Μεσολόγγι, το καλύτερο πέλαγο

Πιτσιρίκο, πιτσιρίκια, κάπως περίεργα αλλά έτσι μου βγήκε, σας γράφω εδώ τις ταξιδιωτικές μου εντυπώσεις από το Μεσολόγγι. Νομίζω αξίζει αν σας βγάλει ο δρόμος.

Οι τόποι μαραίνονται όταν δεν τους χαϊδεύουμε, βασιλεύονται από δαίμονες και ύστερα πια δεν απομένει παρά η λήθη τους χαραγμένη στον τοίχο, των προγόνων, ποιος νοιάζεται;

Κατέβαιναν λέει τα ποτάμια παλιά, από τα βουνά προς τη θάλασσα – παλιά που όλα ήταν ισχυρά τα φαινόμενα. Και κάπου στις άκρες μιας γης, φτιάξαν οι ποταμοί μαζί με τον υπόλοιπο κόσμο μια λίμνη, μια ρηχή λεκανίτσα να κάνουν οι θεοί το ποδόλουτρο – ιαματικά όπως τα λένε ακόμα και σήμερα, εκεί την πληγή μου πήγα και εγώ και την έλουσα. Ωραίοι οι αρχαίοι θεοί, είχαν καπρίτσια, είχαν ποδόλουτρα και γενετήσια ένστικτα.

Μου μιλάει σαν ποιητής, με τσουγκρίζει με καφέ και μου λέει ένας φίλος (φίλος μου ήδη;) πως σε ένα περιοδικό του ‘70 γράφει για το Μεσολόγγι, τον τόπο του, πως είναι λέει πεδίο δυνάμεων, μελέτες το έχουν δείξει στη NASA. Για αυτό οι άνθρωποί του είναι παράξενοι, όχι παράξενοι, όχι, αλλόκοτοι ας το πούμε καλύτερα. Άμα περάσεις λέει τη γέφυρα και έρθεις στο Αιτωλικό, στο καφενείο του, δεν θα θέλεις να φύγεις, μου το πάνε κι άλλοι, από το Μεσολόγγι θα τους χωρίσει μόνο ο θάνατος.

Το νερό τους όμως παρότι παλιά δύο μεγάλα ποτάμια το έχυναν, τώρα δεν πίνεται. Έχει αμίαντο. Και η λίμνη τους που ήταν για τους θεούς τους αρχαίους το ίαμα και για τους ψαράδες «το καλύτερο πέλαγο», βρυχά να τους πνίξει. Έχει υδρόθειο.

Δεν ξέρω πώς, εκείνη την ίδια στιγμή έγινε φίλος μου, και του είπα για τη δική μου τη θάλασσα, ή και μόνο το σκέφτηκα, μικρή σημασία. Που πια δεν μπορώ να μπω μέσα της γιατί έχει πετρέλαιο. Με τους κόμπους τους δένονται οι άνθρωποι. Και παρά τον ήλιο που μας έλουζε, στην άδεια πλατεία, βαρύ σαν να ένιωσα τον καπνό που μας έπνιγε. Για νερό ούτε λόγος.

Οι τόποι του νερού γράφεται πως είναι καταραμένοι, αρρώστιες στους βάλτους, δραπέτες που κρύβονται. Θα το έλεγαν για τους πειρατές, να μην πλησιάζουνε. Τα ψάρια τους ίσα που χωρούν στο νερό, τα πουλιά τους βουτούν και τρώνε τις σάρκες τους. Έρχεται η θάλασσα κι υπολογίζει μόνο όσους έχει να θρέψει, κατεβαίνει το βουνό και βουτάει απότομα, μέχρι εκεί που χωράνε τα στάρια, τα ρύζια, τα λιόδεντρα. Και την ίδια στιγμή, δεν είναι περίεργο; Κάπου στη γη, απλώνονται χάρτες και κεφάλια σπουδαίων κυρίων ενώνονται, για το πώς καταστρέφεται αυτός ο παράδεισος. Έιιι, εσείς! κανείς δεν σας ζήτησε, την πολύτιμη σας βοήθεια! Κρυφτείτε, ερχόμαστε.

Μια μέρα λέει, πριν είκοσι χρόνια, όχι δηλαδή σαν το Μάρσαλ και την ξήρανση της λιμνοθάλασσας, που τόσο μεγάλο κακό παραλίγο να φέρει στον τόπο, οι ψαράδες, αυτοί οι αγράμματοι, μαζευτήκαν και έδιωξαν τα σκουπίδια του δήμου που πετάγονταν σε μια λίμνη την Κλείσοβα. Και έτσι, σαν να μην χάθηκε και η τελευταία ελπίδα.

Για αυτές τις μάχες θα πρέπει να συνταχθεί μια άλλη ιστορία, η απλή ιστορία που θα έχει τις πράξεις χωρίς τα επώνυμα.

Μέχρι τότε και επειδή εμείς δεν θα ζούμε στα σίγουρα, για να δούμε αν και εφόσον, επί παραδείγματι, σωζόταν ο κόσμος, θα πάω και του χρόνου του Άη Συμιού στο Μεσολόγγι, αν είστε εκεί θα με βρείτε να φορώ στο κεφάλι μου ένα ψαθάκι με σύνθετες λέξεις: σταφνοκάρι, ιχθυάλευρο, χελοβραδιά, Αιτωλοακαρνανία.

Στροφορμή

Υ.Γ. Τα περιβαλλοντικά εγκλήματα που έχουν συντελεστεί στην περιοχή Μεσολογγίου – Αιτωλικού όπως και σε όλη την Ελλάδα, δεν καταφέρνουν να αλλοιώσουν την ομορφιά της φύσης και των ανθρώπων. Στην ξενάγηση μάς βοήθησε μια ομάδα, οι Messolonghi by Locals να μάθουμε περισσότερα. Μεταξύ άλλων τους ρωτήσαμε, διαβάζουν πιτσιρίκο.

(Αγαπητή Στροφορμή, όλη η χώρα ένα έγκλημα. Αλλά τα τοπία αντιστέκονται. Πασχίζουμε να τα ασχημύνουμε όλα αλλά η ομορφιά αντέχει. Για πόσο ακόμα. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.