Μαζί για τη συνέχιση του πολέμου Ρεπουμπλικάνοι και Δημοκρατικοί

Οι κορυφαίοι γερουσιαστές των Δημοκρατικών και των Ρεπουμπλικάνων ενώνουν, Πιτσιρίκο, τις δυνάμεις τους για να περάσει το νομοσχέδιο για τη στρατιωτική βοήθεια, ύψους 40 δισ. δολ., προς την Ουκρανία, όπως μεταδίδει το Reuters.

Μόνο ο γερουσιαστής Rand Paul είναι αντίθετος και προς το παρόν, και καθυστέρησε την ψήφιση του νομοσχεδίου από τη Γερουσία για τουλάχιστον μία βδομάδα.

Μία προκαταρκτική ψηφοφορία θα γίνει στη Γερουσία την προσεχή Δευτέρα 16/5, αλλά δεν είναι ξεκάθαρο αν θα επιταχύνει την έγκριση του πακέτου των 40 δισ. δολ. προς την Ουκρανία.

Η καθοριστική ψηφοφορία αναμένεται να γίνει πιθανότατα στα μέσα της προσεχούς εβδομάδας.

Ο πρόεδρος της Γερουσίας Chuck Schumer επέκρινε, μάλιστα, τον Rand Paul για “την καθυστέρηση που προκαλεί με τις απερίσκεπτες απαιτήσεις του”, αλλά ο δεύτερος δεν συγκινήθηκε.

Η καθυστέρηση για μία εβδομάδα ίσως προκαλέσει προβλήματα στην προσπάθεια της Δύσης να ενισχύσει την Ουκρανία στον πόλεμο ενάντια στη Ρωσία.

Μάλιστα, από την Τετάρτη 19/5 θα έχουν εξαντληθεί τα κεφάλαια που έχει στη διάθεση της η κυβέρνηση Biden από μία αρχή η οποία δίνει τη δυνατότητα στον πρόεδρο των ΗΠΑ να διατάξει τη μεταφορά όπλων, χωρίς να χρειάζεται κοινοβουλευτική έγκριση, λόγω έκτακτης ανάγκης.

Αυτό που ζητάει ο Paul είναι να μην περάσει το νομοσχέδιο, μέχρι να εξεταστούν από γενικό επιθεωρητή οι δαπάνες για την Ουκρανία.

Χωρίς τη συναίνεση του Paul, η Γερουσία θα πρέπει να ακολουθήσει μία μακρόχρονη διαδικασία.

Στο πλευρό του Δημοκρατικού Schumer τάχθηκε, εξάλλου, και ο Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής McConnell, επικαλούμενος την κρισιμότητα της κατάστασης.

“Η Ουκρανία δεν μας ζητάει να πολεμήσουμε για αυτήν, μας ζητάει απλά πόρους για να υπερασπιστεί τα εδάφη της από την εισβολή και έχει ανάγκη να τη βοηθήσουμε άμεσα” δήλωσε ο McConnell, που εκλέγεται κι αυτός στο Κεντάκι, όπως και ο Paul.

Το Κογκρέσο ενέκρινε τη δαπάνη 40 δισ. δολ. ως στρατιωτική βοήθεια προς την Ουκρανία με 368 ψήφους υπέρ, ενώ μόνο 57 Ρεπουμπλικάνοι ψήφισαν κατά.

Την περασμένη Πέμπτη 12/5 ο Schumer και ο McConnell πρόσφεραν στον Paul μία τροπολογία της δικής του πρότασης, που θα έπρεπε να εγκρίνουν 60 από τους 100 γερουσιαστές για να περάσει.

Αλλά ο Paul αρνήθηκε και ζήτησε να υιοθετήσει η Γερουσία τη δική του τροπολογία, προκειμένου να ψηφίσει στη συνέχεια το πακέτο βοήθειας 40 δισ. δολ. προς την Ουκρανία.

“Αυτό είναι ο δεύτερο πακέτο για την Ουκρανία μέσα σε δύο μήνες και η δαπάνη είναι τριπλάσια από την προηγούμενη φορά” δήλωσε ο Paul πριν την μπλοκάρει, εξηγώντας ότι “το Κογκρέσο θέλει απλά να ξοδεύει και ξανά να ξοδεύει”.

Και γιατί να μην ξοδεύει; Από την τσέπη τους θα τα βάλουν τα 40 δισ. οι πολιτικοί απατεώνες και δολοφόνοι που τα εγκρίνουν;

Όχι. Οι Αμερικάνοι φορολογούμενοι θα πληρώσουν τα 40 δισ. για όπλα στην Ουκρανία.

Τουλάχιστον, οι Αμερικάνοι πολίτες δεν κινδυνεύουν να φάνε και καμιά βόμβα στο κεφάλι, όπως οι “κερατάδες και δαρμένοι” Ευρωπαίοι.

Αυτό που δεν έχουν συνειδητοποιήσει στην ΕΕ είναι ότι, αν ο πόλεμος αρχίσει πέρα από το οικονομικό να έχει κόστος και σε ζωές για διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, είναι κάτι που δεν θα ανεχτούν οι δυτικές κοινωνίες.

Οι Ευρωπαίοι πολίτες, δηλαδή, που σε μία τέτοια περίπτωση θα τα βάλουν με τις κυβερνήσεις τους.

Είναι άμαθες οι σύγχρονες γενιές των Ευρωπαίων στον πόλεμο, σε αντίθεση με τους Ρώσους που είναι μπαρουτοκαπνισμένοι, μετά από σχεδόν μία 20ετία συγκρούσεων στη Συρία, τη Γεωργία, την Τσετσενία, τη Λιβύη, αλλά και την Ουκρανία.

