“ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ”

Πιτσιρίκο μου,
Σάλο και κακό χαμό έχει προκαλέσει η ετικέτα στη συσκευασία γάλακτος της ΔΕΛΤΑ που απεικονίζει τον πατέρα με το παιδί του, αντί να απεικονίζει την μαμά, τον μπαμπά και τα δύο τους παιδιά όπως είχαμε συνηθίσει.

Μετά τις ηλεκτρονικές ταυτότητες, τα εμβόλια του Covid με τα μικροτσίπ, έρχεται τώρα η ΔΕΛΤΑ να μας πάρει την μάνα και το ένα παιδί από την ετικέτα και να μας αφήσει τον μπαμπά με το άλλο παιδί.

Τι μας κρύβουν Έλληνες και Ελληνίδες;
Γιατί πήραν τη μαμά και το ένα παιδί από την ετικέτα;
Γιατί στην προηγούμενη ετικέτα ήταν ο μπαμπάς, η μαμά και τα δύο παιδιά; Εμείς έχουμε ένα, τι λες εμείς τρία, α όλα κι όλα εμείς πέντε.
Γιατί βάζουν μόνο αυτούς που έχουν δύο παιδιά;

Γιατί τώρα είναι μόνο ο μπαμπάς με την κόρη του; Γιατί να μην είναι ο γιος του;
Γιατί στην προηγούμενη ετικέτα ήταν οι γονείς με τα δύο τους παιδιά, που το ένα είναι κορίτσι και το άλλο αγόρι; Εμείς έχουμε τρεις κόρες, μα τι λέτε εμείς δύο γιους και μία κόρη, α σας παρακαλώ εμείς έχουμε δύο γιους, δύο κόρες, ένα σκύλο, δύο γάτες, 8 ψάρια σε ενυδρείο, τρία φίδια και 5 παπαγάλους που κάθε πρωΐ τραγουδάνε τον ύμνο της Ν. Δ.
Γιατί όχι εμάς αντί αυτούς;

Εν τω μεταξύ όλα αυτά εγώ συγχωρέστε με αλλά τα ακούω, τα διαβάζω και γελάω. Δε μπορώ πραγματικά. Κι αυτό συμβαίνει γιατί η πραγματικότητα είναι κάπως διαφορετική από το πού πήγε η μάνα οέο;;;

Πουθενά δεν πήγε η μαμά. Η μαμά είναι εκεί που πρέπει. Εκεί που πρέπει να είναι κάθε γυναίκα που θέλει να λέγεται εκτός από γυναίκα και μαμά.
Εκεί βρίσκεται και ο μπαμπάς επίσης. Εκεί που πρέπει να είναι κάθε άντρας που θέλει να λέγεται εκτός από άντρας και μπαμπάς.

Δε χρειάζεται να μιλάμε εμείς αντί γι’ αυτούς. Κανείς δε ξέρει τι γίνεται πίσω από τις κλειστές πόρτες ενός σπιτιού.

Ενδεικτικά πάντως υπάρχουν μητέρες που η ζωή τους είναι ολοκληρωτικά αφιερωμένη στα παιδιά τους. Που είναι πάντα εκεί. Δεν έχουν ανάγκη από μία ετικέτα σε ένα μπουκάλι γάλα που είναι απούσα. Δεν διαφημίζουν πόσο καλές μητέρες είναι. Δεν έχουν τέτοιες ανάγκες. Τα παιδιά τους είναι τα μοναδικά που ξέρουν.

Τα ίδια ακριβώς ισχύουν και για τους μπαμπάδες. Ακριβώς τα ίδια όμως. Ναι αλλά ξέρεις κάτι, ο μπαμπάς στο σπίτι δεν κάνει τίποτα. Ναι φυσικά, υπάρχουν κι αυτοί οι μπαμπάδες. Που δεν κάνουν τίποτα. Ξέρω αρκετούς. Βέβαια, οι γυναίκες τους, τους έχουν λατρεία συνεπώς εμάς δεν μας πέφτει λόγος γιατί, αν πεις και τίποτα, θα βρεις και τον μπελά σου.

