Aκόμα και στην Τουρκία τα μέτρα είναι λιγότερο αυταρχικά απ’ ό,τι στην Ελλάδα

Ο υπουργός για την προώθηση Εμβολίων Τaro Κοno είναι, Πιτσιρίκο ο επικρατέστερος για νέος πρωθυπουργός της Ιαπωνίας, καθώς συγκεντρώνει 31.9% σε μία δημοσκόπηση και προηγείται και σε μία ακόμα, όπως μεταδίδει το Reuters.

Ο ίδιος δεν έχει ανακοινώσει, πάντως, ακόμα επίσημα ότι θα διεκδικήσει την προεδρία του κυβερνώντος Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος, αναλαμβάνοντας έτσι σε περίπτωση επικράτησης του στις εσωκομματικές εκλογές και την πρωθυπουργία.

Την Παρασκευή 10/9 ο απερχόμενος πρωθυπουργός Yoshihide Suga άνοιξε από την πλευρά του και επίσημα τον δρόμο της διαδοχής του, καθώς ανακοίνωσε ότι δεν θα είναι ξανά υποψήφιος για την αρχηγία του κόμματος.

Το τελευταίο διάστημα, ο Suga δεχόταν σφοδρή κριτική για τη διαχείριση της πανδημίας, καθώς πολλά μέρη στην Ιαπωνία έχουν κηρυχθεί σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Άλλοι διεκδικητές της αρχηγίας του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος είναι ο πρώην υπουργός Οικονομικών Fumio Kushida, o πρώην υπουργός Άμυνας Shigeru Ishiba και ο πρώην υπουργός Εσωτερικών Sanai Takaishi.

Σύμφωνα με τον πολιτικό αναλυτή Jesper Koll, o Kono θεωρείται ο πολιτικός που θα φέρει την αλλαγή και τον στηρίζει για διάδοχο του και ο Suga, ενώ oι Κishida και Τakaishi εκπροσωπούν κυρίως το κατεστημένο.

Και προσθέτει ο Koll ότι ο Taro Kono έχει μεγάλη απήχηση ειδικά στη νέα γενιά της Ιαπωνίας, αλλά και μερικές καλές ιδέες για να πάει τη χώρα μπροστά.

Ένας άλλος αναλυτής, ο Tobias Harris υποστηρίζει από την πλευρά του ότι ο Kono μπορεί να πετύχει εκεί που ο Suga δεν τα κατάφερε, δηλαδή, στην επικοινωνία, στην επαφή με τον κόσμο.

O Harris επισημαίνει και ότι ο υπουργός Προώθησης των Εμβολιασμών είναι και πολύ ενεργός στο Twitter και σε αντίθεση με τους δύο πρώην πρωθυπουργούς Abe και Suga έχει λογαριασμό και στα αγγλικά με 446 χιλιάδες ακόλουθους, εκτός από τα ιαπωνικά (με 2,3 εκ. ακόλουθοι).

Τέλος, το γεγονός ότι ο Kono έχει σαφές προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις οφείλεται στο ότι είναι προσιτός και αποτελεσματικός στην επικοινωνία, είναι αυτό που θέλει ο κόσμος, καταλήγει ο Harris.

Απίστευτη η προώθηση του υπουργού Προώθησης Εμβολιασμών στην Ιαπωνία, Πιτσιρίκο.

Όποιος ανακατεύεται τελικά με τα εμβόλια έκανε την τύχη του.

Αφού όποιοι είναι υπέρ των εμβολίων παρουσιάζονται από τα ΜΜΕ ως προοδευτικοί και μορφωμένοι άνθρωποι.

Αντίθετα, είναι ψεκασμένοι και συνωμοσιολόγοι όσοι εκφράζουν τις αμφιβολίες τους για την αποτελεσματικότητα ενός εμβολίου που δεν έχει καν επιβραδύνει την πανδημία και έχει παρενέργειες (δεν θέλω να αναφερθώ σε περιστατικά που γνωρίζω από τον πολύ μικρό κοινωνικό μου κύκλο, διότι αποτελούν προσωπικά δεδομένα).

