Τα παράξενα φρούτα της Λίστας του Σίντλερ
Φίλε μου Πιτσιρίκο,
Ενώ δεν υπάρχει κανείς που να μην ανατριχιάζει με τα εγκλήματα των Ναζί και τη φρικιαστική τους μεθοδικότητα, ενώ ταινίες όπως η Λίστα του Σίντλερ συγκινούν και εγείρουν ευγενή αισθήματα συμπόνιας, ανθρωπιάς, αλτρουισμού, αυτοθυσίας, δικαιοσύνης και αντίστασης στην αδικία, καθώς και την έντονη συναισθηματική δέσμευση του “ποτέ ξανά!”, βρισκόμαστε στην δυσάρεστη θέση να βλέπουμε μια άλλη γενοκτονία να συμβαίνει μπροστά στα μάτια μας, χωρίς κανένα από αυτά τα συναισθήματα να εγείρονται με την ίδια ειλικρίνεια που τα αισθάνεται κανείς όταν βλέπει μια ταινία αναφορικά με μια γενοκτονία, όπως η Λίστα του Σίντλερ.
Οι αναπαραστάσεις της πραγματικότητας φαίνεται να μας συγκινούν περισσότερο από την πραγματικότητα την ίδια. Η συγκεκριμένη ταινία έχει 1.5 εκατομμύριο ψήφους στο IMDB, με βαθμολογία 9 στα 10, ενώ πρόχειροι υπολογισμοί θέλουν γύρω στους 200 εκατομμύρια ανθρώπους να έχουν δει τη ταινία. Σίγουρα είναι πολλοί περισσότεροι. Παρά, λοιπόν, την γενική ομοφωνία για την ποιότητα της ταινίας και το μήνυμά της, τα ευγενή συναισθήματα που εγείρει, καθώς και την απόλυτα δικαιολογημένη οργή, φρίκη και αποτροπιασμό απέναντι στους Ναζί που την διαπράττουν, οι δρόμοι μας σήμερα είναι άδειοι. Ούτε οργή, ούτε συμπόνια, ούτε αίσθηση δικαίου και αντίστασης στην κατάφωρη αδικία, ούτε καν φρίκη και αποτροπιασμό.
Μάλιστα, οι περισσότεροι άνθρωποι εκεί έξω δεν είναι ούτε υπέρ της γενοκτονίας των Παλαιστινίων, ούτε κατά της γενοκτονίας. Οι περισσότεροι άνθρωποι εκεί έξω είναι αυτοί που δεν παίρνουν καν θέση. Οι ερωτήσεις, λοιπόν, είναι προς όλους:
Αν κοιτάξετε στα βάθη της καρδιάς σας, στα ενδότερα της ηθικής σας αριθμητικής, με το χέρι στη καρδιά, έχετε ποτέ επιθυμήσει να κάψετε παιδιά ζωντανά; Ή, όπως κάθε αξιοπρεπές ανθρώπινο ον, αποστρέφεστε τέτοιου είδους εγκληματική βαρβαρότητα;
Έχετε φαντασιωθεί ποτέ, ακόμα και στις πιο σκοτεινές γωνιές του νου σας, να λιμοκτονήσετε σκόπιμα έναν ολόκληρο άμαχο πληθυσμό όπου ο μισός είναι μικρά παιδιά, στερώντας τους συστηματικά τα μέσα για την επιβίωσης τους; Ή, μήπως, η σκέψη και μόνο σε αυτή την ιδέα σας ταράσσει την ψυχή;
Είστε μήπως από εκείνους που συγχωρούν την συστηματική καταστροφή νοσοκομείων και την δολοφονία γιατρών και νοσηλευτικού προσωπικού; Ή σοκάρεστε και εξοργίζεστε με μια τέτοια στυγνή παραβίαση κάθε ανθρωπιστικού ενστίκτου;
Και αν η απάντησή σας σε αυτές τις ερωτήσεις είναι απερίφραστα “όχι”, τότε, συγχαρητήρια. Εξακολουθείτε να διατηρείτε την ανθρωπιά σας. Βάσει, λοιπόν, των αρχών της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, αυτό σημαίνει ότι πρέπει να αντιταχθείτε ενεργά στο σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ.
