Περί (αμερικανικών) αμβλώσεων ο λόγος

(Γεια σου, πιτσιρίκο)
Η πρόσφατη απόφαση του ανωτάτου δικαστηρίου των USA, που καταργεί το δικαίωμα των Aμερικανίδων στην άμβλωση, είναι ένα από τα απόνερα της προεδρίας Trump ο οποίος άλλαξε τη σύνθεση του δικαστηρίου προς το πολύ Συντηρητικότερο.

Αυτό είναι ξεκάθαρο σε όλους και αποτελεί σαφή απόδειξη αφενός, της ΜΗ ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης στο ανώτατο επίπεδο από κομματικούς μηχανισμούς (και κατά συνέπεια της ποιότητας του Κοινοβουλευτισμού στις USA) και αφετέρου, της διάστασης της Δικαιοσύνης από το κοινό περί Δικαιοσύνης αίσθημα, αφού σχετικές δημοσκοπήσεις αλλά κι οι αντιδράσεις των Αμερικανών στην απόφαση, δείχνουν πως η πλειοψηφία των πολιτών είναι υπέρ της διατήρησης του δικαιώματος στην άμβλωση.

Παίζουν στέρεο στα κάθε είδους ΜΜΕ των κοινωνιών Δυτικού Τύπου τα: «οπισθοδρόμηση/ πισωγύρισμα μισό αιώνα πριν/ στον Μεσαίωνα» και «επίθεση στα Ανθρώπινα Δικαιώματα/τις Ατομικές Ελευθερίες/τα Δικαιώματα των γυναικών» και πολλά δημόσια πρόσωπα, celebritόνια κι influencers βρίσκουν την ευκαιρία να διαδηλώσουν ανέξοδα τον, με την καλή έννοια, φιλελευθερισμό τους κερδίζοντας δημοφιλία, likes ή ακόμη και ψηφαλάκια.

Παίζεται δε και το σενάριο να μπορεί να παρακαμφθεί ο νόμος με το να έχουν οι Αμερικανίδες δικαίωμα στην πρόσβαση σε φάρμακα που προκαλούν αποβολή, καθιστώντας τον νόμο κενό γράμμα αλλά, κακά τα ψέματα, τραυματίζοντας το κύρος κάθε νόμου.

Το ζήτημα δεν ξεπήδησε από το πουθενά. Είναι ένα από τα θέματα που διχάζουν τους πολίτες στις USA (κι όχι μόνο) εδώ και πολλές δεκαετίες. Εκτός από νομικούς και πολιτικούς, εμπλέκονται εκκλησιαστικοί ταγοί, ακτιβιστές υπέρμαχοι των δικαιωμάτων των γυναικών αλλά και των εμβρύων, φιλόσοφοι, κοινωνιολόγοι, γιατροί και γενικότερα ηθικολογούντες κάθε είδους επειδή εκτός από πολιτικό και νομικό, το ζήτημα είναι ξεκάθαρα και ηθικό.

Τα «θεολογικά» επιχειρήματα ευκόλως αντιμετωπίζονται σε κοσμικό επίπεδο: «δεν πα, να λένε ό,τι θέλουν οι παπάδες κι οι Γραφές σας, ό,τι κι αν πιστεύετε, εγώ δεν πιστεύω σε ό,τι πιστεύετε, και δεν επιτρέπω σε κανέναν σας κι ούτε καν στο Κράτος, να έχει δικαίωμα στο σώμα μου». Απλό, ξεκάθαρο, αυτονόητο και θα έπρεπε να είναι απολύτως σεβαστό παντού κι απ’ όλους, πόσο μάλλον από νομικούς και δικαστές. Κι εδώ τελειώνει για εμένα η νομική συζήτηση.

