I flödet

Από πού να αρχίσω να εξιστορώ τις περιπέτειές μου, αγαπημένε μου Πιτσιρίκο; Σκέφτηκα να γράψω όταν θα έχουν τελειώσει, αλλά τελειωμό δεν θα έχουν, οπότε τώρα που είμαι στο τρένο για Στοκχόλμη είναι μια καλή στιγμή.

Η προπερασμένη εβδομάδα ήταν δύσκολη. Χάσαμε μία από τις μικρές μας γατούλες με πολύ άσχημο τρόπο, μπροστά στα μάτια μας. Πέθανε ο αγαπημένος σκύλος ενός γείτονα και δικού μας ανθρώπου και, για κερασάκι στην τούρτα, περιμένουμε από προχθές τις εξετάσεις για να δούμε αν ένα από τα δικά μας σκυλιά έχει αρρωστήσει από Καλά-Αζάρ.

Τέλος πάντων, καταλαβαίνεις πως την προηγούμενη Κυριακή που έφευγα για Σουηδία, η φάτσα μου ήταν ένα μωσαϊκό απογοήτευσης, θυμού, λύπης και απελπισίας. Μαύρη διάθεση, πιο μαύρη από τα ρούχα που φορούσα.

Πρέπει να ήμουν μία τρομακτική φιγούρα, σε βαθμό που οι δύο τύποι που έκαναν φασαρία στην υπάλληλο του προαστιακού, κατέβασαν την φωνή, έσκυψαν το κεφάλι και έφυγαν αμέσως με το πού αντιλήφθηκαν την παρουσία μου ακριβώς πίσω τους.

Έφταιγε σίγουρα το φρεσκοξυρισμένο γυαλιστερό κρανίο μου, έδινε και αυτό το χρυσαυγίτικο κατιτίς του στα μαυροντυμένα αρβυλοφορεμένα 100 κιλά μου.

Με εμπριμέ πουκαμισάκι και ανέμελη φράντζα δεν πας πουθενά τη σήμερον ημέρα, αγαπημένε μου Πιτσιρίκο. Αρκετή βαρβατίλα όμως, κράτει, μην βραχυκυκλώσει το διαδίκτυο από την πολλή τεστοστερόνη.

Επίσης, αποκρύπτω επιμελώς από την εικόνα την μικρή φούξια βαλιτσούλα που είχα δίπλα μου και που φωνάζει “είμαι gay”, την οποία δανείζομαι από την γυναίκα μου για τα ταξίδια.

Xαλάει την αφήγηση, προσπαθώ να χτίσω μια εικόνα Κόναν καταστροφέα. Άρνολντ στα νιάτα του αλλά με καλύτερη οδοντοστοιχία.

Η πρωινή πτήση μου είχε αναβληθεί, έμαθα τα ξημερώματα που ξύπνησα σαν μ@λάκας επί τούτου, και θα πετούσα αργότερα μέσω Φρανκφούρτης. Θα κοιμόμουν Στοκχόλμη και το πρωί βουρ στον πατσά. Πτήση και στο χωριό μου για δουλειά.

Η πτήση για Στοκχόλμη καθυστερεί ελεεινά, τρέχω την μισή Φρανκφούρτη (το αεροδρόμιο, όχι την πόλη) για να προλάβω την ανταπόκριση. Ευτυχώς (;) καθυστερεί λίγο και εκείνη και προλαβαίνω τσίμα τσίμα. Αλλάζω ιδρωμένη μπλούζα με ένα αισθησιακό ομοερωτικό στριπτίζ (είπαμε, το βαλιτσάκι μου είναι χρώματος είμαι-gay-φούξια) μπροστά στο gate, γιατί σε εκείνη την φάση γράφω τους πάντες στα παπάρια μου.

Είμαι αποφασισμένος να σκορπίσω απλόχερα τις ποτισμένες στον ιδρώτα τρίχες της πλάτης μου σε όλα τα κράτη του συμφώνου Σενγκεν και να κάνω παντρεμένους άντρες να αμφισβητήσουν τον σεξoυαλικό τους προσανατολισμό, προκειμένου να μην χάσω πτήση.

