λένε τώρα, ότι η πανδημία θα συνεχίσει να επιταχύνεται, αλλά ταυτόχρονα και η οικονομία θα θα μεγεθύνεται.

Συγκεκριμένα, η Τράπεζα της Γαλλίας προέβλεψε ανάπτυξη 5% για το 2021, παρά το νέο lockdown, που επιβλήθηκε στις 31 Μαρτίου -αλλά με την προϋπόθεση να γίνει άρση του τον Μάιο- διότι το πρώτο τρίμηνο του έτους τα οικονομικά στοιχεία ήταν καλύτερα από ό,τι αναμενόταν, σύμφωνα με τη Le Monde.

Mάλιστα, ο κεντρικός τραπεζίτης της Γαλλίας μίλησε και για συγκρατημένη εκτίμηση, καθώς η αρχική πρόβλεψη έκανε λόγο για ανάπτυξη 6%. Και το ΔΝΤ προέβλεψε ανάπτυξη 5,8% για τη γαλλική οικονομία, έναντι 4,4% που θα είναι κατά μέσο όρο στην ευρωζώνη.

Σε αυτό συνέβαλαν οι καλές επιδόσεις του πρώτου τριμήνου, με την οικονομική δραστηριότητα τον Μάρτιο στη Γαλλία να είναι μόνο κατά 4% μειωμένη σε σχέση με τα επίπεδα προ πανδημίας, έναντι -5% τον Φεβρουάριο.

Κι αυτό διότι οι επιπτώσεις του τωρινού lockdown στην οικονομία είναι τέσσερις με πέντε φορές μικρότερες από ό,τι εκείνου της άνοιξης του 2020.

Σε κάθε περίπτωση, τα lockdown που εφαρμόστηκαν κατά κόρον στην Ευρώπη, όπου η πανδημία εξακολουθεί να είναι σε έξαρση, ήταν η πλέον αποτυχημένη συνταγή, ενώ, σύμφωνα με μία έκθεση, συνέβαλαν και κατά 40% στην αύξηση της θνησιμότητας, με μόνο το υπόλοιπο 60% να οφείλεται στον ιό.

Nα περάσουμε, όμως, σε ένα άλλο ρεπορτάζ της Le Monde, καθώς η Ιαπωνία θα απορρίψει σε δύο χρόνια 1 εκ. τόνους μολυσμένου νερού από τον πυρηνικό αντιδραστήρα της Φουκουσίμα στη θάλασσα.

Ο λόγος είναι ότι οι 1.000 δεξαμενές του αντιδραστήρα που έχουν ήδη 1,25 εκ. τόνους μολυσμένο νερό, ποσότητα που αυξάνεται κατά 141 τόνους τη μέρα, δεν μπορούν να αντέξουν τον όγκο του.

Οι Ιάπωνες υποστηρίζουν ότι τα απόβλητα θα καθαριστούν από τα ραδιενεργά ισότοπα που περιέχουν και για αυτό η διαδικασία απόρριψής τους στη θάλασσα θα αρχίσει σε δύο χρόνια, αλλά οι Κινέζοι ήδη τους κατηγορούν για μία επικείμενη και τεράστια οικολογική καταστροφή.

Η συζήτηση για την απόρριψη του νερού από τον πυρηνικό αντιδραστήρα στη θάλασσα είχε αρχίσει πριν εφτά χρόνια, ενώ η εναλλακτική λύση ήταν να εξατμιστεί με κάποιον τρόπο στην ατμόσφαιρα.

Τελικά, επιλέχθηκε να αδειάσουν μετά από την κατάλληλη επεξεργασία τα απόβλητα στη θάλασσα, διότι “αυτή η πρακτική είναι σύμφωνη με τις διεθνείς νόρμες”, παρά το γεγονός ότι το 51% των Ιαπώνων ήταν αντίθετο με τη συγκεκριμένη απόφαση και μόνο το 18% την επικροτούσε.

Τουλάχιστον, έφτασα την Τρίτη και 13 Απρίλη τις 3 χιλιάδες μπάνια από τις 24 Μάρτη 2012 που άρχισε το σερί.

Ναι, τα καταγράφω και τα θαλάσσια είδη που βλέπω και τα μπάνια, που ήταν 156 το 2012 (η αρχή), 231 το 2013 (η εκτόξευση), 339 το 2014 (η έκρηξη), 354 το 2015 (και με χιόνια και με κρύα), 366 το 2016 (το απόλυτο), 360 το 2017 (πισωγύρισμα), 364 το 2018 (με το ζόρι με πήγαν μονοήμερη στον Παρνασσό κι έχασα το απόλυτο), 363 το 2019 (comme ci comme ca), 366 το 2020 (μου πάνε τα δίσεκτα) και 101 το 2021 (αυτά τα άτιμα τα χιόνια).

Αλλά μιας και αναφέρθηκα και στα υπέροχα πλάσματα της θάλασσας, μία δράκαινα έκλεψε τη φορά αυτή την παράσταση στην υποβρύχια συλλογή.

Ήταν μία μεγαλοδράκαινα, ενώ υπάρχουν και η μικροδράκαινα, αλλά και οι πραγματικά μεγαλόσωμες και πιο παχιές αραχνοδράκαινα και γραμμοδράκαινα.

Το ραχιαίο της πτερύγιο περιέχει δηλητήριο, αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις πέρα από έναν έντονο πόνο, δεν προκύπτει κάτι χειρότερο για κάποιον που θα τσιμπηθεί.

Συνήθως για κάποιον αλιέα, οπότε αν δεν ψαρεύεις, από δράκαινα δεν κινδυνεύεις.

Εκτός από τη σχεδόν απίθανη περίπτωση να την πατήσεις στα ρηχά, καθώς η δράκαινα μένει για πολλή ώρα ακίνητη σε αμμώδη πυθμένα, περιμένοντας τη λεία της και θάβεται όταν διαισθάνεται κίνδυνο.

Αντίθετα, ο σαργός είναι παντός βυθού.

Όπως φαίνεται και στη φωτογραφία με τα σαργουδάκια στην ποσειδωνία.

Και οι κέφαλοι είναι παντός βυθού, αφού μπορείς να τους δεις στα ρηχά, στον πυθμένα, στην επιφάνεια, στα βαθιά.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, μπάνια μέχρι να μεταλλάξουν και την θάλασσα. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.