Μισός Αιώνας

Αδερφέ Πιτσιρίκο γεια σου!
Λένε πως η ηλικία είναι μόνο ένας αριθμός. Φυσικά, αυτό δεν ισχύει. Μέσα στην ηλικία μας είναι εμποτισμένο το πέρασμα του χρόνου, οι άρρητες ακολουθίες των εμπειριών και των συναναστροφών μας, η χαοτική συσσώρευση εντυπώσεων και γνώσεων, οι μνήμες που γίνονται όλο και περισσότερες και πιο μπερδεμένες.
Κάποιες ηλικίες είναι ορόσημο, άλλες λιγότερο και άλλες περισσότερο.

5 Ιούλη 2025 έγινα 50 χρόνων, μισός αιώνας ζωής. Για μένα το πρώτο πραγματικό ορόσημο.

Ζώντας μισό αιώνα έχεις ένα σημαντικό απόθεμα χρόνου πίσω σου ώστε να έχεις βιώσει και να έχεις γνωρίσει σε ικανοποιητικό βαθμό την γενική και τρέχουσα ιστορική διαδρομή της ανθρωπότητας, αν ήσουν πολιτικοποιημένος και σε ενδιέφερε το ζήτημα.

Δυστυχώς, αυτά τα σημαδιακά γενέθλια με βρήκαν έχοντας κολλήσει κορονοϊό κι έτσι χωρίς την σωματική και πνευματική κατάσταση που θα ήθελα να είμαι για να γράψω τα κείμενα που ήθελα να γράψω με αφορμή την περίσταση.

Κι ακόμα δεν έχω αναρρώσει αλλά δεν μπορώ άλλο να τα αναβάλλω κι ας μην βγουν όπως θα τα ήθελα. Ας βγουν πυρετικά και με ένα αίσθημα δυσφορίας.

Ανεξάρτητα της αρρώστιας, δεν γίνεται να μην νιώθεις δυσφορία και ασφυξία με αυτά που γίνονται.

Το σωστό είναι να γράφεις κείμενα νηφάλιος κι όχι υπό την επίδραση δυνατών συναισθημάτων οργής, αγανάκτησης και αηδίας και είναι αλήθεια ότι ο ίδιος έχω παραβιάσει πολλές φορές αυτό τον κανόνα. Δεν είναι μόνο ότι γράφοντας οργισμένα, τα κείμενα γίνονται υπερβολικά στην διατύπωσή τους και θολώνουν την διαδικασία του συλλογισμού και του στοχασμού. Ούτε γιατί εκφράζουν μια συναισθηματική κατάσταση που υποκειμενικά όπως κάθε συναισθηματική κατάσταση είναι ρευστή και παροδική. Κι όταν διαβάζεις αυτά τα κείμενα νηφάλια χωρίς την συγκεκριμένη συναισθηματική κατάσταση, την οργή, την αγανάκτηση, την αηδία, νιώθεις άβολα και αμήχανα.

Το βασικό που άργησα να το καταλάβω στην ζωή μου είναι ότι, όταν γράφεις οργισμένα και εκφράζεις αυτή την οργή, τελικά την εκτονώνεις χωρίς κανένα αντίκρισμα και με μια απατηλή και ύπουλη αίσθηση ότι έκανες το καθήκον σου. Αυτός είναι και ένας βασικός μηχανισμός ελέγχου των δυτικών κοινωνικών δικτύων. Να εκφράζουμε σε αυτά την οργή μας, νιώθοντας ότι έτσι κάναμε το σωστό και χωρίς ποτέ αυτή η οργή να γίνει συλλογική δύναμη που περπατάει και δρα στους δρόμους, και χωρίς ποτέ να στοχεύει τους πραγματικά υπαίτιους και τους μηχανισμούς εξουσίας και προστασίας τους.

Τις μέρες που δεν έγραφα -τελευταία φορά έγραψα όταν σταμάτησε ο πόλεμος Ισραήλ Ιράν με μεσολάβηση των ΗΠΑ γιατί το Ισραήλ ταπεινωνόταν στον πόλεμο που αυτό ξεκίνησε απρόκλητα και αλαζονικά- έγιναν κάποια πράγματα και στο εξωτερικό και στο εσωτερικό που ήταν αδιανόητα. Όσο κι αν αυτό το επίθετο έχει χάσει το νόημα του μετά την σαδιστική γενοκτονία της Γάζας και μετά από 6 χρόνια διακυβέρνησης από την συμμορία του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Στην Αγγλία με εργατική κυβέρνηση, κηρύχθηκε τρομοκρατική οργάνωση η Palestinian Action, η μόνη ακτιβιστική ομάδα της Δύσης που συστηματικά ξεπερνούσε τον ανώδυνο συμβολισμό στις αντιστάσεις της και χτυπούσε και την πολεμική βιομηχανία που υλοποιούσε την γενοκτονία της Γάζας. Συνέλαβαν και γιαγιάδες 80 χρόνων που εξέφρασαν αλληλεγγύη στην Palestinian Action.