Όμως, ας το δούμε και λιγάκι αλλιώς το ζήτημα: Για να μην παρεξηγηθώ στο ελάχιστο: Δεν συζητάω καν τις περιπτώσεις της ανεπιθύμητης εγκυμοσύνης λόγω βιασμού, ή κάποιου σοβαρού κινδύνου για την υγεία της γυναίκας ή του εμβρύου.

Αλλά γιατί άραγε μια εγκυμοσύνη να είναι τη σήμερον ανεπιθύμητη έστω σε μια Δυτικού τύπου κοινωνία (630 – 930 χιλιάδες αμβλώσεις στις USA), ανάλογα με τον φορέα που κάνει την καταμέτρηση);

Ας το κάνω πενηνταράκια: Γιατί, ανάλογα με την περίπτωση, μια εγκυμοσύνη να αποτελεί ΑΚΟΜΗ εμπόδιο στη μόρφωση μιας γυναίκας, ή στην καριέρα της, ή να υποβιβάζει το βιοτικό της επίπεδο, ή να θεωρείται «ηθικά» απαράδεκτη από την μικροκοινωνία γύρω της σε σημείο να την κάνει να καταφεύγει σε άμβλωση;

Κι ας πάω από το κοινωνικό στο προσωπικό επίπεδο: Γιατί άραγε πολλές γυναίκες να προτιμούν να μην κάνουν καν παιδιά, ακόμη κι αν η περίπτωσή τους δεν έχει καμιά σχέση με όσες ανέφερα, σε σημείο που αν …ξεφύγει κάνα σπερματοζωάριο, να καταφεύγουν σε άμβλωση ακόμη κι αν οι σύντροφοί τους επιθυμούν παιδιά;

Το δικαίωμα στην άμβλωση πρέπει να υπάρχει, αλλά το να το εξασκούν τόσες πολλές γυναίκες είναι ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά στις κοινωνίες που αυτές ζουν. Κι αυτό είναι κάτι που πρέπει να αντιμετωπιστεί από όλες αυτές τις κοινωνίες, άσχετα με το αν έχουν δημογραφικό πρόβλημα, ή όχι.

Ο νους μου πάει στο ό,τι, ενώ θα έπρεπε, δεν γίνεται καν σοβαρή συζήτηση σε σοβαρό, δημόσιο, επίσημο επίπεδο για ζητήματα οικονομικών δυνατοτήτων των μεγάλων κοινωνικών στρωμάτων, αφενός και αφετέρου για τα πρότυπα που συνειδητά προωθούνται από κάθε είδους ΜΜΕ για λόγους καθαρά οικονομικών συμφερόντων.

Στην τελική, θεωρώ πως το «για ποιον πρέπει να λειτουργεί πραγματικά η κοινωνία» είναι το καίριο ζήτημα που πρέπει να μας απασχολεί, επειδή η αντιμετώπισή του θα έλυνε πολλά, φαινομενικά άσχετα μεταξύ τους ζητήματα που όσο κι αν μας απασχολούν, δεν λύνονται αποσπασματικά.

Να ‘σαι καλά πιτσιρίκο. Δροσιά σου εύχομαι.

Α.

(Αγαπητέ φίλε, το ότι κάτι δεν πάει καλά στις κοινωνίες, δεν περιμένουμε τις αμβλώσεις για να το αντιληφθούμε. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, είναι εντελώς λάθος το θέμα να τίθεται ως υπέρ των αμβλώσεων και κατά των αμβλώσεων. Δεν είμαι ούτε κατά, ούτε υπέρ των αμβλώσεων. Είμαι υπέρ του δικαιώματος της γυναίκας -και κάθε ανθρώπου- να αποφασίζει για το σώμα του. Εκεί θα έπρεπε να τελειώνει και η συζήτηση. Σε τέλειες κοινωνίες, δεν θα υπήρχαν τόσες αμβλώσεις, όπως δεν θα υπήρχαν θρησκείες, σύνορα κλπ. Αλλά μάλλον απέχουμε από αυτό. Καλές βουτιές. Την αγάπη μοιυ.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.