Θα αναφέρω, όμως, την προειδοποίηση Γερμανών γιατρών προς την κυβέρνηση της χώρας τους για 9 ανθρώπους που είχαν σοβαρές παρενέργειες -ένας πέθανε και δύο σώθηκαν με καρδιοαναπνευστική ανάνηψη- σε σύνολο 90 στους οποίους χορηγήθηκε η τρίτη δόση του εμβολίου κατά του κορωνοϊού.

Το ποσοστό (10%) όσων είχαν σοβαρές παρενέργειες δεν είναι, βέβαια, ενδεικτικό, λόγω του πολύ μικρού δείγματος (90 άτομα), αλλά σίγουρα και η τρίτη δόση ετοιμάζεται να χορηγηθεί τσαπατσούλικα (σε όλο τον πληθυσμό είναι ο στόχος), ακριβώς όπως και οι δύο πρώτες.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα φάρμακα και τα εμβόλια αύξησαν το προσδόκιμο ζωής στον αιώνα μας, αλλά όχι και το προσδόκιμο ποιοτικής ζωής και όχι παντού στον κόσμο.

Γιατί ποιο προσδόκιμο ζωής τώρα για ανθρώπους που ζουν σε εμπόλεμες ζώνες, μέσα στη φτώχεια και την πείνα.

Τι θα φάνε όλοι αυτοί. Εμβόλια και φάρμακα;

Και δεν χρειάζεται να ανατρέξει κανείς σε χώρες της Αφρικής και σε τμήματα της Μέσης Ανατολής, της νοτιοανατολικής Ασίας και της Λατινικής Αμερικής.

Λίγα χρόνια μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, το προσδόκιμο ζωής στη Ρωσία έπεσε στα 47 χρόνια, λόγω της απότομης πτώσης του βιοτικού επιπέδου. Μετά ανέβηκε πάλι, βέβαια.

Αλλά και τον υποτίθεται προηγμένο δυτικό κόσμο, τον ξεγύμνωσε η πανδημία που ξεπερνάει πια σε διάρκεια εκείνη του 1918-20 όταν η ανθρωπότητα δεν είχε ούτε εμβόλια, ούτε φάρμακα και είχε βγει από έναν πολύνεκρο παγκόσμιο πόλεμο με την υγεία και των επιζώντων να έχει τρωθεί εξαιτίας του.

Επί της ουσίας, όσο η πανδημία δεν τελειώνει, τόσο θα αυξάνεται η αμφισβήτηση προς τους “ειδικούς” του ακαταδίωκτου και όσα προτείνουν για την αντιμετώπιση της.

Ακόμα και στην Τουρκία υπάρχουν πλέον αντιδράσεις για όλο αυτό που γίνεται και είναι χαρακτηριστικά τα λόγια ενός 40χρονου προγραμματιστή υπολογιστών, που συμμετείχε σε διαδήλωση συνολικά 2.000 ανθρώπων στην Κωνσταντινούπολη, δηλώνοντας ότι “η πανδημία συνεχίζεται παρά τους όλο και περισσότερους περιορισμούς στις ελευθερίες μας και δεν φαίνεται να έχει τέλος”.

“Οι μάσκες, τα εμβόλια, τα διαγνωστικά τεστ μπορεί να γίνουν υποχρεωτικά και είμαστε εδώ για να εκφράσουμε τη δυσαρέσκεια μας για αυτό” συμπλήρωσε ο ίδιος.

Από τη Δευτέρα 13/9 θα απαιτείται πιστοποιητικό εμβολιασμού ή αρνητικό τεστ για τον κορωνοϊό προκειμένου να μπορεί να επιβιβαστεί κάποιος σε αεροπλάνο για πτήση εντός Τουρκίας, λεωφορείο και τρένο, αλλά και για να παρακολουθεί συναυλίες και θεατρικές παραστάσεις.

