Να νικήσει ο καλύτερος

Με εντυπωσιάζουν οι βεβαιότητες πάρα πολλών ανθρώπων για την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία, που ξεκίνησε στις 24 Φεβρουαρίου.

Αφού διευκρινίσω πως δεν είμαι ούτε στρατηγός, ούτε πολιτικός επιστήμονας, ούτε γεωστρατηγικός αναλυτής, θα γράψω τις σκέψεις μου.

Είμαστε βέβαιοι πως η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία είναι ένας μεμονωμένος πόλεμος και όχι η έναρξη ενός νέου Παγκοσμίου Πολέμου;

Αν κρίνω από το πόσοι άνθρωποι καταδικάζουν έτσι ανέμελα τον πόλεμο -ή συμπεριφέρονται σαν να σχολιάζουν σειρά στο Netflix-, μάλλον δεν είναι και πολλοί αυτοί που θεωρούν πιθανό ένα τέτοιο ενδεχόμενο.

Με την ευκαιρία, κάθε φορά που κάποιος από εμάς καταδικάζει έναν πόλεμο, ακούγεται από το σύμπαν ένα ουρανομήκες “στ’ αρxίδια μας!”.

Το να καταδικάζεις τον πόλεμο είναι σαν να καταδικάζεις την τριχόπτωση. Μπορείς να καταδικάζεις όσο θέλεις την τριχόπτωση, αλλά στο τέλος θα μείνεις καραφλός.

“Ναι, πιτσιρίκο, αλλά στην Ευρώπη δεν γίνονται πόλεμοι.”

Σοβαρά, τι μου λες; Μια ματιά στην Ιστορία, αποδεικνύει πως στην Ευρώπη γίνονται μόνο πόλεμοι.

Επίσης, μπορεί να φαίνεται παράξενο αλλά κάποιοι από αυτούς τους πολέμους έσπρωξαν μπροστά την ανθρωπότητα. Οπότε, το να καταδικάζεις τον πόλεμο γενικά, είναι και κάπως ανιστόρητο. Άσε που είναι και …ανθελληνικό, γιατί και οι Έλληνες έκαναν πολέμους και σκότωσαν πολλούς ανθρώπους, και είναι μάλιστα πολύ περήφανοι για αυτό.

Βέβαια, μετά την -επί χρόνια- ανελέητη και ανιστόρητη καταδίκη της βίας -αν και καταλαβαίνουμε την δυσκολία να καταδικάσει κάποιος την απερίγραπτη και φρικαλέα βία της Γαλλικής Επανάστασης-, δεν θα μου κάνει εντύπωση αν εμφανιστούν άνθρωποι που θα καταδικάζουν και την αναπνοή.

Καταδικάστε, παιδιά, δεν έχει κανένα απολύτως νόημα. Και δείχνει τρομερή αφέλεια.

Χώρια που δεν υπάρχει σώφρων άνθρωπος που να γουστάρει πολέμους, εκτός αν είναι έμπορος όπλων.

Γιατί πρέπει να δηλώσεις δημόσια πως είσαι εναντίον του πολέμου και πως είσαι με τον …Άνθρωπο; Άνθρωποι είμαστε, οι άλλοι άνθρωποι είναι η μοίρα μας.

Καταλαβαίνω πως ζούμε σε μια εποχή απόλυτης σύγχυσης, αποβλάκωσης και “δικαιωμάτων”, όπου εκατομμύρια άνθρωποι αισθάνονται “διαφορετικοί” επειδή είναι μαύροι, ισπανόφωνοι, ρωσόφωνοι, ουκρανόφωνοι, άνδρες, γυναίκες, εύχοντροι, αδύνατοι, εύκοντοι, ψηλοί, ευαίσθητοι, αναίσθητοι, γκέι, λεσβίες, τρανσέξουαλ, βίγκαν, πρόσφυγες, μετανάστες, νάνοι -και όλοι οι πιθανοί συνδυασμοί των προηγούμενων- αλλά υπάρχουν και τα πυρηνικά και βιολογικά όπλα. Και τα πυρηνικά δεν ξεχωρίζουν καμία διαφορετικότητα. Επίσης, τα πυρηνικά δεν ξεχωρίζουν πλούσιους και φτωχούς, που είναι η μόνη “διαφορετικότητα” την οποία δεν αναφέρει κανείς από όλους αυτούς τους δικαιωματιστές.

