“Χόρτασε πρώτα, μετά ηθικοί κανόνες”

Διαβάζοντας χτες ένα άρθρο στους Financial Times για πολλές γυναίκες στην Βρετανία που στρέφονται στην πορνεία για να μπορέσουν να ζήσουν τις οικογένειές τους, θυμήθηκα μια φίλη μου που -αρκετά χρόνια πριν- μου έλεγε πως οι Ρωσίδες είναι πουτάvες.

Θυμάμαι την έκπληξή μου, όταν το είπε αυτό.

Της είχα πει “δεν γίνεται εσύ που είσαι μορφωμένη, είσαι γιατρός, είσαι δημοκρατική, να λες αυτό το πράγμα, αφού ξέρεις πως σχεδόν πάντα η ανάγκη καθορίζει τη συμπεριφορά των ανθρώπων και μπορεί να κάνει μια γυναίκα ή έναν άνδρα να στραφεί στην πορvεία”. Αυτό δηλαδή που συμβαίνει σήμερα στην Βρετανία. Και όχι μόνο στην Βρετανία.

Η φίλη μου επέμενε πως οι Ρωσίδες είναι πουτάvες και της είχα πει πως στις “Νύφες” του Παντελή Βούλγαρη, μέσα στο πλοίο που μετέφερε 700 γυναίκες στις ΗΠΑ για να παντρευτούν άνδρες που δεν γνώριζαν, ήταν Ελληνίδες, Τουρκάλες, Ρωσίδες και Αρμένιες. Και ήταν η ανάγκη -και όχι η εθνικότητα- που τις έσπρωχνε να το κάνουν αυτό.

Επίσης, στο λιμάνι του Πειραιά, μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, ήταν Έλληνες άνδρες που περίμεναν έξω από τα πλοία για να εντοπίσουν τις όμορφες Ελληνίδες χήρες, να εκμεταλλευτούν το γεγονός πως δεν είχαν πια ούτε άνδρα, ούτε σπίτι, ούτε χρήματα, ούτε ζωή, για να τις κάνουν πόρvες.

Κατά την ταπεινή μου γνώμη, οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν πρόβλημα να αντιληφθούν την κατάσταση ανθρώπων που έχουν πρόβλημα με το πώς θα επιβιώσουν και αδυνατούν να νιώσουν πως είναι να βρίσκεσαι αντιμέτωπος με την ίδια σου την επιβίωση. Τους εύχομαι να μην χρειαστεί να το μάθουν ποτέ.

Τα τελευταία δυο χρόνια, εξαιτίας της πανδημίας, αλλά και επειδή είχα τάσεις φυγής, πέρασα ελάχιστο χρόνο στην Αθήνα -στην Αθήνα βρέθηκα τώρα για σχεδόν δυο μήνες, για να γράψουμε την νέα παράσταση του Χριστόφορου- αλλά διαπιστώνω πως τα πράγματα είναι πολύ χειρότερα απ’ ό,τι ήταν πριν από δυο χρόνια.

Οι άστεγοι, οι ζητιάνοι και οι άνθρωποι που ζητούν βοήθεια στο κέντρο της Αθήνας είναι πολύ περισσότεροι απ’ ό,τι ήταν στο παρελθόν και αυτό δεν είναι δύσκολο να το διαπιστώσει κάποιος που έχει περάσει όλη του τη ζωή στην Αθήνα. Βγάζει μάτι.

Η ανάγκη κάνει πάρτι στους δρόμους της Αθήνας. Πάρτι κάνει και ο κυνισμός, πάρτι κάνει και η αδιαφορία. Η βία της αδιαφορίας.

Δεν σκοπεύω να μείνω στην Αθήνα. Αφού δεν μπορώ να αλλάξω αυτή την κατάσταση, θα πάω κάπου που όλοι οι άνθρωποι έχουν σπίτι, όλοι οι άνθρωποι έχουν φαγητό. Στα νησιά δεν έχει άστεγους και ζητιάνους. Ακόμα. Επίσης, στα νησιά δεν έχει μπάτσους σε κάθε βήμα σου. Τι γίνεται με τους μπάτσους στην Αθήνα; Πόσοι είναι;

Δεν μπορώ να αλλάξω την κατάσταση -ούτε υπάρχει κάτι κινηματικό στην Ελλάδα, για να αλλάξει η κατάσταση- αλλά μπορώ να καταλάβω τον άλλον άνθρωπο. Μπορώ να καταλάβω έναν άνθρωπο που είναι σε ανάγκη.

Πρέπει να προσπαθούμε να καταλάβουμε τους άλλους ανθρώπους και να μπαίνουμε -όσο γίνεται- στην θέση τους.

Είναι ανήθικο και χυδαίο να στρέφεσαι κατά των αδύναμων, κατά αυτών που έχουν πέσει κάτω. Αν δεν μπορείς να τους βοηθήσεις, τουλάχιστον μην τους επιτίθεσαι.

Ο χορτάτος τον πεινασμένο ποτέ δεν τον κατάλαβε.

Θυμάμαι πάντα την φράση της Σκάρλετ Ο’ Χάρα -από το “Όσα παίρνει ο άνεμος”-, “as God is my witness, I will never be hungry again”.

Η πείνα είναι η χειρότερη δικτατορία. Ο μεγαλύτερος φασισμός.

Όσο για τους ανθρώπους που τα έχουν χάσει όλα -και μάλλον δεν με διαβάζουν γιατί έχουν σημαντικότερα πράγματα που τους απασχολούν-, με παρηγορεί κάπως η φράση του Χέλντερλιν “Εκεί που αυξάνεται ο κίνδυνος, αυξάνεται και η δυνατότητα της σωτηρίας”.

Αν και δεν είμαι καθόλου σίγουρος πως αυτό παρηγορεί ή εμψυχώνει αυτούς που ζουν μέσα στον κίνδυνο.

(Καταλαβαίνω πως κάποια κείμενά μου είναι σαν να τα έχει γράψει παπάς ή δάσκαλος, αλλά έτσι βγαίνουν από μέσα μου. Βέβαια, έχω ακούσει από πολλούς ανθρώπους στη ζωή μου πως θα έπρεπε να έχω γίνει παπάς ή δάσκαλος. Αλλά προτίμησα να γίνω χίπης.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.