“Η ειρήνη είναι πιο επικίνδυνη από τον πόλεμο”

Έχει μεγάλο ενδιαφέρον ότι η Ουκρανία συμφωνεί στο σχέδιο κατάπαυσης του πυρός για 30 ημέρες που προτείνουν οι ΗΠΑ, οι Ευρωπαίοι ηγέτες έχουν ξεσκιστεί στις συζητήσεις μεταξύ τους για την στάση τους στον πόλεμο της Ουκρανίας, αλλά κανείς δεν μοιάζει να προσέχει τι λέει η Ρωσία, η οποία νικάει σε αυτόν τον πόλεμο.

Για να σταματήσει ένας πόλεμος, απαραίτητη προϋπόθεση είναι να το επιθυμεί ο νικητής του πολέμου.

Όσο και να συζητούν ΗΠΑ, Ουκρανία και Ευρώπη, ειρήνη θα υπάρξει, όταν το θελήσει η Ρωσία.

Η Ρωσία ξέρει πολύ καλά πως δεν είναι σε πόλεμο με την Ουκρανία αλλά με το ΝΑΤΟ -τις ΗΠΑ δηλαδή- και πως δεν μπορεί να εμπιστεύεται ούτε τις ΗΠΑ, ούτε την Ευρώπη.

Άλλωστε, ακόμα και αν ο Ντόναλντ Τραμπ είναι απόλυτα ειλικρινής στις διαρκείς δηλώσεις του ότι επιθυμεί ειρήνη με τη Ρωσία, η Ρωσία ξέρει πολύ καλά πως ο Ντόναλντ Τραμπ σήμερα είναι και αύριο δεν είναι.

Ο Τραμπ είναι ένα παράδοξο στην προεδρία των ΗΠΑ, ο Τραμπ είναι μια “ανωμαλία” στην προεδρία των ΗΠΑ, και δεν υπήρχε περίπτωση να γινόταν πρόεδρος ο Τραμπ ή κάποιος σαν τον Τραμπ, αν οι ελίτ των ΗΠΑ δεν είχαν σαπίσει και οι ΗΠΑ δεν βίωναν μια πολύχρονη παρακμή. Ο Τραμπ στην προεδρία των ΗΠΑ είναι το αποτέλεσμα της παρακμής των ΗΠΑ, ο Τραμπ δεν είναι η αιτία της παρακμής των ΗΠΑ. Αλλά πολλοί δυσκολεύονται να το αντιληφθούν αυτό, αφού αντιμετωπίζουν την πολιτική με συναισθηματικούς ή οπαδικούς όρους.

Ο επόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ μπορεί να επαναφέρει την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ στις …εργοστασιακές της ρυθμίσεις, που θέλουν τη Ρωσία μπαμπούλα και εχθρό των ΗΠΑ, οπότε η Ουκρανία θα εργαλειοποιηθεί εκ νέου από τις ΗΠΑ εναντίον της Ρωσίας.

Οπότε, η Ρωσία θα συμφωνήσει σε ειρήνη -και όχι κατάπαυση του πυρός- μόνο όταν διασφαλίσει απόλυτα πως η Ουκρανία δεν θα μπορεί στο μέλλον να χρησιμοποιηθεί ως απειλή εναντίον της από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ (σ.σ. Αν συνεχίσει να υπάρχει το ΝΑΤΟ).

Οι κύριοι όροι της Ρωσίας για ειρήνη είναι:

1. Η Ουκρανία θα είναι ουδέτερη χώρα.
2. Η Ρωσία θα προσαρτήσει τα εδάφη της Ουκρανίας που έχει καταλάβει στην διάρκεια του πολέμου.
3. Η Ρωσία δεν θα δεχτεί ανάπτυξη στρατιωτικών ειρηνευτικών δυνάμεων στην Ουκρανία ή τουλάχιστον δεν θα δεχτεί ανάπτυξη ειρηνευτικών δυνάμεων από χώρες του ΝΑΤΟ.

Μια παρεξήγηση που σίγουρα υπάρχει ανάμεσα στον Ντόναλντ Τραμπ και τον Βλαντιμίρ Πούτιν -και σίγουρα θα δυσκολέψει τις συνομιλίες ανάμεσα σε ΗΠΑ και Ρωσία- είναι πως ο Τραμπ, ως επιχειρηματίας, αντιλαμβάνεται τα εδάφη της Ουκρανίας ως real estate, ενώ για τον Πούτιν και τη Ρωσία είναι θέμα κυριαρχίας και όχι κατοχής εδαφών.

