Φοιτητική Εξέγερση

Αδερφέ Πιτσιρίκο, από το 1974, δύο φορές έχει προσπαθήσει μια κυβέρνηση στην Ελλάδα να φέρει ιδιωτικά πανεπιστήμια κόντρα στο Σύνταγμα και τις δύο φορές έφαγε τα μούτρα της. Η πρώτη φορά ήταν το 1990-1991 με την κυβέρνηση Μητσοτάκη του πρώτου. Η δεύτερη ήταν με κυβέρνηση Καραμανλή του νεότερου το 2006-2007.

Και στις δύο περιπτώσεις αντιμετώπισε ένα τεράστιο κίνημα που κλιμακώθηκε μέχρι την ανοιχτή εξέγερση.

Στην πρώτη περίπτωση, στην αιχμή της αντίστασης, ήταν το μαθητικό κίνημα. Τα ιδιωτικά Πανεπιστήμια ήταν ένα μόνο κομμάτι της αντιδραστικής εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης.

Στην περίπτωση του 2006-2007, όμως, είχαν συμβεί οι μεγαλύτερες φοιτητικές καταλήψεις σε διάρκεια και μαχητικότητα.

Τι θα μπορούσε το σημερινό φοιτητικό κίνημα να διδαχθεί από εκείνη την εμπειρία και πως θα μπορούσε ακόμα και να την ξεπεράσει;

Εκείνο το φοιτητικό κίνημα κατάφερε να νικήσει γιατί δεν φοβήθηκε τρία πράγματα:

1ο Δεν φοβήθηκε να χάσει την εξεταστική. Ήταν αποφασισμένο να διεξάγει αγώνα μεγάλης διάρκειας που θα απλωνόταν χρονικά για πολλούς μήνες και είχε αποδεχθεί ότι αυτό θα είχε σαν τίμημα να χαθεί κι ένα εξάμηνο ή και δύο.

2ο Δεν φοβήθηκε τις συγκρούσεις στους δρόμους με τις δυνάμεις καταστολής. Στις τάξεις του είχε σημαντικό κομμάτι φοιτητών που όχι μόνο δεν φοβόταν την αστυνομική καταστολή αλλά ήταν και προετοιμασμένο να την αντιμετωπίσει. Οι εβδομαδιαίες συγκεντρώσεις που γίνονταν τότε, κατέληγαν πολύ συχνά σε συγκρούσεις με τα ΜΑΤ.

3ο Δεν φοβήθηκε να ανοίξει τις καταλήψεις του στην κοινωνία και να τις κάνει λειτουργικά κέντρα του αγώνα του. Οι καταλήψεις είχαν τότε μαζική συμμετοχή και είχαν προγράμματα συζητήσεων, εκδηλώσεων και δράσεων για μια σειρά από θέματα.

Αυτά τα τρία χρειάζονται και τώρα αν θέλει το σημερινό φοιτητικό κίνημα να έχει μια ελπίδα για να νικήσει. Είναι αναγκαίες αλλά όχι ικανές συνθήκες για την δράση του. Γιατί δεν είναι όμως και ικανές συνθήκες; Πρέπει να δούμε την πραγματικότητα κατάματα.

Το σημερινό φοιτητικό κίνημα έχει να αντιμετωπίσει μια κυβέρνηση -αλλά και μια κοινωνία που την έχει αποδεχθεί- που είναι με διαφορά η χειρότερη και πιο επικίνδυνη όλων.

Με κυβερνητικά στελέχη που δηλώνουν σαν αποθρασυμένοι χουντικοί ότι: “ Οι συνελεύσεις των φοιτητικών συλλόγων ΔΕΝ μπορούν να αποφασίζουν καταλήψεις πανεπιστημιακών ιδρυμάτων καθόσον αυτές είναι ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ. Το πανεπιστημιακό άσυλο, το ιερό τοτέμ της μεταπολίτευσης καταργήθηκε. Η Ελληνική Αστυνομία θα επεμβαίνει προκειμένου να επιβάλλει την νομιμότητα.”

