Απολύθηκαν εννέα τελεωνειακοί στη Ν. Ζηλανδία, επειδή δεν έκαναν το εμβόλιο για τον κορωνοϊό

Τη στιγμή που τα περιοριστικά μέτρα στη Βρετανία χαλαρώνουν, περιβαλλοντολόγος από τη Β. Ιρλανδία ταξίδεψε σε νησάκι 110 μίλια δυτικά της Σκωτίας -σε έφαγε, Πιτσιρίκο- για το υπόλοιπο του lockdown, όπως μεταδίδει το BBC.

Είναι ένας από τους ελάχιστους ανθρώπους που βρίσκονται στο νησί St Kilda και σκοπεύει να περάσει εκεί τους επόμενους έξι μήνες, καθώς “δεν υπάρχει καλύτερο μέρος για να απομονωθείς”.

Έτσι κι αλλιώς, έχει να δει την οικογένεια του για ένα χρόνο, εξαιτίας του lockdown κι ενώ η αδερφή του έφερε στον κόσμο το πρώτο ανίψι του.

Ο λόγος που ο Conor McKiney μετέβη στο απομακρυσμένο νησί, ήταν για να διασφαλίσει ότι τα κατασκευαστικά έργα που γίνονται δεν θα καταστρέψουν τη φυσική ομορφιά του, την πολιτιστική κληρονομιά του, αλλά και τις φωλιές που έχουν στα βράχια του οι θαλασσοψιττακοί και άλλα πουλιά, όπως και θηλαστικά σαν τις φώκιες και αγριοκάτσικα.

Το St Kilda εγκαταλείφθηκε από τους τελευταίους κατοίκους του το 1930, επειδή είχε γίνει πολύ δύσκολο πια να ζει κανείς σε ένα απομακρυσμένο αρχιπέλαγος.

Σήμερα είναι μνημείο Παγκόσμιας Κληρονομιάς της ΟΥΝΕΣΚΟ και προστατεύεται και από τον Οργανισμό Διαχείρισης Προστατευόμενων Τοποθεσιών της Σκωτίας.

Το τελευταίο σύνορο πριν το απέραντο γαλάζιο.

Βίοι αντίθετοι στο Βέλγιο, όπου έγινε επέμβαση της αστυνομίας για να διαλυθεί μεγάλη συγκέντρωση σε πάρκο των Βρυξελλών, όπως αναφέρει η Le Monde.

Οι αστυνομικοί έριξαν και νερό στους διαδηλωτές με το ειδικό κανονάκι, αλλά κάποιοι δεν έφευγαν και στη συνέχεια έγινε και χρήση χημικών από τα όργανα της τάξης.

Ένας διαδηλωτής τραυματίστηκε από την πίεση του νερού και άλλοι 14 από την έφιππη αστυνομία (μάλιστα, ένας παρασύρθηκε από άλογο), ενώ στο νοσοκομείο διακομίστηκαν και τρεις αστυνομικοί και καμιά δεκαριά ακόμα τραυματίστηκαν ελαφρά.

Συνολικά έγιναν 132 προσαγωγές και πέντε εξ αυτών μετατράπηκαν σε συλλήψεις.

“Είμαστε εδώ για να υπερασπιστούμε την ελευθερία μας, δεν φοράω πια μάσκα, διότι όλο αυτό κρατάει έναν χρόνο, έναν χρόνο που δεν μπορούμε να βγούμε και θα πρέπει να βρούμε κάποια εναλλακτική λύση” ανέφερε ένας 18χρονος διαδηλωτής.

Στο αποκορύφωμα της συγκέντρωσης, ο κόσμος ξεπέρασε τις 2.000 -αν και κάποιοι ήταν εκεί απλά για βόλτα- και φώναζε “ελευθερία, ελευθερία”, ενώ συνολικά κινητοποιήθηκαν 600 αστυνομικοί, ελικόπτερο και drone, καθώς οι αρχές θέλουν να αποφύγουν επανάληψη των γεγονότων της Πρωταπριλιάς, όταν είχαν τραυματιστεί 30 άνθρωποι.

Άλλες δέκα διαδηλώσεις για την Εργατική Πρωτομαγιά στις Βρυξέλλες έγιναν, πάντως, χωρίς παρατράγουδα.

Ο Βέλγος πρωθυπουργός Alexander de Croo είχε ζητήσει από τον κόσμο να μην συμμετάσχει στη διαδηλώσεις, που “τις οργανώνουν κάποιοι με στόχο την αποσταθεροποίηση και να μην πέσει στην παγίδα τους”.

Παρ’ όλα αυτά, έγιναν διαδηλώσεις κατά των περιοριστικών μέτρων σε αρκετές πόλεις του Βελγίου και στη Λιέγη βγήκαν στους δρόμους περίπου 1.000 άτομα.

Και κάπως έτσι, διολισθαίνουμε σε έναν όλο και πιο αυταρχικό κόσμο, κάτι που αποδεικνύεται και από το γεγονός ότι απολύθηκαν εννέα τελωνειακοί υπάλληλοι στη Νέα Ζηλανδία, επειδή δεν έκαναν το εμβόλιο για τον κορωνοϊό μέχρι το τέλος Απριλίου, όπως αποκαλύπτει ο Guardian.

Και παρά το γεγονός ότι η πρωθυπουργός Jacinda Ardern έλεγε τον Φεβρουάριο ότι το εμβόλιο δεν θα γίνει υποχρεωτικό για εργαζόμενους στην πρώτη γραμμή, και ;οτι όσοι αρνηθούν να τους χορηγηθεί, απλά θα μετατίθενται σε άλλα πόστα, όπου δεν θα έχουν επαφές με πολύ κόσμο.