Η Ρωσία δεν ενδιαφερόταν -τουλάχιστον τώρα- να προσαρτήσει το Ντονέτσκ, το Λουχάνσκ, τη Ζαπορίζια και τη Χερσώνα, τις τέσσερις περιφέρειες της Ουκρανίας που κατέκτησε με τον πόλεμο. Αυτό που επιθυμούσε η Ρωσία, πριν τον πόλεμο, ήταν ένα καθεστώς αυτονομίας για το Ντονμπάς, την περιοχή της ανατολικής Ουκρανίας που ο πόλεμος ξεκίνησε μετά το 2014 και ζουν εκατομμύρια Ρώσοι (σ.σ. Ξεχνάμε συχνά πως, μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης, υπάρχουν 25 εκατομμύρια Ρώσοι που ζουν εκτός Ρωσίας, διασκορπισμένοι στις πρώην σοβιετικές σοσιαλιστικές δημοκρατίες.)

Το δεύτερο που ενδιέφερε τη Ρωσία ήταν η ουδετερότητα της Ουκρανίας -να μην γίνει η Ουκρανία μέλος του ΝΑΤΟ-, αφού, από το 2008, ο Βλαντιμίρ Πούτιν είχε δηλώσει ευθέως πως η είσοδος της Ουκρανίας και της Γεωργίας στο ΝΑΤΟ δεν πρόκειται να γίνει δεκτή από τη Ρωσία, γιατί απειλεί την ύπαρξη της Ρωσίας, αφού τα πυρηνικά όπλα και οι στρατιώτες του ΝΑΤΟ θα βρίσκονταν στα σύνορα της Ουκρανίας και της Γεωργίας με τη Ρωσία, κάτι που καμία κυρίαρχη χώρα -και πρώτη από όλους οι ΗΠΑ, που έχουν το Δόγμα Μονρόε- δεν θα δεχόταν να συμβεί στα δικά της σύνορα (σ.σ. Πριν αρχίσουμε να γράφουμε αποψάρες, ρίχνουμε και μια ματιά στο χάρτη.)

Βασικά, η Ρωσία λέει σταθερά τα ίδια πράγματα εδώ και δυο σχεδόν δεκαετίες, αλλά ΗΠΑ και Ευρώπη αρέσκονταν να ακούν τις δικές τους φωνές και να μην δίνουν σημασία στις θέσεις της Ρωσίας. Δεν είναι περίεργο αυτό, οι ΗΠΑ και η Ευρώπη ήξεραν πως δεν υπάρχει περίπτωση η Ουκρανία να νικήσει τη Ρωσία -ακόμα και έχοντας όλα τα όπλα του ΝΑΤΟ στην διάθεσή της- αλλά αυτό που τους ενδιέφερε ήταν να κάνουν πιο αδύναμη τη Ρωσία και να βάλουν χέρι στον ορυκτό πλούτο της Ουκρανίας.

Τώρα η Ρωσία έχει νικήσει στον πόλεμο με την Ουκρανία -που επιδίωξαν οι ΗΠΑ επί προεδρίας Μπάιντεν- αλλά το τραγικό είναι πως σκοτώθηκαν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, η Ουκρανία καταστράφηκε και έχασε οριστικά εδάφη, και δεν θα γίνει μέλος του ΝΑΤΟ αλλά, αν η Ουκρανία και η Ρωσία είχαν κάτσει στο τραπέζι των συνομιλιών -χωρίς ΗΠΑ, Βρετανία και Ευρωπαϊκή Ένωση-, αυτός ο πόλεμος δεν θα είχε γίνει ποτέ.

Η Ουκρανία τα έχασε όλα, ενώ είναι βέβαιο πως, στις συνομιλίες στη Σαουδική Αραβία, παραχώρησε και τις σπάνιες γαίες της στις ΗΠΑ -αν και αυτό δεν λέγεται ακόμα ανοιχτά-, οπότε θέλω να δω αν θα είναι ο Ζελένσκι που θα ανακοινώσει την ήττα της Ουκρανίας στους Ουκρανούς πολίτες.

