Η βασίλισσά μας η καλή

Καλησπέρα, πιτσιρίκο. Η βασίλισσα πέθανε. Τη θάψανε και ξαφνικά όλα επέστρεψαν στην καθημερινότητα. Αυτές οι 11 μέρες ήταν σαν κάποιος να πάγωσε το χρόνο και βρεθήκαμε όλοι σε μία βασιλική φούσκα. Ή σαν μια ταινία με χαρμόσυνο τέλος (παρόλο που πέθανε ένας άνθρωπος).

Απότομο το ξύπνημα λοιπόν. Ο πόλεμος συνεχίζεται, οι λογαριασμοί ακόμα στα ίδια ύψη, κάτι τροχαία και θάνατοι από εδώ και από εκεί. Έπρεπε να επεκτείνουν την περίοδο πένθους για κάνα χρόνο, έτσι ώστε να ζήσουμε λίγο κι εμείς χωρίς ζόρια και στενοχώριες, έτσι όμορφα, στο παραμύθι μας.

Όπως ανέφερε και η Άννα στο podcast, εδώ τα ΜΜΕ παίζανε ασταμάτητα βασιλική οικογένεια, ζωή Ελισάβετ κλπ.

Ακόμα και το «The Crown» στο Netflix ξαφνικά βρέθηκε πάλι πρώτο στις προτιμήσεις των τηλεθεατών, παρόλο που δεν έχει βγει καινούριο επεισόδιο εδώ και ένα χρόνο.

Πάντως, από πληροφορίες που έχω από άτομα που δουλεύουν στο BBC, έχει κανονιστεί εδώ και χρόνια το 10ήμερο πρόγραμμα προβολών, άρθρων κλπ σε περίπτωση θανάτου της.

Ταυτόχρονα υποσχέθηκαν στους υπαλλήλους τους μία βδομάδα άδεια προς τιμήν της, (ασχολίαστο το ότι όλοι οι υπόλοιποι κάτοικοι πήραμε μόνο μία μέρα). Ήταν όλοι διακοπάρες δηλαδή και έπαιζαν τα ντοκιμαντέρ μέρα νύχτα. Έξυπνο αυτό, φαντάζομαι άνετα στο μέλλον εκεί που θα καταστρέφεται η γη από τα άγρια καιρικά φαινόμενα, όλοι εμείς οι πλεμπαίοι να καθόμαστε να βλέπουμε από την τηλεόραση αποχαυνωμένοι πως έρχεται το τσουνάμι να μας κατασπαράξει και οι δημοσιογράφοι να είναι ήδη στους άλλους πλανήτες .

Επίσης, περιττό να σας πω ότι τη μέρα που μας άφησε η λεγάμενη, μετά από κάνα τρίωρο εμφανίστηκε και το πρώτο άρθρο να αναρωτιέται αν θα έχουμε άδεια τη μέρα της κηδείας. Είναι φανερό ότι στο Λονδίνο όλοι δουλεύουν ασταμάτητα για να ζήσουν αλλά κανείς δε θέλει να δουλέψει.

Τώρα εμείς εδώ έχουμε άλλα με τη Λίζα, την καινούρια αρχηγό! Θέλει, λέει, να αναιρέσει το όριο στα bonus των τραπεζιτών, έτσι ώστε να κινηθεί το χρήμα. Ταυτόχρονα μειώνει τους φόρους και σε αυτούς που εισπράττουν πάνω από 150,000 λίρες το χρόνο. Ο κόσμος κρατά σιγή ιχθύος. Άντε να κάνουνε καμία πορεία μες στο Νοέμβρη και πολύ τους είναι. Πολύ θέλω να δω τι θα κάνει βέβαια εδώ ο κόσμος που είναι και βαρύς ο χειμώνας και το πετρέλαιο και τα ενοίκια έχουν εκτοξευθεί. Βέβαια, το κράτος θα μας βοηθήσει, λέει. Εκεί που ήταν να τετραπλασιαστεί ο λογαριασμός, τώρα θα τριπλασιαστεί. Αχ ευχαριστούμε, βρε Λιζάκι, μεγάλη ψυχή!

