Ουκρανός 61 ετών περπάτησε 140 μίλια με τη σκυλίτσα του τη Ζου Ζου
Η αλήθεια είναι, Πιτσιρίκο, ότι διαβάζοντας το όνομα Ζου Ζου η σκέψη μου πήγε αμέσως στην αγαπημένη μου γάτα (στη φωτό από πάνω εικονίζεται, πάντως, το Μαμούνι), που είχα φέρει στο σπίτι μας την άνοιξη του 2017, όταν ζούσε τους πρώτους της μήνες πάνω σε ένα πεζούλι και μία ανάσα από τον κεντρικό δρόμο στο Θυμάρι.
Η συνονόματή της, Ζου Ζου, της ακόλουθης ιστορίας είναι μία σκυλίτσα στην Ουκρανία, μαζί με την οποία περπάτησε 140 μίλια από τη Μαριούπολη ως τη Ζαπορίζια ο 61χρονος Igor Pedin, όπως αναφέρει ο Guardian.
Άνθρωπος και σκύλος πέρασαν παρέα από εμπόλεμες ζώνες και κατεχόμενα πλέον εδάφη στην Ουκρανία, αλλά και από 24 σημεία ελέγχου.
Σε ένα από αυτά, Ρώσοι στρατιώτες άκουσαν την περιπέτειά του, έδωσαν τσιγάρα στον 61χρονο και του ευχήθηκαν καλή τύχη για τη συνέχεια του ταξιδιού του.
Ο Pedin δεν αντιμετωπίζει προβλήματα υγείας, αλλά ανησυχεί για τη Ζου Ζου, που φοβάται πλέον ακόμα και ένα σφύριγμα, καθώς της θυμίζει τις βόμβες που έπεφταν στη Μαριούπολη, ενώ κοιμάται πολλές ώρες.
Η αίσθηση της όσφρησής της έχει επηρεαστεί από τις οσμές των καμένων τανκς και σπιτιών, αν και επανέρχεται σιγά, σιγά, τώρα που μυρίζει και πάλι με ευχαρίστηση το γρασίδι σε πάρκα στο Κίεβο.
Ο Pedin ανησυχεί, όμως, επειδή η Ζου Ζου αποκόμισε ένα μεγάλο κόψιμο στο δεξί πόδι όταν οι δυο τους πέρασαν από μία κατεστραμμένη γέφυρα με σπασμένα γυαλιά, με συνέπεια να περπατάει κουτσαίνοντας και να δείχνει όλο και πιο αδύναμη.
Ελπίζει να βρει έναν καλό κτηνίατρο, αλλά τα οικονομικά του δεν του το επιτρέπουν προς το παρόν· άλλωστε, βασίζεται στους γονείς του, 87 και 84 χρονών και για το σπίτι που έχει στην ουκρανική πρωτεύουσα.
Μάλιστα, η Ζου Ζου δεν τον αφήνει να κοιτάξει τη δεξιά πατούσα της, προφανώς διότι φοβάται, ενώ έχει ανάλογα συναισθήματα όταν ακούει το φρενάρισμα ενός λεωφορείου ή ακόμα κι ένα σφύριγμα.
Πιθανότατα διότι της θυμίζουν πώς σφύριζαν οι βόμβες στη Μαριούπολη, πριν εκραγούν, αλλά και τους ήχους των μαχητικών.
Ο Pedin κουβάλησε τη Ζου Ζου και στις πλάτες του κατά τη διάρκεια του επικίνδυνου ταξιδιού τους, όταν η σκυλίτσα είχε κουραστεί τόσο πολύ, που δεν μπορούσε να προχωρήσει άλλο και καθόταν κάτω, γλείφοντας τις πατούσες της.
“Αν δεν προχωρήσεις, θα πεθάνουμε και οι δύο, πρέπει να συνεχίσουμε” της έλεγε ο 61χρονος Ουκρανός, λίγο πριν το αίσιο τέλος της περιπέτειάς του.
