Θέλω!

Εσμεράλντα είσαι αστέρι!
Μακάρι περισσότεροι νέοι στην ηλικία σου να ακολουθούσαν την φωνή της καρδιάς τους όπως κάνεις εσύ.

Δυστυχώς, όλοι ξέρουμε, να μη τα ξαναλέμε τώρα αυτά, πόσο καλή δουλειά κάνουν οι γονείς, το σχολείο, η εκκλησία, οι γνωστοί, φίλοι και συγγενείς στο να περιορίζουν και να ισοπεδώνουν την διαφορετικότητα, την φαντασία, την ελευθερία και στην τελική την όποια προσωπικότητα προσπαθούν να διαμορφώσουν οι νέοι.

Το αποτέλεσμα είναι οι περισσότεροι νέοι να ακολουθούν το αφήγημα που τους έχει πλασάρει η κοινωνία και να κοιτάνε να βολευτούν σε μία δουλίτσα από τα εικοσιδύο τους, άντε βαριά εικοσιπέντε αν πάνε και πανεπιστήμιο και έχουν και καμιά στρατιωτική θητεία.

Και τριαντάρηδες πια τα μοναδικά τους όνειρα να είναι ένα καινούριο αμάξι, ένα μεγαλύτερο διαμέρισμα, μια πιο καλοπληρωμένη δουλειά.

Θλιβερό και τραγικό!

Αυτό που με χαροποίησε ιδιαίτερα είναι το γεγονός ότι ζεις τη ζωή σου όπως θέλεις, όσο μπορείς, τώρα, εν έτει 2022.

Το λέω αυτό γιατί, όταν διηγούμαι τα δικά μου ”κατορθώματα” από τότε που ήμουν εγώ στην ηλικία σου, η πλειοψηφία γύρω μου και οι νέοι φυσικά βεβαίως βεβαίως, μου λένε ότι ήταν άλλες εποχές τότε, τώρα δεν γίνονται αυτά τα πράγματα.

Έχω από καιρό πάψει να προσπαθώ να εξηγήσω στους ανθρώπους ότι οι επιλογές, οι προσωπικές του καθενός, πολύ λιγότερο έχουν να κάνουν με την εποχή στην οποία ζει ο καθένας, και πολύ περισσότερο έχουν να κάνουν με το βαθμό συνειδητοποίησης του τι πραγματικά θέλει ο καθένας.

Στα 19 μου, για παράδειγμα, κλήθηκα να παρουσιαστώ φαντάρος. Πήγα λοιπόν με το σκεπτικό ότι όλοι πάνε, ε θα πάω και εγώ όπως όλος ο κόσμος.

Αμ δε! Με το που ξύπνησα το πρώτο πρωί στον θάλαμο και σκέφτηκα ότι θα ζήσω δύο χρόνια έτσι, φρίκαρα, είπα αυτό αποκλείεται, δεν υπάρχει περίπτωση.

Πούλησα τρελίτσα επιτόπου, αυτοσχεδιασμός κι έφυγα.

Καναδυό χρόνια αργότερα ζούσα και δούλευα στην Αθήνα κι ονειρευόμουνα παραλίες και δέντρα. Εκείνη την εποχή, αν με έπιανες από την μύτη, θα έσκαγα.

Ρώτησα λοιπόν ποιο νησί έχει πράσινο, μου είπαν η Σάμος, φόρτωσα ένα σαραβαλάκι μηχανάκι που είχα με ένα σάκο ρούχα και ένα sleeping bag και πήγα. Άγνωστος μεταξύ αγνώστων.

Στην εβδομάδα επάνω τελείωσαν τα λεφτά. Ρωτώντας, βρήκα δουλειά στην οικοδομή. Έμεινα πέντε μήνες στην παραλία, χωρίς ούτε καν σκηνή. Το πρωί ξύπνημα με τον ήλιο, δουλειά μέχρι το μεσημέρι, μπάνιο και ξεκούραση το απόγευμα, παρεάκια, μπαράκια, ποτάκια και ό,τι άλλο ήθελε προκύψει το βράδυ, και τη νύχτα ύπνος κάτω απ’ τα αστέρια. Ζωάρα!!!

Μου άρεσε τόσο που το έκανα και τα επόμενα τέσσερα καλοκαίρια.

Μετά πήγα και νοίκιασα ένα χωράφι στη νότια Κρήτη και το έπαιξα αγρότης για κάποια τέρμινα, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία, θα την πούμε άλλη φορά, ίσως.

Αυτό που θέλω να πω είναι ότι, όπως λένε και οι Σουηδοί, αν θέλεις, βρίσκεις τρόπο, αν δεν θέλεις, βρίσκεις δικαιολογίες.

Κι αυτό μου θύμισε την αγαπημένη ιστοριούλα με τον δάσκαλο και το μαθητή.

Ρωτάει ο μαθητής το δάσκαλο: Δάσκαλε, πώς θα ξέρω αν αυτό που νομίζω ότι θέλω είναι αυτό που πραγματικά θέλω;

Και ο δάσκαλος, δείχνοντας του ένα σιντριβάνι εκεί δίπλα, του λέει: Η απάντηση είναι μες στο νερό, σκύψε να την δεις.