Έχουν δει βαρεμένους, λουσμένους στον ιδρώτα τριχωτούς κοιλαράδες στα αεροδρόμια, δεν περίμεναν εμένα. Περνάω απαρατήρητος, μεγάλο πλήγμα για την αυτοπεποίθησή μου.

Στοκχόλμη επιτέλους, πάω ανακουφισμένος μπροστά στην ρεσεψιόν του ενός ξενοδοχείου που μου είπαν στο τηλέφωνο το πρωί, για να διαπιστώσω πως δεν μου έχουν κλείσει δωμάτιο και πως ίσως είναι στο δίπλα ξενοδοχείο γιατί αυτοί είναι φουλ.

O αραβικής καταγωγής υπάλληλος με ρωτάει για το πού να πάει να φάει όταν θα περάσει από Αθήνα γιατί έχει 6 ώρες αναμονή για την ανταπόκριση. Αλάτι στην πληγή.

Καταλαβαίνεις, φυσικά, πως, με την διάθεση που είχα εκείνη την ώρα, θα μπορούσα άνετα να τον έχω στείλει στα κεντρικά της Χρυσής Αυγής να φάει κλωτσιές, ή στο μέρος με την τελευταία δηλητηρίαση από σαλμονέλα που διάβασα στα νέα.

Είμαι όμως υπομονετικός άνθρωπος και τον συμβούλεψα απλά να μείνει μακριά από την γαμώπολη. Ήταν και πολύ σκουρόχρωμος, θα τον μάζευε καμιά αστυνομία και δεν θα έβγαζε άκρη.

Πάω στο άλλο ξενοδοχείο λοιπόν, Πιτσιρίκο μου, πάλι ούτε κράτηση αλλά ούτε και διαθεσιμότητα. Παίρνω τηλέφωνο το ταξιδιωτικό γραφείο, 1.15 το βράδυ, η κοπελιά που έχει βάρδια με παίρνει 10′ αργότερα για να μου πει ότι μου βρήκε δωμάτιο, να το πληρώσω όμως εγώ.

Flashback μετατραυματικού τύπου: περίπου 30 χρόνια πριν, μετά την συναυλία ΝΟFX στη Bologna, κοιμάμαι ξημερώματα με την παρέα στο πάτωμα του σταθμού, περιμένοντας το πρωινό τρένο για Μιλάνο. Βρωμόκρυο και βρώμα του κερατά, τοξικομανείς που τριγυρνάνε ψάχνοντας για τσιγάρα ή κανένα εύκολο θύμα να του βουτήξουν κανένα ψιλό. Η στιγμή που κατάλαβα πως η έκφραση “κοιμάμαι με το ένα μάτι ανοιχτό” δεν είναι πάντα μεταφορική.

“Χοντρέ σύνελθε” λέω στον εαυτό μου, “τώρα έχεις λεφτά για δωμάτιο”. Η χρόνια οικονομική στριμούρα δημιουργεί συμπεριφορικούς αυτοματισμούς που αντέχουν στον χρόνο. Το λεγόμενο και κατοχικό σύνδρομο.

Και μιά και δυό, κινάω για το 3ο ξενοδοχείο στο οποίο ο συμπαθέστατος, επίσης σκουρόχρωμος αλλά αποκλειστικά αγγλόφωνος ρεσεψιονίστ, με στέλνει με χαμόγελο στο δωμάτιο 804.

Το δωμάτιο 804 δεν έχει καθαριστεί από τους νεροβουβαλους που κοιμήθηκαν (και ίσως ζευγάρωσαν ομαδικά, επανειλημμένα και βίαια, υπό την επήρεια σκληρών ναρκωτικών) εκεί μέσα το προηγούμενο βράδυ.

Av μπορούσα να ανοίξω και ένα παράθυρο να μπει το κρύο και την έπεφτα στο πάτωμα από την κούραση που είχα, η φάση θα ήταν λίγο remake 1994 Bologna Stazione Centrale + 30 κιλά και – 50 πόντους μαλλιά.

