Χατζηδάκης 2.0: Back to the future και το πραγματικό κόστος μιας εργατοώρας

Γεια σου, φίλε μου πιτσιρίκο!
Δεν έχω αναφερθεί και πολύ στο σφαγείο, ε, το εργασιακό νομοσχέδιο Χατζηδάκη εννοούσα. Τι να πεις, άλλωστε; Από πού να το πιάσεις και πού να το αφήσεις;

Θα μπορούσες να το πιάσεις από το Πάπιγκο ή από οπουδήποτε αλλού.

Οι εργαζόμενοι αντέδρασαν, έκαναν απεργία, βγήκαν στους δρόμους να διαμαρτυρηθούν, ξεπιαστήκανε και από την καραντίνα, γιατί μη τυχόν και γίνει καμιά απεργία διαρκείας, θα χαλάσει το γλυκό.

Αφού ξέρουμε, μετά από 11 χρόνια, ότι οι 24ωρες απεργίες και πορείες διαμαρτυρίας δεν έχουν αλλάξει απολύτως τίποτα. Μήπως να κάναμε κάτι διαφορετικό; Μήπως;

Οπότε, όλα τα καλά που θα μπορούσε να πει κανείς για την απεργία και την θετική αντίδραση του κόσμου, που στήριξε τους απεργούς, ακυρώνονται, αφού εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι όλα αυτά είναι συμβολικά και από ουσία …Πάπιγκο.

Τα μέλη της κυβέρνησης λένε, ότι το νομοσχέδιο οδηγεί την Ελλάδα στο μέλλον της εργασίας, και ότι οι επικριτές τους έχουν μείνει σε κάτι αναχρονιστικές λογικές της εργασίας και έχουν χάσει την επαφή τους με την πραγματικότητα.

Υπάρχει μια δόση αλήθειας σε αυτό, πράγμα εξαιρετικά σπάνιο για την παράταξη της Νέας Δημοκρατορίας.

Δεν έχουν άδικο, αυτό είναι το μέλλον της εργασίας, δηλαδή, η διάλυση οποιουδήποτε εργασιακού κεκτημένου.

Είναι τόσο μπροστά η κατάργηση του 8ώρου, μεταξύ άλλων, που το ίδιο ίσχυε και τον 19ο αιώνα.

Βέβαια, μπορείς να το δεις αλλιώς, ότι δεν καταργείται το 8ωρο, απλώς αυξάνεται. Άλλωστε, ας είμαστε ειλικρινείς, ποιός στην Ελλάδα δουλεύει αυστηρά 8ωρο;

Οι νόμοι δεν εγγυώνται απολύτως τίποτα, είναι απλά μελάνι σε χαρτί, με την βούλα του κράτους. Η εγκυρότητα κάθε νόμου, η απαίτηση της εφαρμογής τους, επαφίεται στους πολίτες.

Άντε, και εις ανώτερα στην κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατορίας, με το επόμενο νομοσχέδιο να επιστρέψουμε ακόμα πιο πολύ στο μέλλον και να επαναφέρουμε την παιδική εργασία.

Πολύ ρεμπεσκιάζουν τα τσογλανάκια και δεν εκτιμάνε τίποτα, οπότε ας τα βάλουμε να δουλέψουν, μπας και καταλάβουν τι εστί βερίκοκο. Θα ανέβει και το ΑΕΠ, θα εκτοξευθεί και το ελατήριο της οικονομίας.

Άσε που δεν θα χρειάζεται να ξοδεύουμε και τόσα πολλά στην παιδεία, αφού, ούτως ή άλλως, η αποστολή της εκπαίδευσης, σύμφωνα με την Κεραμέως, είναι η δημιουργία εθνικής συνειδήσεως, όχι η γνώση.

Μια επίσης πολύ καλή ιδέα για τον Χατζηδάκη, θα ήταν επίσης να επιστρέψουμε ακόμα πιο πίσω στο μέλλον, τότε που οι εργαζόμενοι δεν μπορούσαν καν να παραιτηθούν, παρά μόνο με την άδεια του εργοδότη τους και όπου η απεργία ήταν παράνομη.

Αααχ, αυτές ήταν χρυσές εποχές!

Για όποιον δεν το έχει καταλάβει, το παρόν αλλά και το μέλλον που διαγράφεται για την εργασία, για τον περισσότερο κόσμο, είναι πιο κοντά στις εργασιακές συνθήκες που επικρατούσαν τον 18ο και 19ο αιώνα, παρά στο ΕΒΕ.

Αρκετά με τον Χατζηδάκη, τον Αγιο-Βασίλη του ΣΕΒ. Ας μιλήσουμε λίγο για το πραγματικό κόστος της εργατοώρας.