Η σκυλίτσα του γεννήθηκε το 2013 και ο ίδιος δεν μπορεί να φανταστεί τη ζωή του χωρίς αυτήν, υποσχόμενος να μείνει μαζί της ως το τέλος.
Πριν την εκκένωση της Μαριούπολης, ο Pedin υποσχέθηκε στη Ζου Ζου ότι θα τη βγάλει ζωντανή από εκεί και πως θα φτάσουν στον προορισμό τους.
Λίγο πριν εγκαταλείψουν το σπίτι τους, της είπε τη μαγική λέξη “βόλτα”, που θέλει να ακούσει κάθε σκύλος, κι εκείνη βγήκε από την πόρτα και τον ακολούθησε, όπως πάντα.
Και η περίπτωση του 61χρονου Ουκρανού με τη Ζου Ζου με κάνει, εξάλλου, να πιστεύω ότι η πιο σωστή απόφαση που έχω πάρει στη ζωή μου ήταν να κρατήσουμε τη Φορτούνα, όταν ήμουν ακόμα μαθητής δημοτικού.
Φορτούνα σημαίνει “τύχη” στα ιταλικά και τη βγάλαμε έτσι, επειδή ερχόταν στο σπίτι μας, στο Θυμάρι, στα τέλη ενός καλοκαιριού.
Κουτάβι ήταν, της δίναμε να φάει και να πιει νερό και έφευγε μετά.
Έτσι, πήγε να φύγει και τη μέρα που θα επιστρέφαμε στο Φάληρο, αλλά έτρεξα πίσω της, την έπιασα στη μεγάλη ανηφόρα της Αγίας Φωτεινής (ο κεντρικός δρόμος στο Θυμάρι) και τη βάλαμε στο αμάξι.
Ούτως ή άλλως, σκεφτόμασταν τότε να πάρουμε ένα σκυλάκι και η Φορτούνα βρέθηκε στον κατάλληλο τόπο, τον κατάλληλο χρόνο.
Εκείνη ήταν και η μοναδική φορά, που δεν στενοχωρήθηκα, που τελείωνε ένα καλοκαίρι.
Γιατί άρχιζε πια μία υπέροχη δεκαετία με την αγαπημένη μας σκυλίτσα, που κάποτε είχε τρέξει σπίτι να μας ειδοποιήσει, όταν στη βόλτα ένα μηχανάκι είχε παρασύρει τη μητέρα μου, χωρίς ευτυχώς να την τραυματίσει.
Η μητέρα μου ήταν και αυτή που αποχαιρέτησε τη Φορτούνα, όταν εγώ, μην αντέχοντας να δω το τέλος, είχα πάει να παίξω μπάσκετ.
Μεταξύ άλλων, όμως, τα σκυλιά σε μαθαίνουν και αυτό, δηλαδή, να συμφιλιώνεσαι με τον θάνατο, αλλά και ότι η ζωή συνεχίζεται.
Έτσι, μετά τη Φορτούνα, πήραμε τη Σούγκαρ, ένα τετραπέρατο χάσκι, που είχε μάθει να ανοίγει πόρτες και μπαλκονόπορτες, τον Λεό που ήξερε και του άρεσε να κολυμπάει, τη Λάρα, με την οποία έγιναν ταιριαστό ζευγάρι, ενώ έστω και για λίγο είχαμε και τέσσερα σκυλιά μαζί με τη Λίζα και την Κανέλα, οι οποίες συμβιώνουν πλέον αρμονικά με τη Ζου Ζου, το Μαμούνι και τα άλλα ανυπότακτα γατιά.
Και αυτό που κατάλαβα όλα αυτά τα χρόνια, είναι ότι όταν φροντίζεις ένα ζώο, γίνεσαι καλύτερος άνθρωπος.
Επίσης, δεν χρειάζεται καμία ιδιαίτερη φροντίδα. Το φαγητό του, το νερό του, τον γιατρό του και τη βόλτα του.
Στο Θυμάρι, οι περισσότεροι δεν τα πάνε καν βόλτα τα σκυλιά, διότι είναι ούτως ή άλλως έξω στα περιβόλια και τους κήπους.
