Ωδή στην Παλαιστινιακή Αντίσταση

Στον 9ο μήνα της γενοκτονίας της Γάζας
Πρελούδιο
Αδερφέ Πιτσιρίκο, αυτό το κείμενο το έγραψα το Σάββατο 8 Ιούνη 2024, μια μέρα πριν τις ευρωεκλογές. Ήμουν έτοιμος να το δημοσιεύσω αλλά τότε έγινε γνωστή η σφαγή εκατοντάδων Παλαιστινίων ανάμεσα τους και δεκάδες παιδιά, για να διασωθούν τέσσερις Ισραηλινοί αιχμάλωτοι, σε μια ύπουλη και βρώμικη στρατιωτική επιχείρηση στην οποία συνεργάστηκαν ενεργά και οι ΗΠΑ. Έτσι πάγωσα την δημοσίευσή του μέχρι να βρεθεί καταλληλότερος χρόνος. Από τότε βγήκε μια νέα έκθεση του ΟΗΕ που ουσιαστικά αθώωσε την παλαιστινιακή αντίσταση από τις συκοφαντικές κατηγορίες για μαζικούς βιασμούς και αδιάκριτες εκτελέσεις αμάχων και ενοχοποίησε την ισραηλινή πλευρά για γενοκτονία αλλά και για θανατώσεις Ισραηλινών από τον ίδιο τον ισραηλινό στρατό, στις 7 Οκτώβρη 2023.

Η Παλαιστινιακή αντίσταση συνεχίζει να μάχεται ηρωικά με τα φτωχά της στρατιωτικά μέσα και τις τελευταίες μέρες έχει οργανώσει ενέργειες που έχουν καταφέρει τρομερά πλήγματα στον Ισραηλινό στρατό.

Αρχικό κείμενο

Δεν ξέρω από πού να ξεκινήσω. Είναι τόσα πολλά αυτά που πρέπει να ειπωθούν και τόσο μεγάλη η πυκνότητα των ιστορικών γεγονότων έτσι όπως μόνο συμβαίνει σε εποχές που πραγματοποιούνται κοσμοϊστορικές αλλαγές και μαζική αλλαγή συνειδήσεων.

Από τις 7 Οκτώβρη 2023 που έγινε η Παλαιστινιακή Επανάσταση και η ταυτόχρονη Ισραηλινή γενοκτονική επίθεση για να την καταπνίξει, η παγκόσμια ιστορία τρέχει με ιλιγγιώδη ρυθμό.

Ο πιο απλός ορισμός της Επανάστασης είναι μια ξαφνική, ριζική ή ολοκληρωτική αλλαγή η οποία στο πεδίο των πολιτικών επιστημών σημαίνει μια ριζική αλλαγή στην κατεστημένη τάξη και ήταν αυτό ακριβώς που έκανε η ενωμένη Παλαιστινιακή αντίσταση στις 7 Οκτώβρη.

Αν υπήρχε λαός που είχε όλους τους λόγους να επαναστατήσει, αυτός ήταν ο Παλαιστινιακός.

Η Επανάσταση του θα μπορούσε να ξεσπάσει είτε στην δυτική όχθη που είναι υπό κατοχή και υπήρχαν καθημερινές δολοφονίες Παλαιστινίων είτε στην αποκλεισμένη Γάζα. Η δυτική όχθη, όμως, ελέγχεται σε ένα μεγάλο βαθμό από την πουλημένη Παλαιστινιακή αρχή που ο ρόλος της εδώ και αρκετά χρόνια, είναι να αποτρέπει και να καταστέλλει τους Παλαιστίνιους που θέλουν να ξεσηκωθούν. Έτσι, η περιοχή που πιο εύκολα θα επαναστατούσε ήταν η Γάζα.

Η Γάζα, λοιπόν, μια μικρή παραθαλάσσια περιοχή με πάνω από δύο εκατομμύρια ανθρώπους, βίωνε πρωτοφανή αποκλεισμό για πάνω από 15 χρόνια, χωρίς δικαίωμα να έχει δικό της λιμάνι και αεροδρόμιο, με την πρόσβαση στο ηλεκτρικό και τα καύσιμα να ελέγχεται από το κράτος που της είχε επιβάλλει τον αποκλεισμό, με τεράστια τείχη να την αποκλείουν και με τα πιο εξελιγμένα μέσα επιτήρησης και παρακολούθησης να την ελέγχουν, η μεγαλύτερη υπαίθρια φυλακή του κόσμου όπως είχε περιγραφεί, έκανε στις 7 Οκτώβρη την επανάστασή της, αφού πρώτα είχε δοκιμάσει όλες τις άλλες μορφές δράσης για να σπάσει τον αποκλεισμό της.

