Νόμος περί ευθύνης τραπεζιών

Αγαπημένε μου πιτσιρίκο, φίλες και φίλοι του blog, καλησπέρα.
Με το σημερινό «άνοιγμα» της εστίασης, είναι προφανές πως δεν υπάρχει κανένα σχέδιο για την ομαλή επαναλειτουργία του κλάδου.

Ούτε από οικονομικής πλευράς, αλλά κυρίως ούτε από υγειονομικής πλευράς που τόσο κόπτονται οι «ακαταδίωκτοι» επιστήμονες και πολιτικοί που λαμβάνουν τις αποφάσεις.

Επειδή δεν έχουμε πάθει όλοι αμνησία σε τούτη τη χώρα -έχουμε βαρεθεί να το γράφουμε-, να θυμίσω πως, στα τέλη του Οκτωβρίου που η πατρίδα μας μπήκε σε lockdown, μετρούσαμε περίπου στα τριακόσια κρούσματα ημερησίως, ενώ σήμερα που ανοίγει η εστίαση κάτι λιγότερο από τρεις χιλιάδες.

Οπότε, στο δίλημμα τα λεφτά ή την υγεία σας, είναι κάτι παραπάνω από ξεκάθαρο πως οι «ειδικοί» διαλέγουν τα λεφτά.

Βέβαια, κάποιος πρέπει να πάρει την ευθύνη για τους δέκα χιλιάδες νεκρούς και τους εκατοντάδες χιλιάδες οικονομικά κατεστραμμένους στη χώρα με το μεγαλύτερο -χρονικά- lockdown σε ολόκληρο τον πλανήτη.

Γιατί δεν γίνεται να μην φταίει κανείς.

Και αφού δεν φταίνε οι υγειονομικοί τεχνοκράτες, όπως έγραψε και ο Κώστας, της επιτροπής εμπειρογνωμόνων και της πολιτικής προστασίας -εξού και το ακαταδίωκτο-, η ευθύνη πρέπει με κάποιο τρόπο να μεταφερθεί στους πολίτες.

Δεν μπορούμε να κάνουμε πως δεν καταλαβαίνουμε μετά από ενάμιση χρόνο, ούτε και να μιλάμε με τα ίδια δεδομένα που μιλούσαμε πέρυσι την άνοιξη.

Παρένθεση:
(Βλέποντας το βίντεο που έστειλε από το Άμστερνταμ ο Κώστας με τα γενέθλια του βασιλιά δίπλα στον ποταμό Άμστελ αλλά και τις φωτογραφίες της Μαρίας από την γιορτή του Sant Jordi, συνειδητοποίησα πόσο πολύ μας δουλεύουν. Γελούσα μόνος μου).

Είναι ολοφάνερο πλέον πως, όταν πέφτουν τα κρούσματα, τα μέτρα που πήρε η κυβέρνηση είναι σωστά, ενώ, όταν τα κρούσματα ανεβαίνουν, φταίνε οι νέοι, οι πορείες, οι πλατείες, η κακή εστίαση και ό,τι άλλο θέλετε βάλτε παρακάτω.

Τα μέτρα υγειονομικής προστασίας που έχουν ανακοινωθεί μέχρι στιγμής μπορούν να χαρακτηριστούν από γελοία έως παρανοϊκά και αυτό δεν αφορά μόνο τα καταστήματα και τους εργαζόμενους αλλά το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας.

Από το εξευτελιστικό sms -που θα εξαφανιστεί όταν έρθουν οι τουρίστες-, μέχρι την απαγόρευση της μουσικής, και από το γελοίο ωράριο ελεύθερης κυκλοφορίας -μετατρέποντας ουσιαστικά τους εστιάτορες σε αστυνομικούς στα ίδια τους τα μαγαζιά- μέχρι τα self test που καλύπτονται μόνο κατά το ήμισυ από το δημόσιο.

Ο παραλογισμός σε όλο του το μεγαλείο.

Οι άνθρωποι που ασχολούνται με την εστίαση στην χώρα μας ανέρχονται στις 300.000, ενώ, αν σε αυτό τον αριθμό προσθέσουμε και τους εποχικούς της θερινής σεζόν, πλησιάζουμε το μισό εκατομμύριο εργαζόμενους.