Σαν κάτι clickbait “δείτε πού είναι μετά από 30 χρόνια ο πρωταγωνιστής – sεx symbol – παιδί θαύμα”, και που, αν πατήσεις πάνω, σε πάνε σε σελίδες για αγορά δονητών και διαφόρων άλλων σεξoυαλικών βοηθημάτων και παιχνιδιών, ραντεβού με τις καυτές single μαμάδες στην περιοχή σου που θέλουν σeξ χωρίς δεσμεύσεις και αναστολές ΤΩΡΑ, φαρμακευτικών ουσιών για την στύση καθώς και συσκευών επιμήκυνσης πέoυς.

Εγώ δεν ξέρω, έτσι μου έχουν πει κάτι γνωστοί μου.

Παρένθεση: Η σωστή σειρά είναι 1. επιμήκυνση (αν χρειάζεται) 2. βοηθήματα για την στύση (αν χρειάζονται) 3. καυτές αχαλίνωτες μαμάδες ΤΩΡΑ και, αν κάτι ή όλα τα παραπάνω αποτύχουν, 4. σεξoυαλικά παιχνίδια για σόλο διασκέδαση.

Παρένθεση σοβαρή, επειδή το θέμα είναι σοβαρό: Πολλά παιδιά, αγόρια και κορίτσια, αντιμετωπίζουν έως και πολύ σοβαρά προβλήματα. Η σεξoυαλικότητα είναι σημαντικό κομμάτι της ζωής, ζητήστε βοήθεια ειδικού γυναικολόγου, ουρολόγου ή/και ψυχοθεραπευτή.

Γνώμη μου, δεν θα σας πιάσω και από τον λαιμό γιατί κάποιοι από εσάς είστε και περίεργοι και μπορεί να γουστάρετε. Ανωμαλάρες.

Πώς πας να ανοίξεις μια σοβαρή παρένθεση και στο τέλος το γ@μάς πάλι;

Πού είχα μένει όμως ; A, ναι, στον γαμιστρώνα άγριας ζωής του αεροδρομίου της Στοκχόλμης. Κοιτάζω το ξέστρωτο και βρωμερό κρεβάτι, τον θαμμένο από σκουπίδια κάδο απορριμμάτων και αποφασίζω πως, αφού μέχρι τώρα γλίτωσα από το COVID, θα ήταν κρίμα να πάω από ένα μίγμα λέπρας, Ebola και σύφιλης/γονόρροιας των βουβαλιών.

Κατεβαίνω ξανά στη ρεσεψιόν όπου κάτι γεροροκάδες on tour κάνουν check in. Γατάκια, σκέφτηκα, θέλετε ζωή on the road; Γίνετε ψυχίατροι, ρε φλώροι! Δεν τους γνώριζα και ντράπηκα να ρωτήσω ποιοι είναι, γιατί με το Alzheimer παίζει να μην θυμούνται ούτε αυτοί.

Μ@λακία αστείο, φρικτή ασθένεια.

Anyways, αν το ρίξουμε τελείως στο politically correct, θα εξαφανιστεί το χιούμορ και δεν είναι σωστό. Μπορούμε όμως να διαχωρίσουμε το αστείο από το εσκεμμένα και στοχευμένα προσβλητικό, μεγάλα παιδιά είμαστε.

Περιμένω υπομονετικά την σειρά μου, ε; Ναι, πώς!

Καλά ρε, ποιος νομίζετε ότι είμαι για να μου έχει μείνει υπομονή με όλα αυτά; Ο Gautama Siddhartha, ο Βούδας, ο πεφωτισμένος; Νομίζετε ότι δεν περπατάω αλλά αιωρούμαι, ότι διαλογίζομαι ώρες σε στάση λωτού με τους μαθητές μου σε κύκλο;

Νομίζετε ότι θεραπεύω ασθενείς (αυτό το κάνω), ότι είμαι κοιλαράς (είμαι) και καραφλός (είμαι), ότι γυρνάω τον κόσμο (γυρνάω), ότι προσπαθώ να βρω απαντήσεις και να δώσω λύσεις στα προβλήματα που βαραίνουν την ανθρώπινη ψυχή (προσπαθώ).

Μ@λάκα μου, λες να είμαι ο Βούδας;

Δεν είμαι.

Excuse me, the room is dirty as hell.