Εκτός λοιπόν από μπαμπάδες που δεν κάνουν τίποτα, υπάρχουν και μαμάδες που δεν κάνουν τίποτα. Μη μου πείτε ότι δεν ξέρετε κάτι.

Υπάρχουν επίσης και μπαμπάδες που κάνουν τα πάντα. Που είναι και μπαμπάδες και σύζυγοι. Που είναι πάντα εκεί. Που το σωστό ΔΕΝ είναι να λένε “βοηθάω τη γυναίκα μου”. Αυτό είναι λάθος. Το σωστό είναι ότι κάνουν αυτά που πρέπει, αυτά που νιώθουν και αυτά που είναι υποχρεωμένοι να κάνουν όταν έχουν οικογένεια. Να κάνουν αυτά που κάνει και μία σωστή μάνα και γυναίκα. Δεν υπάρχει καμία διαφορά.

Το ιδανικό είναι και οι δύο γονείς να είναι πάντα εκεί. Τα τελευταία χρόνια αυτό συμβαίνει και αυτό είναι πολύ καλό. Οι καιροί έχουν αλλάξει. Ευτυχώς οι περισσότερες γυναίκες έχουν λιγότερα στο κεφάλι τους γιατί πλέον οι άντρες δεν είναι σαν κάτι παλιούς τύπους που στη καλύτερη περίπτωση ήταν για μέσα στο Δαφνί κατευθείαν χωρίς δεύτερη σκέψη.

Κι αυτό είναι καλό γιατί μία γυναίκα, εκτός από μάνα, είναι ΚΑΙ γυναίκα. Κι αυτό ΔΕΝ πρέπει να το ξεχνάτε ορισμένοι. Το πιάσατε το υπονοούμενο ή μπα;

Τα ίδια και σε αυτή τη περίπτωση ισχύουν και για τους άντρες. Άντρας είναι αυτός που θέλει να βλέπει τον κόσμο του, την οικογένειά του δηλαδή, χαμογελαστή, ευτυχισμένη και να κάνει όνειρα.
Όσοι έχετε μείνει σε κάτι παλιές εποχές καλύτερα να πάτε να παραδοθείτε μόνοι σας σε κάποιο κοντινό ψυχιατρείο.

Να πάτε καμία βόλτα σε καμία πλατεία, σε κάποια παιδική χαρά, σε κάποιο παιδότοπο. Εκεί θα δείτε μανάδες μόνες τους με τα παιδιά. Θα δείτε και μπαμπάδες μόνους τους με τα παιδιά. Θα δείτε και τους δύο με τα παιδιά τους που η μάνα θα είναι κολλημένη στο κινητό της και ο μπαμπάς θα τρέχει πίσω από τα παιδιά τους.
Θα δεις το μπαμπά να πίνει τη καφεδάρα του αραχτός και να κάνει και το τσιγαράκι του και η μαμά να τρέχει σαν τη τρελή πίσω από τα αγρίμια τους.
Θα δεις όμως και σε πολλές πλέον περιπτώσεις να τρέχουν και οι δύο. Σε αυτούς να μοιάσετε. Όσο η “δουλειά” κόβεται στη μέση, η ζωή όλων είναι πιο εύκολη. Και με αυτό τον τρόπο θα βρείτε και πολύ χρόνο μεταξύ σας. Και ξεκούραστο χρόνο. Γιατί άμα κουράζεται μόνο ο ένας, χέσε ψηλά κι αγνάντευε και βου βου τ’ αεροπλάνα στο μυαλό μου κάνω πλάνα που θα πάνε στον κουβά.

Καμία μάνα και κανένας μπαμπάς δεν έχει ανάγκη από μία ετικέτα σε ένα μπουκάλι γάλα. Και καμία διαφήμιση. Ρωτήστε τα παιδιά τους. Αυτά ξέρουν καλύτερα από τον καθένα. Και οι ίδιοι ξέρουν. Οι πραγματικές μαμάδες και οι πραγματικές μπαμπάδες δεν μιλάνε για τους εαυτούς τους. Δεν χρειάζεται.