Με αστυνομικές δυνάμεις που κάνουν πράξη τέτοιες χουντικές δηλώσεις και δεν διστάζουν να εισβάλουν σε φοιτητικές καταλήψεις, συλλαμβάνοντας και χτυπώντας φοιτητές όπως παλιότερα το έκανε η χούντα.

Με την ελληνική κοινωνία να είναι σε παρατεταμένη περίοδο αφασίας, κυνισμού και εξατομικοποίησης μετά την ήττα των κινημάτων της προηγούμενης περιόδου ενάντια σε τρόικες, ΔΝΤ και μνημόνια.

Με τον έλεγχο των ΜΜΕ να είναι πιο απόλυτος από ποτέ, τα ΜΜΕ να είναι πιο έτοιμα και πρόθυμα από ποτέ να σπιλώσουν κάθε κοινωνική ομάδα που αντιστέκεται και με πληρωμένο κυβερνητικό δίκτυο διαδικτυακών τραμπούκων να τα σιγοντάρουν. Αστυνομοκρατία, έλεγχος των ΜΜΕ και του ανώτερου δικαστικού σώματος, πληρωμένο δίκτυο διαδικτυακών τραμπούκων, όλα αυτά για μια διεφθαρμένη κυβέρνηση που συγκαλύπτει κρατικά εγκλήματα όπως αυτό που έγινε στα Τέμπη, είναι ντίλερ εμπόρων όπλων και προωθεί μαζί με την ιδιωτικοποίηση των Πανεπιστημίων, την ιδιωτικοποίηση της δημόσιας υγείας.

Ακόμα χειρότερα για μια κυβέρνηση δολοφόνων που στηρίζει ανοιχτά την Γενοκτονία της Γάζας, στέλνει πολεμικά πλοία για να κάνει πόλεμο στην Υεμένη, την μόνη χώρα που κάνει κάτι έμπρακτα για να σταματήσει την γενοκτονία και έχει εμπλακεί ενεργά στον πόλεμο στην Ουκρανία.

Αυτή η κυβέρνηση των δολοφόνων αντιμετωπίζει το σημερινό φοιτητικό κίνημα σαν κάτι που πρέπει να συντρίψει παραδειγματικά, βλέποντας το σαν το τελευταίο ανάχωμα που αντιστέκεται στην απόλυτη κυριαρχία της.

Επίσης, το αντιμετωπίζει και σαν κάποιου είδους μολυσματικής πανδημίας που πρέπει να ελέγξει παίρνοντας ακριβώς τα ίδια μέτρα για την εξεταστική όπως είχε κάνει την περίοδο με τον Covid. Μιλάμε για αδίστακτα καθάρματα που είναι αποφασισμένα να χύσουν και αίμα για να το καταφέρουν κι έτσι μπορούν να κάνουν δηλώσεις που δεν έχουν καμία διαφορά από αυτές των χουντικών του 1967 που οδήγησαν στην σφαγή του Πολυτεχνείου.

Ακριβώς για αυτό τον λόγο το σημερινό φοιτητικό κίνημα χρειάζεται την μεγαλύτερη δυνατή κοινωνική υποστήριξη και με την σειρά του πρέπει το ίδιο να δώσει την μεγαλύτερη δυνατή υποστήριξη σε κοινωνικές ομάδες που τώρα αντιστέκονται όπως οι αγρότες.

Η Πανελλαδική συγκέντρωση της 8 Φλεβάρη 2024 δεν θα μπορούσε να είναι πιο κρίσιμη. Απαιτείται να είμαστε όλοι κάτω στους δρόμους είτε είμαστε φοιτητές είτε όχι. Οι καταλήψεις μπαίνουν στον δεύτερο μήνα τους και τώρα χρειάζεται να φανεί πέρα από κάθε αμφιβολία ότι έχουν μαζική λαϊκή υποστήριξη κόντρα στην προπαγάνδα των πουλημένων ΜΜΕ και την αστυνομική καταστολή.

