Μείωση της αποτελεσματικότητας του εμβολίου της Pfizer στο 64% όσον αφορά την αποτροπή της νόσησης στο Ισραήλ

Για τέταρτο κύμα προειδοποιεί, Πιτσιρίκο, ο Γάλλος υπουργός Υγείας Olivier Verran, εξαιτίας της ιδιαίτερα μεταδοτικής ινδικής μετάλλαξης, σύμφωνα με το Reuters.

“Eπί πέντε ημέρες, τα κρούσματα κορωνοϊού αυξάνονται συνεχώς, εξαιτίας της μετάλλαξης Δέλτα, που είναι πολύ μεταδοτική και η περίπτωση της Βρετανίας δείχνει ότι ένα τέταρτο κύμα είναι πιθανό από τα τέλη Ιουλίου” έγραψε στο Twitter o Verran.

Η περίπτωση της Βρετανίας μπορεί να δείχνει, όμως, ότι τα εμβόλια δεν είναι τόσο αποτελεσματικά.

Αυτά τα περί 95% αποτελεσματικότητας αφορούν ποσοστό που προέκυψε μετά τις κλινικές δοκιμές σε περιορισμένο αριθμό ατόμων και μάλλον δεν ισχύει στον πραγματικό κόσμο, άλλωστε, όταν τα επί δεκαετίες δοκιμασμένα εμβόλια της γρίπης έχουν 60% με 70% αποτελεσματικότητα πανηγυρίζουν οι επιστήμονες.

Γιατί, αν τα εμβόλια του κορωνοϊού είχαν 95% αποτελεσματικότητα και με δεδομένο ότι έχει εμβολιαστεί σχεδόν το 60% στη Βρετανία και το Ισραήλ και πιθανότατα ένα 20% έχει νοσήσει, δεν θα έπρεπε να υπάρχει τέτοια αύξηση κρουσμάτων.

Και για του λόγου το αληθές, το ίδιο το Ισραήλ ανακοίνωσε χθες ότι η αποτελεσματικότητα του εμβολίου της Pfizer, όσον αφορά την αποτροπή της μόλυνσης, αλλά και της νόσησης από τον κορωνοϊό μειώθηκε στο 64%, από το 95%, που ήταν αρχικά, όπως μεταδίδει το Reuters.

Η μείωση της αποτελεσματικότητας συνέπεσε με τη σταδιακή επικράτηση της ινδικής μετάλλαξης και την άρση όλων των περιοριστικών μέτρων στο Ισραήλ.

Παραμένει, πάντως, υψηλή και συγκεκριμένα σε ποσοστό 93% η αποτροπή της σοβαρής νόσησης μετά τη χορήγηση δύο δόσεων του εμβολίου της Pfizer/BioNTech.

Μακάρι να είναι έτσι, άλλωστε, ακόμα και οι συστημικοί γιατροί και επιδημιολόγοι λένε ότι η ινδική μετάλλαξη είναι λιγότερο φονική, οπότε σε συνδυασμό και με τα εμβόλια μπορεί να μειωθούν τα σοβαρά περιστατικά με Covid 19.

Aς κρατάμε, ωστόσο, και μία πισινή, διότι ακόμα είναι η αρχή του νέου κύματος στο Ισραήλ. Και στο προηγούμενο κύμα τα κρούσματα είχαν φτάσει τις 10 χιλιάδες και μπορεί να μηδενίστηκαν επειδή απλά έσβησε, όπως κάνουν όλα τα κύματα του κορωνοϊού από την αρχή της πανδημίας, ανεξαρτήτως των τρόπων αντιμετώπισης σε κάθε χώρα.

Για την ώρα, τα ημερήσια κρούσματα στο Ισραήλ ήταν 343 την Κυριακή 4/6 και οι άνθρωποι που νοσούν σοβαρά αυξήθηκαν σε 35 από 21.

Αυτό που μάλλον θα πρέπει να θεωρείται δεδομένο είναι ότι κανένα τείχος ανοσίας δεν πρόκειται να χτιστεί με τα εμβόλια, τα οποία απλά προστατεύουν όσους τα κάνουν, δεν εξαφανίζουν τον ιό.

Ο κορωνοϊός θα συνεχίσει να μεταδίδεται και η ελπίδα είναι να οδηγεί σε πιο ήπια νόσηση, είτε λόγω των εμβολίων, ή επειδή η ινδική μετάλλαξη είναι λιγότερο φονική, είτε χάρη και στα δύο μαζί.

Ας σταματήσουν, λοιπόν, εδώ οι επικίνδυνες γελοιότητες περί “προνομίων” σε όσους έχουν έχουν εμβολιαστεί, αφού και αυτοί κολλούν και μεταδίδουν τον ιό, όπως ίσχυε και με τη γρίπη, άλλωστε.