Η Γάζα, που το 2018-2019 είχε βγάλει ένα τεράστιο ειρηνικό κίνημα διαρκείας που διαδήλωνε κοντά στα τείχη που την σφράγιζαν από τον έξω κόσμο, για να βιώσει την μαζική δολοφονική καταστολή με εκατοντάδες νεκρούς και χιλιάδες τραυματίες μαζί με την ατιμωτική παγκόσμια σιωπή και την συκοφάντηση της δυτικής προπαγάνδας.

Η Γάζα, της οποίας μεγάλο μέρος του πληθυσμού κατάγεται από εκτοπισμένους Παλαιστίνιους από προηγούμενες περιόδους εθνοκάθαρσης και διωγμών από το εποικιστικό καθεστώς του Ισραήλ.

Η Γάζα, για την οποία διαδοχικές εκθέσεις του ΟΗΕ και άλλων διεθνών οργανισμών, την περιέγραφαν ως το πιο μη βιώσιμο μέρος του πλανήτη, με το μεγαλύτερο ποσοστό ανεργίας στον κόσμο και τον μεγαλύτερο κίνδυνο κατάρρευσης της κοινωνίας της.

Η Γάζα, που σε τέτοιες συνθήκες αποκλεισμού, είχε καταφέρει να στήσει ένα αξιοθαύμαστο σύστημα υγείας και παιδείας με γυναίκες φοιτήτριες να μπορούν ακόμα και να διεξάγουν ερευνητικό έργο αλλά και ένα τρομερό αντιστασιακό κίνημα που είχε εμπνευστεί από τα καλύτερα και πιο αποφασισμένα αντιαποικιακά κινήματα της ιστορίας, όπως το βιετναμέζικο.

Αυτό το αντιστασιακό κίνημα πραγματοποίησε την μεγαλύτερη επαναστατική πράξη της ιστορίας του που ισοδυναμεί με την Παλαιστινιακή επανάσταση, ρισκάροντας τα πάντα και την ίδια την ύπαρξή του, σε μια περίοδο που δεν είχε άλλη επιλογή.

Το Παλαιστινιακό ζήτημα είχε θαφτεί και φαινόταν οριστικά τελειωμένο. Οι πουλημένες δικτατορικές αραβικές ηγεσίες ήταν στην φάση να αποκαταστήσουν πλήρως τις σχέσεις τους με το Ισραήλ και να σβήσουν πολιτικά και διπλωματικά τους Παλαιστίνιους, στο ίδιο το Ισραήλ είχαν επικρατήσει οι πιο φασιστικές δυνάμεις, με όργιο τρομοκρατίας στην δυτική όχθη και καθημερινές δολοφονίες Παλαιστινίων και με τον Νετανιάχου να κραδαίνει χάρτες του Ισραήλ στον ΟΗΕ που συμπεριλαμβάναν την Γάζα και την δυτική όχθη.

Μόνο θαυμασμό και δέος για αυτό που αποτόλμησε η Παλαιστινιακή αντίσταση στις 7 Οκτώβρη 2023.

Συγκεντρώνοντας τους καλύτερους μαχητές έκανε την μεγάλη έφοδο, καταστρέφοντας κομμάτι του τείχους και επιτέθηκε στον πάνοπλο Ισραηλινό στρατό που ως τότε είχε την φήμη του αήττητου, σκοτώνοντας εκατοντάδες Ισραηλινούς στρατιώτες και πιάνοντας εκατοντάδες άλλους αιχμάλωτους, ανάμεσα τους και υψηλόβαθμα στελέχη του.

Πολλοί προσπαθούν να μειώσουν ή να συκοφαντήσουν με διάφορους τρόπους αυτή την τρομερή επαναστατική ενέργεια των Παλαιστινίων.

Από την πλευρά αυτών που είναι με τους Παλαιστινίους, υποστηρίζεται ότι η ενέργεια ήταν αυτοκαταστροφική, η αντίσταση έπεσε στην παγίδα που είχε στήσει ο Νετανιάχου και το καθεστώς του, το οποίο γνώριζε ότι θα γίνει η επίθεση και την άφησε να γίνει, ώστε να προχωρήσει στην καταστροφή της Γάζας όπως ήταν στον σχεδιασμό του.

Αυτό είναι ένα επιχείρημα που φαίνεται να έχει στέρεες βάσεις και να έχει επικυρωθεί από την πραγματικότητα της γενοκτονίας της Γάζας. Όντως, γνώριζαν και είχαν προειδοποιηθεί οι μυστικές υπηρεσίες του Ισραήλ για την επικείμενη επίθεση. Όντως, ο Νετανιάχου χρησιμοποίησε την επίθεση για να προχωρήσει στην ολοκληρωτική καταστροφή της Γάζας.