Μπορεί να είναι ο Ζελένσκι, αλλά, αφού η Ρωσία και οι ΗΠΑ θεωρούν τον Ζελένσκι απονομιμοποιημένο λόγω της λήξης της προεδρικής θητείας του, πιθανολογώ πως θα είναι κάποιος άλλος Ουκρανός …ηθοποιός. Ο Ζελένσκι θα πρέπει τώρα να διασφαλίσει το μέλλον του, γιατί η παραμονή του στην ηττημένη, ακρωτηριασμένη και διαλυμένη Ουκρανία, μάλλον θα είναι κάπως επικίνδυνη για τη ζωή του.

Σε κάθε περίπτωση, όταν θα είναι ώρα για ειρήνη, θα συνομιλήσουν οι ΗΠΑ με τη Ρωσία. Η Ουκρανία δεν θα είναι στο τραπέζι των συνομιλιών. Ούτε η Ευρώπη θα είναι στο τραπέζι των συνομιλιών για την Ουκρανία. Δεν πέφτει λόγος στην Ουκρανία και στην Ευρώπη. Όταν συζητούν οι μεγάλοι, τα παιδιά πρέπει να μένουν έξω από το δωμάτιο και να κάνουν ησυχία.

ΗΠΑ και Ρωσία έχουν να συζητήσουν και για πολύ πιο σοβαρά θέματα από την Ουκρανία, όπως η Κίνα. Άλλωστε, οι ΗΠΑ δεν ενδιαφέρονταν ποτέ πραγματικά για την Ουκρανία.

Σε μερικά χρόνια, Ουκρανοί και Ρώσοι πολίτες θα αναρωτιούνται γιατί έγινε αυτός ο πόλεμος και γιατί τα αδέρφια σκοτώθηκαν μεταξύ τους. Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό στην Ιστορία -είναι κάτι πολύ συνηθισμένο-, θυμηθείτε τον εμφύλιο πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία.

Pax Americana. Τι το ήθελες το ΝΑΤΟ, Ουκρανία μου;

Γελούσε το 2019 στο Παρίσι ο Ζελένσκι, όταν μιλούσε ο Πούτιν, στην διάρκεια των συνομιλιών για την ειρηνευτική συμφωνία του Μινσκ, γιατί νόμιζε πως έχει τη στήριξη των ΗΠΑ, που εξόπλιζαν την Ουκρανία με ταχύτατους ρυθμούς και την ετοίμαζαν για πόλεμο, όπου θα σκοτώνονταν Ουκρανοί και όχι Αμερικανοί.

Ποιος γελάει τώρα;

Και πόσοι άνθρωποι δεν θα κλάψουν και δεν θα γελάσουν ποτέ ξανά, γιατί σκοτώθηκαν σε έναν ακόμα βλακώδη πόλεμο.

Προσοχή στα μεγάλα και ένδοξα λόγια, όπως Slava Ukraini. Δεν έχουν ποτέ καλή κατάληξη.

(Για να έρθουμε και στους απλούς ανθρώπους, μπορεί να σας φανεί περίεργο, αλλά μαθαίνω πως πολλές από τις κυρίες από την Ουκρανία που εργάζονται στη χώρα μας -με αυτό το εργασιακό καθεστώς που υπάρχει για τους Ουκρανούς λόγω του πολέμου- προβληματίζονται έντονα με το ενδεχόμενο ειρήνης στη χώρα τους. Πολλές Ουκρανές εργάζονται στην Ελλάδα και οι άδειες διαμονής προσωρινής προστασίας λήγουν τον Μάρτιο του 2026. Οι Ουκρανές εργάζονται στην Ελλάδα και παίρνουν μισθούς και επιδόματα, οπότε το ενδεχόμενο ειρήνης στην Ουκρανία θα σημαίνει μόνιμη επιστροφή στην κατεστραμμένη χώρα τους, όπου οι μισθοί μάλλον θα είναι πολύ χειρότεροι και από τους μισθούς της Ελλάδας. Από την άλλη, είμαι βέβαιος, πως η ειρήνη στην Ουκρανία θα φέρει μια ακόμα μεγαλύτερη έξοδο των Ουκρανών από την Ουκρανία. Ο πόλεμος δεν τελειώνει με τη συμφωνία ειρήνης. Αλλά δεν πειράζει, αφού όπως μας ενημέρωσε πρόσφατα η πρωθυπουργός της Δανίας, “η ειρήνη είναι πιο επικίνδυνη από τον πόλεμο”. Έχουν μεγάλη εμπειρία από πόλεμο οι Δανοί. Πολύ γενναίοι πολεμιστές.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.