Αν οι παραπάνω ερωτήσεις δεν σας έπεισαν να πάρετε ενεργή και δημόσια θέση ενάντια στην γενοκτονία και την εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων, ο απλός, αλλά φρικτά αδιαμφισβήτητος λόγος να το κάνετε ευθύς αμέσως, είναι ο εξής: το να παραμένετε απαθείς και το να αποτυγχάνετε να αντιταχθείτε ενεργά σε αυτό που είναι αναμφισβήτητα, η πρώτη κρατικά υποστηριζόμενη ζωντανά μεταδιδόμενη γενοκτονία στην ανθρώπινη Ιστορία, παράγει ακριβώς το ίδιο αποτέλεσμα με το να είχατε οι ίδιοι συμμετάσχει ενεργά στην διάπραξή της.
Αν ήσασταν στη Λίστα του Σίντλερ, πιθανότατα θα ήσασταν κάποιος συνεργάτης του Άμον Γκετ.
Το έγκλημα είναι τόσο βάρβαρο, βάναυσο, ψυχρό και ανατριχιαστικά υπολογιστικό και συστηματικό, που η ενοχή εκτείνεται πολύ πέρα από την εύκολη αποδιοπόμπευση ενός ατόμου, του Νετανιάχου, ή τον χαρακτηρισμό των εξτρεμιστών εποίκων ως “αυτόνομους δράστες”, ή την μεμονωμένη καταδίκη των “ακροδεξιών στοιχείων εντός της ισραηλινής κυβέρνησης”. Όχι. Η ευθύνη βαραίνει όλο το Ισραήλ ως σιωνιστική κρατική οντότητα, καθώς και όλους τους Ευρωπαίους και Αμερικανούς που το συντηρούν οικονομικά και στρατιωτικά. Ολόκληρο το σιωνιστικό σύστημα σκέψης, συμπεριλαμβανομένου και του κομματιού που αφορά τον σιωνισμό της Δύσης. Διότι, κάθε φρικαλέα πράξη στην οποία γινόμαστε μάρτυρες καθημερινά, κάθε πράξη ασυνείδητης βίας και συστηματικής απανθρωποποίησης, δεν είναι μια παρέκκλιση, αλλά η άμεση και αναπόφευκτη συνέπεια αυτού που αντιπροσωπεύει το Ισραήλ ως κράτος —ένα σιωνιστικό σχέδιο ρατσιστικής εποικιστικής-αποικιοκρατίας που βασίζεται στη συνεχή καταπίεση ενός αυτόχθονα πληθυσμού, που είναι παράλληλα και αυτό που πρεσβεύει σύσσωμη η Δυτική αυτοκρατορία των ΝΑΤΟϊκών χωρών.
Αυτό απαιτεί την κριτική μας ματιά στην συνενοχή των αντιπολιτευόμενων κομμάτων στο κοινοβούλιο του Ισραήλ, των κοινοβουλίων του πλούσιου παγκόσμιου βορρά, καθώς και την νομιμοποιητική κάλυψη των δικαστηρίων στη νομιμοποίηση του σιωνιστικού καθεστώτος απαρτχάιντ και των εγκλημάτων πολέμου του Ισραηλινού στρατού. Ενώ, δεν πρέπει να ξεχνάμε και την ιδεολογική κατασκευή συναίνεσης μέσω όλων των Ισραηλινών μέσων ενημέρωσής, και των κυρίαρχων δυτικών μέσων ενημέρωσης, όπως και την σιωνιστική εναρμόνιση των πανεπιστημίων παγκοσμίως, και την ένθερμη συμμετοχή τους στην πολεμική βιομηχανία του Ισραήλ, διαιωνίζοντας την εξολόθρευση των Παλαιστινίων μέσω στρατιωτικού εξοπλισμού υψηλής τεχνολογίας.