Τι μπορεί κανείς να αντιτάξει σε ένα τέτοιο επιχείρημα;

Κατ΄αρχάς, όλη την ιστορία των αντι-αποικιακών αντι-ιμπεριαλιστικών και αντιναζιστικών κινημάτων. Υπήρξε ιστορικά τέτοιο κίνημα που δεν αντιμετώπιζε τα πιο απάνθρωπα και γενοκτονικά αντίποινα όταν πραγματοποιούσε επιθέσεις που ταπείνωναν την αποικιακή, ιμπεριαλιστική και ναζιστική πλευρά; Δεν ξεριζώθηκαν ολόκληρα χωριά στην Ελλάδα από τους Γερμανούς Ναζί γιατί η αντίσταση είχε χτυπήσει δυνατά τα κατοχικά στρατεύματα; Η Αλγερία δεν είχε εκατομμύρια νεκρούς από την γαλλική αποικιοκρατία όταν η αντίσταση αποτόλμησε κάτι αντίστοιχο με την 7η Οκτώβρη, το 1962; Το Βιετνάμ δεν γνώρισε το μεγαλύτερο λουτρό αίματος, μετά την τρομερή και αιφνιδιαστική επίθεση της βιετναμέζικης αντίστασης την 1η Γενάρη του 1968; Δεν επιταχύνθηκε η γενοκτονία των Εβραίων μετά την εξέγερση του γκέτο της Βαρσοβίας; Οι γηγενείς πληθυσμοί της Αμερικής δεν δέχτηκαν όργιο γενοκτονικής βίας, όταν αντιστάθηκαν οργανωμένα; Τα παραδείγματα είναι αμέτρητα. Το πιο ακραίο είναι ίσως αυτό των Χερέρο της Αφρικής που, επειδή τόλμησαν να αντισταθούν στην γερμανική αποικιοκρατία, εξοντώθηκαν όλοι στην πρώτη ολοκληρωτική γενοκτονία του 20ου αιώνα. Μπορεί κανείς να καταδικάσει την αντι-αποικιοκρατική και αντιναζιστική αντίσταση επειδή η δράση της έφερνε τα πιο δυσανάλογα γενοκτονικά αντίποινα από τους αποκιοκράτες και ναζιστές αντιπάλους της;

Η Παλαιστινιακή αντίσταση γνώριζε πολύ καλά με ποιους έχει να κάνει. Με έναν αντίπαλο που δολοφονούσε εκατοντάδες ανθρώπους σε ειρηνικό κίνημα και χιλιάδες όταν έπεφτε καμία αυτοσχέδια ρουκέτα στο Ισραήλ. Ακριβώς όμως επειδή αποτελείται από ανθρώπους που σε όλη τους την ζωή είχαν βιώσει τις σφαγές και τον όλεθρο, με την μόνη προοπτική τους να είναι μια φρίκη χωρίς τέλος σε μια αποκλεισμένη περιοχή και με το υπόλοιπο του λαού τους να ζει σε ένα απαρτχάιντ καθεστώς όπου φυλακίζεται, βασανίζεται και δολοφονείται καθημερινά και με την υπόθεση της απελευθέρωσης τους να φαντάζει οριστικά χαμένη, το σχέδιο να χτυπήσουν ένα τέτοιο αντίπαλο με ένα μαζικό ένοπλο επαναστατικό χτύπημα, φάνταζε φυσικό και εμπνευσμένο.

Μόνο στα μάτια των προπαγανδισμένων, υποταγμένων και εξατομικοποιημένων δυτικών που έχουν λησμονήσει ή ποτέ δεν γνώρισαν την συμμετοχή σε απελευθερωτικά κινήματα που παλεύουν μέχρι θανάτου, το χτύπημα της 7ης Οκτώβρη φάνηκε αυτοκαταστροφικό και ανεύθυνο.

Απόδειξη ότι μήνες μετά την γενοκτονική επίθεση στην Γάζα που έχει φέρει τέτοια καταστροφή και όλεθρο και τέτοιο πρωτοφανή μονόπλευρο πόλεμο ενάντια σε παιδιά και σε νοσοκομεία, το ποσοστό του πληθυσμού της Γάζας που στηρίζει την επίθεση της 7ης Οκτώβρη έχει αυξηθεί αντί να έχει μειωθεί. (Όπως έδειξε μια σχετική έρευνα από το 55% στο 70%)

Με την σειρά του, αυτό έχει δείξει ότι η Παλαιστινιακή Αντίσταση είναι αναπόσπαστο και μαζικό κομμάτι του παλαιστινιακού λαού και οι δυτικοί που θέλουν να στηρίξουν την Παλαιστίνη αλλά ταυτόχρονα θέλουν και να καταδικάσουν την αντίστασή της, δεν έχουν καμία επαφή με την πραγματικότητα και κοροϊδεύουν τους εαυτούς τους.