Παρεμπιπτόντως, όλοι αυτοί οι “πνευματικοί” άνθρωποι, που έγραφες κάποτε, Πιτσιρίκο, ότι ήταν με το μέρος των κυβερνήσεων που επέβαλαν τα μνημόνια, τώρα είναι φανατικά ως και φανατισμένα με τα “προνόμια”.

Ηθοποιοί, τραγουδιστές, ακόμα και ανεξάρτητοι υποτίθεται δημοσιογράφοι, που τόσα χρόνια έγραφαν περισπούδαστα άρθρα για τα δικαιώματα, αλλά τώρα αρνούνται το δικαίωμα κάποιου να μην εμβολιαστεί.

Επίσης, δεν γίνεται να εμβολιαστεί το 100% του παγκόσμιου πληθυσμού. Κάποιοι θα (πρέπει να) αποκτήσουν φυσική ανοσία, η οποία είναι και η μοναδική που θωρακίζει πραγματικά το ανθρώπινο είδος, απέναντι στα παθογόνα.

Κάτι ήξεραν και οι γιαγιάδες μας, που έλεγαν στις μαμάδες μας, “άσε τα παιδιά να παίξουν με τα χώματα, να εξοικειωθούν με τα μικρόβια”.

Και όπως έγραψες, Πιτσιρίκο, ότι το έχει παρακάνει η Αυστραλία με τα μέτρα, έτσι δεν γίνεται να ζει κανείς αποστειρωμένος και σε γυάλα.

Καλά είναι τα εμβόλια και τα φάρμακα, ωστόσο, “Μέτρον άριστον”, όπως είπε ο Κλεόβουλος.

Μιας και ο λόγος για Ελλάδα, νομίζω ότι ο Αντετοκούνμπο – ο Γιάννης, γιατί ο μικρός αδερφός του ίδιου και του Θανάση, ο Κώστας έπαιξε και αρκετά καλά, μάλιστα, σε αυτό το προολυμπιακό – δεν θα πήγαινε στους Ολυμπιακούς Αγώνες, ακόμα και αν προκρινόταν η εθνική.

Αφού οι Μπακς παίζουν στους τελικούς του ΝΒΑ, ο Γιάννης αποκόμισε και έναν τραυματισμό στη σειρά με τους Χοκς, οπότε δεν νομίζω να πήγαινε, ακόμα κι αν προλάβαινε χρονικά.

Ανεξάρτητα από αυτό, η εθνική μπάσκετ πρέπει να γίνει μία ομάδα με ταυτότητα και να πέσει το βάρος στις υποδομές για να την τροφοδοτούν συνεχώς με νέο αίμα και όχι να τα περιμένει όλα από έναν παίκτη, ακόμα κι αν αυτός είναι το φαινόμενο Γιάννης Αντετοκούνμπο.

Ακόμα και ο αξεπέραστος Νίκος Γκάλης, άλλωστε, δεν νικούσε μόνος του, όπως ίσως αρκετοί νομίζουν. Οι επιτυχίες του Άρη άρχισαν στα μέσα της δεκαετίας του 1980, όταν προστέθηκε στο ρόστερ της ομάδας και ο Γιαννάκης.

Η εθνική του 1987 είχε και τον χαρισματικό Φάνη και τον επίσης μπροστά από την εποχή του -για ψηλό- Φασούλα, αλλά και τους εξαιρετικούς Σταυρόπουλο (τον αποκαλούσαν χαϊδευτικά Μάτζικ, για τον τρόπο που πάσαρε, θυμίζοντας τον θρύλο των Λέικερς Έρβινγκ “Μάτζικ” Τζόνσον), Μέμο, Ανδρίτσο, Φιλίππου, τον άνθρωπο της τελευταίας στιγμής Καμπούρη, τον σουτέρ Ρωμανίδη, τους πιτσιρικάδες τότε Λινάρδο και Καρατζά.

Η εθνική του 2005-2009 είχε και τον Παπαλουκά και τον Διαμαντίδη και τον Σπανούλη και τον Ζήση και τον Χατζηβρέττα στα γκαρντ. Άλλοι ήταν καλοί στη δημιουργία και τα ντράιβ, άλλοι στο σουτ, άλλοι τραβούσαν το σκορ, άλλοι έδιναν κάτι παραπάνω στην άμυνα.

Επίσης, οι ψηλοί της εποχής Λάζος, Ντικούδης, Κακιούζης, Σόφο, Μπουρούσης, Τσαρτσαρής, άλλοι έπαιζαν με πρόσωπο και άλλοι με πλάτη στο καλάθι, άλλοι είχαν έφεση στα ριμπάουντ, άλλοι στα κοψίματα κ.λ.π.