Εστιατόρια, καφετέριες, μπαρ, τσιπουράδικα, ταβέρνες, ταχυφαγεία -όλοι και ο καθένας ξεχωριστά- ανήκουν στον κρίκο μιας οικονομικής αλυσίδας, και οποίος θεωρεί πως θα μείνει ανεπηρέαστος από όλη αυτή την κωμωδία πλανάται οικτρά.

Εξάλλου, πιτσιρίκο, εκεί είναι που ποντάρουν οι «αναπτυξιολόγοι» της οικονομίας και της αυτόματης ρύθμισης της αγοράς.

Ακριβώς επειδή ο συγκεκριμένος κλάδος έχει πολλά διαφορετικά ωράρια και παροχές, αυτό που επιδιώκουν είναι να βάλουν τον κόσμο στη λογική της ρουφιανιάς· με αλλά λόγια, να βάλουν έναν ολόκληρο κλάδο, που ίσως μαζί με τους καλλιτέχνες έχει πληγεί όσο κανείς άλλος από την επιδημία, να «σκοτωθούν» μεταξύ τους.

Είναι τόσο ανήθικοι που γνωρίζουν τα όρια της ηθικής μας.

Η γνώμη μου, επειδή όλοι μας κάποτε έχουμε περάσει από ένα κατάστημα ως σερβιτόροι-μπάρμαν ή DJ’s, είναι να μην άνοιγε κανείς από όσους έχουν καταστήματα εστίασης, μέχρι να βρεθεί μία λογική και κυρίως βιώσιμη και εφαρμόσιμη λύση για ολόκληρο τον κλάδο.

Θα είχε πολλή πλάκα, αν, ερχόμενοι οι τουρίστες, τα έβρισκαν όλα κλειστά.

Τότε, σίγουρα οι επαγγελματίες θα κέρδιζαν περισσότερα από όσα θα είχαν να χάσουν και κυρίως θα κέρδιζαν την ατομική τους αξιοπρέπεια απέναντι σε όσους σε λίγους μήνες από τώρα θα ξαναπάνε σε lockdown με το πρόσχημα του νόμου περί ευθύνης τραπεζιών.

Την αγάπη μου από Ιωάννινα.

Τ.Τ.Π.

Υ.Γ.1 Επειδή διαβάζουν και ηλίθιοι:
Με το παραπάνω κείμενο δεν αρνούμαι την επικινδυνότητα της COVID-19.
Το αντίθετο.
Αλλά δεν μπορώ να λέω πως έξω βρέχει, ενώ κάποιοι με φτύνουν.
Όσο για τους συνδικαλιστές του κλάδου -όπως και κάθε κλάδου- είναι τόσο θλιβεροί όσο και αυτοί που υποτίθεται πως κάνουν αντιπολίτευση.

Υ.Γ.2 Να ευχηθώ και εγώ με την σειρά μου χρόνια πολλά και καλά στους αναγνώστες του blog, αλλά και σε όλους τους καλούς φίλους που γράφουν και στέλνουν podcast φωτογραφίες και βίντεο από κάθε γωνιά του πλανήτη.

(Αγαπητέ φίλε, θεωρώ πως στη ζωή οι άλλοι θα σου κάνουν ό,τι τους επιτρέψεις να σου κάνουν. Ε, αν κρίνουμε από τα όσα έχουν συμβεί στη χώρα μας μετά την χρεοκοπία του 2010, οι Έλληνες επέτρεψαν να τους κάνουν πολλά. Ο καθένας στην Ελλάδα είναι μόνος του· αυτό συνέβαινε και πριν την πανδημία, και θα συμβαίνει και μετά. Στην εστίαση, όπως και σε όλους τους κλάδους, θα επιβιώσουν οι πιο ισχυροί. Μην περιμένετε αλληλεγγύη, δεν υπάρχει περίπτωση. Πάντως, έχει πήξει η Ελλάδα από καφέ και εστιατόρια, λες και δεν υπάρχει τίποτε άλλο στον κόσμο. Υπάρχει. Να είστε καλά. Χρόνια πολλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.