There are two beds, is the one …

There is trash everywhere, it’s filthy mate, no way it has been cleaned recently

I’m sorry, I will fix it.

Ήθελα να τον ρωτήσω if they had any complaints yesterday about the noise the water buffalos made during smoking crack cocaine and having hardcore group sεx in room 804, αλλά ήταν σχεδόν 2.00 καί πέταγα 8.00.

Με τα πολλά, έφτασα την επόμενη ημέρα στο νοσοκομείο έχοντας χάσει το τηλέφωνο της δουλειάς· ίσως βγήκε κάποιο υποχθόνιο πλάσμα από τα σκουπίδια του 804 και μέσα στην αναστάτωση μου το έκλεψε από την τσέπη με το πλοκάμι του, γιατί το βρήκαν αργότερα.

Ακολούθησαν 5 ημέρες που είχαν θεραπευτικό αποτέλεσμα σε βαθμό που δεν θα μπορούσα ποτέ να φανταστώ. Η σχέση μου με μεγάλο μέρος του προσωπικού έχει μια ζεστασιά που δύσκολα βρίσκει κανείς στο σουηδικό σύστημα υγείας. Με κάποιους έχω δουλέψει από τον Ιανουάριο του 2018, συνεργασία που έδωσε ένα χιονισμένο και παγωμένο βίντεο – ανταπόκριση στους αναγνώστες του blog.

Μεγάλες στιγμές.

Στο ταξίδι της επιστροφής και πάλι, ακόμα και με όλα τα στραβά και τις αναποδιές μέσα στους πολύ τυχερούς της ζωής, σκέφτηκα να σου γράψω τις περιπέτειές μου. Η αλήθεια είναι πως δυσκολίες και αναποδιές δεν μου χρειάζονται για να εκτιμήσω πόσο καλά είμαι τώρα. Το ξέρω, έχω μέτρα σύγκρισης από τα προηγούμενα χρόνια της ζωής μου.

Από την άλλη, ξέρω πως δεν μπορείς να βγάλεις το αρνητικό από την ζωή. Το μυστικό που λειτουργεί για εμένα είναι να είμαι στο ευχάριστο παρόν με όλες μου τις αισθήσεις, ώστε να μπορώ να το ανακαλώ όσο πιο ζωντανά μπορώ όταν το έχω χάσει για να απαλύνω τον πόνο της απώλειας. Προσπαθώντας να μην προσπαθώ, να είμαι στην ροή όπως λένε στο Τaο.

Στέλνω όλη την αγάπη μου, από τον δρόμο της επιστροφής στην Ερημιά Του Κόσμου

Βασίλης

Υ.Γ.1 Η χθεσινή ημέρα ήταν μια συγκέντρωση με μία ψυχολόγο εργασίας, team building κλπ. Ζητάει λοιπόν όποιος θέλει να πει με μια λέξη πώς αισθάνεται. Λένε διάφορα, εγώ απλά σκέφτομαι πως επιλέγω να μην προσπαθώ. Να βρίσκομαι στη ροή. Αλλά τι να πεις τώρα, jag vill vara i flödet; Μετά από λίγο μας περνάνε ένα καλαθάκι με καρτελάκια, ούτε που δίνω σημασία τι είναι. Τραβάω το καρτελάκι που σου έστειλα στη φωτογραφία.

IDAG VÄLJER JAG ATT VARA

i flödet

ΣΗΜΕΡΑ ΕΠΙΛΈΓΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ

στη ροή

Σας άρεσε ε; Μυστικιστικό; Μαγικό; Μεταφυσικό;

ΟΤΑΝ ΕΠΙΛΈΓΩ 6 ΓΑΜΩΝΟΥΜΕΡΑ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΠΙΑΝEl;;;;;

Υ.Γ.2: Αρνητικός ο σκυλάκος μας για Καλά-Αζάρ, μόλις ήρθαν τα αποτελέσματα. Καλύτερα από 6 νούμερα.

(Φίλε Βασίλη, μια φορά να με πάρεις μαζί σου στη Σουηδία. Δεν θα μιλάω, θα κοιτάω μόνο. Να είσαι πάντα καλά, να ταξιδεύεις και σιδερένιος ο σκύλος σας. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.