Όσοι εργάζονται σε σχολεία και δεν έχουν εμβολιαστεί θα πρέπει να κάνουν δύο PCR τεστ τη βδομάδα και απαιτείται και η χρήση μάσκας και η τήρηση των αποστάσεων σε δημόσιους χώρους.

Το 64% των Τούρκων έχει κάνει και τις δύο δόσεις εμβολίου (συνολικά έχουν χορηγηθεί 100 εκ. δόσεις – πολλοί μεγάλοι αριθμοί που θα έπρεπε να έχουν επιβραδύνει την πανδημία, αν τα εμβόλια ήταν αποτελεσματικά), αλλά παρόλα αυτά καταγράφονται κατά μέσο όρο 23 χιλιάδες κρούσματα τη μέρα.

Την ίδια στιγμή το υπουργείο Υγείας κάνει λόγο για “πανδημία των ανεμβολίαστων”, όμως, οι διαδηλωτές απαντούν ότι “τα εμβόλια είναι ατελή και πειραματικά”, υποστηρίζοντας παράλληλα ότι θα συνεχίσουν να αντιστέκονται.

Προσπερνώντας το γεγονός ότι στην Τουρκία τα μέτρα είναι λιγότερο αυταρχικά απ’ ό,τι στην Ελλάδα, το θέμα είναι πώς προοδευτικοί και μορφωμένοι άνθρωποι εμπιστεύονται με κλειστά μάτια πολιτικούς και ειδικούς ανά τον κόσμο, κάποιοι εκ των οποίων μπορεί να ήταν μπλεγμένοι στο σκάνδαλο της Novartis για παράδειγμα.

Αλλά και το παγκόσμιο σκάνδαλο της Novartis ήταν, βέβαια, σύμφωνα με κάποιους, σκευωρία.

Καλά εδώ μας λένε κάθε μέρα ότι το σημαντικό είναι ότι δεν θρηνήσαμε θύματα στις πυρκαγιές και πέθανε χθες και τρίτος άνθρωπος -μετά τον εθελοντή πυροσβέστη και τον χειριστή εκσκαφέα- ένας εγκαυματίας, επίσης εθελοντής πυροσβέστης, που νοσηλευόταν 38 μέρες σε ΜΕΘ.

Για τους Γκαίμπελς της κυβέρνησης, βέβαια, ένας ίσον κανένας, το ίδιο και δύο και τρεις.

Όσο για τους “ειδικούς”, το ότι είναι κάποιος καλός επιστήμονας δεν σημαίνει ότι είναι και καλός και ηθικός άνθρωπος.

Ενδιαφέροντα ήταν, εξάλλου, όσα είχε πει σε ανύποπτο χρόνο ο καθηγητής Γιάννης Ιωαννίδης -πριν ακόμα πάει στο Στάνφορντ- στο Κουτί της Πανδώρας για κάθε νέο φάρμακο που η αποτελεσματικότητα και η ασφάλεια του δεν συγκρίνονται με ένα παλιό και δοκιμασμένο φάρμακο, αλλά με ένα εικονικό φάρμακο, ακριβώς για να βγαίνει αποτελεσματικό και ασφαλές.

Είχε πει, επίσης, ότι οι φαρμακευτικές δίνουν χρήματα για να γίνουν εκατοντάδες μελέτες για ένα νέο σκεύασμα που αναπτύσσουν, αλλά φέρνουν στη δημοσιότητα μόνο εκείνες που βγάζουν τα αποτελέσματα που τις εξυπηρετούν.

Το σίγουρο είναι ότι στη σύγχρονη εποχή έχουμε έναν ωκεανό φαρμάκων και έναν ωκεανό ανθρώπων που ταλαιπωρούνται από έναν ωκεανό νοσημάτων, πολλά από τα οποία δεν υπήρχαν – τουλάχιστον σε τόσο μεγάλο βαθμό – στο παρελθόν.

Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ταλαιπωρήθηκα αφάνταστα την Κυριακή 12/9 το πρωί που προσφέρθηκα να πάω μία φίλη στη δουλειά.