Θα έπρεπε η υπόθεση της πανδημίας να μας έχει μάθει κάτι.

Αυτό που τη μια μέρα ήταν σε μια επαρχία της Κίνας, τρεις μέρες μετά ήταν στο διπλανό μας διαμέρισμα στην Κυψέλη.

Αυτό που έμοιαζε μακρινό, έγινε αμέσως πολύ …κοντινό.

Αυτό που ήταν εκεί, ήταν πια εδώ.

Αυτό που βλέπαμε ως …εξωτική είδηση στην τηλεόραση, ήταν ξαφνικά μέσα στο σπίτι μας.

Έτσι και ο πόλεμος. Τη μια μέρα στην τηλεόραση, την άλλη μέρα στο διαμέρισμά σου.

“Ναι, πιτσιρίκο, αλλά δεν μας είπες με ποιον είσαι;”

Θα πάω με αυτόν που θα μου δώσει τα περισσότερα. Μέχρι τώρα, δεν είχα καμία προσφορά ούτε από τον Πούτιν ούτε από τον Μπάιντεν… συγγνώμη, τον Ζελένσκι ήθελα να πω. Αν διαβάζουν η πρεσβεία της Ρωσίας ή των ΗΠΑ, ας επικοινωνήσουν. Τόσους έχουν αγοράσει, ας αγοράσουν κι εμένα.

“Ναι, πιτσιρίκο, αλλά δεν μας λες πως ο Πούτιν είναι ο Χίτλερ και ο Ζελένσκι είναι η Μητέρα Τερέζα”

Κοίτα, έχω βαρεθεί τους Χίτλερ, λες και συζητάμε στο καφενείο. Και τον Μιλόσεβιτς Χίτλερ τον έλεγαν, και τον Σαντάμ Χίτλερ τον έλεγαν. Από την άλλη, εγώ έμαθα στη ζωή μου πως Χίτλερ ήταν το ΝΑΤΟ. Μη μου πεις πως έκανα λάθος και το ΝΑΤΟ είναι φιλανθρωπικό ίδρυμα που προάγει την Δημοκρατία -και πως τζάμπα έχω λιώσει τόσα ζευγάρια παπούτσια σε αντιπολεμικές πορείες-, γιατί θα χάσω τον κόσμο κάτω από τα πόδια μου.

“Ναι, αλλά Πούτιν ή Ζελένσκι;”

Τι άλλο έχει το μενού;

“Καλά, πες μου τι σκέφτεσαι για τον Πούτιν και τον Ζελένσκι”

Λοιπόν, ο Πούτιν είναι τεράστιο πολιτικό κάθαρμα. Όλοι οι πολιτικοί είναι καθάρματα. Βέβαια, αν δεν ήταν ο Πούτιν, μάλλον οι Αμερικανοί θα ήταν εδώ και χρόνια στη Μόσχα. Αν και κάτι μου λέει πως οι Αμερικανοί έχουν ανάγκη να υπάρχει ένας Πούτιν και μια Ρωσία που να είναι “απειλή”. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν έβαλαν τη Ρωσία στο ΝΑΤΟ, όταν το ζήτησε ο Πούτιν το 2000.

“Δεν το ήξερα αυτό. Ήθελε ο Πούτιν να μπει η Ρωσία στο ΝΑΤΟ;”

Πολλά δεν ξέρεις -όπως κι εγώ δεν ξέρω πολλά- αλλά νομίζουμε πως τα ξέρουμε όλα. Να, ένας Γαλλορωσοαμερικανός δημοσιογράφος που, σε ομιλία του στο πανεπιστήμιο Yale το 2018, υποστηρίζει πως οι ΗΠΑ δημιούργησαν τον Βαλντιμίρ Πούτιν. Λογικό μου φαίνεται. Τι θα απογίνουμε χωρίς βαρβάρους (Σοβιετικούς); Ποιος θα μας απειλεί τώρα, για να τον πουλάμε σαν μπαμπούλα στους Αμερικανούς πολίτες και να κάνουμε μπίζνες;