Αλλά δεν σταματά εκεί η ουσία του θέματος, αν το θέμα είναι η επιβίωση του Παλαιστινιακού λαού, και η ανεξαρτησία του. Για μένα, πάντως, δεν υπάρχει άλλο θέμα. Γιατί, παράλληλα, κάθε αλληλένδετη πτυχή της ισραηλινής κοινωνίας των πολιτών, τόσο παθητικά όσο και ενεργά, συμπεριλαμβανομένης της συντριπτικής πλειοψηφίας των σιωνιστών πολιτών του, όπως όλα δείχνουν σε κάθε δημοσκόπηση εδώ και σχεδόν δύο χρόνια, υποστηρίζουν απερίφραστα το σύστημα απαρτχάιντ και την συστηματική εθνοκάθαρση όλων των Παλαιστινίων από τη γη τους, ώστε να την καταλάβουν οι ίδιοι πλήρως για να νιώσουν “ασφαλείς”, και όλα αυτά την ίδια ώρα που σφάζουν καθημερινά έναν ολόκληρο πληθυσμό ανασφαλών αμάχων. Η τελευταία τέτοια δημοσκόπηση, δείχνει το 82% να είναι υπέρ του πλήρους εκτοπισμού των Παλαιστινίων από τα εδάφη της Παλαιστίνης προς γειτονικές χώρες. Εθνοκάθαρση.
Η ψυχρή κοινωνιολογική αλήθεια δεν αφήνει περιθώρια αμφιβολίας: απλώς είναι αδύνατο να υπάρξει κάποιο πολιτικό σχέδιο με βάση του οποίου να μπορεί κανείς να εγκαθιδρύσει μια διαβαθμισμένη κοινωνική διαστρωμάτωση, όπου μια ομάδα επιβάλλεται συστηματικά πάνω σε μια άλλη εντός μια απόλυτα διαχωρισμένης ιεραρχίας εξουσίας, δικαιωμάτων και προνομίων, χωρίς πρώτα να έχεις κατηχήσει βαθιά το ευρύ κοινό των πολιτών —Ισραηλινό ή δυτικό— ώστε να αποδεχθεί ένα τόσο βάρβαρο σύστημα απαρτχάιντ εξαρχής.
Αυτή η κατήχηση, μια κλασική κατά Φουκώ άσκηση εξουσίας/γνώσης, επιτυγχάνεται σχολαστικά με τη συστηματική απανθρωποποίηση των μελών της αποδυναμωμένης ομάδας —στην περίπτωση αυτή τους Παλαιστίνιους, αλλά θα μπορούσε να είναι οποιοιδήποτε άλλοι, Υεμένιοι, Ιρακινοί, Αφγανοί, Σύροι, ή Σουδανέζοι, αφού ο τρόπος σκέψης έχει σημασία— αφαιρώντας τους την υποκειμενική τους αυτονομία και μειώνοντάς τους σε απλά αντικείμενα ελέγχου και εξευτελισμού. Δεν υπάρχει κανένα ιστορικό προηγούμενο, κανένα οικονομικό μοντέλο, καμία ανθρωπολογική θεωρία, που να υποδηλώνει ότι ένα τέτοιο σύστημα να μπορεί να διατηρηθεί, χωρίς την αναπόφευκτη συνέπεια του βίαιου και μαζικού εκτοπισμού της καταπιεσμένης ομάδας ανθρώπων, και μιας αμείλικτης τυραννίας που εκδηλώνεται ως συνεχής βία και κακοποίηση.
Οπότε, ακόμα και στο θαύμα του να εμποδιστεί το Ισραήλ από το να εφαρμόσει την “τελική λύση”, η επιστροφή στην πρότερη κατάσταση του νορμαλοποιημένου απαρτχάιντ είναι αδιανόητη πλέον. Δεν υπάρχει τίποτα εκεί. Μόνο ερείπια, αρρώστια και θάνατος. Και οι Παλαιστίνιοι είναι στα τελευταία τους. Δεν ξέρουν τι άλλο μπορούν να αντέξουν; Τι τους περιμένει; Ξέρουν μόνο ότι προτιμούν να πεθάνουν και να γίνουν για πάντα βάρος στην τελευταία σταγόνα συνείδησης όλων εμάς, που το επιτρέψαμε μπροστά στα μάτια μας να συμβεί, παρά να φύγουν.
Ίσως γι’ αυτό τους μισούμε τόσο. Επειδή μας δείχνουν πόσο άσχημοι και αδύναμοι έχουμε καταντήσει.