Ωστόσο, κάνει καλό στον σκύλο να βλέπει κι άλλα μέρη και να μυρίζει, οπότε παίρνω μαζί τη Λίζα και την Κανέλα στη θάλασσα (παλιότερα τις πήγαινα βόλτες σε χωράφια στο Θυμάρι), όταν δεν έχει πολύ κόσμο.
Τα σκυλιά μπορούν, επίσης, με εκπαίδευση λίγων εβδομάδων να μυρίζουν τον κορωνοϊό και μάλιστα, με την ίδια ακρίβεια με ένα διαγνωστικό τεστ, όπως επισημαίνει το Skynews.
Tέσσερα σκυλιά είχαν εκπαιδευτεί για να μυρίζουν τον ιό την άνοιξη του 2020, ως μέρος μίας μελέτης που έκανε το Πανεπιστήμιο του Ελσίνκι στη Φινλανδία.
Τα συγκεκριμένα ζώα, που παλιότερα είχαν εκπαιδευτεί στον εντοπισμό ναρκωτικών, αλλά και του καρκίνου, μύρισαν δείγματα δέρματος από 114 ανθρώπους που είχαν βρεθεί θετικοί στον κορωνοϊό και από άλλους 306, οι οποίοι ήταν αρνητικοί.
Τα τέσσερα σκυλιά κατάφεραν να εντοπίσουν τον ιό στο 92% των παραπάνω περιπτώσεων.
Στη συνέχεια, έγινε το ίδιο πείραμα με 300 ταξιδιώτες που έφτασαν αεροπορικώς στο Ελσίνκι, με τα σκυλιά να εντοπίζουν τους τρεις, που ήταν θετικοί στον ιό.
Παρόμοια μελέτη στη Γερμανία εκπαίδευσε σκυλιά να αναγνωρίζουν τον κορωνοϊό στο σάλιο των ανθρώπων, ενώ μία τρίτη, στην Ταϊλάνδη, στον ιδρώτα.
Επιστήμονες θεωρούν ότι αυτή η ικανότητα των σκύλων έχει μεγάλη αξία στο ξεκίνημα μίας πανδημίας, όταν δεν υπάρχουν πολλοί άλλοι τρόποι για να εντοπίζονται οι ιοί.
Μπορεί, επίσης, να βοηθήσει και στον περιορισμό της εξάπλωσης μίας πανδημίας.
Οι ερευνητές θεωρούν ότι τα σκυλιά μπορούν να χρησιμοποιούνται σε χώρους με μεγάλη νοσηρότητα, όπως τα νοσοκομεία, αλλά και στα αεροδρόμια.
Ωστόσο, τα σκυλιά δυσκολεύονταν να εντοπίσουν τη μετάλλαξη άλφα, επειδή είχαν εκπαιδευτεί για το άγριο στέλεχος του κορωνοϊού (της Ουχάν).
Ακόμα και αυτό δείχνει, όμως, την ικανότητά τους να διακρίνουν, ενώ με εκπαίδευση λίγων ωρών επιπλέον μπορούν να μάθουν να αναγνωρίζουν και τις υπόλοιπες μεταλλάξεις.
Τα σκυλιά έχουν την έκτη αίσθηση τελικά.
Αλλά και τα ψάρια αισθάνονται πολλά.
Τον πόνο, την αγωνία, τον φόβο κ.λ.π.
Κι ας νομίζουμε εμείς ότι είναι αμέριμνα, έτσι όπως κολυμπούν με χάρη στα κρυστάλλινα νερά.
Βαγγέλης Σπανός
(Αγαπητέ φίλε, μπορεί κάποια στιγμή ένας άνθρωπος να καταλάβει πως η πατρίδα του είναι ο σκύλος του. Για τα σκυλιά είναι σίγουρο πως ο άνθρωπός τους είναι η πατρίδα τους. Κατάλαβα τι είναι ο θάνατος όταν ήμουν παιδί και πέθανε το σκυλί μας. Απαρηγόρητος. Τόσο ευγενικά πλάσματα. Καλές βουτιές. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.