Αν εμβολιάζαμε όλο τον πληθυσμό, πόσο σίγουροι είμαστε πως οι περιορισμοί θα σταματούσαν;

Αγαπημένε μου πιτσιρίκο, φίλες και φίλοι του blog, καλησπέρα.
Αγναντεύοντας τον ορίζοντα και τα ηλιοβασιλέματα, εδώ στην τρίτη ερημιά του κόσμου, εσκεμμένα αποκόπηκα από κάθε είδους ενημέρωση.
Το μόνο που άκουγα είναι τα podcast του blog.
Τίποτε άλλο.

Προχθές, με έβαλε ο διάολος να ρίξω μια μάτια στα νέα, και νομίζω πως το σημαντικότερο που διάβασα ήταν το κείμενο του Άρη για την τετραήμερη εργασία στην Ισλανδία.

Όλα τα υπόλοιπα, η ίδια δυστοπική υστερία.

Ίσως είναι ένα από τα πρώτα βήματα για την δεκαπεντάωρη εβδομαδιαία εργασία ή ακόμη και για το ενιαίο βασικό εισόδημα.

Ποιος ξέρει.

Βέβαια, να μην ξεχνάμε πως η Ισλανδία βρέθηκε στην ίδια -ίσως και χειρότερη- κατάσταση με την Ελλάδα πριν σχεδόν μια δεκαετία, με την διαφορά πως οι Ισλανδοί μέσω δύο δημοψηφισμάτων -το 2010- αποφάσισαν να αφήσουν τις χρεοκοπημένες τράπεζες να καταρρεύσουν, αρνούμενοι να πληρώσουν ένα απεχθές χρέος που δημιουργήθηκε σε βάρος τους και χωρίς την συγκατάθεσή τους.

Ακριβώς το αντίθετο από εμάς δηλαδή, που πληρώνουμε έναν λογαριασμό -χρέος- που ούτε καν ζητήσαμε να δούμε με την εμετική ψευδαίσθηση πως το κάνουμε για τα παιδιά μας.

«Αποφασίσαμε» εξηγούσε αργότερα ο πρόεδρος Γκρίμσον με περηφάνια «να μην διασώσουμε τις τράπεζες και να τις αφήσουμε να καταρρεύσουν. Επιβάλαμε ελέγχους στην ροή κεφαλαίων, υποτιμήσαμε το νόμισμα και δεν ακολουθήσαμε την πολιτική λιτότητας των υπολοίπων χωρών».

Σήμερα οι Ισλανδοί για ακόμη μια φορά γίνονται πρωτοπόροι.Την στιγμή που όλοι οι υπόλοιποι αλληλοσκοτώνονται για εμβόλια, κρούσματα και «δικαιώματα», εκείνοι χτίζουν την δική τους ουτοπία καθιερώνοντας την τετραήμερη εργασία.

Θυμήθηκα πιτσιρίκο μου, ένα κείμενό σου λίγο πριν ή μετά τις εκλογές του 2015, έγραφες: “Η χώρα που έπρεπε να επισκεφτεί οπωσδήποτε ο Αλέξης Τσίπρας είναι η Ισλανδία”.

Δεν την επισκέφθηκε ποτέ και τη συνέχεια την ξέρουμε.

Ενδιαφέρον επίσης παρουσιάζει και η διαχείριση της πανδημίας από την Ισλανδία, καθώς τον περασμένο Μάρτιο, όταν οι Έλληνες έστελναν sms για να βγάλουν το σκύλο τους για κατούρημα, φοβούμενοι ακόμη και την σκιά τους, στην Ισλανδία λειτουργούσαν σχολεία, μπαρ, εστιατόρια και η καθημερινότητα θύμιζε εποχές προ-COVID.

Δεν σημαίνει πως δεν υπήρχαν μέτρα αλλά οι όποιες αποφάσεις παίρνονταν με γνώμονα τον σεβασμό προς τους πολίτες.

Αυτό, όπως ήταν φυσικό, μεταφράστηκε σε κοινωνική συνοχή.