Ο λαός του Ισραήλ έχει πολλές εξηγήσεις να δώσει. Η γερμανο-Εβραία Άρεντ τους πρόδωσε εξαρχής στην ανάλυση της “κοινοτοπίας του κακού”, εξηγώντας ότι απλά δεν υπάρχει τρόπος να υπάρξει ένα κράτος που διαπράττει αδιάκοπη τυραννία, βία, κακοποίηση, καταπίεση, και γενοκτονική εξόντωση ενός ολόκληρου πληθυσμού που ζει μόλις λίγα χιλιόμετρα μακριά, χωρίς την ενεργό ή την παθητική συναίνεση, χωρίς την εσωτερίκευση της σιωνιστικής ιδεολογίας και την κατασκευασμένη συνενοχή της πλειοψηφίας του ισραηλινού λαού. Αναφερόταν στους Ναζί και τον ναζισμό, βέβαια, αλλά το συμπέρασμα είναι ακριβώς το ίδιο, γιατί οι πράξεις είναι ταυτόσημες.
Από την ίδια του τη φύση, ένα ακροδεξιό φασιστικό κράτος απαρτχάιντ θα διαπράττει γενοκτονία, ενισχυμένο από έναν πληθυσμό που είναι ψυχολογικά έτοιμος να παραδώσει την στήριξή του, με την ίδια σιγουριά που μια πέτρα, όταν απελευθερώνεται από το χέρι μας, αναγκάζεται από τον νόμο της βαρύτητας να πέσει στο έδαφος. Δεν είναι απλώς μια προσωπική μου παρατήρηση, μια άποψη που προέκυψε έτσι αυθαίρετα στη σκέψη μου και την μοιράζομαι μαζί σας. Είναι ένα κρίσιμο κοινωνιολογικό θεώρημα, αποδεδειγμένο επανειλημμένα στην Ιστορία.
Δεν μπορεί όλοι να είμαστε υπεύθυνοι για την ψήφο μας, ή την μη-ψήφο μας, τις πράξεις μας και τα λόγια μας, εκτός από τους Ισραηλινούς, οι οποίοι θα συγχωρούνται αιώνια για όλα. Αυτό δεν είναι “απόδοση ιστορικής ευθύνης” για το Ολοκαύτωμα. Αυτό είναι στυγνή ασυλία και ατιμωρησία απέναντι στο χειρότερο έγκλημα που υπάρχει στο διεθνές δίκαιο. Αυτό είναι “κρατάω τσίλιες μέχρι να μαχαιρώσεις το παιδάκι στη γωνία και να του κλέψεις το σπίτι και πορτοφόλι”.
Όλα αυτά τα κοκκαλιασμένα και τραυματισμένα παιδιά, αυτές οι σκληρές εικόνες που στοιχειώνουν τις οθόνες μας καθημερινά, δεν είναι παρά οι τραγωδίες μιας ανώμαλης νεκράς φύσης. Είναι ο πικρός, αιματηρός καρπός ενός δέντρου του οποίου ο σπόρος φυτεύτηκε στο εύφορο έδαφος της γεωπολιτικής αναδιάταξης μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Το σιωνιστικό δέντρο. Αυτό το δέντρο, που τρεφόμενο από τα δίκαια ιστορικά παράπονα της αιματηρής δίωξης της Εβραϊκής διασποράς, σε συνδυασμό με μια αδυσώπητη εθνικιστική επιδίωξη μιας ισχυρής μερίδας φασιστοειδών για εδαφική επέκταση, έχει πλέον ωριμάσει αρκετά ώστε να φέρει μια ακόμα συγκομιδή αίματος, ανθρώπινης σάρκας, και μιας διαταραγμένης παθολογικής βίας και βαρβαρότητας που παγώνει την ίδια την ψυχή ενός ανθρώπου.
Υπάρχει μόνο ένας τρόπος για να σταματήσει αυτή η τερατώδης φασιστική παράνοια. Είναι να την κόψουμε από την ίδια της τη ρίζα, να αποκαλύψουμε το υπόγειο δίκτυο της ιδεολογικής και υλικής της δύναμης, οικονομικής, διπλωματικής, εμπορικής, πολιτιστικής, και να τη ξεριζώσουμε. Ο Σιωνισμός, ως πολιτική ιδεολογία, πρέπει να πεταχτεί στη χωματερή της ανθρώπινης Ιστορίας, όπου και ανήκει. Αλλιώς, όπως και ο φασισμός και ο ναζισμός, θα συνεχίσει να αναπαράγεται και να επανεφευρίσκεται σε κάθε γενιά.
