Χώρα του ριάλιτι

Γεια σου Πιτσιρίκο μου.
Είδα μια φωτογραφία ενός παίκτη του Survivor που πήγε σπίτι του και του έκαναν υποδοχή πρωθυπουργού.

Δεν έχω δει το παιχνίδι αυτό, γιατί δεν βλέπω καθόλου τηλεόραση -εκτός από καμιά ταινία streaming- οπότε δεν μπορώ να το σχολιάσω. Αλλά για να παίζει στην ελληνική τηλεόραση του 2021 μάλλον σκουπίδι θα είναι.

Γενικά, αυτό με την τηλεόραση είναι τρομερό πράγμα. Θα πρέπει πραγματικά να μην έχει κάποιος τίποτα να κάνει για να προλαβαίνει να δει τηλεόραση.

Προσωπικά, ποτέ δεν καταλάβαινα τους ανθρώπους με ελεύθερο χρόνο, γιατί ποτέ δεν μου έφταναν οι 24 ώρες τις ημέρας να κάνω όλα μου τα χόμπι.

Καταλαβαίνω, βέβαια, πως δεν είμαστε όλοι το ίδιο και κάποιοι επιλέγουν να μην κάνουν κάτι άλλο και ξοδεύουν τον πολύτιμο χρόνο τους βλέποντας τηλεόραση.

Η τηλεόραση είναι αριστοτεχνικά φτιαγμένη για να μας κλέβει χρόνο από την ζωή μας. Είναι ένας κλέφτης χρόνου ζωής, ο οποίος είναι ένα όπλο το οποίο το κατέχουν οι λάθος άνθρωποι.

Θα παραφράσω αυτό που λες για την συντρόφισσα που είχε πει “ότι τα πολλά λόγια είναι ασθένεια των γέρων”. Έτσι και η τηλεόραση είναι η ασθένεια των γέρων.

Επίσης, όμως συμφωνώ και πως οι βεβαιότητες είναι για γέλια, οπότε μπορεί να έχω και τελείως άδικο. Επομένως, τα παραπάνω είναι η οπτική μου και μπορεί να είμαι τελείως λάθος.

Ξέρω, όμως, ότι όταν καταλήξω να βλέπω πολύ τηλεόραση, θα είμαι πριν το θάνατο.

Γυρνώντας τώρα στο αρχικό θέμα, η φωτογραφία αυτή του παίκτη ενός τηλεπαιχνιδιού να αποθεώνεται σε μια χώρα που πάει με ταχύτητα Lamborghini στο διάολο, είναι για επιστημονική μελέτη.

Στην ίδια χρεοκοπημένη χώρα που σχεδόν κάθε βδομάδα εκτελούνται άνθρωποι στον δρόμο, υπάρχει πλήρης κοινωνική και πολιτική διάλυση, ατιμωρησία του λόμπι που ελέγχει την χώρα, έλλειψη δικαιοσύνης και λειτουργούν στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι άνθρωποι αντί να τα κάψουν όλα, ηρωοποιούν παίκτες ριάλιτι.

Προφανώς, κάτι θα σκέφτομαι εγώ λάθος, γιατί δεν γίνεται ένας ολόκληρος λαός να είναι παρανοϊκός. Κάτι μου ξεφεύγει.

Κατά τα άλλα, με κάποιο περίεργο -σχεδόν άρρωστο- τρόπο, όλα αυτά λειτουργούν θετικά σε αρκετούς που έχουμε μεταναστεύσει. Είναι σαν μια απόδειξη ότι καλά κάναμε και φύγαμε.

Και ας μουλιάζουμε, δεν πειράζει.

Σήμερα πήγαμε βόλτα στο πάρκο και έβρεξε για ένα τέταρτο και παίζαμε μέσα στην βροχή. Και γουστάραμε, περάσαμε γαμάτα.

Από την βροχή δεν έλιωσε κανείς, από την κακοποίηση της Ελλάδας όμως λιώνουν πολλοί κάθε μέρα. Αργά και βασανιστικά.

Και πριν καταλάβεις ότι πέρασε όλη σου η ζωή επιλέγοντας να μην ζεις μια καλύτερη ζωή, έχεις γεράσει και έχεις ξοδέψει μια ζωή στην μιζέρια.

Εδώ έχει πολλές κερασιές.

Οι κερασιές είναι πανέμορφα δέντρα. Περιμένουν ολόκληρο το χρόνο για να ανθίσουν για 2 εβδομάδες μόνο. Αλλά όταν ανθίσουν, είναι από τα πιο όμορφα πράγματα που έχεις δει.

