Η ψηφιακή μας μοναξιά

Καλησπέρα, φίλε πιτσιρίκο!
Πολλές ερμηνείες ακούγονται τις τελευταίες ημέρες για τον τρόπο που ψήφισε ο Έλληνας. Δεν θέλω να ασχοληθώ, καθόλου μα καθόλου, με την πολιτική ερμηνεία των αποτελεσμάτων. Ιδεολογικές πλατφόρμες, επικοινωνιακά λάθη, και άλλα επουσιώδη.

Ψάχνω μια άλλη εξήγηση.

Τι μας έχει κάνει τόσο αναξιοπρεπείς; Γιατί γίναμε τόσο δούλοι;

Συρρίκνωση μισθών, αστυνομική βία, ακρίβεια, εκτεταμένη διαπλοκή και διαφθορά, Κυβέρνηση Α.Ε., ιδιωτικοποίηση των πάντων, αστεία αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών (πυρκαγιές, πλημμύρες, κλπ), πανεπιστημιακή αστυνομία, εκτεταμένο trafficking, απόλυτη χειραγώγηση του Τύπου, ανεξιχνίαστες υποθέσεις τύπου Καραϊβάζ, συγκάλυψη υποθέσεων τύπου Κολωνού, ευτελισμός της δικαιοσύνης, υποκλοπές του μισού Πολιτικού/δημοσιογραφικού/δικαστικού/ στρατιωτικού συστήματος, τελικό στάδιο πλειστηριασμών πρώτης κατοικίας…

Γιατί δεν δείξαμε τον θυμό μας για τον τρόπο διακυβέρνησης των τελευταίων τεσσάρων χρόνων; Γιατί δεν υπήρξε αποδοκιμασία των κυβερνώντων, αλλά επιβράβευσή τους; Γιατί δεν αποτυπώθηκε μίσος, αλλά λατρεία; Σύνδρομο της Στοκχόλμης; Ίσως. Σε ποιο επίπεδο δεν γνωρίζω. Ας μιλήσει κάποιος ειδικός ψυχολόγος.

Πού πήγαν οι κοινωνικές συλλογικότητες που αναπτύχθηκαν κατά την διάρκεια του πρώτου μνημονίου; Πού πήγε ο ξεσηκωμός του λαού και το μαζικό κίνημα του 2015; Μάλλον υπέστειλε την σημαία του, με την ταυτόχρονη παράδοση της ηγεσίας του.

Και μετά την παραίτηση του λαού, ο Covid 19. Η περίοδος, που μόλις σε πλησίαζε ανθρώπινη φιγούρα στα δυο μέτρα, έστρεφες ενστικτωδώς το κεφάλι σου αλλού. Η περίοδος που γονείς και παππούδες απέφευγαν να φιλήσουν τα ίδια τους τα παιδιά και εγγόνια. Για το καλό της υγείας τους…

Ο απόλυτος θρίαμβος του ατομικισμού!

Νομίζω, όλοι έχουμε προσέξει ότι όταν ένα μικρό πεντάχρονο παιδί παίζει μόνο του στον κήπο με το ποδήλατό του και πέσει, η πρώτη του αντίδραση είναι να κοιτάξει αμέσως γύρω του αν τον έχει δει κάποιος. Αν δεν υπάρχει κανείς, θα σηκωθεί, θα πάρει το ποδήλατό του, θα τινάξει λίγο το παντελόνι του, και το πιθανότερο είναι θα συνεχίσει να παίζει.

Αν όμως πέσει σε μια γειτονιά γεμάτη με άλλα παιδιά, που μόλις τον δουν να πέφτει, αρχίσουν να γελάνε περιπαιχτικά, η αντίδρασή του θα είναι διαφορετική. Θα θυμώσει, θα νευριάσει, ίσως δακρύσει από την οργή του… Θα έχει πληγωθεί και τα συναισθήματά του θα ψάχνουν διέξοδο εκτόνωσης…

Αλήθεια, ποια θα ήταν η αντίδραση του Έλληνα αν όλα τα pass που μας χορηγήθηκαν το τελευταίο διάστημα (fuel pass, food pass, market pass, power pass, dentist pass, Samos pass και κάθε λογής pass) χορηγούνταν με διαφορετικό τρόπο;

Αν, ας πούμε, έλεγε ο Υπουργός Ανάπτυξης, ότι όσων το επίθετο αρχίζει από Α έως Γ, σήμερα 1η του μηνός, να προσέλθουν με τα απαραίτητα δικαιολογητικά στην αρμόδια Δ.Ο.Υ., και στο Γραφείο 5 προκειμένου να τους χορηγηθεί το έκτακτο βοήθημα για την αύξηση της τιμής των καυσίμων.