Δεν τους αρκούσε να έχουν ανακηρύξει τρομοκρατική οργάνωση την Χαμάς, γηγενές αντιστασιακό κίνημα που ποτέ δεν έδρασε σε ευρωπαϊκό έδαφος, τώρα βαφτίζουν τρομοκράτες και όσους στην Δύση αντιστέκονται σε ενεργή γενοκτονία κατεχόμενου λαού.

Παράλληλα, οι ίδιοι αυτοί τύποι βγάζουν φωτογραφίες με τον Τζολάνι της Αλ Κάιντα και τον αναγνωρίζουν ως ηγέτη της Συρίας, και πήραν πίσω όλες τις κυρώσεις.

Λίγο πριν δαιμονοποίησαν και απέσυραν την αμερικανική βίζα από έναν μουσικό καλλιτέχνη, τον Bob Vylan, γιατί σε μια μουσική συναυλία εξέφρασε αυτό που νιώθει όλος ο πλανήτης για τον πιο σαδιστικό και γενοκτονικό στρατό του κόσμου. Το σύνθημα που όλους μας ενώνει: “Death death to the IDF”

Σε μέρες που το Ολοκαύτωμα της Γάζας είχε κλιμακωθεί και με το Ισραήλ να ξεπλένει την ήττα του από το Ιράν δολοφονώντας καθημερινά τριψήφιο αριθμό ανθρώπων, είτε απευθείας στις τέντες τους, είτε όταν αναζητούσαν τροφή, είτε ισοπεδώνοντας τα λιγοστά κτίρια που είχαν απομείνει όρθια.

Δεν μπορώ στα 50 χρόνια μου να θυμηθώ ανάλογη κατάσταση στον δυτικό κόσμο. Να επιβάλλεται αστυνομική χούντα στο εσωτερικό της, με συλλήψεις 80χρονων γυναικών και διωγμούς ακτιβιστικών ομάδων που βαφτίζονται τρομοκρατικές, για να προστατευθεί ένα ξεδιάντροπο γενοκτονικό εποικιστικό καθεστώς την περίοδο που αυτό εξαπολύει ολοκαύτωμα σε κατεχόμενο λαό.

Δεν υπάρχει “δεν ήξερα” στην εποχή μας, Το ολοκαύτωμα της Γάζας είναι το πιο καλά ντοκουμενταρισμένο ιστορικό γεγονός της εποχής παρά το ρεκόρ δολοφονιών των δημοσιογράφων που ζούσαν εκεί και την ολική απαγόρευση δημοσιογράφων άλλων χωρών να επισκεφθούν το μέρος.

Ένα υποσύνολο των ντοκουμέντων με πάνω από 13 χιλιάδες βίντεο υπάρχει εδώ:

https://tiktokgenocide.com/

Η Δύση έχει όντως βρει στον Σιωνισμό τον πιο αυθεντικό και αντιπροσωπευτικό εκπρόσωπό της, όπως μας θυμίζει συχνά και η Ισραηλινή ηγεσία, χωρίς αυτό να φέρνει καμία αντίρρηση από τις δυτικές ηγεσίες εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων.

Στην σημερινή ακραία ναζιστική και γενοκτονική του μορφή καθρεφτίζεται όλο το παρελθόν της.