Και για να επιστρέψω στα βασιλικά. Από τις διάφορες συζητήσεις και παρατηρήσεις των τελευταίων ημερών, έχω να παραθέσω τα εξής:

Η πλειοψηφία των Άγγλων (στο Λονδίνο) είναι ουδέτεροι προς την Ελισάβετ αλλά της τρέφουν και μία συμπάθεια (Δεν ενοχλεί και κανέναν η ύπαρξη της, υποστηρίζουν). ‘’Μια πλούσια γιαγιά είναι που χαμογελάει και έχει και χιούμορ . Απαράδεκτο βέβαια να πληρώνουμε φόρους για να ανακαινιστεί το παλάτι της αλλά από την άλλη ο θεσμός και αυτό που εκπροσωπεί αποφέρει χρήματα στη χώρα καθώς προσελκύει τους τουρίστες.’’ Επίσης, προφανώς και είναι κατά της μοναρχίας αλλά εντάξει το να έχεις μια σταθερή φιγούρα στο θρόνο θυμίζει τις ένδοξες στιγμές της Αγγλίας. Επίσης, ο θεσμός της μοναρχίας θυμίζει ότι η Αγγλία έχει και κάποια ιστορία.

Μια μικρή μερίδα είναι αντι-μονάρχες. Η αλήθεια είναι δεν ξέρω πόσο μικρή ή μεγάλη είναι αυτή η μερίδα καθώς δεν επιτρέπεται και να λες δημόσια αρνητικά πράγματα για τη βασίλισσα. (Ε τώρα με τον Κάρολο θα χειροτερέψουν λίγο τα πράγματα γιατί είναι και σκατομούρης). Βέβαια, υπάρχει και ένα blog-group αντί-μοναρχικό που ανεβάζουν κείμενα και βιντεάκια μεταξύ τους. Έτσι γεννιέται η επανάσταση (χεχε).

Πάμε και στην 3η μερίδα και καλή. Τους groupies. Καλά εκεί υπάρχουν τώρα υποκατηγορίες. Έχουμε τους άνω των 60 που ξέρουν την Ελισάβετ από τα νιάτα τους και θλίβονται που πλησιάζει η ώρα τους. Τους 40-60 που τους θύμιζε τη μάνα τους και βγάζουν τα ψυχολογικά τους με το να στήνονται για 15 ώρες στο κρύο. Τους 20-40 (ευτυχώς μικρό ποσοστό) που θέλουν να πούνε και εγώ ήμουν εκεί και να νιώσουν ότι είναι μέρος της ιστορίας. Κάτω των 20 δεν είδα πολύ κόσμο ίσως γιατί είχαν σχολείο τα παιδιά. Είχε όμως κάτω των 4 ετών.

Πέρα από τις άνω γενικεύσεις, ας μιλήσουμε και για πιο απτά πράγματα. Πήγα πιτσιρίκο μου και έκανα ποδήλατο κατά μήκος της ουράς αυτής των 12 χλμ. Βέβαια, τη μέρα που πήγα ήταν στα 9. Είδα με τα ματάκια μου κόσμο να περιμένει ευλαβικά, να πίνει της μπύρες του δίπλα στο ποτάμι, να μυξοκλαίει, να λέει ιστορίες στους αστυνομικούς για τη βασίλισσα. It’s a great loss έλεγε μία με δάκρυα στα μάτια. Στο κάτω κάτω είπαμε οι Λονδρέζοι δεν θέλουν να δουλεύουν. Προτιμούν να κάτσουν σε μια ουρά τόσες ώρες παρά να πάνε στη δουλειά τους.