Μετά από πέντε ημέρες, σειρά θα είχε το market pass, μετά από δέκα το power pass κ.ο.κ.

Αν για τον διακανονισμό ενός χρέους στην ΔΕΗ, στον ΕΦΚΑ στην Δ.Ο.Υ., που πλέον γίνεται ηλεκτρονικά, έπρεπε να στηθείς υποχρεωτικά σε μια ατέλειωτη ουρά;

Τι πιστεύετε θα γινόταν; Στις ουρές αναμονής και υπομονής που θα δημιουργούνταν, θα προκαλούνταν εκνευρισμός. Κάποιοι θα θεωρούσαν εξευτελιστική την διαδικασία να ταλαιπωρούνται δυο-τρεις ώρες, προκειμένου να εξασφαλίσουν ένα φιλοδώρημα 25 Ευρώ για ένα 15ήμερο. Ακόμη χειρότερα, αν ήθελες να ρυθμίσεις ένα χρέος σου στον ΕΦΚΑ και έπεφτε πάνω σου το διαπεραστικό βλέμμα του διπλανού σου. Θα έσκυβες το κεφάλι. Σαν το πεντάχρονο παιδί…

Κάποιοι στις ουρές θα μουρμούριζαν. Κάποιοι θα γκρίνιαζαν. Κάποιοι άλλοι θα έβριζαν.

Aυτή η φυσική συναναστροφή και ο κοινός εξευτελισμός με τον συγγενή, τον φίλο, τον γείτονα, τον συνάνθρωπο, θα οδηγούσε μοιραία στην αντίδραση. Κάποιοι θα χτύπαγαν το χέρι στα γκισέ. Κάποιοι θα έσπρωχναν, θα φώναζαν κανάλια, θα έβριζαν πολιτικούς.

Αλλά σίγουρα η συσσωρευμένη οργή τους, θα αποτυπωνόταν με κάποιο τρόπο στην κάλπη. Περισσότερο, κατά αυτού που την συγκεκριμένη στιγμή τους ταπείνωσε.

Ενώ σήμερα; Κανένα πρόβλημα.

Η ψηφιακή εκτόξευση της χώρας, ευγενική χορηγία του Υπουργείου ψηφιακής διακυβέρνησης, μας έχει απαλλάξει από τέτοιες ταλαιπωρίες. Αλλά, κυρίως, μας έχει απαλλάξει από την έκθεσή μας, στα αδιάκριτα και υποτιμητικά βλέμματα των συμπολιτών μας.

Όλα πλέον γίνονται με ένα κλικ.

Εύκολα και γρήγορα, από το προσωπικό σου tablet ή το κινητό. Χωρίς να νιώσεις κανένα ενοχλητικό βλέμμα πάνω σου.

Θα εκτονωθείς στο cafe της γειτονιάς με τον κολλητό σου, συζητώντας για τον εξευτελισμό των κουπονιών και των κάθε λογής pass. Θα καμώνεσαι πως υποτιμάς την διαδικασία, θα αφήσεις να εννοηθεί ότι ίσως δεν θα κάνεις καμιά αίτηση. Είναι ταπείνωση και κοροϊδία, ρε φίλε…

Κι αμέσως μετά θα κρυφτείς στο δωματιάκι σου, θα τσεκάρεις αν έχεις τον σωστό λήγοντα στο ΑΦΜ σου και θα μπεις βιαστικά να συμπληρώσεις τα απαραίτητα, για να μπεις στην …ψηφιακή ουρά απλώνοντας την παλάμη σου, για το πολυπόθητο κουπόνι.

Το παρακάτω διάγραμμα για τα κριτήρια με τα οποία ψήφισε ο Έλληνας στις τελευταίες εκλογές, είναι o καθρέφτης μας.

Πολίτης, που η τελική ψήφος του επηρεάστηκε ελάχιστα από τις υποκλοπές και τις μαζικές παρακολουθήσεις, έχει αποδεχτεί την σκλαβιά του. Έχει παραδώσει οικειοθελώς τις ελευθερίες του και την δική του ιδιωτική ζωή στον big brother.

Πολίτης, που επηρεάστηκε ελάχιστα από το μόλις πριν δύο μήνες τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, έχει χάσει βασικά χαρακτηριστικά της ανθρώπινης υπόστασης. Αρκέστηκε να κάνει τον σταυρό του, που δεν ήταν ο ίδιος ή το δικό του παιδί μέσα στο μοιραίο τρένο, και μετά από λίγες μέρες σταύρωσε εκ νέου τον ατυχήσαντα γόνο Υπουργό Μεταφορών, επιβραβεύοντάς τον για το ένδοξο όνομά του.