Ο Πούτιν είναι πολιτικό κάθαρμα αλλά, αν ήμουν Ρώσος που κατοικεί στη Ρωσία, θα σκεφτόμουν πως τουλάχιστον είναι το δικό μου κάθαρμα. Θέλεις το δικό σου κάθαρμα να είναι πιο κάθαρμα από το κάθαρμα των αντιπάλων. Για να γίνει πιο κατανοητό, αν η Ελλάδα εμπλακεί σε πόλεμο και έχω την ατυχία να βρίσκομαι στην Ελλάδα, θα επιθυμούσα ηγέτης της Ελλάδας να είναι το μεγαλύτερο κάθαρμα. Και για να γίνω ακόμα πιο σαφής, επειδή στην ελληνική κυβέρνηση περισσεύουν οι φλώροι και οι τζιτζιφιόγκοι, αν η Ελλάδα εμπλακεί σε πόλεμο, καλό θα ήταν πρωθυπουργός να ήταν ο Δένδιας. Μίλησα.

“Καλά, και ο ηρωικός Ζελένσκι;”

Τον ήξερες και χτες τον Ζελένσκι; Όχι, δεν τον ήξερες. Ο Ζελένσκι ήταν ένας τηλεοπτικός σταρ της Ουκρανίας, που συνεχίζει την καριέρα του στην τηλεόραση, ενώ η χώρα του καταστρέφεται.

Ο Ζελένσκι είναι η Γκρέτα Τούνμπεργκ της πολιτικής. Ο Ζελένσκι είναι ο Τσιόδρας τους δυο πρώτους μήνες της πανδημίας. Άσε που αυτός έχει βαλθεί να μπλέξει όλες τις χώρες του κόσμου σε πόλεμο. Από ένα στούντιο στο Κίεβο, ο Ζελένσκι την έχει δει πλανητάρχης.

Βέβαια, πρέπει να πληρώνονται καλά οι ηθοποιοί της τηλεόρασης στην φτωχή Ουκρανία -πιο φτωχή χώρα της Ευρώπης-, αφού ο Ζελένσκι βρέθηκε με offshore στα Pandora Papers. Όχι εγώ, ο Guardian.

Ο Ζελένσκι απαγορεύει τα κόμματα στην Ουκρανία, ενώ, παράλληλα, εμφανίζεται -τηλεοπτικά πάντα- στα κοινοβούλια των ευρωπαϊκών χωρών και τον χειροκροτούν οι Ευρωπαίοι βουλευτές όλων των κομμάτων, χωρίς κανείς τους να καταλαβαίνει πόσο αστείο είναι αυτό.

Πάντως, τον παραδέχομαι τον Ζελένσκι. Περιμένω την έκβαση του πολέμου, για να δω αν από πουταvάκι των Αμερικανών, θα καταλήξει πουταvάκι του Πούτιν. Βέβαια, μπορεί να είναι το πουταvάκι και των δυο.

“Ναι, αλλά η Ουκρανία είναι δημοκρατία”

Βέβαια, οπωσδήποτε.

Το πόσο δημοκρατία είναι η Ουκρανία το διαπιστώσαμε όλοι, όταν το 2014 διέρρευσε ένα τηλεφώνημα της -τότε και σήμερα- υφυπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ Victoria Nuland με τον τότε πρέσβη των ΗΠΑ στο Κίεβο -και σήμερα στην Αθήνα- Geoffrey Pyatt, όπου συζητούσαν πώς θα ανατρέψουν την δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της Ουκρανίας, και ποιους θα βάλουν στη νέα ουκρανική κυβέρνηση, ενώ δημιουργήθηκε και διπλωματικό επεισόδιο των ΗΠΑ με τις ευρωπαϊκές χώρες, αφού η κυρία Nuland ακούγεται να λέει “F*ck the EU”.