Κι αν δεν θέλουν να το κάνουν εκείνοι. Ας το κάνουμε εμείς. Η επιλογή που μας παρουσιάζεται σήμερα δεν είναι απλώς δυαδική, είναι θεμελιώδης: είτε η επιλογή που θα προσφέρει την σιωπηρή και τη φανερή υποστήριξή της στο Ισραήλ. Αυτό το Ισραήλ που στέκεται μπροστά μας σήμερα γυμνό και βουτηγμένο με αίμα στη μεσσιανική βαρβαρότητά του, ως ένα εξτρεμιστικό θρησκευτικό έθνος-κράτος που σφυρηλατήθηκε στο αμόνι του σιωνισμού, και το οποίο συντηρείται εν ζωή από τη συνεχή απαλλοτρίωση της παλαιστινιακής γης και από το αίμα των Παλαιστινίων. Είτε, η επιλογή για μια δημόσια στάση που ενεργά υποστηρίζει την διάλυση αυτού του γενοκτονικού καθεστώτος απαρτχάιντ και την ανεξαρτητοποίηση της Παλαιστίνης.
Αυτή είναι η επιλογή. Δεν υπάρχει τρίτη επιλογή. Και αυτή είναι η πραγματικότητα που μας κοιτά στα μάτια σήμερα, και κάθε μέρα που ξημερώνει. Άβολη, γιατί απαιτεί από μας να σηκώσουμε το κωλαράκι μας και να κάνουμε κάτι.
Αυτό που επίσης μας κοιτά κατάματα, είναι το ανατριχιαστικό σύμπτωμα του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, αφού, το ισραηλινό χρηματιστήριο όχι μόνο δεν δείχνει σημάδια ότι θα καταρρεύσει υπό το βάρος των εγκλημάτων του ισραηλινού κράτους, και ότι όχι μόνο απέφυγε ένα οικονομικό κραχ, αλλά έχει εκτοξευθεί κατά ένα εκπληκτικό 161%, από τότε που ξεκίνησε αυτό το νέο και επιταχυνόμενο επεισόδιο της παλαιστινιακής γενοκτονίας, μετά την επίθεση της Χαμάς την 7η Οκτωβρίου. Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα. Η πραγματικότητα του χρηματιστηρικοποιημένου κεφαλαίου, που καταφέρνει πάντα να αποσυνδέεται από περιττά ηθικά διλήμματα, μετατρέποντας τον ανθρώπινο πόνο και τον θάνατο μικρών παιδιών σε οικονομικό κέρδος.
Ποιά θα είναι η συλλογική μας απάντηση σε αυτό το αισχρό θέαμα; Σε αυτό το ανθρώπινο χάλι. Τι άλλο θα υπομείνουμε; Κανείς δεν ξέρει, αν και πολλοί προβλέπουν.
Υπάρχει μόνο μία αντιμετώπιση που οδηγεί στην κατάπαυση πυρός και την τιμωρία του Ισραήλ, και όσο και να ονειρευόμαστε ότι οι χώρες της Μέσης Ανατολής θα ενωθούν στρατιωτικά ενάντια στο σιωνιστικό καθεστώς, ή ότι οι Αμερικανοί θα άρουν το βέτο στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ ώστε να ενεργοποιηθούν οι κυανόκρανοι ή να επιβληθεί κατάπαυση πυρός, όλα αυτά είναι στη σφαίρα της επιστημονικής φαντασίας. Παραμύθια της Χαλιμάς και κενοφανή ευχολόγια. Δεν θέλω να απογοητεύσω κανέναν, αλλά κανείς δεν θα βομβαρδίσει το Ισραήλ ώστε να σταματήσει την εθνοκάθαρση και γενοκτονία των Παλαιστινίων. Κανείς, εκτός από τους Χούθι.
Κυρώσεις στο Ισραήλ, τώρα. Κάντε την οικονομία τους να ουρλιάξει σε μια κακοφωνία οικονομικής κατάρρευσης. Να μην μπορούν να πληρώσουν τα δάνεια και τις υποχρεώσεις τους. Να μειωθεί η πιστοληπτική τους ικανότητα και να ανέβουν τα επιτόκια αποπληρωμής των δανείων τους, φορτώνοντάς τους με υπέρογκα χρέη.
