Σκέψεις των ημερών

Γεια σου, πιτσιρίκο, είμαι σχετικά καλά, ελπίζω να είσαι καλύτερα.
Με αφορμή τον πολέμου Ρωσίας–ΝΑΤΟ, ξαναέπαιξε τώρα τελευταία το «ανήκομεν εις την Δύσιν» του Κωνσταντίνου Καραμανλή του μακαρίτη, και το «η Ελλάδα ανήκει στους Έλληνες» του Ανδρέα Παπανδρέου εξίσου μακαρίτη. Το τι εννοούσαν φαίνεται από το πώς εξελίχθηκαν τα πράγματα στο Ελλαδιστάν: ο μεν, είχε στο μυαλό του το νυν status του προτεκτοράτου, κάτι που προφανώς αντιλαμβανόταν ο δε, κι ο δε όταν χρησιμοποιούσε το «Έλληνες» εννοούσε «ΠαΣόΚοι» κάτι που αντιλαμβανόταν κάποιοι εξίσου μακαρίτες όπως π.χ. ο Άκης.

Αναρωτιέμαι τι να περνά από το μυαλό των ΝεοΔημοκρατών που νόμιζαν πως είχαν καταλάβει τι εννοούσε ο Καραμανλής σχετικά με τον γκαντεμόσαυρο που σε αντίθεση με οτιδήποτε …δυτικό έχει κατσικωθεί στον πρωθυπουργικό θώκο, ενώ κάθε άλλος Δυτικός ηγέτης θα είχε εξαφανιστεί από προσώπου Γης.

Το πρόβλημα είναι πανάρχαιο: πώς απομακρύνεται από το πόστο του ο Χ επικεφαλής όταν είναι προφανές πως πρέπει (οτιδήποτε μπορεί να σημαίνει «πρέπει»), αλλά αυτός δεν το κάνει. Δηλητηριασμένα bio προϊόντα διατροφής, σπαθιές, μαχαιριές, γκιλοτίνες, ατυχήματα στο κυνήγι, αν και πάλαι ποτέ (;) αποτελεσματικότατα, δεν θεωρούνται “comme il faut” τη σήμερον. Στη μόδα είναι κοινοβουλευτικά πραξικοπήματα (κάτι ξέρει κι ο Johnson) και οικονομικές πιέσεις εκεί που πονάει (κάτι ξέρει κι η Truss). Από μόνα τους, σκάνδαλα που ξεσκέπασαν τα ΜΜΕ κάθε είδους, δεν αρκούν (κάτι ξέρουμε οι Έλληνες εδώ και κάτι χρόνια).

Οπότε, αναρωτιέμαι γιατί ακόμη δεν έκαναν παρελθόν τον γκαντεμόσαυρο οι γαλάζιοι βουλευτές:

Μήπως επειδή αυτός ενέκρινε τα ψηφοδέλτια από τα οποία εκλέχθηκαν; Μήπως δεν βρίσκουν αντάξιό του αντικαταστάτη (ακόμη;); Μήπως δεν βρέθηκε ακόμη κάποιος με …τους απαραίτητους αδένες να κάνει την αρχή; Μήπως δεν πήραν το ΟΚ από τον ένοικο της πρεσβείας στην οποία κατέληξε η πορεία της 17ης Νοέμβρη; Μήπως κάποιοι κάτι πήγαν να κάνουν, αλλά τάχιστα το μετάνιωσαν μόλις ο γκαντεμόσαρος τους έστειλε κάτι pdf, mp3 και mp4 που περιέπεσαν στην κατοχή του; Μήπως περιμένουν να τον δουν να ξεφτιλίζεται ακόμη περισσότερο; Μήπως περιμένουν να μάθουν όλα όσα ξέρει ο Βαξεβάνης, που σαδιστικότατα τα ξεφουρνίζει σιγά–σιγά, ώστε να ξεμπερδέψουν οριστικά με το σόι; Μήπως κάποια από τα προηγούμενα σε συνδυασμό;

Και ας πούμε πως ο γκαντεμόσαυρος παραμένει στον θώκο και κάποια στιγμή, ακόμη και πέρα απ’ το πέρας της τετραετίας, (λόγω εξωτερικών …επιδράσεων) πάει σε εκλογές.