Επί της ουσίας, οι παίκτες εκείνης της εθνικής αλληλοσυμπληρώνονταν, είχαν καλή χημεία, είχαν αποδεχτεί και ήταν ευχαριστημένοι με τους ρόλους τους, κάτι που ήταν πολύ σημαντικό και έφερε ουσιαστικά και τις επιτυχίες. Η ομάδα είχε, δηλαδή, και υγεία.

Δεν είναι τυχαίο ότι εκείνη η εθνική Ελλάδας νίκησε μία από τις καλύτερες ομάδες που έχουν κατεβάσει οι ΗΠΑ (Λεμπρόν, Ουέιντ, Καρμέλο κ.λ.π.) σε διεθνείς διοργανώσεις και, μάλιστα, με το “αμερικάνικο” 101-95.

Χωρίς να έχει ούτε έναν ΝΒΑer. Είχε, όμως, όλα τα άλλα.

Είχε παίξει και το καλύτερο μπάσκετ, που έχουμε δει από αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα νικώντας τη Γαλλία των NBAers (αν και δεν είχε κατέβει ο Πάρκερ, αλλά ήταν εκεί οι Μπατούμ, Ντιαό, Ζελαμπάλ κ.λ.π.) με 73-56 και την Κίνα του επίσης NBAer Γιάο Μινγκ με 30 πόντους διαφορά στο αξέχαστο μουντομπάσκετ του 2006.

Στον τελικό ήρθε, βέβαια, η ήττα με 47-70 από την (χωρίς τον τραυματία Πο Γκασόλ) Ισπανία, που με τρία ευρωπαϊκά, δύο παγκόσμια κύπελλα και δύο αργυρά και ένα χάλκινο ολυμπιακά μετάλλια στη συλλογή της τα τελευταία 15 χρόνια, έδειξε τι μπορεί να πετύχει μία ομάδα όταν έχει ταλέντο, προσωπικότητα, ομοιογένεια και καλό κλίμα.

Ακόμα κι εκείνη η υπερηχητική Ισπανία είχε χρειαστεί, βέβαια, μία ευνοϊκή συγκυρία.

Ένα μεγάλο καλάθι του Λα Μπόμπα Ναβάρο και το άστοχο σουτ του Αντρές Νοτσιόνι στην εκπνοή του ημιτελικού με την Αργεντινή για να περάσει στον τελικό του μουντομπάσκετ.

Ένα χρόνο νωρίτερα ο μεγάλος Ντιρκ Νοβίτσκι είχε ευστοχήσει στο τελευταίο σουτ και η Γερμανία είχε αποκλείσει την Ισπανία από τον τελικό του Ευρωμπάσκετ 2005, το οποίο κατέκτησε η εθνική μας, που στον ημιτελικό είχε επικρατήσει της Γαλλίας με 67-66 χάρη στο τρίποντο του Διαμαντίδη και ανατρέποντας το σε βάρος της 54-61 στα τελευταία 49 δευτερόλεπτα.

Είχαν χρειαστεί και τέσσερις πόντοι του Παπαλουκά, ένα καλάθι του Λάζου και φυσικά αρκετή τύχη.

Λένε ότι η τύχη πάει με τους ικανούς και τους τολμηρούς. Το σίγουρο είναι ότι βοηθάει για να γίνει μία υπέρβαση.

Για να έχει, όμως, ανάλογη συνέχεια μία ομάδα θα πρέπει να διαθέτει και ποιότητα και χαρακτήρα.

Για αυτό και κάποιες ομάδες είναι σαν κομήτες που χάνονται όταν σβήσει η λάμψη τους, ενώ άλλες σαν αστέρια που λάμπουν για πάντα.

Και ξεχωρίζουν σαν τις καλόγριες που κάνουν κοντράστ με το απέραντο γαλάζιο στα κρυστάλλινα νερά.

Οι παρατηρητικοί θα δουν και τις σάλπες, που κολυμπούν κάτω από τις καλόγριες, πέρα από τις ποσειδωνίες και τη μεγάλη αμμουδιά.

Bαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, ο ιός γίνεται όλο και πιο αδύναμος, και αυτό μοιάζει να στενοχωρεί τις κυβερνήσεις που τον εργαλειοποίησαν. Δεν πειράζει που δεν πήγε η εθνική μας στους Ολυμπιακούς Αγώνες· θα απολαύσουμε τον μεγάλο Λούκα Ντόνσιτς με την Σλοβενία. Μου αρέσει ο Λούκα, είναι πολύ ηρωικός παίκτης. Όπως ήταν και ο Γκάλης. Να είστε καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.