Τελικά, ποιος παγίδεψε ποιον; Η Επανάσταση των Παλαιστινίων όντως έφερε την γενοκτονική επίθεση του Ισραήλ. Έτσι αντιδρούν τα γενοκτονικά καθεστώτα όταν δέχονται επιθέσεις που τα ταπεινώνουν και τέτοιο αποκαλύφθηκε ότι είναι το Ισραήλ πέρα από κάθε αμφιβολία.

Αν δεν ήταν τέτοιο, θα είχε μια εντελώς διαφορετική συμπεριφορά.

Υπήρχε μια μικρή φρούδα ελπίδα στην αντίσταση ότι τα παραμύθια που πουλάει το Ισραήλ περί μοναδικής δημοκρατίας στην δυτική Ασία που έχει τον πιο ηθικό στρατό, έχουν μια κάποια ελάχιστη βάση. Ότι θα υπολόγιζε τις ζωές των αιχμαλώτων του και θα ερχόταν σε μια συμφωνία με την αντίσταση, έστω και μετά από ένα μήνα όπου είχε ήδη σκοτώσει πολύ περισσότερους Παλαιστίνιους και είχε σκορπίσει ασύγκριτα μεγαλύτερη καταστροφή από αυτή που είχε δεχθεί στις 7 Οκτώβρη. Το Ισραήλ ήθελε, όμως, με ζήλο να αποδείξει ότι είναι ένα καθεστώς που πρέπει να εξαφανιστεί από το πρόσωπο της γης.

Η γενοκτονική επίθεση στην Γάζα για την οποία την αποκλειστική ευθύνη έχει το Ισραήλ, όπως για τα γενοκτονικά αντίποινα των Γερμανών Ναζί την αποκλειστική ευθύνη την είχε η Ναζιστική Γερμανία, απονομιμοποίησε το Σιωνιστικό εποικιστικό καθεστώς όσο τίποτα άλλο στην αιματηρή 75χρονη ιστορία του.

Ανάμεσα σε άλλα, δημιούργησε το μεγαλύτερο παγκόσμιο κίνημα αλληλεγγύης για την Παλαιστίνη, έφερε την μεγαλύτερη αναταραχή στα δυτικά Πανεπιστήμια από την εποχή του πολέμου του Βιετνάμ, έκανε για πρώτη φορά Αμερικανό στρατιώτη να αυτοπυρποληθεί, έφερε το Ισραήλ στο διεθνές δικαστήριο, ώθησε Ευρωπαϊκές χώρες όπως η Ισπανία να αναγνωρίσουν το Παλαιστινιακό κράτος, ενεργοποίησε την αντίσταση στον Λίβανο να πραγματοποιεί καθημερινά χτυπήματα στο βόρειο Ισραήλ, την Υεμένη να κάνει ναυτικό αποκλεισμό που γονατίζει την Ισραηλινή οικονομία, το σχίσμα των Σιιτών και Σουνιτών να αποδυναμώνεται μετά από δεκαετίες αιματηρών συγκρούσεων, την αντισιωνιστική εβραϊκή διασπορά να ενισχύεται και να συσπειρώνεται.

Κατάφερε, όμως, ακόμα περισσότερα. Ξεσκέπασε την δωσίλογη Παλαιστινιακή αρχή της δυτικής όχθης -που ακόμα και τώρα μετά από 8 μήνες γενοκτονίας συλλαμβάνει Παλαιστίνιους αγωνιστές αντί να τους βοηθά- ξεμπρόστιασε τις δικτατορικές αραβικές ηγεσίες που δεν έχουν κάνει τίποτα ουσιαστικό για να βοηθήσουν την Γάζα και διατηρούν σχέσεις με το Ισραήλ, και το πιο σημαντικό όλων, αποκάλυψε την πραγματική φύση των δυτικών καθεστώτων και των ΗΠΑ σε μια εποχή που η η οικονομική και γεωπολιτική τους κυριαρχία ήταν σε παρακμή και σε ανοιχτή αμφισβήτηση.

Χωρίς την ενεργή υποστήριξη των ΗΠΑ και των άλλων μεγάλων δυτικών χωρών στην γενοκτονία της Γάζας, σε όλα τα επίπεδα, στρατιωτικό, οικονομικό, διπλωματικό, δεν θα μπορούσε αυτή η γενοκτονία να βρίσκεται τώρα στον 9ο μήνα της.