Αυτά τα “μάνα είναι μόνο μία” και “σαν τον μπαμπά σου παιδί μου δεν υπάρχει κανείς” έχουν ειπωθεί από γονείς που η αποτυχία είναι συνυφασμένη με τη ζωή τους την ίδια.

Ρωτήστε και γι’ αυτό τα παιδιά τους.

Αυτά τα “έχω κάνει τα πάντα για σένα παιδί μου”, “τα καλύτερα σου έδωσα και σου πρόσφερα”, δεν υπάρχουν στον χαρτί και είναι ένα όμορφο ψεματάκι. Η πικρή αλήθεια είναι ότι όσοι μπαμπάδες και όσες μανάδες λένε κάτι τέτοια είναι ότι στη πραγματικότητα έκαναν ό,τι ήθελαν αυτοί, ό,τι ήταν καλό γι’ αυτούς, ό,τι θα θαύμαζε ο κόσμος και όχι αυτό που ήθελαν και ονειρευόντουσαν τα παιδιά τους.

Και το παραμύθι αργά ή γρήγορα θα πάει στον πάτο της θάλασσας. Γιατί τα παιδιά ξέρουν. Γιατί τα παιδιά ξέρουν ότι οι ετικέτες δεν πρέπει να μπαίνουν πουθενά.

Τώρα θα μου πείτε, σώπα ρε ξερόλα, πες μας κάτι για σένα.
Δεν έχω να πω απολύτως τίποτα. Μάλλον έχω μόνο ένα. Σε όποιον δεν αρέσει η ζωή που κάνει με τον σύντροφό του ή με τη σύντροφό του, αντί να ουρλιάζει στο φέισμπουκ, να χωρίσει. Θα είναι και τα παιδιά πιο ευτυχισμένα.
Σε όποιον αρέσουν οι ετικέτες καλή τύχη τους εύχομαι. Που βασικά όση τύχη κι αν έχεις σε αυτή τη περίπτωση δεν θα φτάσει.

Όσο γι’ αυτούς που δεν ασχολούνται με ταμπέλες και με ετικέτες συνεχίστε αυτό που κάνετε. Και το κάνετε σωστά.

Καί αντί μερικοί και μερικές να ασχολείστε με ταμπέλες και ετικέτες βάλτε λίγο περισσότερο έρωτα, αγάπη μεταξύ σας και αφιερώστε λίγο χρόνο παραπάνω στα παιδιά σας.

Στο τέλος της ημέρας, όταν θα δείτε τα παιδιά σας την ώρα που κλείνουν τα μάτια τους για ύπνο, θα καταλάβετε τι πετύχατε και τι όχι.
Και αυτό που θα έχετε επιτύχει δεν αποτυπώνεται ούτε σε ταμπέλα ούτε σε ετικέτα. Αποτυπώνεται στα μάτια των παιδιών σας.

Με εκτίμηση

Λούκυ Λουκ

(Αγαπητέ φίλε, στο έχω γράψει κι άλλη φορά πως, αν κάθε φορά το θέμα σου είναι τι έγραψαν οι βλαμμένοι, νικάνε οι βλαμμένοι. Κι όπως βλέπω, το θέμα σου είναι τι έγραψε ο Βελόπουλος, δηλαδή ένας τύπος που πουλάει κηραλοιφές για τη φαλάκρα -ενώ ο ίδιος είναι καραφλός- και έχει και τις επιστολές του Ιησού. Αν αυτός είναι ο χαζός, εμείς που ασχολούμαστε μαζί του τι είμαστε; Όσο για την αγιοποίηση των παιδιών, κι ο Χίτλερ παιδάκι ήταν κάποτε. Όλοι παιδάκια ήμασταν κάποτε. Τα παιδιά δεν είναι η ελπίδα του κόσμου -γιατί δεν έχουν επιλέξει τίποτα από τον κόσμο στον οποίο ζουν-, είναι τα ανταλλακτικά των γονιών τους, που κι αυτοί ήταν κάποτε παιδάκια και σήμερα είναι -κυρίως- καθάρματα. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.