Οι γενοκτονίες των γηγενών πληθυσμών όπως οι Καλιφόρνιοι Ινδιάνοι που εξαφανίστηκαν σχεδόν ολοκληρωτικά στον 19ο αιώνα, οι Μπεοθούκ (Beothuk) του Καναδά που δεν έμεινε ούτε ένας ζωντανός, οι Τασμανικοί Αβορίγινες που εξολοθρεύτηκαν από την βρετανική αποικιοκρατία, οι Σελίναμ (Selknam) που εξοντώθηκαν από ευρωπαϊκούς εποικιστές τον 19ο αιώνα, οι Χερέρο και Νάμα της Ναμίμπια θύματα γερμανικής γενοκτονίας (1904–1908), με δεκάδες χιλιάδες να σκοτώνονται σε στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι Ινδιάνοι της Ανατολικής Αμερικής που εκμηδενίστηκαν από την αγγλοαμερικανική επέκταση για να αναφέρουμε κάποια παραδείγματα, έγιναν με την ίδια διεστραμμένη επίκληση σε μονοθεϊστικά θρησκευτικά κείμενα που έδιναν ειδικά δικαιώματα κατοχής της γης και εξόντωσης των γηγενών πληθυσμών, σε αυτούς που τα πίστευαν. Ακόμα και με τις ίδιες αναφορές για Αμαλέκους που πρέπει να εξοντωθούν, όπως τώρα γίνεται από το γενοκτονικό εποικιστικό καθεστώς του Ισραήλ.

Ανακάλυψη που κι εμένα με σόκαρε όταν διάβασα το βιβλίο: “Liberalism: A Counter-History” του Domenico Losurdo.
Παραθέτω αποσπάσματα και από τα αγγλικά και μεταφρασμένα στα ελληνικά:

“…the Puritans had initiated a massacre of the redskins, assimilated to ‘Canaanites and Amalekites’ that is, stocks marked out by the Old Testament for erasure from the face of the earth. This was ‘one of the darkest pages in English colonial history’, which was followed by the
even more repugnant one written during the American Revolution, when the rebel colonists engaged in ‘the entire destruction of the Six Indian Nations’ that had remained loyal to England: ‘by an order which, we believe, has no parallel in the annals of any civilized nation, [Congress] commands the complete destruction of those people as a nation … including women and
children’.
…Jefferson was not wrong to compare the treatment suffered by the redskins
with that reserved for the Irish. Just as, according to the loyalist accusation, Puritans and rebel colonists assimilated the Indians to ‘Amalekites’, so the Irish had already been compared to ‘Amalekites’ marked out for extermination, this time by the English conquerors.89 The colonization of Ireland, with all its horrors, was the model for the subsequent colonization of North America. If the British Empire as a whole mainly swept away Irish and blacks, Indians and
blacks were the principal victims of the territorial and commercial expansion first of the English colonies in America and then of the United States.
As with the black question, in the case of the redskins the exchange of accusations ended up taking the form of a mutual demystification. There is no doubt that, along with black enslavement and the black slave trade, the rise of the two liberal countries either side of the Atlantic involved a process of systematic expropriation and practical genocide first of the Irish and then of the Indians”

“Οι Πουριτανοί είχαν ξεκινήσει μια σφαγή των ερυθροδέρμων, οι οποίοι είχαν εξομοιωθεί με «Χαναναίους και Αμαλέκους», δηλαδή με φυλές που είχαν οριστεί από την Παλαιά Διαθήκη για εξάλειψη από προσώπου γης. Αυτή ήταν «μία από τις πιο σκοτεινές σελίδες στην αγγλική αποικιακή ιστορία», την οποία ακολούθησε η ακόμη πιο αποκρουστική που γράφτηκε κατά τη διάρκεια της Αμερικανικής Επανάστασης, όταν οι επαναστάτες άποικοι επιδόθηκαν στην «ολοκληρωτική καταστροφή των Έξι Ινδιάνικων Εθνών» που είχαν παραμείνει πιστές στην Αγγλία: «με μια εντολή που, πιστεύουμε, δεν έχει παράλληλο στα χρονικά κανενός πολιτισμένου έθνους, [το Κογκρέσο] διατάζει την πλήρη καταστροφή αυτών των ανθρώπων ως έθνους… συμπεριλαμβανομένων των γυναικών και των παιδιών».

…Ο Τζέφερσον δεν έκανε λάθος που συνέκρινε τη μεταχείριση που υπέστησαν οι ερυθρόδερμοι με αυτήν που επιφυλάχθηκε στους Ιρλανδούς. Όπως ακριβώς, σύμφωνα με την κατηγορία των νομιμόφρονων, οι Πουριτανοί και οι επαναστάτες άποικοι εξομοίωσαν τους Ινδιάνους με «Αμαλέκους», έτσι και οι Ιρλανδοί είχαν ήδη συγκριθεί με τους «Αμαλέκους» που προορίζονταν για εξόντωση, αυτή τη φορά από τους Άγγλους κατακτητές. Ο αποικισμός της Ιρλανδίας, με όλες τις φρικαλεότητές του, αποτέλεσε το μοντέλο για τον επακόλουθο αποικισμό της Βόρειας Αμερικής. Αν η Βρετανική Αυτοκρατορία στο σύνολό της σάρωσε κυρίως τους Ιρλανδούς και τους μαύρους, οι Ινδιάνοι και οι μαύροι ήταν τα κύρια θύματα της εδαφικής και εμπορικής επέκτασης, πρώτα των αγγλικών αποικιών στην Αμερική και στη συνέχεια των Ηνωμένων Πολιτειών.