Στην δική τους υποστήριξη καθρεφτίζεται όλο το δικό τους γενοκτονικό παρελθόν που ήθελαν να κρύψουν ή να καμωθούν ότι το έχουν ξεπεράσει.

Αποδεικνύεται ότι αυτός που είναι αυτοκαταστροφικός και ανεύθυνος δεν είναι η Παλαιστινιακή αντίσταση αλλά το ίδιο το Ισραήλ και οι δυτικές χώρες που ακόμα το στηρίζουν. Η Ισπανία αποτελεί την φωτεινή εξαίρεση.

Η λογοκρισία και η καταστολή που εξαπέλυσαν ενάντια στον κόσμο που διαμαρτυρήθηκε για την γενοκτονία της Γάζας σηματοδοτεί την αρχή του τέλους τους. Τα δικά τους παραμύθια για δημοκρατία, ελευθερίες και ανθρώπινα δικαιώματα έγιναν σκόνη. Οι πολιτικές τους οργανώσεις ακόμα κι αυτές της αριστεράς και της αναρχίας, έγιναν τόσο δειλές και λιγόψυχες, ώστε καμία τους να μην τολμά να υπερασπιστεί ανοιχτά την Χαμάς, το μεγαλύτερο αντιστασιακό κίνημα των Παλαιστινίων που συνεργάζεται αδελφικά με τα άλλα αντιστασιακά κινήματα, έχει στοχοποιηθεί από τους φονταμενταλιστές του ΙSIS σαν κοσμική ομάδα που πρέπει να εξοντωθεί και έχει διακηρύξει ότι αποζητά την συνύπαρξη με τους Χριστιανούς και κοσμικούς Παλαιστίνιους στην βάση της ανοχής των διαφορετικών απόψεων και του αλληλοσεβασμού των διαφορετικών στάσεων ζωής.

Την ίδια στιγμή, το ποσοστό των νέων της Δύσης που δηλώνει ευθαρσώς ότι στηρίζει την Χαμάς ενάντια στο γενοκτονικό Ισραήλ έχει γίνει πια πλειοψηφικό οδηγώντας σε πανικόβλητες ενέργειες να απαγορευθεί το Τικ Τοκ και σε άρθρα που γράφουν με απόγνωση για την γενιά της Χαμάς.

Υπάρχουν τόσα πολλά κείμενα για την γενοκτονία της Γάζας. Έχουν ήδη γραφτεί τρία πολύ καλά βιβλία που γνωρίζω. Θα γραφτούν πολύ περισσότερα. Ελάχιστα, όμως, είναι τα κείμενα στον δυτικό κόσμο που στηρίζουν και εμπνέονται από την Παλαιστινιακή αντίσταση.

Η Παλαιστινιακή αντίσταση που ακόμα αντέχει στον 9ο μήνα της γενοκτονικής επίθεσης στην Γάζα και μπορεί ακόμα σε συνθήκες φονικού αποκλεισμού να χτυπά τους στρατιώτες δολοφόνους των παιδιών. Η αντίσταση που με τα λιγοστά της μέσα ξεπέρασε κάθε προσδοκία έχοντας απέναντι της μια στρατιωτική μηχανή με τα πιο εξελιγμένα μέσα καταστροφής και επιτήρησης, με σμήνη από drones, πανάκριβα F35 αεροσκάφη κι όλα τα είδη στρατιωτικού εξοπλισμού σε ποσότητες που ανανεώνονται αέναα χάρη στην ενεργή υποστήριξη των ΗΠΑ, της Αγγλίας και της Γερμανίας.

Η αντίσταση που αποτελείται από τους πιο ηρωικούς και τραγικούς μαχητές που δίνουν την μάχη στις πιο αντίξοες συνθήκες που έχει ποτέ δράσει αντιστασιακό κίνημα.

Με τις οικογένειες και τα παιδιά των μαχητών της να δολοφονούνται αλύπητα για να μην υπάρξουν συνεχιστές τους. Με τους ίδιους να σκοτώνονται κατά χιλιάδες και κανείς να μην τους κλαίει γιατί όπως αναγνωρίζουν και οι ίδιοι, προτεραιότητα έχουν τα δολοφονημένα παιδιά και οι γυναίκες της Γάζας και κει πρέπει να είναι η έμφαση τώρα.

Η αντίσταση που κέρδισε στην παγκόσμια ιστορία την θέση της πιο ηρωικής αντίστασης όλων των εποχών, δίπλα και πάνω από την αντίσταση όλων των ηρωικών λαών που πάλεψαν για την απελευθέρωσή τους από τον αποικιακό ιμπεριαλιστικό ζυγό.