Τα πιο χρησιμοποιημένα ψηφοδέλτια θα είναι από:

-> δυο κόμματα που θα έπρεπε να είχαν δια νόμου διαλυθεί διότι διέλυσαν τη χώρα,

-> ένα που τα επανέφερε πανηγυρικά στην εξουσία αντί να τα διαλύσει -αν και ήταν ζήτημα επιβίωσης για το ίδιο-, χωρίς να καταφέρει να στείλει οποιονδήποτε από τους κυρίως υπεύθυνους στη φυλακή, όχι μόνο για την οικονομική καταστροφή της χώρας (παρότι κάτι Ισλανδοί κάτι κατάφεραν), αλλά ούτε καν για ένα διεθνές σκάνδαλο,

-> ένα που η χειρότερή του είναι να συμμετάσχει σε κυβέρνηση (ακόμη κι αποκλειστικά δική του),

-> ένα που έχει επικεφαλής, έναν διεθνούς βεληνεκούς οικονομολόγο, αλλά εντελώς ακατάλληλο για οτιδήποτε άλλο κι

-> ένα μ’ επικεφαλής ένα κακέκτυπο όλων των λαϊκιστικών κομμάτων, πάντα του Δυτικού κόσμου.

Πόσο πιο …κωμικοτραγικό για όποιον πάει να ψηφίσει;

Κάνεις λάθος, Πιτσιρίκο: ο κοσμάκης καραγουστάρει την ελευθερία και κάνει ό,τι μπορεί για να την αποκτήσει. Απλώς έχεις διαφορετική άποψη από τον κοσμάκη για το τι σημαίνει ελευθερία. Όλοι ξέρουμε πως πραγματικά ελεύθερος δεν είναι κανείς –όλοι θα πεθάνουμε κάποια στιγμή-, αλλά σαφώς όσο πιο πλούσιος, τόσο πιο ελεύθερος.

Οτιδήποτε διαφορετικό ακούσεις είναι πίπες των πλούσιων ώστε να μην θέλουν να γίνουν πλούσιοι όσο το δυνατόν περισσότεροι. Τέτοιες πίπες διακινούν κάτι αιώνες τώρα το απανταχού στον κόσμο παπαδαριό κι οι ψυχολόγοι οι οποίοι σιγά – σιγά το αντικαθιστούν.

Και μην αρχίσουμε τώρα να αναλύουμε το τι σημαίνει πραγματικά πλούτος, γιατί εμείς θα καρασυμφωνήσουμε, αλλά δεν θα πείσει κανείς από τους δυο μας τη συντριπτική πλειοψηφία των υπόλοιπων. Όχι πως κάτι τέτοιο δεν θα είχε σημασία, απλώς δεν θα συμβεί όσο το «μαμ, κακά, κοκό και νάνι», ό,τι κι αν σημαίνουν αυτά, θα κινεί τα πλήθη, κάτι που δεν πρόκειται να πάψει ποτέ, επειδή εκ κατασκευής έτσι είναι φτιαγμένη η συντριπτική πλειοψηφία.

Παρεμπιπτόντως, εξού κι η επικείμενη ολοσχερής περιβαλλοντική καταστροφή αλλά και το ό,τι τα περί παρακολουθήσεων από τον γκαντεμόσαυρο δεν κινητοποιούν τους πολίτες που ούτως ή άλλως δεν πολυβλέπουν και κάτι πολύ κακό στις παρακολουθήσεις, αφού έχουν συνηθίσει να δίνουν συνεχώς το στίγμα τους μέσω insta, meta και λοιπούς επικοινωνιακούς νεωτερισμούς.