Σε δηλώσεις της στο BBC, η πρωθυπουργός της Ισλανδίας, Κατρίν Γιακομπσντότιρ, δήλωσε:

«Εάν σκεφτώ την πανδημία, αυτό που πραγματικά ξεχώρισε είναι πως συμμετέχουν οι πολίτες, πως οι άνθρωποι έχουν εμπιστευτεί τις συμβουλές των εμπειρογνωμόνων και των επιστημόνων. Στην πραγματικότητα έχουν αλλάξει τον τρόπο που συμπεριφέρονται».

Σήμερα στην Ισλανδία έχουν αρθεί σχεδόν όλοι οι περιορισμοί, ενώ το 87% των πολιτών έχουν λάβει τουλάχιστον μια δόση του εμβολίου.

Ο υπουργός υγείας δήλωσε πως «αποκαθιστούμε την κοινωνία που έχουμε συνηθίσει να ζούμε και την οποία έχουμε τόσο επιθυμήσει».

Στην μικρή αυτή χώρα των 360.000 κατοίκων, στα περίπου 7.000 κρούσματα που έχουν καταμετρηθεί μέχρι σήμερα, έχουν χάσει την ζωή τους μόλις 30 άνθρωποι.

Θα μου πει κάποιος πως μια τόσο αραιοκατοικημένη περιοχή είναι φυσικό να έχει πετύχει στην διαχείριση της υγειονομικής κρίσεις.

Σύμφωνοι.

Όμως οι Ισλανδοί πέτυχαν κάτι σημαντικότερο από την υγεία τους.

Την «ελευθερία» τους. Με την πραγματική έννοια της λέξης.

Η λέξη «ἐλευθερία» προκύπτει «παρά τό ἐλεύθειν ὅπου ἐρᾶ τίς», δηλαδή «να πηγαίνει κάποιος εκεί όπου αγαπάει/επιθυμεί».
(ἐλεύθω= ἐρχομαι, πορεύομαι / ἐρῶ= αγαπώ -> ἔρως)

«Ελευθερία» λοιπόν δεν είναι σύμφωνα με την ετυμολογία της λέξης το να μην είσαι σκλάβος ή δούλος, αλλά το να πράττεις εν γενεί σύμφωνα με ό,τι σου γεννά έρωτα στην ψυχή σου.

Και ο έρωτας των πολιτών της μικρής αυτής βόρειας χώρας είναι ο έρωτας για τον τόπο τους.

Για τη γη πάνω στην οποία θα μεγαλώσουν τα παιδιά τους.

Αυτό για εκείνους είναι η σωτηρία της ψυχής τους, αυτό είναι για εκείνους «υγεία» και το κέρδισαν, δεν τους το χάρισε κανείς.

Κλείνοντας, αναρωτιέμαι -όντας εμβολιασμένος- αν με κάποιο τρόπο καταφέρναμε να εμβολιάσουμε όλο τον πληθυσμό, πόσο σίγουροι είμαστε πως τα περιοριστικά μέτρα θα έπαυαν να ισχύουν;

Μάλλον τόσο όσο, όταν σώζοντας τις τράπεζες, πιστέψαμε πως θα σώσουμε τις ζωές μας και την χώρα μας.

Την αγάπη μου από μια τρίτη ερημιά του κόσμου.

Τ.Τ.Π.

(Αγαπητέ φίλε, το πώς αντιμετώπισαν οι Ισλανδοί την χρεοκοπία των τραπεζών τους δεν θέλησαν να το μάθουν οι Έλληνες. Είχε γράψει το 2016 ο Άρης ένα εξαιρετικό κείμενο για την Ισλανδία και την Ελλάδα. Το ότι ο Αλέξης Τσίπρας θα έπρεπε να είχε επισκεφτεί την Ισλανδία, το είχα γράψει το 2013. Έβλεπα …μπροστά, και καταλάβαινα το ρόλο του Τσίπρα, από πριν γίνει πρωθυπουργός. Όσο για τους περιορισμούς, μόνο οι ανόητοι δεν έχουν καταλάβει ακόμα πως δεν έχουν σχέση με τον ιό και τους εμβολιασμούς. Αλλά η ανοησία είναι ωκεανός πια. Καλά μπάνια. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.