Ευχάριστη έκπληξη για μένα στην προηγούμενη φοιτητική συγκέντρωση ήταν η παρουσία Παλαιστινιακών σημαιών. Οι φοιτητές στην Ελλάδα συμπαραστέκονται στους φοιτητές της Γάζας που έχουν σφαγιαστεί κατά χιλιάδες και τα Πανεπιστήμιά τους έχουν ισοπεδωθεί από την γενοκτονική επίθεση του Σιωνιστικού εποικιστικού καθεστώτος.

Αυτό είναι τώρα που τρέμει το σημερινό καθεστώς. Ένα φοιτητικό κίνημα που είναι σε θέση να δείχνει διεθνιστική αλληλεγγύη, συνδέεται με τους αγώνες άλλων κοινωνικών ομάδων ενώ παράλληλα μάχεται για την υπεράσπιση της δημόσιας παιδείας.

Το προηγούμενο φοιτητικό κίνημα του 2006-2007 με τον ανυποχώρητο διαρκή αγώνα του μπόρεσε να ανοίξει μια νέα περίοδο κοινωνικών αγώνων.

Έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα, το σημερινό κίνημα είτε θα καταφέρει το ίδιο είτε θα επισφραγίσει και θα μονιμοποιήσει την περίοδο της ήττας και παραίτησης.

Η αυριανή συγκέντρωση είναι ένας δείκτης για το ποιο από τα δύο είναι πιο πιθανό ιστορικό ενδεχόμενο να συμβεί.

Στην αυριανή συγκέντρωση, η παρουσία όλων των κοινωνικών ομάδων αλλά και όλων των ανθρώπων που έχουν ακόμη ένα μόριο αξιοπρέπειας και αγωνιστικότητας είναι επιβεβλημένη.

Ας είμαστε δεκάδες χιλιάδες, όλοι μαζί μια γροθιά άφοβοι ενάντια στην καταστολή τους!

Γρήγορης Αρετάκης

Υ.Γ. Εξαιρετική ανάλυση με όλα τα στοιχεία για την διαχρονική υποβάθμιση και υποχρηματοδότηση των δημοσίων πανεπιστημίων σε σχέση με αυτά της Ευρώπης και γιατί δεν πρέπει να έρθουν ιδιωτικά πανεπιστήμια, είναι αυτή του Δ. Δαμίγου, Καθηγητή ΕΜΠ / Κοσμήτορα Σχολής Μεταλλειολόγων-Μεταλλουργών Μηχανικών. Απόσπασμα της υπάρχει σε αυτό το λινκ https://www.alfavita.gr/ekpaideysi/438843_nayarhida-einai-dimosio-panepistimio-i-pos
https://
843_nayarhida-einai-dimosio-panepistimόπου υπάρχει και το λινκ με PDF 26 σελίδων που παρουσιάζεται ολόκληρη.

(Αγαπητέ Γρηγόρη, ας πράξουν οι σημερινοί φοιτητές, οι σημερινοί νέοι. Ας κάνουν επιτέλους κάτι. Γιατί το μόνο που βλέπω τόσα χρόνια είναι αφασία. Αν περάσουν τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, θα γίνει στη δική τους …βάρδια. Κάθε γενιά έχει και την ευθύνη της. Πράξεις, όχι λόγια και τσιτάτα στο Tik Tok. Πράξεις. Έτσι γράφεται η Ιστορία. Και βέβαια, ωραίες οι συγκεντρώσεις, οι διαδηλώσεις και οι πορείες, αλλά στην εποχή της τέταρτης βιομηχανικής επανάστασης και της τεχνητής νοημοσύνης, θα περίμενα από τόσους νέους ανθρώπους και αυριανούς επιστήμονες να έχουν σκεφτεί να κάνουν και κάτι πιο έξυπνο και πιο αποτελεσματικό από το να περπατούν δίπλα σε ένα πανό. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.