Και ο λόγος που δυσκολεύονται με τους Ουκρανούς είναι επειδή κι αυτοί είναι μπαρουτοκαπνισμένοι· άλλωστε, εχθροπραξίες στο Ντονμπάς και το Λουχάνσκ γίνονται από το 2014.

Και όπως και οι Ρώσοι, σκληροί, αλλά και σκληραγωγημένοι, είναι και οι Ουκρανοί, όπως ήταν σχεδόν όλοι οι πρώην Σοβιετικοί και γενικά οι λαοί της ανατολικής Ευρώπης.

Καμία σχέση με τους soft κυριολεκτικά και μεταφορικά Ευρωπαίους, που ζουν στις χώρες της δυτικής Ευρώπης, οι περισσότερες εκ των οποίων δεν έχουν και ιδιαίτερη στρατιωτική ισχύ.

Και φυσικά, δεν μπορούν να ποντάρουν ούτε στους Αμερικάνους, που το πιθανότερο είναι να τους αφήσουν στην τύχη τους, αν γίνει καμία στραβή.

Όπως κάνουν παραδοσιακά οι ΗΠΑ, που εμπλέκονται ξώφαλτσα στους πολέμους.

Βομβαρδίζουν, φεύγουν και αφήνουν πίσω τους συντρίμμια, που λέει και το τραγούδι.

Ούτε έχουν συμμάχους, τους οποίους έχουν πουλήσει πάμπολλες φορές οι ΗΠΑ, αλλά μόνο συμφέροντα.

Και μπορεί το συμφέρον τους να είναι αυτή τη φορά να διαλύσουν την Ευρώπη, όπως διέλυσαν στο πρόσφατο παρελθόν τις μισές χώρες της Μέσης Ανατολής και της Αφρικής.

Μακάρι να τα έχουν μετρήσει, λοιπόν, όλα αυτά στην ΕΕ και να κάνουν το καλύτερο δυνατό, δηλαδή, τα πάντα για να σταματήσει ο πόλεμος, έτσι ώστε να μην γίνουν το θύμα του.

Μία φωτιά που δεν τη σβήνεις, νομοτελειακά θα εξαπλωθεί.

Μιας και ο λόγος, όμως, για πόλεμο, τα αγκωνάρια που πόντισαν στο Θυμάρι κατά την κατοχή οι Γερμανοί, έγιναν ενδιαιτήματα για την υποβρύχια ζωή.

Δεν είναι, δηλαδή, βράχια που υπήρχαν ανέκαθεν στον βυθό, αυτά που δίπλα τους εικονίζονται να κολυμπούν σάλπες, κακαρέλοι, μελανούρια, καμιά τσιπούρα και σαργοί.

Όσο για τον λόγο που το έκαναν αυτό τα ναζιστικά στρατεύματα, ήταν για να μην μπορούν να προσεγγίζουν την ακτή, όπου υπάρχουν και παλιά πολυβολεία, με ένα να βρίσκεται με το που βγαίνεις από Π. Φώκαια και πας προς Θυμάρι, ενώ άλλο ένα έχει στις τρύπες του Καραμανλή, τα συμμαχικά και ελληνικά σκάφη.

Δεκαετίες μετά τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο πια, η φύση έχει στολίσει με όμορφα χρώματα τα μπλόκια από τσιμέντο που είχαν ρίξει κάποτε οι Γερμανοί, κι εμείς κάνουμε βουτιές εκεί που κάποτε οι πρόγονοι μας πολεμούσαν.

Παρεμπιπτόντως, έριξα και μία ακόμα βουτιά με το κεφάλι από τα άσπρα βράχια την Παρασκευή και 13 (όπως και πέρσι στις 13/5, αλλά τότε στη Βάρκιζα), ενώ ανοιξιάτικος γόνος κολυμπούσε από κάτω στην αποχή (έτσι λέγεται το τμήμα του βράχου που βυθίζεται απότομα στον πυθμένα).

Μετά από μέρες πήρα και τα σκυλιά μαζί για να χαρούν κι αυτά την αγαπημένη μας ακτή.

Το θέμα είναι ότι κατηφορίζουν και οι χελώνες προς τη θάλασσα αυτή την εποχή.

Είδα μια πατημένη, δυστυχώς, στην παραλιακή.

Κόρναρα και στον γλάρο που είχε κατέβει να τη φάει για να μην τον πατήσουν κι αυτόν.

Και λίγο μετά σταμάτησα στην άκρη, σε ένα χωμάτινο πλάτωμα στη Σουνίου για να μεταφέρω μια ακόμα χελώνα από το οδόστρωμα στη σχετική ασφάλεια ενός χωραφιού.

Δευτερόλεπτα μετά πέρασε μια μεγάλη παρέα από 50 και βάλε άτομα με μηχανές Χάρλεϊ ή Τσόπερ.

Όπως λέει και το τραγούδι: Ride like the wind.

Βαγγέλης Σπανός

(Αγαπητέ φίλε, φαίνεται τώρα, με τον πόλεμο, πόσο ανύπαρκτη είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση. Κι όμως, ήταν αυτή η ανύπαρκτη Ευρωπαϊκή Ένωση που ξέσκισε την Ελλάδα, παρέα με τους Έλληνες εκπροσώπους τους. Οπότε, φανταστείτε πόσο ανύπαρκτη είναι η Ελλάδα. Καλές βουτιές. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.