Η αντίσταση που στο παρόν της δέχεται την μεγαλύτερη συκοφάντηση και δαιμονοποίηση όλων των εποχών, δίπλα και πάνω από την συκοφάντηση και δαιμονοποίηση που δέχτηκαν όλοι οι ηρωικοί λαοί που πάλεψαν για την απελευθέρωση τους από την δυτική αποικιοκρατία και ναζισμό. Και για τι δεν την κατηγορούν!

Την κατηγορούν με τερατώδη ψέματα ότι έχει αποκεφαλίσει μωρά, ενώ το γενοκτονικό καθεστώς που μάχεται αποκεφαλίζει τα μωρά της.

Την κατηγορούν ότι έχει βιάσει μαζικά από αυτούς που βιάζουν μαζικά τον λαό της.

Την κατηγορούν ότι χρησιμοποιεί ανθρώπινες ασπίδες από αυτούς που δεν σεβάστηκαν ποτέ καμιά ανθρώπινη ασπίδα και χρησιμοποιούν συστηματικά τους Παλαιστίνιους σαν ανθρώπινες ασπίδες στις στρατιωτικές τους δράσεις.

Την κατηγορούν ότι ελέγχεται και υποκινείται από ισχυρά ξένα κέντρα από αυτούς που ελέγχονται και ελέγχουν την γενοκτονική αυτοκρατορία των ΗΠΑ.

Την κατηγορούν ότι εμπνέεται από θρησκευτικό φονταμενταλισμό από αυτούς που στήριξαν την ύπαρξη του γενοκτονικού εθνοκράτους τους σε αρχαία θρησκευτικά κείμενα και σε αναφορές σε Αμαλέκους που πρέπει να εξοντωθούν ως τον τελευταίο.

Η αντίσταση, που μετά από 8 μήνες γενοκτονικής επίθεσης στην Γάζα αντιμετωπίζει ακόμα τον άθλιο ισαποστακισμό των διεθνών οργανισμών, του ΟΗΕ και του διεθνούς δικαστηρίου και κάθε φορά που θα βγει μετά από παγκόσμια πίεση, κάποιο ένταλμα σύλληψης για ηγετικά στελέχη του γενοκτονικού εποικιστικού καθεστώτος θα συνοδεύεται και από εντάλματα σύλληψης ηγετικών της στελεχών. Κάθε καταδικαστική απόφαση που ορθά θα ταξινομεί το Ισραήλ σαν καθεστώς δολοφόνων παιδιών θα συνοδεύεται από αντίστοιχη αδιανόητη απόφαση που θα ταξινομεί την ίδια σαν τέτοια.

Η αντίσταση που φέρεται με τον πιο ανθρώπινο τρόπο στους αιχμαλώτους της σε συνθήκες που ο λαός της δέχεται γενοκτονία, ενώ οι μαχητές της, αν πιαστούν αιχμάλωτοι, αντιμετωπίζουν τα πιο φρικτά βασανιστήρια και σοδομισμό μέχρι θανάτου.

Η αντίσταση που βάζει τις βάσεις να εμφανιστεί μια νέα αραβική άνοιξη πολύ πιο επαναστατική και γνήσια απο την προηγούμενη που θα σαρώσει όλα τα πουλημένα απολυταρχικά καθεστώτα που ελέγχονται από τις ΗΠΑ και δημιουργεί τις προϋποθέσεις να επανεμφανιστούν επαναστατικά κινήματα στην δύση.

Η αντίσταση που στην σημερινή Δύση έχει ανακηρυχθεί τρομοκρατική και έχει γίνει παράνομο να υποστηριχθεί.

Τελειώνω το κείμενο με μια προσωπική νότα. Στην δύση και τα προτεκτοράτα της όπως το ελληνικό έχει παγιωθεί σαν η πιο προχωρημένη θέση να στηρίζουμε τώρα χωρίς προϋποθέσεις την Παλαιστινιακή αντίσταση και δεν είναι ο καιρός να της κάνουμε κριτική ακόμα κι όταν διαφωνούμε με κάποιες θέσεις και πρακτικές της. Είναι μια θέση κατά βάση σωστή όμως κάπως άγονη. Τι μας αποτρέπει όμως να πάμε αυτή την θέση ένα βήμα πιο πέρα και να διακηρύξουμε ότι όχι μόνο στηρίζουμε χωρίς προϋποθέσεις την Παλαιστινιακή αντίσταση αλλά και ότι η ιδια είναι πηγή έμπνευσης και υπαρξιακής αλλαγής;

Έχω συγκεκριμένη απάντηση που στοιχεία της τα έχω γράψει σε άλλα κείμενα μου γιατί οι δυτικοί και οι δυτικοποιημένοι είναι δύσκολο να εμπνευστούν από το παράδειγμα της Παλαιστινιακής αντίστασης. Δεν θα την γράψω εδώ. Τηλεγραφικά μόνο θα αναφέρω ότι ένα σύστημα που βασίζεται στην ανταγωνιστική εξατομικοποίηση, στην καχυποψία, τον κυνισμό και την έλλειψη κοινωνικής αλληλεγγύης παράγει ανθρώπους που έχουν ανικανότητα ενσυναίσθησης και απροθυμία για συλλογική δράση.