Σε δύο εβδομάδες τα πανέμορφα άνθη τους πέφτουν και γίνονται και αυτές άλλο ένα δέντρο. Αλλά αξίζει να περιμένεις ένα χρόνο για να πας να ξαπλώσεις από κάτω τους και να βλέπεις τον ήλιο μέσα από το ροζ και μωβ τους πέπλο.

Φιλιά πολλά από το Βερολίνο.

Δ.

Υ.Γ. Είχε ανοιχτή την τηλεόραση μια μέρα η Λένα και άκουγα που έπαιζε διαφημίσεις. Ενώ συνήθως δεν ακούω, αυτή τη φορά ήταν λίγο δυνατά και μου απέσπασε την προσοχή ενώ ήμουν στο διπλανό δωμάτιο. Αφού άκουσα περίπου για 3-4 λεπτά, της λέω, ξέρεις συνειδητοποιώ ότι ενώ μιλάω την ίδια γλώσσα με αυτό τον λαό δεν έχω έχω απολύτως κανένα κοινό μαζί του. Δεν τους καταλαβαίνω. Ακόμα και οι διαφημίσεις μου φαίνονται ότι απευθύνονται σε ανθρώπους με τους οποίους δεν έχω καμία σχέση. Προφανώς, αυτό ισχύει σχεδόν για τα πάντα που συμβαίνουν εκεί. Δηλαδή, αν εξαιρέσεις το ότι έχουμε την ίδια μητρική γλώσσα -το οποίο είναι κάτι πολύ ισχυρό- τίποτα άλλο δεν είναι κοινό. Αυτός ο λαός μου φαίνεται όλο και πιο μακρινός. Και διαφορετικός. Και δεν το εννοώ με την καλή έννοια.

(Φίλε Δημήτρη, υπήρξε lockdown και απαγόρευση κυκλοφορίας τα βράδια στην Ελλάδα για έξι μήνες, οπότε είναι λογικό οι άνθρωποι να δουν περισσότερο τηλεόραση. Αν δεν μπορείς να βλέπεις τους φίλους σου και είσαι αναγκαστικά κλεισμένος μέσα, η ελαφρότητα της τηλεόρασης είναι μια διέξοδος. Δημήτρη, ο παίκτης του Survivor που αποθεώθηκε, δεν νίκησε στο παιχνίδι αλλά αποχώρησε από το παιχνίδι. Δηλαδή, σκέφτηκε πως έχει και μια ζωή να ζήσει και έφυγε, αν και ήταν το φαβορί για να νικήσει στο παιχνίδι και να πάρει τα χρήματα που είναι πολλά. Κάτι λέει αυτό. Και μάλλον είναι θετικό παράδειγμα για τους νέους θεατές. Ο νεαρός, ουσιαστικά, γύρισε την πλάτη του στην τηλεόραση, διαπιστώνοντας πως αυτό στο οποίο ήθελε να συμμετάσχει δεν ήταν τόσο σπουδαίο όσο νόμιζε. Επίσης, αποθεώθηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, τη Ρόδο. Στη Ρόδο υπάρχουν τα περισσότερα ζευγάρια στην Ελλάδα από μικτούς γάμους. Τα παιδιά των ζευγαριών από μικτούς γάμους έχει αποδειχτεί πως είναι πιο ανοιχτόμυαλα από τα άλλα παιδιά. Ένα τέτοιο παιδί -με Έλληνα πατέρα και Βρετανίδα μητέρα- ήταν και ο νεαρός που αποθεώθηκε στη Ρόδο. Κι από ένα βίντεο που είδα, έχει και χιούμορ. Βρετανικό χιούμορ, με ελληνικές πινελιές. Δημήτρη, οι άνθρωποι έχουν ανάγκη να χαρούν, μετά από αυτό το σκληρό διάστημα με τα απάνθρωπα lockdown. Εγώ τους καταλαβαίνω, γιατί κι εγώ έχω ανάγκη να χαρώ και να γελάσω, και να τραγουδήσω, και να χορέψω. Η τηλεόραση δεν λέει την αλήθεια για την Ελλάδα και τους Έλληνες. Αντιθέτως, λέει πολλά ψέματα. Κι αυτοί που συμμετέχουν στο μπλογκ, Έλληνες είναι. Επίσης, το Survivor -και άλλα παρόμοια προγράμματα- υπάρχουν σχεδόν σε όλες τις τηλεοράσεις του κόσμου. Υπάρχουν και στη γερμανική τηλεόραση τέτοια προγράμματα. Και ακόμα χειρότερα. Με υπέρβαρους ανθρώπους που πρέπει να αδυνατίσουν και άλλα τέτοια. Και δεν τα βλέπουν Έλληνες αυτά. Να είσαι καλά, Δημήτρη. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.