Απαγορεύστε στους Ισραηλινούς να ταξιδεύουν ελεύθερα, να απολαμβάνουν τα τουριστικά τους προνόμια ενώ το κράτος τους διαπράττει τη μια βαρβαρότητα μετά την άλλη, με την πρόθυμη και περήφανη συμμετοχή τους στον Ισραηλινό στρατό. Αυτοί οι ψυχοπαθείς, αυτοί οι συνένοχοι και συνδικαιούχοι αυτής της φρικαλεότητας ζουν “la-vida-loca”, κάνοντας διακοπές σε ολόκληρο τον κόσμο με μια ιδιαίτερα άνετη και χαρωπή αποστασιοποίηση, έχοντας διαπράξει εγκλήματα πολέμου εναντίον βρεφών και άοπλων αμάχων ως μέρος της υποχρεωτικής στρατιωτικής τους θητείας, και περιμένοντας την κυβέρνησή τους να “τελειώσει τη δουλειά” ώστε να επιστρέψουν και να διεκδικήσουν ένα κομμάτι κλεμμένης παλαιστινιακής γης ως δική τους, να αναστηλώσουν τους λαμπερούς ουρανοξύστες τους, τα πολυτελή ξενοδοχεία τους, τα artisanal espresso bars τους, και να εκτελέσουν τις πρωινές τους συνεδρίες γιόγκα σε στάση λωτού, αδιάφοροι, πάνω στα σαπισμένα πτώματα των Παλαιστινίων της Γάζας.
Πρέπει να απελάσουμε τις πρεσβείες τους. Ακριβώς όπως πολλές χώρες δεν διατηρούν διπλωματικές σχέσεις με τη Βόρεια Κορέα π.χ., με τον ίδιο τρόπο που δικαίως αρνούμαστε να πανηγυρίσουμε την σχέση μας με οποιοδήποτε άλλο βάναυσο δικτατορικό καθεστώς, πρέπει να επεκτείνουμε την ίδια ηθική και πολιτική καταδίκη σε αυτούς τους ψυχοπαθείς που διαπράττουν μια γενοκτονία σε κοινή θέα.
Μποϊκοτάρετε τα προϊόντα τους, τις εταιρείες τους, κάθε υλική μορφή που πηγάζει από αυτόν τον σάπιο και διαταραγμένο βόθρο ανθρώπινης διαστροφής που υποκρίνεται το επίσημο κράτος.
Απαιτήστε τη σύλληψη και τη δίκη των καταζητούμενων εγκληματιών Μπέντζαμιν Νετανιάχου, Μπεν Γκβιρ και Μπεζαλελ Σμότριτς, του τρίδυμου των διαταραγμένων ρατσιστών ψυχοπαθών, στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο, για εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και γενοκτονία, σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο.
Η ανθρωπότητα πέτυχε μια σημαντική νίκη ενάντια στο καθεστώς απαρτχάιντ της Νοτίου Αφρικής, χρησιμοποιώντας ακριβώς αυτά τα εργαλεία, συμπεριλαμβανομένων και των μαθημάτων από την αποναζιστικοποίηση της Γερμανίας, μέσω ακριβώς αυτών των συστηματικών οικονομικών και πολιτιστικών πιέσεων. Αν μια χώρα κάνει την αρχή, θα ακολουθήσουν σαν ντόμινο και οι υπόλοιπες. Διαθέτουμε και την συλλογική δράση, και την ηθική προσταγή, και την γνώση για να οδηγήσουμε στην ίδια μοίρα το γενοκτονικό απαρτχάιντ του Ισραήλ.
Και πάνω απ’ όλα: Απαίτηση να αναγνωριστεί το κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος της Παλαιστίνης.
Αυτοί οι αρρωστοί σιωνιστές καριόληδες, οι υποστηρικτές τους και τα ρεπτίλια που τους καλύπτουν, αυτές οι ψυχοπαθείς ενσαρκώσεις αυτής της μισανθρωπικής ρατσιστικής ιδεολογίας, πρέπει να φύγουν γρήγορα, πριν ολοκληρωθεί το κακό. Ο καιρός τους τελείωσε. Δεν έχουμε χρόνο για χάσιμο.
