Πέθανε ο αδελφός Κατσάμπας

Πέθανε ο αδελφός Κατσάμπας. Υπάρχει κάτι ποιητικό σε αυτήν την είδηση, αν και μάλλον δεν θα το είχα παρατηρήσει, αν δεν βρισκόμουν στην Αθήνα στα μέσα Ιουλίου.

Πάντως, η σκέψη μου είναι τώρα στον ζωντανό αδελφό Κατσάμπα, που έμεινε μόνος του. Δεν περίμενα ποτέ ότι θα μου συμβεί αυτό.

Η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις και απρόοπτα. Το μυαλό του ανθρώπου πάει όπου θέλει. Από κει που δεν θυμόμουν καν τους αδελφούς Κατσάμπα, διαβάζω πως πέθανε ο αδελφός Κατσάμπας και σκέφτομαι τον άλλο αδελφό Κατσάμπα. Δεν τον σκέφτομαι, θέλω να τον πάρω αγκαλιά και να τον παρηγορήσω.

Αν ήταν τρεις οι αδελφοί Κατσάμπα, τώρα θα ζούσαν οι δυο και θα είχε ο ένας τον άλλον. Αλλά ήταν δυο οι αδελφοί Κατσάμπα. Σαν τις αδελφές Τατά από το Λαγκαδά που ήσαν δύο, ήσαν δύο μοναχά. Μα η μοίρα κυβερνά και δεν έμεινε καμιά από τις αδερφές Τατά, όπως δεν θα μείνει αδερφός Κατσάμπας, όπως δεν θα μείνει κανείς μας.

Πέθανε και 23χρονος Άγγλος που έπεσε από το μπαλκόνι του ξενοδοχείου του στον Λαγανά. Ένας Άγγλος λιγότερος. “Δεν πειράζει, είναι πολλοί αυτοί” μου είπε ένας φίλος στο τηλέφωνο.

Όχι μόνο δεν πειράζει αλλά, όπως έχω γράψει, είναι καλό για τον ελληνικό τουρισμό να σκοτώνονται ή να πεθαίνουν τουρίστες στην Ελλάδα, γιατί του χρόνου θα έρθουν σαράντα συγγενείς και φίλοι τους στην Ελλάδα για το μνημόσυνο, οπότε θα έχουμε ακόμα περισσότερες κρατήσεις για δωμάτια, περισσότερα κουβέρ στις ταβέρνες, περισσότερες νοικιασμένες ξαπλώστρες και πάει λέγοντας, ενώ όλο και κάποιος από τους συγγενείς ή τους φίλους θα τα τινάξει, οπότε την επόμενη χρονιά θα έχουμε ακόμα περισσότερους τουρίστες που θα έρθουν για να τιμήσουν τους νεκρούς.

Διαβάζοντας για τον Άγγλο που σκοτώθηκε στο Λαγανά, θυμήθηκα τη Σούζαν από την Αγγλία, που, πριν από δυο εβδομάδες στο Αιγαίο, μου είπε πως -σε αντίθεση με την πλειοψηφία των Άγγλων- δεν έχει πάει ποτέ στη Ζάκυνθο και δεν θα πάει ποτέ στη Ζάκυνθο.

“Γιατί;” την ρώτησα.

“Γιατί δεν θα πάω ποτέ στη ζωή μου σε ένα μέρος που οι γυναίκες είναι περισσότερες από τους άνδρες”.

Έχει τα δίκια της η Σούζαν. Όπως μου είπε πέρσι ο Γιάννης στο beach bar που έχει στη Ζάκυνθο, “Έρχονται οι γυναίκες από το εξωτερικό και φεύγουν αγάμητες”. Αυτό το είπε με συντριβή ο Γιάννης, δεν το είπε για αστείο. Γιατί ο Γιάννης νιώθει. Ο Γιάννης ξέρει.

Θα πρέπει κάθε Έλληνας να γαμάει έναν τουρίστα. Είναι χρέος προς την πατρίδα. Εθνικό καθήκον. Δεν γίνεται να φεύγουν οι τουρίστες αγάμητοι. Η Ελλάδα κινδυνεύει να χάσει τον τίτλο του μεγαλύτερου γαμιστρώνα στον κόσμο, που με τόσους κόπους και αγώνες κατάκτησε. Βέβαια, οι τουρίστες γαμιούνται στα νησιά μας αναμεταξύ τους -επειδή οι Έλληνες δουλεύουν όλη μέρα ή μετράνε χρήματα- αλλά οπωσδήποτε είναι αλλιώς να σε γαμήσει Έλληνας. Μην κοιτάτε που εμείς το έχουμε συνηθίσει.

Γαμάτε γιατί χάνουμε τουρίστες.

Θα πρέπει το γαμήσι από Έλληνα να περιλαμβάνεται στο all inclusive. Αν έρθεις στην Ελλάδα και δεν σε γαμήσει Έλληνας, θα παίρνεις τα λεφτά σου πίσω.

Η ζωή είναι κωμωδία. Παίζεται πάντα σοβαρά.

(Η φωτογραφία είναι από το βιβλίο του Μπιούνγκ-Τσουλ Χαν “Η Κοινωνία της Κόπωσης”. Δεν έχει καμία σχέση με το κείμενο -ή έχει για όποιον ξέρει να διαβάζει ένα κείμενο σε δεύτερο και τρίτο επίπεδο ανάγνωσης- αλλά για αυτό το θέμα ήθελα να γράψω, πριν νιώσω βαθύ πένθος για τον χαμό του αδελφού Κατσάμπα.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.