Όμως, αυτή η γενική κατάσταση δεν έχει αποτρέψει πολλούς ανθρώπους στην Δύση από το να εμπνευστούν και να βιώσουν την ύπαρξή τους με ένα βαθύτερο γνησιότερο τρόπο.

Άνθρωποι με διαφορετικές ιδεολογίες, θρησκείες ή άθεοι και φιλοσοφίες ζωής που όμως ένιωσαν βαθιά το δράμα της Γάζας, το υιοθέτησαν σαν δικό τους και εμπνεύστηκαν τρομερά από την Παλαιστινιακή αντίσταση.

Τον Οκτώβρη ένιωσα προσωπικά αυτή την μεταμόρφωση με ένα τρόπο που κανένα άλλο κίνημα δεν ήταν ικανό να την πραγματώσει. Για ένα μήνα κουβαλούσα ένα πρωτόγνωρο συναίσθημα οργής, θλίψης, αηδίας και αποφασιστικότητας και μια δύναμη ότι μπορώ να περάσω μέσα από τοίχους. Ένα αίσθημα ότι δεν αξίζει η ζωή χωρίς αξιοπρέπεια και χωρίς αγώνα ενάντια στο άδικο.

Μετά αυτό το αίσθημα ατόνησε γιατί αυτό το σύστημα έχει χίλιους δύο τρόπους ορατούς και αόρατους να σε προσγειώνει στην πραγματικότητα του κομφορμισμού και της υποταγής, ειδικά όταν δεν υπάρχει κίνημα να συντηρεί την πηγαία επαναστατικότητα σου. Και το κίνημα αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη δεν έφτασε ποτέ στα επαναστατικά ύψη που έπρεπε να φτάσει στην Ελλάδα. Ήταν χλιαρό, άνευρο και ασυνεπές σε σχέση με αυτό που θα έπρεπε να είναι. Όμως ο σπόρος έμεινε μέσα μου και ευτυχώς και κάποια κείμενα που έγραψα εκείνο τον μήνα που έκφραζαν αυτή την ιδιαίτερη εσωτερική μου κατάσταση.

Στους επόμενους μήνες έρχονταν μέρες που ένιωθα το ίδιο ζωντανός και αποφασισμένος σαν κάτι που δεν μπορούσα να το βιώνω συνεχώς αλλά που ήταν και αξερίζωτο. Αυτή η σπορά έχει γίνει σε πολλούς ανθρώπους και χρέος μας είναι να βρούμε τον τρόπο και την θέληση να συνδεθούμε μεταξύ μας. Ευτυχώς αυτοί οι μήνες ήταν το διάστημα που συνδέθηκα με ανθρώπους που είχε γίνει η σπορά μέσα τους. Είμαστε πολλοί περισσότεροι από όσο φανταζόμαστε αλλά ακόμα άγνωστοι και απομονωμένοι μεταξύ μας. Άνθρωποι που βρήκαν ξανά ή για πρώτη φορά την ζωντάνια και την θέληση να αγωνιστούν για ένα καλύτερο κόσμο και να ταυτίσουν την ίδια την ζωή με τον συλλογικό αγώνα και την αξιοπρέπεια να πολεμούν την αδικία και την εκμετάλλευση όπου την συναντούν.

Αυτό είναι το μεγαλύτερο επίτευγμα της Παλαιστινιακής αντίστασης. Η έμπνευση του αγώνα ακόμα κι όταν όλα φαίνονται μάταια και ο αντίπαλος πανίσχυρος και ανίκητος.

Τώρα περισσότερο από ποτέ!

Σταματήστε την Γενοκτονία της Γάζας!

Αλληλεγγύη στην Παλαιστινιακή αντίσταση!

Λευτεριά στην Παλαιστίνη!

Γρηγόρης Αρετάκης

Υ.Γ. Το κείμενο είναι πυρετικό με την κυριολεκτική έννοια καθώς το έγραψα, ενώ εδώ και τρεις μέρες είχα αρπάξει ένα κρύωμα με πυρετό!