Σκύβει ο μαθητής και ο δάσκαλος τον αρπάζει από το σβέρκο και του κρατάει το κεφάλι μέσα στο νερό. Σφαδάζει ο μαθητής, χτυπιέται, αλλά ο δάσκαλος εκεί, τον κρατάει σταθερά.
Κάποια στιγμή τον αφήνει, και αφού έχει βρει την ανάσα του μετά από καναδυό λεπτά, εξοργισμένος ο μαθητής ρωτάει τον δάσκαλο: Είσαι τελείως τρελός; Γιατί το έκανες αυτό;

Και ο δάσκαλος: Ήθελα να σου δείξω ότι πάντα ξέρεις τι πραγματικά θέλεις.
Όσο ήσουν κάτω από το νερό ήξερες με κάθε βεβαιότητα ότι αυτό που ήθελες, το μοναδικό πράγμα που ήθελες, ήταν να αναπνεύσεις.
Και τίποτε άλλο.
Και έκανες ότι περνούσε από το χέρι σου για να κάνεις αυτό το θέλω σου πραγματικότητα.
Όλα τα αλλά θέλω σου δεν είναι πραγματικά θέλω αλλά μάλλον….,
θα ήθελα να….,
εάν…. ,
κι εφόσον….,
με άλλα λόγια πλαστά!

Εσμεράλντα, συνέχισε κοπέλα μου να ακούς την καρδούλα σου και σου εγγυώμαι ότι δε θα το μετανιώσεις.

Καλές βουτιές και φιλιά πολλά σε όλο τον κόσμο.

Πιτσιρίκο, καλή δύναμη κι υπομονή στην Αθήνα και σου εύχομαι να τελειώνεις γρήγορα και να την κάνεις για το νησί με ελαφριά πηδηματάκια το συντομότερο δυνατό!

Αγάπη,
Μα και Γνώση

Γρηγόρης, Σουηδία

ΥΓ1 Παραλίγο να το ξεχάσω, Εσμεράλντα αν θέλεις μια καλή δόση εσωτερικής ηρεμίας, ισορροπίας και γαλήνης με αν όχι διαρκή αποτελέσματα, σίγουρα μακράς διαρκείας, δοκίμασε να κάνεις Vipassana.
Πας 10 μέρες σ’ ένα κέντρο διαλογισμού, δεν μιλάς, δεν γράφεις, δεν διαβάζεις, δεν ακούς μουσική, δεν έχεις κινητό, τηλεόραση, computer, βιβλία, ραδιόφωνο, μολύβι, χαρτί, απολύτως τίποτα που να σου αποσπάει την προσοχή. Ούτε καν την ομιλία, είπαμε δεν μιλάς, κανείς δε μιλάει, μόνο ο δάσκαλος και αυτός περιορισμένα.
Σε ταΐζουν, σε ποτίζουν, σε κοιμίζουν, σε καθοδηγούν στο διαλογισμό και δίνεις ό,τι έχεις ευχαρίστηση στο τέλος των δέκα ημερών.
Ναι, όντως!
Κέντρα Vipassana υπάρχουν σε όλο τον κόσμο και σε κάποια μέρη το πρόγραμμα έχει δώσει καταπληκτικά αποτελέσματα όταν παρακολουθήθηκε από βαρυποινίτες φυλακισμένους.
Στην Ελλάδα δυστυχώς απ’ όσο ξέρω δεν υπάρχει κάποιος στάνταρ χώρος στον οποίο να γίνονται μαθήματα.
Μια ή δυο φορές το χρόνο γίνονται κάποια δεκαήμερα προγράμματα, αλλά κάθε φορά σε διαφορετικό χώρο και η ουρά αναμονής είναι τεράστια. Αν το ψάξεις, όμως, θα βρεις σίγουρα κάποιο στην Ευρώπη με μικρό χρόνο αναμονής. Στη Σουηδία, για παράδειγμα, υπάρχουν τουλάχιστον πέντε, έξι, κάνουν τουλάχιστον ένα δεκαήμερο πρόγραμμα κάθε μήνα και συνήθως υπάρχουν ελεύθερες θέσεις για τον επόμενο ή τον μεθεπόμενο μήνα.
Just saying!

ΥΓ2 Πιτσιρίκο, πες σε παρακαλώ στον Γκρέκο Μαλτέζε ότι, όταν με το καλό ανέβει προς τα πάνω στη γειτονιά μου, θα χαρώ να τον φιλοξενήσω· υπάρχει δωμάτιο για πάρτη του και για την κοπέλα του, αν και εφόσον επιθυμούν οι ίδιοι φυσικά.

ΥΓ3 Ας ακούσουμε και ένα τραγουδάκι για να τελειώσει έτσι γλυκά αυτό το μικρό κειμενάκι.

(Αγαπητέ Γρηγόρη, θα έχει εντυπωσιαστεί η Εσμεράλντα από την ανταπόκριση στα όσα είπε στο podcast. Εν τω μεταξύ, τέλεια την περνάμε στο μπλογκ. Πάντα τέτοια. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.