Περί έρωτα

Καλησπέρα, Πιτσιρίκο μου.
Είναι ωραίο να βλέπεις τόσους ανθρώπους να μιλούν στα podcast για την αγάπη και τον έρωτα. Χτύπησε φλέβα ο έρωτας! Καλοκαιράκι γαρ.

Ταυτόχρονα, είναι και στενάχωρο να υπάρχουν τόσοι άνθρωποι απογοητευμένοι με τον έρωτα.

Τελικά, μετά από το πόντκαστ που κάναμε σκέφτηκα τι είναι αυτό που “χαλάει” τον έρωτα και νομίζω ότι αρχίζω να καταλήγω στην άποψη ότι το αντίθετο του έρωτα προς τον άλλο, είναι να είμαστε περισσότερο ερωτευμένοι με τον εαυτό μας.

Δεν εννοώ με αυτό ότι δεν πρέπει να αγαπάμε τον εαυτό μας. Το αντίθετο.

Σε αυτό τον κόσμο ερχόμαστε και φεύγουμε μόνοι μας. Οπότε, πρέπει να φροντίζουμε και να αγαπάμε το σώμα που μας φιλοξενεί, γιατί, αν χαλάσει αυτό beyond repair, τότε την πατήσαμε. Game over.

Από την άλλη όμως, το να είμαστε υπερβολικά ερωτευμένοι με τον εαυτό μας, δεν αφήνει χώρο στο να ερωτευτούμε κάποιον άλλο.

Επίσης, δεν είναι και φυσιολογικό να είμαστε φουλ ερωτευμένοι με κάποιον και καθόλου με τον εαυτό μας.

Χρειάζεται κάποιο μέτρο. Μια ισορροπία.

Στην σημερινή εποχή, όμως, πιστεύω οι περισσότεροι άνθρωποι είναι υπέρμετρα ερωτευμένοι με τον εαυτό τους και αυτό φαίνεται παντού γύρω μας. Τα social media είναι ένα καλό παράδειγμα.

Επίσης, από τα social media καταλαβαίνει κανείς πως όλοι οι άνθρωποι αναζητούν τον έρωτα, την αγάπη και την προσοχή, αλλά οι περισσότεροι δεν μπορούν να τα δώσουν σε άλλους.

Τα αναζητούν μονάχα από τους άλλους. Κάτι σαν επιβεβαίωση του εαυτού τους και των ανασφαλειών τους. Ίσως; Δεν ξέρω με σιγουριά.

Και μόλις “ρουφήξουν” αυτή την επιβεβαίωση, μετά δεν μπορούν να την διαχειριστούν και δεν μπορούν να την μετατρέψουν και να την δώσουν πίσω και αυτοί σε αγάπη, γιατί δεν ξέρουν τι πραγματικά θέλουν.

Σε μια κοινωνία που οι εναλλαγές είναι πολύ γρηγορότερες από τον ρυθμό που μπορούμε να τις απορροφήσουμε, δεν υπάρχει χρόνος και χώρος για να δημιουργηθούν οι συνθήκες για έρωτα.

Έρωτας δεν είναι μόνο το πάθος της πρώτης ματιάς και η καύλ@ ή ο πόθος που μπορεί να έχει κάποιος για έναν άλλο. Προσοχή δεν λέω ότι αυτό δεν μπορεί να είναι ή να γίνει έρωτας.

Ο έρωτας όμως είναι -σαν την αγάπη- κάτι που μπορεί να έχει διάρκεια και αντοχή στον χρόνο.

Για να έχει όμως ο έρωτας και η αγάπη αντοχή, θα πρέπει να προέρχεται και από τις δυο πλευρές. Από την μια πλευρά μόνο, δεν αρκεί.

Για να υπάρχει, όμως, και από τις δυο πλευρές -ή και περισσότερες, δεν τα χαλάσουμε εδώ- θα πρέπει να μπορούν όλοι να μπορούν να δώσουν και να πάρουν.

Επομένως, αν κάτι βρίσκω δύσκολο στις μέρες μας, είναι το να μπορούν οι άνθρωποι να δώσουν λίγο από τον υπέρμετρο έρωτα που έχουν για τον εαυτό τους στους άλλους.

Από την άλλη, μπορεί να είμαι τελείως λάθος, αλλά δεν έχει και πολλή σημασία γιατί είναι καλοκαίρι, οι διακοπές πλησιάζουν, και θα τα καταφέρω να δραπετεύσω επιτέλους από το αεροδρόμιο του Βερολίνου που έχω αποκλειστεί.

Φιλιά πολλά από το Γκουαντάναμο των εμβολιασμένων με Pfizer στο Βερολίνο.

Δ.

(Φίλε Δημήτρη, είναι υπερτιμημένος ο έρωτας. Καλά, αστειεύομαι. Εμένα, πάντως, μου αρέσουν πολύ και τα γεμιστά. Με ρύζι. Τα υπόλοιπα θα τα πούμε στα podcast, όπου δεν ξέρουμε τι λέμε και αυτό είναι πολύ ψυχοθεραπευτικό. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.