Πώς να σκοτώσεις ένα δικτάτορα

Γεια σου, Πιτσιρίκο μου.
Οι τελευταίες ημέρες ήταν πολύ διαφωτιστικές για πολλούς λόγους.

Σήμερα ήταν άλλη μια από αυτές, καθώς γύρισε ο Γερμανός γείτονάς μου από την Κέρκυρα που είχε πάει διακοπές και θα ξαναπάει πάλι τον Σεπτέμβρη.

Αποφεύγει και αυτός τον Ιούλιο-Αύγουστο να βρίσκεται στην Ελλάδα.

Έτυχε να μου δώσουν και εμένα ολιγόωρη άδεια από το αεροδρόμιο του Βερολίνου που είμαι φυλακισμένος τον τελευταίο καιρό και τον συνάντησα.

Του έχω πει πολλές φορές να ανταλλάξουμε διαβατήρια και υπηκοότητες, να γίνει αυτός Έλληνας και εγώ Γερμανός, γιατί έτσι είναι το δίκαιο, αλλά, έτσι όπως έχουν φτιάξει τα κράτη και την γραφειοκρατία, δεν είναι δυνατόν.

Καθόμασταν λοιπόν στα σκαλιά της εισόδου της πολυκατοικίας, σε μια σκιά κάτω από τα δέντρα και μιλάγαμε για τα πάντα, από διακοπές και το κλίμα, μέχρι τον καπιταλισμό. και από την θάλασσα και το βουνό μέχρι και το σύμπαν.

Του έλεγα ότι, όσο και να προσπαθούν -οι Γερμανοί- να δημιουργήσουν πιο καθαρές πηγές ενέργειας και ακόμα και αν κατάφερναν σε βάθος 20ετίας να μηδενίσουν τις εκπομπές, τότε πάλι δεν θα είχε κανένα νόημα.

Και δεν θα είχε νόημα, γιατί δεν είναι η Γερμανία το πρόβλημα, όπως δεν είναι και η Ελλάδα ή Ευρώπη. Το πρόβλημα είναι οι άνθρωποι που καταναλώνουν και, όσο καταναλώνουν χώρες όπως η Αμερική, η Ινδία και η Κίνα θα μολύνουν τον πλανήτη αρκετά για όλους.

Και τι σημασία έχει να μηδενίσεις τους ρύπους από τα αυτοκίνητα, όταν πλέον ήδη οι σύγχρονες μηχανές είναι αρκετά λιγότερο ρυπογόνες;

Και δεν υπάρχουν σημαντικές ενδείξεις ότι σε βάθος χρόνου ακόμα και τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα θα είναι λιγότερο ρυπογόνα από τις νέας τεχνολογίας μηχανές.

Και στην τελική, είναι το κύριο πρόβλημα της μόλυνσης του περιβάλλοντος τα αυτοκίνητα; Ή τουλάχιστον τα νέας τεχνολογίας αυτοκίνητα;

Και εκεί του λέω του γείτονα, το μεγαλύτερο πρόβλημα ξέρεις ποιο είναι;

Οι άνθρωποι.

Γιατί οι άνθρωποι δεν θέλουν ή φοβούνται να αλλάξουν τις συνθήκες της ζωής τους και τις συνήθειές τους.

Δεν θέλουμε να σκεφτούμε πώς είναι να μην έχουμε αυτοκίνητο. Ή τουλάχιστον δικό μας αυτοκίνητο.

Δεν θέλουμε να ξέρουμε ότι θα έχουμε κοινόχρηστα αυτοκίνητα που θα είμαστε όλοι μαζί υπεύθυνοι για να τα φροντίζουμε και να συντηρούμε.

Φοβόμαστε και δεν θέλουμε αλλαγές.

Και τι μου απαντάει ο ημίθεος; (Είπαμε ο Κώστας είναι ο Θεός μας).

Μου λέει, θα γράψω ένα βιβλίο που θα λέγεται, “Πώς να σκοτώσεις ένα δικτάτορα”.

Και του λέω, τι εννοείς;

Μου λέει, θα εξηγώ πώς να σκοτώσουν οι άνθρωποι τον δικτάτορα που έχουν μέσα τους και τους δυναστεύει και δεν τους αφήνει να σκεφθούν λογικά και ελεύθερα.

Κάπου εκεί δεν άντεξα να ανέβω άλλο πνευματικό level σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα και το μυαλό μου μπούκωσε.

Οπότε, σηκώθηκα όρθιος, του έδωσα το χέρι και τον ευχαρίστησα για την κουβέντα και του είπα ότι θα είμαι ο πρώτος που θα αγοράσει το βιβλίο του.

Φιλιά από το αεροδρόμιο του Βερολίνου.

Δ.

(Φίλε Δημήτρη, σωστός ο Γερμανός γείτονάς σου. Περιμένω το podcast που θα κάνετε παρέα, ενώ περιμένω και το βιβλίο του. Δημήτρη, δεν έχω αυτοκίνητο και ιδιοκτησία, και -το κυριότερο- δεν θέλω να αποκτήσω. Βέβαια, αυτό δεν συμβαίνει με κανένα φίλο μου, ενώ δεν ξέρω πολλούς ανθρώπους που να μην έχουν σπίτι και αυτοκίνητο. Πάντως, εμείς έχουμε τον αγαπημένο μας Κώστα, τον θεό μας, που ξεκίνησε να δίνει λύσεις στα παγκόσμια προβλήματα, όπως αυτό της κλιματικής αλλαγής. Οπότε, δεν φοβόμαστε τίποτα. Να είσαι καλά, Δημήτρη. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.