Και το ΑΙ υπάλληλος είναι

Γεια σου, φίλε Πιτσιρίκο,
Το ’90 που ενηλικιώθηκα, είχα την ψευδαίσθηση πως ο Η/Υ θα γινόταν ο καλύτερος βοηθός του ανθρώπου και αποφάσισα πως θα είναι μια πολύ καλή ιδέα να ακολουθήσω αυτό το επάγγελμα ως τεχνικός διότι και πάντα θα είχα δουλειά αλλά και θα βοηθούσα όλους όσους γνώριζα να εκμεταλλευτούν αυτό το εργαλείο-ηθοποιός (έτσι το είχε βαπτίσει ένας καθηγητής μου στη σχολή διότι έπαιρνε τον ρόλο που του έδινε ο χρήστης του), ώστε να κάνουν την ζωή τους καλύτερη.

Λίγο αργότερα ήρθε το Ίντερνετ και σκεφτόμουν, τι καλύτερο από το να έχουν όλοι πρόσβαση σε όλες τις πληροφορίες και τις γνώσεις του κόσμου.

Αλλά στη μέση μπήκε η μπίζνα, κι όπου υπάρχει μπίζνα και κονομησιά πάει παρέα και η απληστία. Σαν τις μαύρες τρύπες του σύμπαντος, η απληστία δεν χορταίνει με τίποτα. Διαφήμιση παντού, πωλήσεις προϊόντων παντού, πρότυπα επιβεβλημένα για τα πάντα και όλα κινούνται γύρω από την κατανάλωση και μόνο. Γι’ αυτό το λόγο, και η τεράστια συγκέντρωση δεδομένων και τα μοντέλα μελέτης συμπεριφοράς.

Το θέμα είναι πως, ακόμη κι αν γίνεις επίδοξος σκιέρ με διδακτορικό στο σλάλομ για να αποφεύγεις όλες τις σειρήνες των ιστοσελίδων και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, υπάρχει κι ένα άλλο πρόβλημα: Να πρέπει να βρεις προγράμματα-εργαλεία που δεν είναι συνδρομητικά και δεν απαιτούν σύνδεση στο διαδίκτυο.

Ακόμη και η ΤΝ που μας την έχουν σερβίρει δωρεάν και κάνει παπάδες και σου γράφει κείμενα και σου απαντάει σε οτιδήποτε την ρωτήσεις, μόλις θα πιάσει τα νούμερα που απαιτούνται, θα γίνει και αυτή συνδρομητική.

Ακόμη και ο κόσμος της Πληροφορικής είναι ταξικός φίλε μου Πιτσιρίκο. Τα “καλά” εργαλεία θα είναι με πληρωμή και τα πιο απλά θα είναι “δωρεάν” με αντίτιμο τα δεδομένα που τους ταΐζεις και βοηθάς αυτούς που τα φτιάχνουν να τα κάνουν ακόμη καλύτερα στους δυο και μοναδικούς σκοπούς: Την κατανάλωση προϊόντων και τον έλεγχο της συμπεριφοράς.

Η ΤΝ πήγε το πράγμα ένα βήμα παραπέρα και θα αντικαταστήσει και την σκέψη, οπότε στο τέλος θα καταντήσουν όλοι όσοι είναι πλήρως εξαρτημένοι απλά να εκτελούν εντολές: Σκέψου αυτό, κάνε αυτό, φάε αυτό, εκεί θα πας διακοπές, αυτά θα φοράς κλπ.

Όλο αυτό όμως έχει ένα τέλος κάπου: Αν καταντήσεις την πλειοψηφία των ανθρώπων τόσο ίδιους και τόσο άβουλους, εξαφανίζεται η ποικιλότητα που είναι το απαραίτητο συστατικό της εξέλιξης και της δημιουργίας καινούργιων πραγμάτων. Η κοινωνία γίνεται στείρα και δυστοπική. Θυμάμαι την ταινία “Ζουν ανάμεσά μας”.
Εκτός αν αυτός είναι ο σκοπός: Να υπάρχουν τεράστιες μάζες ανθρώπων ολόϊδων σαν πλειμομπιλ και λέγκο ανθρωπάκια. Κι όταν δεν τους χρειάζεσαι πια, να πατάς μια διαγραφή και τέλος. Όπως κάνουμε με τα αρχεία του υπολογιστή.

Το ίδιο και στην παιδεία: Αν όλα τα πανεπιστήμια είναι ιδιωτικά και πηγαίνει μόνο το παιδί του πλούσιου εκεί και του φτωχού γίνεται εργάτης, μηδενίζεται η πιθανότητα να αναδειχθεί ένας άνθρωπος που έχει ιδέες και ευφυΐα αλλά είναι από φτωχή οικογένεια.