Η πυρετική συνείδηση κάνει κάποιους περίεργους συνειρμούς και θυμήθηκα ένα κείμενο του Καζαντζάκη για την Ρόζα Λούξεμπουργκ που συγκινησιακά ταιριάζει για την Παλαιστινιακή αντίσταση.

Εδώ κάποια αποσπάσματα του που νιώθω ότι ταιριάζουν.

«Ελευτερία, φως, δικαιοσύνη. Να χαθούμε, όλοι αδέλφια, για να σώσουμε τη γης!»

“Τέτοια είναι η ζωή και πρέπει να την παίρνεις όπως είναι, με γενναιότητα, με όρθιο το κεφάλι και με χαμόγελο στα χείλη, μπροστά και ενάντια στα πάντα!»

Η ψυχή μου βρίσκεται σε τέτοιο πυρετό, που είναι αδύνατο να δέχουμαι πια τους φίλους μου και να νιώθω πως μας επιβλέπουν οι φύλακες. Το βάσταξα με υπομονή όλα τούτα τα χρόνια κι αν ήταν άλλοι καιροί, θα ‘κανα υπομονή. Μα τώρα που όλα συθέμελα άλλαξαν, δεν το ανέχομαι πια. Να μ’ επιβλέπουν την ‘ωρα που μιλώ και να μη με αφήνουν να προφέρω λέξη για ότι βαθύτατα μ’ ενδιαφέρει, μου κατήντησε τόσο μαρτύριο, που προτιμώ να στερηθώ κάθε επίσκεψη, ωσότου να μπορέσουμε να ιδωθούμε σαν ελεύτεροι άνθρωποι».

Βοήθεια!

Δεν ήταν μια γυναίκα που φώναζε – ήταν η κραυγή, η σημερινή, ολάκερης της Γης.

Έφυγε η κραυγή από το στήθος της, λευτερώθηκε από το εφήμερο κορμί της και δουλεύει, φωνάζοντας πολεμικά, μέσα στα στήθη των ανθρώπων. ΄

Τέτοια η κραυγή της λευτεριάς. Έκαμε χρόνια να φτάσει και να χτυπήσει την ψυχή μου. Άλλες ψυχές, πιο χαμηλά, πιο πέρα, ακόμα δεν τη γρίκησαν. Βλέπουν μια γυναίκα ν’ ανοίγει το στόμα της, να σηκώνει τα χέρια απάνου σ’ ένα τραπέζι, μα δεν ακούν τί λέει: ύστερα από πέντε, δέκα χρόνια, θ’ ακούσουν· κι η ψυχή τους θα τιναχτεί κραυγάζοντας.

Βοήθεια!»

Ο αέρας άλλαξε, αναπνέει μιαν άνοιξη βαριά, γιομάτη θειάφι.

Ποιος φώναξε; Εμείς φωνάζουμε, οι αδικημένοι άνθρωποι!

Κι ύστερα σιωπή· ξεχνούμε από τεμπελιά, από συνήθεια, από φόβο. Μα ξάφνου πάλι η κραυγή σκίζει τα σωθικά μας. Γιατί δεν είναι απόξω, δεν είναι μακριά, δεν έρχεται, για να μπορούμε να ξεφύγουμε – μέσα στην καρδιά κάθεται η κραυγή και φωνάζει.

Ανήλεη, αυστηρή είναι η στιγμή που περνούμε. Δε στρέφουμε πια το πρόσωπό μας στον ουρανό, ζητώντας βοήθεια. Ξέρουμε, ουρανός και γης είναι ένα. Ο νους, ας είναι ο ποιητής ουρανού και γης· αυτός ανέλαβε όλη την ευθύνη του χαμού ή της σωτηρίας.

(Αγαπητέ Γρηγόρη, με παρηγορεί κάπως η σκέψη πως η ζωή δεν έχει νόημα. Γιατί δεν βλέπω να έχουν κάποια ορατά αποτελέσματα οι διαμαρτυρίες και οι διαδηλώσεις κατά την γενοκτονίας που διαπράττει το Ισραήλ σε βάρος των Παλαιστινίων. Επίσης, έχω την αίσθηση πως αυτά που θα ακολουθήσουν θα είναι ακόμα πιο τρομακτικά και δεν θα αφορούν μόνο τη Γάζα και τους Παλαιστίνιους. Στις διεθνείς σχέσεις κυριαρχεί η παράνοια και το διεθνές δίκαιο μοιάζει να μην απασχολεί κανέναν. Τώρα η Ευρώπη βλέπει ποδόσφαιρο και χαίρεται. Να είσαι καλά και σιδερένιος. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.