Θα μπορούσαμε να είμαστε από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς αθλητών

Γεια σου Πιτσιρίκο μου.
Όπως φαίνεται τον τελευταίο καιρό οι Έλληνες αθλητές που επιστρέφουν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες και τους δίνεται το ένα λεπτό δημοσιότητας κάθε τέσσερα χρόνια, όλοι έχουν το ίδιο παράπονο.

Όλοι λένε ότι το κράτος τους έχει παρατημένους, και σε πολλές περιπτώσεις οι ομοσπονδίες όχι μόνο βάζουν εμπόδια στους αθλητές, αλλά χαίρονται και με τις αποτυχίες τους.

Στην Ελλάδα, όλα αυτά είναι πολύ πιθανό να είναι αλήθεια.

Την τελευταία 10ετία σχεδόν ένα εκατομμύριο Έλληνες έγιναν μετανάστες και έφυγαν από την Ελλάδα σε χώρες του εξωτερικού. Το μεγαλύτερο ποσοστό από αυτούς είναι εξειδικευμένοι.

Κάποιοι -ελάχιστοι- αρχίζουν να επιστρέφουν λόγω των επιτυχιών την τωρινής κυβέρνησης στους τομείς της οικονομίας, της αξιοκρατίας και του επιτυχημένου μοντέλου του επιτελικού κράτους.

Ίσως θα πρέπει και οι αθλητές να σκεφτούν, ότι και αυτοί είναι επαγγελματίες. Δεν ασκούν το χόμπι τους στον ελεύθερό τους χρόνο, αλλά ο αθλητισμός είναι το επάγγελμά τους και το άθλημά τους είναι η εξειδίκευσή τους.

Όπως ένας εξειδικευμένος επαγγελματίας που είναι καλός στην δουλειά του βρίσκει δουλειά στο εξωτερικό, έτσι και αυτοί μπορούν να κάνουν το ίδιο.

Όσοι νομίζουν ότι δεν είναι ευχαριστημένοι από τον εργοδότη τους, θα πρέπει να βρουν άλλο. Και εκεί έξω υπάρχουν πολλοί εργοδότες που θα τους ήθελαν και θα τους πληρώνουν καλά και θα τους έχουν στα ώπα-ώπα για να τους φέρνουν μετάλλια πίσω.

Αν κάποιοι συγχέουν τις σημαίες και τα εμβατήρια με τον σύγχρονο αθλητισμό, εντάξει. Αυτοί ας κάτσουν. Αλλά οι υπόλοιποι έχουν επιλογές.

Επίσης, ένας αθλητής δεν είναι πυρηνικός φυσικός. Ο πυρηνικός φυσικός μπορεί να δουλεύει και μέχρι τα 90 του αν θέλει, γιατί το έργο δεν το παράγει με το σώμα του. Ο αθλητής, όμως, έχει ημερομηνία λήξης ανάλογη μιας κονσέρβας.

Ο αθλητής, έχει ένα παράθυρο 10 με 15 χρόνια για να του αποφέρει το επάγγελμά του αυτά που χρειάζεται για να ζήσει και μετά άνετα από αυτό. Μετά τα 40, θα πρέπει να αλλάξει καριέρα σε προπονητή ή κάτι άλλο.

Ξεσκίζεται από παιδί για αυτά τα 15 χρόνια μέσα στα στάδια και τα γυμναστήρια.

Και να πάει κάποιος αθλητής να αγωνιστεί για κάποια άλλη χώρα δεν είναι ντροπή. Για πολλούς λόγους, δεν είναι ντροπή, αλλά δεν επεκτείνομαι.

Ντροπή είναι αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή που η πολιτεία συμπεριφέρεται στους αθλητές σαν να είναι τίποτα χομπίστες που κωλοβαράνε και κάνουν τον χαβαλέ τους τα Σαββατοκύριακα, γιατί δεν έχουν κάτι καλύτερο να κάνουν.

Και ο κόσμος καταλαβαίνει τον λόγο.

Και ο Γιάννης πήγε στην Αμερική, αλλά είμαστε χαρούμενοι γι’ αυτόν.

Θα μπορούσαμε να είμαστε από τους μεγαλύτερους εξαγωγείς αθλητών, όπως είμαστε και άλλων ειδικοτήτων όπως γιατρών, μηχανικών κ.λ.π.

Φιλιά πολλά από το Βερολίνο.

Δ.

(Φίλε Δημήτρη, θα θυμάσαι πως η Ελλάδα πριν 15 με 20 χρόνια έκανε εισαγωγές ξένων πρωταθλητών -που δεν μιλούσαν λέξη ελληνικά- για να μαζεύει μετάλλια στους Ολυμπιακούς Αγώνες και να πουλάει εθνικό μεγαλείο στους ιθαγενείς, ενώ πολιτικοί και ολιγάρχες ξέσκιζαν τη χώρα και τον δημόσιο πλούτο. Μετά, η χώρα χρεοκόπησε και οι εισαγωγές πρωταθλητών σταμάτησαν. Εννοείται πως οι πρωταθλητές είναι επαγγελματίες αλλά πολλοί Έλληνες το ξεχνάνε αυτό. Νομίζουν πως μόνο οι ίδιοι έχουν πουλήσει την ψυχή τους στον διάολο για τα χρήματα, και οι πρωταθλητές είναι υπεράνω χρημάτων γιατί έχουν ανώτερα ιδανικά. Δημήτρη, πρωταθλητής ή μη, καλό είναι να φεύγει κάποιος από την Ελλάδα. Πάντως, οι πρωταθλητές εκπροσωπούν τους χορηγούς τους. Αν δεν έχεις χορηγό, δεν είσαι πρωταθλητής. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.