Αντιθέτως, στην τελική κρίση του Έλληνα, βάρυνε κατά 31,9% η καλύτερη λειτουργία του κράτους. Το ψηφιακό κράτος του Πιερρακάκη. Καθόλου τυχαίο. Είδε ως επίτευγμα κάτι, που σε άλλα δυτικά κράτη υπάρχει εδώ και δεκαετίες. Και ίσως να μην έγινε μόνο, λόγω της διευκόλυνσης της καθημερινότητάς του. Έβαλε στην κορυφή των κριτηρίων ψήφου, την ψηφιακή διακυβέρνηση, γιατί πίσω από αυτήν έχει κρύψει την ξεφτίλα του. Πίσω από τις ψηφιακές πλατφόρμες, έκρυψε την απλωμένη παλάμη του, που εκλιπαρεί για ένα φιλοδώρημα . Κάτω από το gov.gr, πέρα από την καθημερινή διευκόλυνση για ένα σωρό γραφειοκρατικά θέματα, έθαψε και την αξιοπρέπειά του, από τα υποτιμητικά βλέμματα των συνανθρώπων του.

Δεν είναι διόλου εύκολο, ένας μέχρι πρότινος αξιοπρεπής άνθρωπος να βγει σε κοινή θέα, με το κυπελλάκι επαιτείας στα πόδια του. Στις μέρες μας, έγινε απλούστατο και χωρίς κανένα δισταγμό ντροπής, μέσα από τις πλατφόρμες των pass και των πάσης φύσεως διακανονισμών και ρυθμίσεων. Με ένα απλό κλικ!

Μόνο που αυτό το κλικ, έχει γίνει εύκολο και για άλλους.

Όσο εύκολα κρύβει την δική σου ντροπή, άλλο τόσο καλύπτει τον κυνισμό κάποιων άλλων.

Με ένα κλικ πλέον, θα μείνεις στο σκοτάδι από έναν απλήρωτο λογαριασμό της ΔΕΗ.

Με ένα κλικ, θα γίνεται η εξακρίβωση των αυθαιρεσιών σου και η επιβολή κυρώσεων.

Με ένα κλικ, η ΑΑΔΕ θα σου κατάσχει λογαριασμούς, για μια μικρή καθυστέρηση πληρωμής φόρου.

Με ένα κλικ, η Τράπεζα θα πουλάει το δάνειό σου στα αρπακτικά ταμεία των funds.

Με ένα κλικ, σε μια ψηφιακή πλατφόρμα θα ολοκληρωθεί κι ο πλειστηριασμός του σπιτιού σου.

Μόνο η τελευταία σκηνή της πράξης, δεν θα γίνει με κλικ. Η έξωσή σου από το δωμάτιο, που μέχρι σήμερα αποτελεί το κρησφύγετό σου για να υποβάλλεις χωρίς ντροπή, όλων των ειδών τις αιτήσεις δουλοπρέπειας.

Μόνο τότε θα έρθεις αντιμέτωπος με ανθρώπινη παρουσία· καθόλου όμως φιλική. Αυτή, των κρανοφόρων αντρών της Αστυνομίας για την αποφυγή τυχόν αντίδρασής σου. Τότε θα αναζητάς μια ανθρώπινη ματιά. Θα ψάχνεις γύρω σου απεγνωσμένα για ένα ανθρώπινο χέρι βοήθειας, αλλά μάταια.

Θα είναι όλοι απασχολημένοι στο κυνήγι κάποιου pass…

Κώστας από Ιωάννινα

(Αγαπητέ φίλε, ακριβώς όπως τα γράφετε. Το πώς ψήφισαν οι Έλληνες -όσοι ψήφισαν τουλάχιστον, γιατί το 40% δεν ψήφισε- το έγραψα εδώ. Αυτό που μπορεί κάποιος στη ζωή είναι να κοιτάξει να πορευτεί ο ίδιος σωστά και ανθρώπινα. Το τι θα κάνουν οι άλλοι, δεν είναι στο χέρι μας. Εγώ ξέρω πως υπάρχει πολλή ομορφιά γύρω μας, η ζωή μας δεν είναι απεριόριστη και ο κόσμος θα συνεχίσει να υπάρχει και χωρίς εμάς. Ας εστιάσουμε λοιπόν στην ομορφιά που θα σώσει μόνο αυτούς που μπορούν να την δουν. Καλό καλοκαίρι. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.