Και μια κι έπιασα στο πληκτρολόγιο το παπαδαριό: Η συζήτηση περί ύπαρξης ή όχι του Θεού είναι παντελώς περιττή Πιτσιρίκο: είναι παντελώς αδύνατον να πείσει κάποιος, κάποιον με αντίθετη άποψη, για οτιδήποτε από τα δύο.

Οι κυριότερες θρησκείες (όλες τους) είναι απαράμιλλα επιτεύγματα της Ανθρωπότητας κι είναι παράξενο πως ακόμη δεν έχουν ανακηρυχθεί μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς αν αναλογιστεί κανείς την επίδραση που είχαν κι έχουν στην εξέλιξη του ανθρώπινου πολιτισμού αφού αρχιτεκτονική, μουσική, γλυπτική, ζωγραφική, ποίηση, φιλοσοφία, δίκαιο, πολιτεύματα, ακόμη κι η επιστήμη τούς χρωστούν την ύπαρξη κι εξέλιξή τους σε τεράστιο βαθμό.

Το μείζον πρόβλημα ήταν, είναι, και ίσως στο μέλλον να μην είναι τόσο, οι εκκλησιαστικές ιεραρχίες, που είναι καλοοργανωμένες δομές εξουσίας στις οποίες οφείλονται μύρια δεινά της ανθρωπότητας.

Όταν ακούω κάποιον να τα βάζει, αντί με το παπαδαριό, με τον όποιο Θεό, μυρίζομαι διανοητική τεμπελιά, δειλία ή βουλιμία για δημοσιότητα. Κι αυτό γιατί είναι πολύ πιο απαιτητικό να βάλεις στο στόχαστρο συγκεκριμένα άτομα που έχουν οποιαδήποτε εξουσία, παρά τον όποιο Θεό. Από αυτόν/Αυτόν δεν έχεις να φοβάσαι τίποτε, αν μη τι άλλο στην παρούσα ζωή. Απ’ τον διεφθαρμένο/διεστραμμένο/διαπλεκόμενο/εγκληματία ιερωμένο όμως σίγουρα μπορεί να βρεθείς με πολλά προβλήματα στην παρούσα ζωή κυρίως διότι, όπως κι ο γκαντεμόσαυρος, δεν έχει το Θεό του.

Σε χαιρετώ Πιτσιρίκο, καλό Mundial!!

Α.

Υ.Γ. Καραγουστάρω σε βαθμό …κακουργήματος να βλέπω καραχαρούμενους ανθρώπους. Σε κάθε γκολ στα πέρατα του πλανήτη κάποιοι ενθουσιάζονται. Κι όσο πιο …τεταρτοκοσμικοί, τόσο πιο πολύ χαίρομαι κι εγώ. Από τα καλύτερά μου να χαζεύω εκστατικούς πανηγυρισμούς σκουρόχρωμων ξυπόλητων πιτσιρικάδων και Βραζιλιάνες που δεν μπορούν απ’ τη χαρά να σταματήσουν τη σάμπα.

(Αγαπητέ φίλε, σκέφτομαι πως, ίσως, αν είχε σημασία ποιος είναι πρωθυπουργός και ποιο κόμμα είναι κυβέρνηση στην Ελλάδα, ο Μητσοτάκης να είχε παραιτηθεί ή να μην είχε εκλεγεί καν πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας και πρωθυπουργός. Μπορεί να κάνω λάθος. Επίσης, σκέφτομαι πως κανείς δεν πιστεύει πραγματικά πως υπάρχει Θεός, αλλά πάντα οι άνθρωποι θα φοβούνται τον θάνατο. Αν ήμασταν αθάνατοι, δεν θα υπήρχε ούτε Θεός, ούτε θρησκείες. Πάλι μπορεί να κάνω λάθος. Τρελαινόμουν με το Μουντιάλ αλλά τώρα ακόμα δεν νιώθω τίποτε άλλο από αδιαφορία για το Μουντιάλ του Κατάρ. Μπορεί αυτό να αλλάξει τις επόμενες μέρες. Καλό Μουντιάλ. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.