Το πρόβλημα με το να νοικιάζεις την ζωή σου στον εργοδότη σου, γιατί αυτό αγοράζει ο εργοδότης, δεν αγοράζει την εργασία σου, αλλά τις εργατοώρες σου, το 40ωρο/50ωρο/60ωρο αγοράζει, δεν είναι μόνο ότι σπαταλάς τον χρόνο της ζωή σου για τα κέρδη του άλλου, αλλά το ότι η ζωή σου έχει διαφορετική αξία για σένα, και διαφορετική για τον εργοδότη σου.

Για παράδειγμα, για να μετρήσει κανείς πραγματικά την αξία της ημερήσιας παραγωγικότητας ενός εργαζομένου, θα πρέπει να λάβει επίσης υπόψιν το πώς τον επηρεάζει καθημερινά η μετακίνησή του από και προς την δουλειά, το φαγητό που τρώει, η ποιότητα του νερού που πίνει, οι συνθήκες διαβίωσης στο σπίτι, η έλλειψη διασκέδασης, η συναισθηματική του κατάσταση, και άλλες πολλές εξωτερικότητες που αποτελούν τροχοπέδη στην ικανότητά του να μιμείται την αποτελεσματικότητα μιας μηχανής, όπως και απαιτείται από κάθε εργοδότη.

Για να υπολογιστεί η αξία της εργατοώρας που πληρώνει το κάθε αφεντικό -ή αυτή που κατοχυρώνει το κάθε κράτος ως ελάχιστη- χωρίς να απολεσθεί η ικανότητα του αφεντικού να βγάζει κέρδη, θα πρέπει όλες αυτές οι γραβάτες να κάνουν την πάπια σε όλα αυτά.

Δεν θα μιλήσω για την μαρξιστική θεωρία της εργασιακής εκμετάλλευσης, ότι δηλαδή, ένας εργοδότης είναι αδύνατο να κερδοσκοπήσει, αν δεν κερδοσκοπεί πάνω στην εργασία των υπαλλήλων του. Αυτά είναι γνωστά και χιλιοειπωμένα. Εγώ αλλού το πάω.

Εγώ το πάω στην εξής παρατήρηση: για τον εργοδότη, η εργατοώρα κοστίζει τόσο, 13 ευρώ την ώρα για παράδειγμα, και αυτό είναι μια συμφωνία που γίνεται μεταξύ του εργοδότη και του καθένα μας, όταν υπογράφει ένα συμβόλαιο. Αλλά, κανείς δεν μας ρωτάει πόσο κοστολογούμε εμείς την ώρα της ίδιας μας της ζωής.

Η αγορά εργασίας είναι η αγορά των εργοδοτών, οι οποίοι και καθορίζουν το επίπεδο του κάθε μισθού σε κάθε θέση, δεν λειτουργεί με το να θέσω εγώ το πόσο κοστολογώ την εργατοώρα μου και οι εταιρείες να μου στέλνουν αιτήσεις για να με προσλάβουν.

Άρα, η συμφωνία μου είναι καταναγκαστική, επειδή διαφορετικά δεν θα πληρώνομαι και θα πεινάσω, δεν θα έχω να πληρώσω το ενοίκιο και θα μείνω στον δρόμο.

Δηλαδή, ναι μεν εγώ συμφωνώ να πληρώνομαι 13 ευρώ την ώρα για μια δουλειά, αλλά για εμένα το κόστος μιας ώρας της ζωής μου είναι πολύ μεγαλύτερο. Κανένας δεν μπορεί να το πληρώσει.

Και με ρωτάει ο άλλος, “Καλά, δεν αισθάνεσαι τύψεις που τεμπελιάζεις στην δουλειά;”

Γιατί να αισθανθώ άσχημα, όταν τεμπελιάζοντας στην δουλειά δεν εκπληρώνω τους όρους του συμβολαίου μου; Αφού μου χρωστάνε. Μου χρωστάνε την διαφορά ανάμεσα στα 13 ευρώ την ώρα, που είναι η δική τους κοστολόγηση, και το 1 δισ. ευρώ την ώρα, που είναι η δική μου κοστολόγηση για το κόστος μιας ώρας της ζωής μου, αλλά για την οποία δεν υπάρχει κανένας εργοδότης που να είναι διατεθειμένος να την πληρώσει.

Φιδιάστε, τεμπελιάστε, και ξύστε τα απ’ αυτά σας ελεύθερα. Γιατί, όσο και να τεμπελιάσετε, πάλι αυτοί μας χρωστάνε.

Από μια άλλη ερημιά του κόσμου, με αγάπη,

Κώστας

(Φίλε Κώστα, θα έρθει το Βασικό Εισόδημα και θα λυθούν αυτά τα προβλήματα. Κώστα, πολύ χαίρομαι που έχουμε πιάσει τις ερημιές του κόσμου γιατί η κατάσταση είναι …Πάπιγκο. Άντε, να τα πούμε σύντομα. Να περνάς όμορφα. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.