Καύσωνας και σκόρπιες σκέψεις

Αγαπημένε κύριε Πιτσιρίκο,
Τελειώνοντας με το σχολείο και τις συναφείς υποχρεώσεις (φροντιστήριο, διπλώματα κτλ) αποφάσισα να σας ξαναγράψω. Εδώ, στη μαρτυρική Αθήνα -ή τουλάχιστον σε ένα πιο πράσινο προάστιο της Αττικής, ας μην είμαι άδικη- ψηνόμαστε στα άδυτα της Κόλασης.

Προειδοποιώ λοιπόν από την αρχή πως ο καύσωνας έχει επηρεάσει αρνητικά τους νευρώνες και τα νευρογλοιακά κύτταρα του νευρικού μου συστήματος, όποτε επιφυλάσσομαι ως προς την λογική νοηματική αλληλουχία του κειμένου.

Κατ’ αρχάς, η κατάσταση έχει ως εξής: αυτό είναι το τελευταίο ξέγνοιαστο καλοκαίρι μου πριν τις Πανελλήνιες και οι πιθανότητες για διακοπές σε νησί φαντάζουν απειροελάχιστες.

Εξοπλίστηκα με μια στοίβα βιβλία και ένα τετράδιο και έχω αφοσιωθεί στη μελέτη, στην παρατήρηση της κοινωνίας και ειδικότερα της κοινωνικής κατάστασης της χώρας μας. Τουλάχιστον το μόνο θετικό είναι πως η τελευταία, ως τσίρκο, φροντίζει να μας διασκεδάζει με διάφορους τρόπους, όλο και πιο ευφάνταστους.

Σημείωση: Αν και αρχικά το κείμενο θα ήταν πολύ πιο σοβαρό σχετικά με τις εμπειρίες του σχολείου-αλά-κόβιντ αποφάσισα τελικά να το ρίξω λίγο έξω γιατί ένα «βαρύ» κείμενο είναι ό,τι πρέπει για να νεκρώσει εντελώς ο εγκέφαλός μου.

Σκεπτόμενη λοιπόν την καμπάνια περί εμβολιασμού που σαρώνει τη χώρα -με αποκορύφωμα την δωροκάρτα στους νέους που θα «τσιμπηθούν»- φαντάστηκα τον Γκέμπελς να χαμογελά στον τάφο του, “βλέποντας” τη δύναμη της προπαγάνδας (το “βλέποντας σε πολλά εισαγωγικά”),

Καταθέτω λοιπόν μια πρόταση στους αγαπημένους φίλους του μπλογκ, για να συνεισφέρουμε κάτι στο «πανέμορφο» κλίμα που επικρατεί.

Από τη στιγμή που σαν λαός αγαπάμε τις εθνικές επετείους, τις παρελάσεις και τα συναφή, δεν θα μπορούσαμε να ορίσουμε ως εθνική επέτειο εμβολιασμού την ημέρα που εμβολιάστηκε ο πρώτος Έλληνας;

Θα γίνεται παρέλαση, θα υπάρχουν άρματα με τεραστίων διαστάσεων εμβόλια -ένα από κάθε εταιρεία για να μην ακουστεί πως δωροδοκήθηκε η κυβέρνηση- μασκοφόροι θα παίζουν εμβατήρια (ας βάλουν ως βασικό τις Βαλκυρίες του Βάγκνερ, μετά ας συνεχίζουν με τα εθνικά μας άσματα) και φυσικά ας υπάρχουν και κάποιοι τσολιάδες για ξεκάρφωμα γιατί «Έλληνες είμαστε».

Προτείνω, επίσης, να λαμβάνουν μέρος και τα σχολεία, και οι καλύτεροι μαθητές -όντας αποκυήματα του «άριστου» εκπαιδευτικού συστήματος- να απαγγέλουν ποιηματάκια για την αξία των εμβολίων που έσωσαν τη χώρα μας, σε συνδυασμό με τους τουρίστες και τους «κακούς τους ψεκασμένους» που απειλούν να μας κολλήσουν και να καταστρέψουν την ανοδική πορεία της ελληνικής οικονομίας.

Αφού όμως εγκαινιαστεί αυτή η επέτειος, θα πρέπει να ξεχωρίζουμε κάπως τους εμβολιασμένους από τους ανεμβολίαστους. Οπότε, οι ανεμβολίαστοι θα πρέπει να φοράνε στο χέρι -ή αφού ζούμε στην εποχή της τεχνολογίας να έχουν στο κινητό- ένα βραχιόλι ή μια εφαρμογή αντίστοιχα που να προειδοποιεί τους γύρω για τον εν δυνάμει κίνδυνο.

Έπειτα, οι εμβολιασμένοι θα έχουν πρόσβαση σε διαφορετικά μέρη σε σχέση με τους ανεμβολίαστους. Θα έχουν υψηλότερο μισθό ως δώρο από το κράτος, ενώ οι ανεμβολίαστοι θα μπορούν να δουλεύουν και να πληρώνονται αποκλειστικά με ρεπό.

Οι εμβολιασμένοι-αντιφρονούντες, αυτοί οι οποίοι θα αμφισβητήσουν το Δόγμα της Επιστήμης και κατ’ επέκταση της κυβέρνησης, θα υποβιβάζονται σε ανεμβολίαστους πολίτες γιατί με την νοοτροπία τους αποτελούν και αυτοί εν δυνάμει κινδύνους της Δημόσιας Υγείας και Ασφάλειας.

Τέλος, οι νέοι θα πρέπει -για να ολοκληρωθεί ομαλά η εκπαίδευσή τους- να λαμβάνουν μέρος σε εμβολιαστικές καμπάνιες και, ως ανταμοιβή για την προσπάθειά τους, θα κερδίζουν την περίφημη δωροκάρτα των 150€ που θα δώσουν ως δώρο ευγνωμοσύνης στον πρώτο εργοδότη τους, στου οποίου τα γραφεία θα περάσουν όλη τους την υπόλοιπη ζωή, μέχρι να τους βρουν νεκρούς οι συνάδελφοί τους.

Σχετικά με τα παιδιά των ανεμβολίαστων, έχω ένα μικρό δίλημμα: αν θα πρέπει ή όχι να δίνονται σε άλλες οικογένειες εμβολιασμένων -ακόμη και αν έχουν χίλια προβλήματα- με την εφαρμογή φυσικά της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας.

Και ας κλείσω με ένα αγαπημένο απόφθεγμα που φαίνεται να υποτιμάται αυτήν την περίοδο, μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες: «Διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες»…

Στέλνω την αγάπη και τους θερμούς μου χαιρετισμούς σε όλους, και ιδιαίτερα στον κύριο Μπούλη – Μπούλη και τον κύριο Βασίλη που με συντροφεύουν με τα podcast και τα κείμενά τους, δίνοντας μία νέα πνοή (απαραίτητη τώρα με τον καύσωνα) στις διακοπές… Είστε υπέροχοι!

Αγάπη μόνο

(και λίγη δροσιά δεν θα έβλαπτε παρεμπιπτόντως),

Στέλλα

(Αγαπητή Στέλλα, να πας διακοπές. Όσο για τις Πανελλήνιες, δεν σημαίνουν πια και πολλά πράγματα. Όπως πάει η Ελλάδα, όσοι θέλουν πραγματικά να κάνουν κάποια πράγματα στη ζωή τους και να είναι αξιοπρεπείς, φεύγουν. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.