Η Ουκρανία ήταν βέβαιη για την εισβολή της Ρωσίας. Ο Oleksiy Arestovych, σύμβουλος του Ζελένσκι, είχε πει το 2019 πως η Ρωσία θα εισβάλει στην Ουκρανία και είχε περιγράψει με ακρίβεια και το τι θα ακολουθήσει:

Όταν ξέρεις τι θα συμβεί και δεν κάνεις τίποτα για να το αποτρέψεις -αλλά επιμένεις στην είσοδο της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ για την οποία η Ρωσία έχει προειδοποιήσει πως γι’ αυτήν αποτελεί αιτία πολέμου από το 2008-, μάλλον είσαι άξιος της τύχης σου ή το προκαλείς επίτηδες. Και βέβαια, και ο πιο χαζός θα έχει αντιληφθεί πια πως ο ουκρανικός στρατός έχει τα μισά όπλα του ΝΑΤΟ στην διάθεσή του. Οι πολιτικοί της Ουκρανίας, όποια κι αν είναι η εξέλιξη του πολέμου, θα πρέπει να απολογηθούν στους πολίτες της κατεστραμμένης Ουκρανίας με τα χιλιάδες θύματα και τα πολλά εκατομμύρια πρόσφυγες. Βέβαια, ανάλογα προβλήματα -αν όχι μεγαλύτερα- θα έχει και ο Πούτιν στη Ρωσία. Μακάρι τα προβλήματα να μείνουν σε αυτούς και να μην επεκταθούν και σε εμάς. Γενικά, μακριά απ’ τον κώλo μας, κι όπου θέλει ας είναι.

“Πάντως, η Ελλάδα είναι με τη σωστή πλευρά της Ιστορίας”

Αλίμονο. Πάντα η Ελλάδα είναι με τη σωστή πλευρά της Ιστορίας. Η Ελλάδα είναι με τη σωστή πλευρά της Ιστορίας και όταν ξεπουλάει την Κύπρο, και όταν επιτρέπει στους Αμερικανούς και τους άλλους συμμάχους της να χρησιμοποιούν τα εδάφη της για να βομβαρδίζουν άλλες χώρες, και, βέβαια, η Ελλάδα είναι με τη σωστή πλευρά της Ιστορίας, όταν πουλάει όπλα στην κορυφαία δημοκρατία του πλανήτη, τη Σαουδική Αραβία, για να σκοτώνει τα παιδιά στην Υεμένη. Καλά, αυτή η πουτάvα η Ιστορία πόσες σωστές πλευρές έχει;

“Και τι έχουν κάνει οι Ρώσοι στην Ιστορία για την Ελλάδα; Τίποτα δεν έχουν κάνει.”

Κοίτα, εγώ δεν έχω πάει στο σχολείο, ούτε έχω μάθει γράμματα πολλά αλλά κάπου διάβασα πως στο Ναυαρίνο το 1827 ήταν και ο ρωσικός στόλος με κάποιον ναύαρχο Χέυδεν. Και λέγεται πως, αν δεν ήταν ο γαλλικός, ο αγγλικός και ο ρωσικός στόλος να βυθίσουν τον τουρκοαιγυπτιακό στόλο στο Ναυαρίνο, δεν θα υπήρχε ελληνικό κράτος. Επίσης, κάπου διάβασα πως το 1828-29 έγινε ρωσοτουρκικός πόλεμος, επειδή θύμωσε ο Σουλτάνος εξαιτίας της συμμετοχής του ρωσικού στόλου στη ναυμαχία του Ναυαρίνου. Πάντως, οι Έλληνες βοήθησαν περισσότερο τους Ρώσους από όσο οι Ρώσοι βοήθησαν εμάς, αφού η Ελλάδα έστειλε στρατό εναντίον τους στην Κριμαία το 1919, με πολύ θριαμβευτικά αποτελέσματα για την Ελλάδα, αφού όχι μόνο σκοτώθηκαν πολλοί Έλληνες στρατιώτες αλλά και οι Έλληνες κάτοικοι της Κριμαίας κυνηγήθηκαν ανελέητα εξαιτίας της συμμετοχής του ελληνικού στρατού. Γενικά, τους έχουμε βοηθήσει πολύ τους Ρώσους και μας χρωστάνε πολλά. Αλλά είναι αχάριστοι οι πoύστηδες.

