Δάφνες και Πικροδάφνες (και εμετός)

Στις 2 Φεβρουαρίου, σε ένα γραφείο, σε μια σύσκεψη στην Σπάρτη για τις αποζημιώσεις του ΕΛΓΑ στους πληγέντες από τον παγετό, ο δήμαρχος της Σπάρτης Πέτρος Δούκας καυχιέται στον υπουργό Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων Σπήλιο Λιβανό, για τα κατορθώματα της κυβέρνησης Καραμανλή το 2007 -στην οποία ο ίδιος ήταν υφυπουργός Οικονομίας και Οικονομικών- μετά τις φονικές πυρκαγιές στην Πελοπόννησο, λέγοντας «Όταν σου πει για τα θέματα αποζημιώσεων για τον παγετό, όπως θυμάσαι είχαμε πάει στην Ηλεία στις φωτιές τότε, έτσι πήραμε τις εκλογές το 2007. Είχαμε κατέβει κάτω με τσάντες και αποζημιώναμε όλους αυτούς που είχανε…”. “Έχουν μείνει αξέχαστα τα χρόνια αυτά…» ακούγεται κάποιος να λέει.

Ο Σπήλιος Λιβανός ακούγεται να λέει «αυτό πρέπει να το απαντήσουμε, από τότε έχετε μείνει στην ιστορία με αυτά τα οποία κάνατε εκεί …και υπολειπόμεθα ό,τι και να κάνουμε μετά από αυτή την εποποιία… Τι να κάνουμε μετά από αυτή την εποποιία…».

Όλοι οι παρευρισκόμενοι -τα γνωστά κομματόσκυλα- ξεσπούν σε γέλια με την “καπατσοσύνη” των πολιτικών που υποστηρίζουν, και οι οποίοι κατάφεραν να νικήσουν στις εκλογές του 2007, ένα μήνα μετά τις πυρκαγιές στην Πελοππόννησο που χάθηκαν 49 άνθρωποι.

Ατυχώς, για τον Σπήλιο Λιβανό και τον Πέτρο Δούκα, η σκηνή καταγράφεται σε βίντεο, οπότε ο υπουργός καρατομείται και ο δήμαρχος διαγράφεται από την Νέα Δημοκρατία.

Αν δεν υπήρχε το βίντεο, δεν θα υπήρχε καμία επίπτωση. Οι πολιτικοί δεν τιμωρούνται και δεν διαγράφονται για αυτά που λένε και πιστεύουν, εκτός αν ακουστούν δημόσια.

Βλέποντας το βίντεο και ακούγοντας τους κυνικούς διαλόγους, ήρθε αμέσως στο μυαλό μου το θεατρικό έργο “Δάφνες και Πικροδάφνες” του Δημήτρη Κεχαΐδη και της Ελένης Χαβιαρά που παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 1979.

Στο έργο, που είναι αριστοτεχνικά γραμμένο και διαδραματίζεται στο σαλόνι ενός σπιτιού στην Τρίπολη -να η Πελοπόννησος πάλι- πριν τις βουλευτικές εκλογές, τέσσερα τοπικά κομματόσκυλα επιδίδονται σε διαγωνισμό χυδαιότητας και εκβιασμών, για να προωθήσει ο καθένας τον δικό του υποψήφιο στις εκλογές, ενώ υπάρχουν και δυο αφανή πρόσωπα, ο Στρατηγός και η Νόρα.

Δεν μου προκαλεί καμία εντύπωση η εργαλειοποίηση των νεκρών από τους πολιτικούς και τα κόμματα -όποιος έχει διαβάσει την Ιστορία του Ελληνικού Κράτους ξέρει πως αυτό το κάνουν, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, όλα τα κόμματα-, ούτε μου προκαλεί εντύπωση πως οι περισσότεροι πολίτες στην Ελλάδα ψηφίζουν με μόνο κριτήριο το πόσα χρήματα θα τους τάξει ή θα τους δώσει ένα κόμμα.

Είναι γνωστό πως το μόνο πράγμα που έχουν στο μυαλό τους οι Έλληνες είναι τα φράγκα.

Μάλλον αυτός είναι ο λόγος που η χώρα χρεοκόπησε, υποθηκεύτηκε, εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες αναγκάστηκαν να μεταναστεύσουν, και σήμερα το χρέος της χώρας πλησιάζει τα 400 δισεκατομμύρια ευρώ.

Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι πως σχεδόν όλοι συμπεριφέρονται σαν η χώρα να μην έχει χρεοκοπήσει. Σαν να είναι όλα όπως πριν την χρεοκοπία της χώρας. Δεν είναι.

Το γεγονός ότι στην κυβέρνηση είναι η Νέα Δημοκρατία -επί κυβερνήσεων Νέας Δημοκρατίας εκτινάχτηκε το δημόσιο χρέος πριν την χρεοκοπία το 2010- τα λέει όλα για τους πολίτες της χώρας.

Βέβαια, ήταν πολύ έξυπνη κίνηση να μεταφερθεί το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ, ώστε να δοθεί η εντύπωση πως υπάρχει εναλλακτική πολιτική δύναμη και να απορροφηθεί η αντίδραση ενός κομματιού της κοινωνίας· ο μόνος λόγος που υπάρχει το ΚΙΝΑΛ είναι για να υπάρχει η ψεύτικη εντύπωση πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι το ΠΑΣΟΚ.

Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ συγκυβερνούσαν καταστροφικά πριν την χρεοκοπία της χώρας, Νέα Δημοκρατία και ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ συγκυβερνούν και μετά την χρεοκοπία της χώρας.

Εννοείται πως δεν υπάρχει αξιοπρεπής άνθρωπος που θα δεχτεί να βρεθεί στην Βουλή ενός προτεκτοράτου.

Το ίδιο ισχύει -σε μεγάλο βαθμό- και για την τοπική αυτοδιοίκηση.

Γελούσαν με τα λόγια του Πέτρου Δούκα και του Σπήλιου Λιβανού όσοι βρίσκονταν στο ίδιο τραπέζι με αυτούς.

Δεν βρέθηκε ούτε ένας να επισημάνει τη χυδαιότητα του να κάνεις πολιτικό παιχνίδι με τα πτώματα για να νικήσεις στις εκλογές. Δεν βρέθηκε ένας να επισημάνει πως οι διαλυμένες -ειδικά μετά την χρεοκοπία- υποδομές της χώρας φέρνουν κι άλλους νεκρούς.

Όχι, γελούσαν όλοι.

Γιατί σημασία στην Ελλάδα έχουν μόνο τα φράγκα.

Άντε και σε καλή μεριά. Πάντως, η χώρα χάθηκε. Και ναι, έχουμε ευθύνη για τις επιλογές μας.

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.