Όπως και με το ζήτημα των μαύρων, στην περίπτωση των ερυθρόδερμων η ανταλλαγή κατηγοριών κατέληξε να λάβει τη μορφή αμοιβαίας απομυθοποίησης. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, μαζί με την υποδούλωση των μαύρων και το εμπόριο μαύρων σκλάβων, η άνοδος των δύο φιλελεύθερων χωρών εκατέρωθεν του Ατλαντικού περιελάμβανε μια διαδικασία συστηματικής απαλλοτρίωσης και πρακτικής γενοκτονίας, πρώτα των Ιρλανδών και στη συνέχεια των Ινδιάνων.”

Δύο αιώνες λοιπόν πριν οι σημερινοί γενοκτόνοι Σιωνιστές μιλήσουν για Αμαλέκους που πρέπει να εξολοθρευτούν αναφερόμενοι στους σημερινούς Παλαιστίνιους, οι Αγγλοσάξονες καπιταλιστές αποικιοκράτες είχαν δείξει τον δρόμο και τον τρόπο.

Και τότε ο αντισημιτισμός καθαρά δυτική επινόηση και πρακτική, δεν είχε ακόμα γεννήσει το ανάστροφο δίδυμο του τον Σιωνισμό. Είχε όμως αρχίσει να δημιουργεί τις συνθήκες για την γέννηση του, με την δημιουργία της ρατσιστικής θεωρίας που χώρισε την ανθρωπότητα αυθαίρετα σε φυλές όπου η λευκή φυλή τοποθετούνταν στην κορυφή και με την κατηγοριοποίηση για πρώτη φορά αυτών που ακολουθούσαν την Εβραϊκή θρησκεία σαν ξεχωριστή φυλή που είναι κατώτερη της λευκής.
Ανάλυση της διαδικασίας δίνεται έξοχα στο πρόσφατο βιβλίο: “The New Racial Regime: Recalibrations of White Supremacy” της δυτικής Εβραίας Alana Lentin.
Βιβλίο που επίσης δείχνει πως ο Σιωνισμός εξελίχθηκε από wannabe επέκταση της δυτικής αποικιοκρατίας την εποχή που εκείνη η αποικιοκρατία μπορούσε να καταλαμβάνει όποιο σημείο του πλανήτη ήθελε, στον πιο επιθετικό και γενοκτονικό αναχρονισμό της. Και πως εξελίχθηκε έτσι στην σημερινή εποχή της υποχώρησης και κρίσης της δυτικής κυριαρχίας, μετατρέποντας όλη την σημερινή δυτική εξουσία σε πρόθυμο υπηρέτη της.

Γιατί ο Σιωνισμός, σαν ρατσιστικό και εποικιστικό σχέδιο, ενώ αντέγραψε στο ακέραιο όλα τα προηγούμενα δυτικά ρατσιστικά και εποικιστικά σχέδια,
έχει επίσης αποκτήσει και την δική του αυτονομία και δεν είναι μόνο απλά προέκταση αυτής της Αυτοκρατορίας.

Το κατάφερε αυτό με τις διασυνδέσεις του, με την στήριξη δισεκατομμυριούχων Σιωνιστών και των τεχνολογικών πλατφορμών τους και, βέβαια, με την φανατική στήριξη της Αυτοκρατορίας των ΗΠΑ.

Το σε ποιο βαθμό είναι αυτόνομος και σε ποιο βαθμό είναι προέκταση και επομένως ταυτισμένος με την Αυτοκρατορία των ΗΠΑ είναι ένα ζήτημα που έχει προκαλέσει έντονες διχογνωμίες και εκατέρωθεν πολεμικές.

Η άποψή μου παραμένει ότι είναι περισσότερο προέκταση της Αυτοκρατορίας των ΗΠΑ.