Κάποιοι άλλοι πάλι υποστήριζαν ότι μπροστά στις υπηρεσίες που προσέφερε η βασίλισσα το να περιμένουν 20 ώρες όρθιοι είναι το λιγότερο που μπορούν να κάνουν γι’ αυτήν. Μέσα σε όλα αυτά, να σου και ο Beckham να κλαίει. Ε, αν δεν είναι αυτό ταινία, τι είναι;

Ταυτόχρονα, ήρθανε εδώ και οι αρχηγοί των σημαντικών κρατών, (έλειπε βέβαια ο πλανητάρχης, ο Κυριάκος μας, πολύ στενοχωρήθηκα που ήρθε η Κατερίνα αντί αυτού) κάποιοι άλλοι βασιλικοί που δεν θα μπω στο κόπο να τους μάθω, όλοι οι απόγονοι της Ελισάβετ, καθώς και 200 πλεμπαίοι (από τους 2000 προσκεκλημένους) που τους κάλεσε για να της βγει και η υστεροφημία ότι κατά βάθος ήταν παιδί του λαού.

Εκεί να δείτε άρθρα και κακό, που κάτσανε στην ίδια κηδεία αρχηγοί κρατών και απλοί φτωχοί πολίτες. Και μπράβο στη νεκρή κλπ. Αν δεν ήταν και αυτοί οι κακόμοιροι 200, θα έλεγα ας πέσει και μία φωτιά να τους κάψει όλους μαζί να τελειώνουμε. Ναι και τους groupies που ήταν στριμωγμένοι πίσω από τα κάγκελα για να δουν πάλι τα αμάξια με τους πλουσίους να παρελαύνουν. Αποθέωση! «Γράφεται Ιστορία» οι επικεφαλίδες παντού. Πολύ γέλιο, πιτσιρίκο μου.

Στο aftermath όλων αυτών άρχισε έτσι δειλά-δειλά ο Guardian να μιλάει για τον Κάρολο και για το κατά πόσο είναι κατάλληλος, για τη μοναρχία και κατά πόσο απαραίτητη είναι πλέον και άλλα τέτοια επαναστατικά. Πολύς ντόρος επίσης και για τα μέλη της βασιλικής οικογένειας, τι φορούσε ο καθένας, ποιος δε μιλάει σε ποιόν, πόσο γλυκά είναι τα μικρά βασιλόπουλα. Βέβαια κάθε λίγο και λιγάκι ξεφυτρώνουν άρθρα που μιλάνε για αυτούς και τους ωραιοποιούν (Τι κομψή που είναι η Kate και πόσο μοιάζουν τα εγγόνια στη βασίλισσα, και τι φιλάνθρωπος ο William). Έτσι, ο κόσμος καταλήγει να τους βλέπει σαν πρότυπα γονιών, παιδιών, γιαγιάδων. Παίζει μάλλον και αυτό ρόλο στο γιατί ο λαός δεν τους έχει πάρει ακόμα με τις ντομάτες.

Υ.Γ.1 Καλά ε, το this is going to hurt τα σπάει.

Υ.Γ.2 Να ευχαριστήσω το blog γιατί με βοήθησε στο να παραιτηθώ επιτέλους από μία τοξική και μόνιμη με υπερωρίες δουλειά.

Καλά να περνάτε

A.

(Αγαπητή φίλη μου αρέσει που λέμε πως θέλουμε να αλλάξουν τα πράγματα, και εκατομμύρια άνθρωποι γουστάρουν ακόμα βασιλιάδες. Εμένα μου έκανε καλό όλη αυτή η υστερία με την Ελισάβετ, τον βασιλιά, τους πρίγκιπες και τις πριγκίπισσες, αφενός γιατί χαίρομαι που δεν είμαι σαν όλους τους βλαμμένους που φτιάχνονται με βασιλιάδες, και αφετέρου γιατί σκέφτηκα για μια ακόμα φορά πως δεν έχω κανένα λόγο να σκάω, και πως μπορώ να αφοσιωθώ στα μπάνια μου. Να είστε καλά, και να θάψετε και τον Κάρολο. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.