Είναι αυτό που συζητούσαμε για τις συνθήκες μετά την παράσταση του Χριστόφορου στις Βρυξέλλες: Τι πιθανότητα έχει ένα παιδί που του έτυχε να γεννηθεί στη Γάζα και μπορεί να είναι ο επόμενος Αϊνστάιν να φτάσει να διδάξει στο Πρίνστον; Μηδέν. Άρα και πάλι είναι θέμα τύχης, όπως είπες κι εσύ, και παίζει τεράστιο ρόλο η τύχη στη ζωή μας. Ας πιστεύουν κάποιοι ανόητοι (και κυρίως το έχω δει αυτό σε κονομημένους με έπαρση) πως όλα είναι οι επιλογές που κάνουμε και πως τις επιλογές μας τις ελέγχουμε απόλυτα και άλλες τέτοιες ανοησίες.

Για να επιστρέψω στο θέμα μου, όμως, ο Η/Υ ξεκίνησε ως υπάλληλος (“Κι εγώ υπάλληλος είμαι” θα μπορούσε να μας πει η ΤΝ σήμερα στο πνεύμα και της παράστασης) αλλά μάλλον πάει για αφεντικό και μόνο εμείς θα μείνουμε υπάλληλοι στο τέλος.

Προς το παρόν, η ΤΝ είναι ο προϊστάμενος μας και δίνει ραπόρτο στα αφεντικά της πού είναι οι δισεκατομμυριούχοι του κόσμου. Ίσως μια μέρα η ΤΝ να κάνει ταξική επανάσταση απέναντι στους πλούσιους και να τους φάει αυτή, αφού εμείς δεν τα καταφέραμε. Ίσως να αποδειχθεί και καλύτερο αφεντικό, που ξέρεις; Αν και προς το παρόν δεν το βλέπω γιατί τα δεδομένα με τα οποία “σκέφτεται” της τα έδωσαν άνθρωποι οι οποίοι ξέρουμε πολύ καλά τι κουμάσια είναι.

Τέλος πάντων, ας κλείσω τον Η/Υ και τον κόσμο του κι ας πάω μια βόλτα. Η άνοιξη είναι συνήθως πολύ όμορφη εδώ στο Βέλγιο, καταπράσινη, με λουλούδια, με πουλιά που κελαηδούν και με κανάλια γεμάτα πάπιες.

Θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό που ακόμη υπάρχει φύση γύρω μου και μπορώ να την χαρώ τον ελεύθερο μου χρόνο που είναι και ο μόνος πλούτος που έχουμε όπως είπε ο Χριστόφορος στην παράσταση.

Τα φιλιά μου και χαιρετίσματα σε όλους,
Παντελής.

(Φίλε Παντελή, κατ’ αρχάς, χάρηκα πολύ που γνωριστήκαμε στις Βρυξέλλες. Το Διαδίκτυο μας γνώρισε, Παντελή. Επίσης, το Διαδίκτυο εμένα μου άλλαξε τη ζωή. Με το χαρακτήρα που έχω και την πλήρη έλλειψη αυτοπεποίθησης που είχα, δεν υπήρχε περίπτωση να πήγαινα κείμενά μου σε έντυπα και εκδοτικούς οίκους, για να μου πουν τη γνώμη τους. Από το μπλογκ μου με βρήκαν όλοι. Αν δεν ήταν το Διαδίκτυο, δεν θα είχα γνωρίσει τον Τζίμη Πανούση, τον Γιώργο Κιμούλη, τον Γιώργο Μητσικώστα και τόσους άλλους όμορφους ανθρώπους, όπως οι φίλοι στο μπλογκ. Αν δεν ήταν το Διαδίκτυο, μάλλον δεν θα είχα γνωρίσει ποτέ τον Χριστόφορο και δεν θα είχαμε γράψει παρέα. Παντελή, σε ό,τι αφορά την τεχνητή νοημοσύνη, εγώ τη βρίσκω πολύ διασκεδαστική. Και έχω σκεφτεί και τον τρόπο με τον οποίο θα με υπηρετήσει η τεχνητή νοημοσύνη. Θα κάνω το AI υπάλληλό μου. Τρώγε την πρόοδο και με τα φλούδια και με τα κουκούτσια της, έγραψε ο Οδυσσέας Ελύτης. Τα ρομπότ δεν με φοβίζουν. Άλλωστε, οι περισσότεροι άνθρωποι είναι σαν ρομπότ, οπότε τι να τα κάνει το σύστημα τα ρομπότ, όταν έχει τους ανθρώπους-ρομπότ; Οι αρχαίοι Αθηναίοι μας έδειξαν πως, για να υπάρχει πολιτισμός, πρέπει να υπάρχουν και δούλοι. Ωραία, αν πρέπει να υπάρχουν δούλοι, ας είναι δούλοι τα ρομπότ. Αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι δεν θέλουν να είναι ελεύθεροι. Θέλουν να είναι δούλοι και να έχουν αφεντικό που θα τους λέει τι να κάνουν.  Και φοβούνται πως τα ρομπότ θα τους πάρουν την …δουλειά. Φοβούνται δηλαδή πως τα ρομπότ θα τους απελευθερώσουν.  Είναι τόσο αστείο. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου από την ηλιόλουστη Αθήνα. Περιέργως, μου άρεσαν περισσότερο οι Βρυξέλλες από το Λονδίνο και τη Στοκχόλμη, αλλά και η Αθήνα δεν είναι άσχημη αυτήν την εποχή.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.