Όμως η όλο και η περισσότερο θρασύτατη παρέμβαση του Ισραήλ στα εσωτερικά των άλλων χωρών, οι νόμοι που το προστατεύουν προνομιακά και ποινικοποιούν την αντίσταση στα εγκλήματα του, ο τρόπος που αναθεωρεί την ιστορία του και το μετατρέπει από αντικομμουνιστή συνεργάτη του Γερμανικού ναζισμού στο απόλυτο και πιο ξεχωριστό θύμα του, η ευελιξία του απέναντι στην Ρωσία του Πούτιν και η ικανότητά του να την επηρεάζει σε έναν όχι ασήμαντο βαθμό, τα κυκλώματα εξαγοράς και εκβιασμών που έχει στήσει, ο ειδικός του ρόλος στην εξάπλωση της ισλαμοφοβίας και στην στήριξη του νέου ευρωπαϊκού φασισμού, η ξεχωριστή σχέση του στις τεχνολογίες παρακολούθησης, επιτήρησης και καταστολής που εξάγει, ο απόλυτος εκφασισμός των εποίκων του και η μετατροπή μεγάλου ποσοστού της Εβραϊκής διασποράς σε ξεδιάντροπο απολογητή γενοκτόνων ως το σημείο να προωθείται τώρα η άποψη ότι αυτός που αντιστέκεται σε ενεργή γενοκτονία είναι αντισημίτης, όλα αυτά δείχνουν, ότι πρέπει να δούμε πιο σοβαρά τις απόψεις ανθρώπων όπως του David Miller που δίνουν πολύ μεγαλύτερη έμφαση στην αυτονομία του.

Σε κάθε περίπτωση και ανεξάρτητα από τι τελικά ισχύει σε ένα θέμα που είναι σύνθετο, μπερδεμένο και σε διαρκή κίνηση, η Δύση έχει τελειώσει.

Σε εποχή που η αλήθεια δεν μπορεί να κρυφτεί, αυτή αποφάσισε με την πολιτική και οικονομική ηγεσία της ότι στηρίζει φανατικά την ασταμάτητη σφαγή μωρών και παιδιών σε αποκλεισμένη περιοχή, τις ασταμάτητες δολοφονίες δημοσιογράφων, νοσηλευτών, γιατρών, δασκάλων, καλλιτεχνών, διανοούμενων και αθλητών.

Ταυτίστηκε με τους χειρότερους σαδιστές γενοκτόνους που πανηγυρίζουν και είναι υπερήφανοι για τα εγκλήματα τους.

Δαιμονοποίησε και έβγαλε τρομοκράτες όχι μόνο την γηγενή ηρωική αντίσταση που έγραψε το μεγαλύτερο αντιστασιακό έπος της παγκόσμιας ιστορίας, αντίσταση που ακόμα αντέχει και χτυπάει θανάσιμα τον πιο υπερτεχνολογικό στρατό μετά από 2 χρόνια ασταμάτητης γενοκτονικής επίθεσης σε μια μικρή περιοχή.

Δαιμονοποίησε και έβγαλε τρομοκράτες ακόμα και πολίτες της που είχαν το σθένος να αντισταθούν έμπρακτα στο μεγαλύτερο έγκλημα του 21ου αιώνα.

Οι δημοσιογράφοι της δύσης αποδείχθηκαν τα μεγαλύτερα καθάρματα και συνένοχοι αυτού του εγκλήματος. Οι μπάτσοι και δικαστές της, επίσης.

Το έγκλημα αυτό δεν θα ξεχαστεί ποτέ.

Κάποιοι στην Δύση έχουν αυταπάτες, κατανοητές μέσα στον γενικό ζόφο και στην εσωτερική ανάγκη για εξωτερικό σωτήρα όταν όλα φαίνονται χαμένα, ότι η λύση στην φρίκη της δυτικής κυριαρχίας και στο σημερινό γενοκτονικό Σιωνισμό θα έρθει από την Ρωσία του Πούτιν.