“Ναι, αλλά οι Ουκρανοί είναι ξανθοί με γαλανά μάτια, σαν εμάς”

Καλά, και οι Ρώσοι ξανθοί με γαλανά μάτια είναι. Ακριβώς σαν εμάς. Είμαστε ξανθοί με γαλανά μάτια. Πάντως, εμένα μου αρέσουν οι μελαχρινές. Μελαχρινές αυτές, ξανθός εγώ, κάνουμε αντίθεση. Κοίτα, παιδί μου, εμείς, στα δικά μας τα χρόνια, δεν ξέραμε Ουκρανούς και τέτοιους. Εμείς όλους Ρώσους τους λέγαμε. Όπως τους Βρετανούς τους λέγαμε όλους Άγγλους. Και τους κιτρινιάρηδες τους λέγαμε όλους Γιαπωνέζους, γιατί τότε οι Κινέζοι δεν το είχαν ρίξει ακόμα στον τουρισμό στη Σαντορίνη, ούτε οι Κινέζες έκαναν μασάζ στις παραλίες.

“Ναι, αλλά το δίκαιο είναι με την Ουκρανία”

Όποιος αντιμετωπίζει τις διεθνείς σχέσεις με όρους δικαίου, δεν θα καταλαβαίνει ποτέ τίποτα. Αν υπήρχε δίκαιο, οι Παλαιστίνιοι θα είχαν δικό τους κράτος και δεν θα υπέφεραν τόσες δεκαετίες. Αλλά τους πήραν τη χώρα, τους ξεσκίζουν, τους σκοτώνουν και δεν βλέπω και πολλούς να ενοχλούνται από το …άδικο. Μάλλον το …συνήθισαν. Το συναίσθημα είναι καλό για έρωτες, δεν είναι καθόλου καλό για να αντιλαμβάνεσαι την διεθνή πολιτική. Που είναι ρεαλιστική και αμείλικτη.

“Πρέπει η Ουκρανία να μπει στην Ευρωπαϊκή Ένωση”

Μα, ήδη έχει μπει η Ουκρανία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Με 3,5 εκατομμύρια Ουκρανούς πρόσφυγες σε ευρωπαϊκές χώρες -και πολλά εκατομμύρια να ακολουθούν-, έγινε η ένταξη της Ουκρανίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ούτως ή άλλως, αν είχε μπει η Ουκρανία στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ο μισός πληθυσμός της θα έφευγε για τις βόρειες ευρωπαϊκές χώρες, όπως έγινε και με άλλες πρώην ανατολικές χώρες που μπήκαν στην ΕΕ. Οι Ουκρανοί θέλουν να γίνει η χώρα τους μέλος της ΕΕ, για να φύγουν από την Ουκρανία. Από αυτή την άποψη, η Ρωσία βοήθησε πολύ σε αυτό και οφείλουν να της το αναγνωρίσουν. Βέβαια, πολλοί Ουκρανοί έφυγαν για τον άλλο κόσμο, αλλά είμαι βέβαιος πως κι εκεί θα τους βάλουν στο χώρο που ανήκει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, μακριά από τους πλεμπαίους. Πάντως, αν κάποτε μπει η Ουκρανία στην Ευρωπαϊκή Ένωση και αποκτήσει και ευρώ, οι Ουκρανοί θα νοσταλγούν τους βομβαρδισμούς των Ρώσων.

“Τι μπορεί να κάνει η Ευρωπαϊκή Ένωση, για να αντιμετωπίσει τη Ρωσία;”

Μια καλή λύση είναι να βάλουν τη Ρωσία στην ευρωζώνη. Θα την διαλύσουν τη Ρωσία αμέσως. Βέβαια, το πρόβλημα δεν είναι η Ρωσία αλλά η Κίνα. Έχουν να πέσουν καταδίκες στην Κίνα, όταν μπει σε πόλεμο. Δεν θα προλαβαίνουμε να τους καταδικάζουμε τους Κινέζους. Αλλά αυτοί οι Κινέζοι είναι όλοι ίδιοι, δεν θα το πάρουν προσωπικά. Στις εφαρμογές γνωριμιών στην Κίνα, έχουν όλοι την ίδια φωτογραφία. Στην τύχη διαλέγουν γκόμενες και γκόμενους. Πώς στο διάολο βρίσκουν έναν εγκληματία στην Κίνα, όταν είναι όλοι ίδιοι με τους άλλους; Μάλλον συλλαμβάνουν έναν στην τύχη και τον σκοτώνουν. Είναι και πολλοί αυτοί οι Κινέζοι, δεν θα πάρει χαμπάρι κανείς αν λείψει κάποιος.