Ενώστε τις φωνές σας. Ο χρόνος μετράει αντίστροφα. Η λίστα μεγαλώνει, και δεν υπάρχουν Σίντλερ για τους Παλαιστίνιους.
Τώρα και πάντα: Λευτεριά στην Παλαιστίνη.
Σταματήστε την γενοκτονία, τώρα.
Από το μακρινό Αμστελόδαμο, με αγάπη,
Κώστας
(Φίλε Κώστα, βομβαρδίστε το Ισραήλ. Γιατί όσο το αίτημα είναι τα παρακάλια στο Ισραήλ να σταματήσει, δεν θα σταματήσει. Εγώ θεωρώ πιο πιθανό να σταματήσει το Ισραήλ με την απειλή βομβαρδισμού ή με πραγματικό βομβαρδισμό με δεκάδες χιλιάδες drone, παρά να σταματήσουν οι παρανοϊκοί του Ισραήλ τη γενοκτονία επειδή θα συγκινηθούν από τις διεθνείς αντιδράσεις. Το Ισραηλινό λόμπι δεν είναι ισχυρό μόνο στις ΗΠΑ, είναι ισχυρό και στην Ολλανδία που ζεις, και στην Ελλάδα που ζω, και σε όλες τις χώρες της Δύσης. Όσο για τα νεκρά παιδιά, δεν συγκινούν κανέναν. Χώρια που, όταν αναφερόμαστε μόνο στα παιδιά που σκοτώνονται -στην Γάζα, στη Συρία και αλλού- είναι σαν να εννοούμε πως οι γυναίκες και οι άνδρες, οι γονείς των παιδιών δηλαδή, δεν πειράζει που σκοτώνονται, λες και είναι ένοχοι. Και ποιος θα μεγαλώσει τα παιδιά που θα ζήσουν; Κώστα, η ανθρωπότητα είναι τελειωμένη, και εγώ τουλάχιστον δεν περίμενα τη γενοκτονία των Παλαιστινίων από το Ισραήλ, για να το αντιληφθώ αυτό. Βέβαια, κάποιοι δεν το έχουν αντιληφθεί ούτε τώρα. Και, βασικά, δεν τους νοιάζει. Μοιάζει απίστευτο αλλά έτσι ακριβώς είναι. Όσο για τη Λίστα του Σίντλερ, έχουν περάσει 32 χρόνια από τότε που γυρίστηκε η ταινία. Κανείς δεν γυρίζει πια ταινίες για το Ολοκαύτωμα ή για το Βιετνάμ. Αυτά τα “προϊόντα” δεν πουλάνε πια. Κάποτε πουλούσαν. Άλλαξε η εποχή, άλλαξαν οι άνθρωποι, άλλαξε η αγορά. Επίσης, για το Ολοκαύτωμα δεν γυρίστηκαν ταινίες για τους Ρομά, τους ομοφυλόφιλους, τους κομμουνιστές, τους ανάπηρους, τους Σοβιετικούς στρατιώτες, τους Πολωνούς και άλλους, που ήταν κι αυτοί θύματα του Ολοκαυτώματος, και ήταν αρκετά εκατομμύρια. Πάντως, Εβραίοι που επέζησαν από το Ολοκαύτωμα είναι κατά του Νετανιάχου. Ο Γκάμπορ Ματέ ήταν πέντε μηνών, όταν και οι δυο γονείς του σκοτώθηκαν στο Άουσβιτς, και έχει δηλώσει πως στην Παλαιστίνη επιχειρείται η πιο μακρόχρονη εθνοκάθαρση του 20ού και του 21ου αιώνα. Φαντάζομαι πως το Ισραήλ θα θεωρεί αντισημίτη και τον Εβραίο Γκάμπορ Ματέ, όπως και όλους τους Εβραίους που είναι κατά της γενοκτονίας. Θα γυρίσουν σε μερικά χρόνια κάτι ταινιάρες για τη γενοκτονία των Παλαιστινίων στο Χόλιγουντ, θα συγκινηθούν πολύ οι θεατές στις δυτικές χώρες, οι ταινίες θα σαρώσουν τα Όσκαρ και θα κόψουν εκατομμύρια εισιτήρια, και θα βγάλουν πολλά χρήματα οι …Ισραηλινοί παραγωγοί των ταινιών. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.