Τέτοια πόστα δεν βρέθηκαν, όμως, στην περίπτωση των εννέα τελωνειακών, με τις αρχές να εκφράζουν τη λύπη τους για το γεγονός ότι έχασαν τη δουλειά τους.

Με το 95% των τελωνειακών της Νέας Ζηλανδίας να έχει λάβει την πρώτη δόση και το 85% και τη δεύτερη, οι επαγγελματικές επιλογές για όσους δεν κάνουν το εμβόλιο είναι πολύ λίγες, όπως είχε διαπιστωθεί σε σχετική έρευνα που είχε γίνει τον Μάρτιο.

Εξετάστηκε ακόμα και το ενδεχόμενο να μετατίθενται οι τελωνειακοί σε άλλες υπηρεσίες του δημόσιου τομέα.

Την ίδια περίοδο με διάταγμα του υπουργείου Υγείας θα έπρεπε να εμβολιαστούν ως την Πρωτομαγιά όσοι εργάζονται σε πόστα υψηλού κινδύνου στα σύνορα.

Και τον Απρίλιο, οι Ένοπλες Δυνάμεις της Νέας Ζηλανδίας απείλησαν με απόλυση πέντε μέλη τους που αρνήθηκαν να εμβολιαστούν, με τον επικεφαλής της Πολεμικής Αεροπορίας Kevin Short να προειδοποιεί ότι πλέον θα επανεξετάζεται η θέση στο σώμα όποιου δεν θωρακίζεται ενάντια στον ιό.

Τα συνδικάτα της Νέας Ζηλανδίας καταδίκασαν τις απολύσεις των εργαζόμενων, που αρνήθηκαν να εμβολιαστούν, υποστηρίζοντας ότι έπρεπε να γίνει μετάταξή τους, σύμφωνα και με τον νόμο που ψήφισε η κυβέρνηση.

“Οι νόμοι είναι, όμως, σαν τον ιστό της αράχνης. Τα μικρά έντομα πιάνονται, τα μεγάλα τον σπάνε και ξεφεύγουν”.

Ή πιο απλά, ακαταδίωκτο για πολιτικούς, τραπεζίτες και ειδικούς, πρόστιμα και εισαγγελέας για τους πολίτες, οι οποίοι ξεχύθηκαν μαζικά τη Δευτέρα του Πάσχα 3/5 στις παραλίες.

Δύο και πλέον ώρες -αντί για λιγότερο από μία, όπως συνήθως- έκανα να φτάσω από το Π. Φάληρο στο Θυμάρι, όπου βρήκα να καθίσω σε έναν αποκομμένο και κοφτερό βράχο στην αγαπημένη μου ακτή, καθώς είχε χιλιάδες άτομα στη δαντελένια ακρογιαλιά.

Και ελάχιστα ψάρια στα κρυστάλλινα νερά. Μερικές σάλπες – παρεμπιπτόντως μπορείτε να διακρίνετε το μπαρμπουνάκι ανάμεσα τους; – κάνα σαργό, καλόγριες και κάνα κέφαλο μικρό.

Μάζεψα και ένα πλαστικό, αλλά και δύο σκουριασμένα αγκίστρια από τον βυθό.

Στον πυθμένα (από βάθος 4-5μ.) η αίσθηση είναι πολύ κρύα πια, αφού στην επιφάνεια έχουν ζεσταθεί αρκετά τα νερά, αν και έπαιξε ρόλο και ότι είχαμε νοτιάδες για μέρες, καθώς αν γυρίσει σε βοριά μπορεί να μην είναι τόσο αισθητή η διαφορά.

Γενικότερα, η αίσθηση είναι ότι όλοι έξω ζουν σαν να μην υπάρχει αύριο.

Μα, δεν υπάρχει αύριο. Η ζωή είναι σήμερα, το αύριο δεν έρχεται ποτέ και τα εξήγησε πολύ ωραία ο Άρης στο κείμενο του.

Η μόνη διαφωνία που έχω είναι ως προς το ότι ο κορωνοϊός δεν επηρεάζεται από το καλοκαίρι.

Σε όλη την Ευρώπη ελαχιστοποιήθηκαν -σχεδόν μηδενίστηκαν- τα κρούσματα και οι θάνατοι πέρσι το καλοκαίρι, στην Ελλάδα με όλα ανοιχτά και με εκατομμύρια τουρίστες από τον Μάιο είχαμε 1-8 διασωληνωμένους μέχρι τον Αύγουστο, ενώ με όλα κλειστά από τον Νοέμβριο φτάσαμε δυστυχώς στο τραγικό σημείο να πλησιάσουν τους 850 οι άνθρωποι σε μηχανική υποστήριξη τον Μάρτιο και τον Απρίλιο.

Η ελπίδα είναι, λοιπόν, να κάνει και πάλι τη δουλειά το καλοκαίρι, η χρυσή εποχή των φτωχών.

Όπως έχει πει και ένας μετεωρολόγος: “Όλοι αποζητούν τον ήλιο, αλλά όταν αυτός βγαίνει καυτός και λαμπερός, κανένας δεν αντέχει για πολλή ώρα κάτω από το πύρινο στεφάνι του”.

Ακόμα και ο κορωνοϊός.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, έχω πάψει πια να περιμένω το οτιδήποτε από τους ανθρώπους. Αυτό που θέλω -όπως κάθε χρόνο- είναι ένα καλοκαίρι ακόμα. Κάψε, ήλιε, να τα κάψεις όλα. Κι εμάς μαζί. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.