“Δεν είναι κρίμα να σκοτώνονται αδέρφια μεταξύ τους στην Ουκρανία;”

Ε, δεν σας άρεσε που υπήρχε το Τείχος του Βερολίνου. Μου θέλατε …δημοκρατία. Φάτε δημοκρατία τώρα. Το Τείχος του Βερολίνου πρέπει να σηκωθεί αμέσως. Αν σηκωθεί το Τείχος του Βερολίνου σήμερα, αύριο ο Ζελένσκι θα πέσει στην αγκαλιά του Πούτιν και θα κλαίνε παρέα από χαρά. Τώρα καταλαβαίνουν όλοι την αξία του Τείχους. Η άλλη λύση είναι να καταργηθούν τα σύνορα. Αν καταργηθούν τα σύνορα, δεν θα υπάρχουν χώρες, οπότε καμία χώρα δεν θα εισβάλει στην άλλη χώρα. “Imagine there’s no countries” που λέει ο Τζον Λένον. Αλλά ενώ σας αρέσει το τραγούδι, γουστάρετε εθνικισμούς και τέτοια. Ε, ο εθνικισμός σκοτώνει. Και οι εταιρείες, επίσης. Η κορπορατίλα πληρώνεται με αίμα.

“Θα υποφέρουν και θα πεινάσουν οι Ρώσοι με τις κυρώσεις που τους βάλαμε”

Ναι, θυμήθηκα και τις κυρώσεις που βάλαμε στους Αμερικανούς, όταν μπήκαν στο Ιράκ και είχαμε ένα εκατομμύριο νεκρούς Ιρακινούς πολίτες. Εντάξει, αυτοί δεν ήταν ξανθοί, ήταν σαν γύφτοι. Δεν νομίζω πως οι Ρώσοι μασάνε από κυρώσεις. Οι Ρώσοι δεν είναι Βέλγοι. Αυτοί, παιδί μου, κάθονται στο τραπέζι να φάνε και έχουν και μια αρκούδα δίπλα.

Εσύ δεν μπαίνεις στην θάλασσα τον Αύγουστο στη Μύκονο γιατί σου φαίνεται κρύα και οι Ρώσοι σκάβουν μια τρύπα στον πάγο στους -40 βαθμούς και βουτάνε. Σου φαίνεται να νιώθουν οι Ρώσοι από κυρώσεις; Τους βορειοευρωπαίους να φοβάσαι που δεν έχουν μάθει από κακουχίες. Ούτε εμάς τους νότιους να φοβάσαι. Εμείς στη Μεσόγειο πάντα την βρίσκουμε την άκρη.

“Και πότε θα τελειώσει αυτός ο πόλεμος;”

Ο Τζο Μπάιντεν ξέρει. Ο Τζο Μπάιντεν μας ανακοίνωσε πότε θα ξεκινήσει ο πόλεμος, οπότε ο Τζο Μπάιντεν θα μας πει και πότε θα τελειώσει. Βέβαια, μπορεί ο Μπάιντεν να τελειώσει πριν τον πόλεμο. Πάει δεν πάει ο άνθρωπος. Μου αρέσει πολύ που λένε πως η υγεία του Πούτιν δεν είναι καλή, και τον Μπάιντεν -που είναι σαν ετοιμοθάνατος και τα κάνει πάνω του- τον παρουσιάζουν σαν Σούπερμαν. Ευτυχώς που του βάλανε από δίπλα για νοσοκόμα την Καμάλα Χάρις, για να του δίνει τα χάπια και να του αλλάζει τις πάνες. Σε αυτά οι Αμερικανοί είναι πολύ μπροστά.

“Γιατί γίνεται αυτός ο πόλεμος;”

Ξέρω πως έχεις διαβάσει πολλές σοβαρές αναλύσεις στα social media  για τον πόλεμο -από σπουδαίους ανθρώπους που συνήθως σχολιάζουν σίριαλ, ξεκατινιάσματα και κουτσομπολιά-, αλλά ρίξε μια ματιά και σε αυτό το βίντεο από το 2015 που μιλάει -απόλυτα ρεαλιστικά- ένας μπάρμπας καθηγητής Πολιτικών Επιστημών που διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Σικάγο.