Ήταν κλειστό το κέντρο λόγω του ημιμαραθώνιου μόνο για εμβολιασμένους (πραγματικά γελάει – και κλαίει – ο κόσμος με όσα γίνονται) και μία μεγάλη περιοχή γύρω από αυτό και αν και πήγαμε από Νέα Σμύρνη, δυσκολεύτηκα να βρω τη Φιλολάου στο Παγκράτι για να μπω Μιχαλακοπούλου μετά.

Τελικά, την άφησα εκατό μέτρα από τη δουλειά και υπό το βλοσυρό βλέμμα των αστυνομικών, που με έβλεπαν να σταθμεύω ακριβώς δίπλα στις ερυθρόλευκες κορδέλες.

Στην επιστροφή νόμιζα ότι θα έχω πιο εύκολο έργο, αλλά χάθηκα και πάλι στο Παγκράτι (που λέει και το τραγούδι “Χρώμα δεν αλλάζουνε τα μάτια”) και κατά τύχη βγήκα στο κλειστό του ΜΕΤΣ.

Είχα πάει να φάω και ξύλο κάποτε εκεί και, μάλιστα, ως δημοσιογράφος (λέμε τώρα) και είχα απειληθεί και στα Ιλίσια και τον Άλιμο, αλλά ήταν ωραίες και αξέχαστες εποχές.

Αξέχαστος θα μείνει και ο Γιάννης Ματζουράνης, ίσως ο τελευταίος ρομαντικός φίλαθλος του Εθνικού Πειραιά, αλλά και της Εθνικής Ελλάδας, με την ιαχή του “Εθνικάρα” να είναι το σήμα κατατεθέν του, κάτι σαν την τρομπέτα του Ατίλιο, οπαδού του Ολυμπιακού, τον οποίο πήγε χθες να συναντήσει στα γήπεδα του ουρανού.

Τους θυμάμαι, πιτσιρικάς, στον τελικό κυπέλλου μπάσκετ το 1994 (Ολυμπιακός – Ηρακλής 63-51 με τρίποντο του Φασούλα στο τέλος) να τα λένε στο ΣΕΦ.

Αλλά, ας επιστρέψουμε στο ΜΕΤΣ, από το οποίο βγήκα στην Υμηττού, όμως επειδή πύκνωνε η κίνηση πια, δεν συνέχισα στην Ελ. Βενιζέλου προς Νέα Σμύρνη, μετά την Ηλία Ηλιού.

Έστριψα πάλι Βουλιαγμένης για να γυρίσω μέσω Δάφνης, τελικά βρέθηκα Άγιο Δημήτριο (Μπραχάμι) και κατά τύχη πάλι στη λεωφόρο Αγίου Δημητρίου.

Εντάξει, τη διασταύρωση με την Αγίας Βαρβάρας, όσο άμπαλος κι αν είμαι, δεν μπορούσα να τη χάσω.

Και έφτασα Αμφιθέας και Π. Φάληρο, κάνοντας περισσότερη ώρα (πήγαινε – έλα) απ’ ό,τι αν είχα πάει Θυμάρι.

Μοιραία, την Κυριακή πήγα Φάληρο για βουτιά, αφού είχα να πάω να πάρω και στο σχόλασμα τη φίλη από τη δουλειά.

Παρέα με τους θαλασσοκόρακες να ρεμβάζουν από τον αγαπημένο τους βράχο τη συννεφιά.

Και τις σάλπες και τα σαργουδάκια να κολυμπάνε κόντρα στο ρεύμα του βοριά.

Στη θάλασσα δεν κατάλαβα και τον σεισμό.

Πρέπει να έγινε όταν ρώτησαν τον Μητσοτάκη για τα χρέη της ΝΔ που ξεπέρασαν αισίως τα 360 εκ. ευρώ.

Κι εις ανώτερα.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, είστε χείμαρρος και μοναδικός. Καλές βουτιές. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.