“Ποιος ωφελείται από αυτό τον πόλεμο;”

Κοίτα, εμένα καλά μου έχει πάει για την ώρα. Αν κρατήσει ο πόλεμος μέχρι τον χειμώνα, θα έχω γίνει πολυεκατομμυριούχος. Θα αγοράσω σπίτι στη Μαριούπολη. Μεταξύ μας, τώρα, και μην πείτε σε κανέναν πως σας το είπα εγώ, αλλά έχω μια υποψία πως οι στρατιωτικές βιομηχανίες έχουν βγάλει καλά λεφτά. Αυτές τις μέρες, καλό είναι να θυμηθούμε μια φράση του προέδρου των ΗΠΑ Ντουάιτ Αϊζενχάουερ. Όταν ο Αϊζενχάουερ παρέδιδε την προεδρία των ΗΠΑ στον Τζον Κένεντι το 1961, του είπε το εξής:

“Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στο στρατιωτικό–βιομηχανικό σύμπλεγμα να αποκτήσει αθέμιτη επιρροή στην κυβέρνηση… Δεν πρέπει ποτέ να επιτρέψουμε στο βάρος αυτού του συνδυασμού να απειλήσει τις ελευθερίες μας ή τις δημοκρατικές διαδικασίες.”

Ο Κένεντι μάλλον τον άκουσε, οπότε μετά από δυο χρόνια τον δολοφόνησαν.

“Και πρέπει να πηγαίνουμε στις αντιπολεμικές διαδηλώσεις;”

Άκου και δώσε βάση γιατί σου μιλάει ένας άνθρωπος που δεν έχανε διαδήλωση. Έχω διαδηλώσει πολύ νέος ακόμα και για τη Νικαράγουα, για να διαπιστώσω πως ακόμα το 2022 τον Ορτέγκα έχει πρόεδρο η Νικαράγουα, οπότε μάλλον ήμουν πολύ πεπλανημένος τότε.

Είμαι ο άνθρωπος που έγραφε:

“Πηγαίναμε αποφασισμένοι να διαδηλώσουμε και να ανατρέψουμε το σύστημα, και καταλήγαμε να ακούμε θολοκουλτουριάρηδες καλλιτέχνες να βγάζουν λόγους.
Πηγαίναμε τσαμπουκαλεμένοι και έτοιμοι να φάμε σίδερα, και καθόμασταν κι ακούγαμε τους καλλιτέχνες να απαγγέλουν τσιτάτα του Μπρεχτ.
Μετά, έριχναν και μια συναυλία και ξεσκιζόμασταν στο τραγούδι, με αποτέλεσμα να ξεχνάμε για ποιο λόγο γίνεται η διαδήλωση.”

Από την άλλη, πήγα στην διαδήλωση κατά του πολέμου στην Ουκρανία στην Αθήνα. Γιατί;

Για τον ίδιο λόγο που περπάτησα στη Ζυρίχη μερικές εκατοντάδες μέτρα με τους διαδηλωτές κατά του πολέμου.

Για τον ίδιο λόγο που στη Βαρκελώνη ξύπνησα από τις έξι τα χαράματα για να πάω στην διαδήλωση για την Εργατική Πρωτομαγιά.

Με τις διαδηλώσεις δεν σταματήσαμε κανέναν πόλεμο, δεν ανατρέψαμε κανένα σύστημα. Πηγαίναμε στις διαδηλώσεις, μαζευόμασταν και πάντα τρώγαμε τα μούτρα μας. Αλλά είμαι παλιός άνθρωπος. Ανήκω σε αυτούς που έμαθαν πως, όταν γίνεται διαδήλωση, πας για συμπαράσταση. Είναι κάπως θλιβερό να διαπιστώνεις πως είσαι παλιός άνθρωπος, μιας άλλης εποχής -όπως αυτοί που έβλεπες όταν ήσουν παιδί- αλλά είναι αργά να το αλλάξεις. Anyway.

“Έλα, πιτσιρίκο, πες μας με ποιον είσαι, με την Ουκρανία ή με τη Ρωσία;”

Εγώ είμαι με το ευ αγωνίζεσθαι. Με το αρχαίο πνεύμα αθάνατο. Είμαι φίλαθλος, δεν είμαι οπαδός. Να νικήσει ο καλύτερος.

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.