Δεν τα έβαλε με όλη την Δύση στρατιωτικά στον πόλεμο της Ουκρανίας άλλωστε; Δεν άντεξε τις χιλιάδες κυρώσεις της;

Η Ρωσία που έστειλε S400 σε Τουρκία και Σαουδική Αραβία ενώ άφησε το Ιράν χωρίς καμία αεράμυνα για να μην θιχτεί η σχέση της με το Ισραήλ, η Ρωσία που άφησε τους Σαλαφιστές στην Συρία να πάρουν την εξουσία και τώρα συναντάται μαζί τους, η Ρωσία που ήθελε μέχρι πρόσφατα να είναι κομμάτι της Δύσης και ήταν στο G8, η Ρωσία με έναν ηγέτη που είναι σχιζοφρενής πολιτικά και θέλει να συμβιβάσει τον Τσάρο με τον Στάλιν, η Ρωσία που έχει κι αυτή σιωνιστική πτέρυγα όχι στο επίπεδο που υπάρχει σε ΗΠΑ και Αγγλία αλλά διακριτή και σε θέσεις κλειδιά, η Ρωσία που μόλις πριν 2 χρόνια είχε αυτόνομη παραστρατιωτική ομάδα που κινήθηκε κατά της Μόσχας, η Ρωσία που η σημερινή μορφή της αποφασίστηκε μοιραία από την παρέμβαση των ΗΠΑ στις εκλογές του 1996.

Η σημερινή Ρωσία είναι το πιο αντιφατικό και μπερδεμένο συνονθύλευμα των πιο αντιθετικών στάσεων όπου την μια μέρα μπορεί να παρουσιάζεται ως ο προστάτης των χωρών του Παγκόσμιου Νότου και την άλλη να καμαρώνει πόσο κοντά είναι στο να τα βρει με τον Τραμπ. Την μία μέρα ο Πούτιν να βγαίνει να δηλώνει πόσο έκλαψε για τα παιδιά της Γάζας και δεν είναι άνθρωπος όποιος δεν έκλαψε, και την άλλη να κάνει μυστικές συνομιλίες με το Ισραήλ εις βάρος του Ιράν που ήταν η μόνη χώρα που τον στήριξε στρατιωτικά το 2022 και όταν απέναντι του είχε όλη την Δύση.

Μια χώρα που συνεχώς πατάει σε δύο βάρκες ακόμα κι όταν όλη η συλλογική Δύση βγήκε ανοιχτά να την καταστρέψει στρατιωτικά και οικονομικά.

Η Κίνα, από την άλλη, είναι ο ορισμός της μη ιμπεριαλιστικής δύναμης, σε εποχή που η ανθρωπότητα διψάει για μια πανίσχυρη αντιιμπεριαλιστική δύναμη. Η αρχή της “δεν παρεμβαίνω στα εσωτερικά καμίας χώρας και δεν επιτρέπω σε καμία άλλη να παρέμβει στα δικά μου εσωτερικά”, την καθιστά την πιο ισχυρή ανεξάρτητη χώρα αλλά και την χώρα που αφήνει έτσι ανενόχλητη την δυτική κυριαρχία και ιμπεριαλισμό μαζί και τον Σιωνισμό, να δρουν ανεξέλεγκτα και να διαλύουν χώρες.

Δεν υπάρχει εξωτερικός σωτήρας.

Η δυτική κυριαρχία θα συνεχίσει να τα διαλύει όλα και να στηρίζει τα πιο εξωφρενικά εγκλήματα σε εποχή που η τεχνολογία και η γνώση έχουν τόσο αναπτυχθεί, με ρομπότ που ενώνονται με τεχνητή νοημοσύνη, που θα μπορούσαμε όλοι να εργαζόμαστε ελάχιστα και να είχαμε δωρεάν νερό, τροφή, κατοικίες, ενέργεια, συγκοινωνίες, τηλεπικοινωνίες, βιβλία, μουσική, ταινίες, παιχνίδια και πράσινες πόλεις.

Σε σύστημα που αυτή η τεχνολογία και γνώση θα χρησιμοποιηθεί αντίθετα για να κάνει κάποιους δισεκατομμυριούχους ακόμα πιο ισχυρούς και θα φέρει την πιο αφάνταστη δυστοπία ελέγχου και υποταγής.

Αυτό το γαμημέvο σύστημα νίκησε αφού πρώτα μας διαχώρισε, μας έκανε λιγούρια του χρήματος, έφερε τους χειρότερους για εκπροσώπους του, μας έπνιξε στις τιποτολογίες και στα θεάματα, μας αλλοτρίωσε από την ίδια την φύση μας, το είδος μας και τις κοινωνίες μας.

Και εξωτερική σωτηρία δεν έρχεται.
Μόνο η αντίσταση και οι σχέσεις μεταξύ μας.
Με ένα σύνθημα όλους να μας ενώνει.
Death, death to the IDF.

Μέχρι ο Θάνατος ο μεγάλος εξισωτής, να έρθει να μας πάρει και μεις τον υποδεχτούμε με ένα χαμόγελο.

Το τελευταίο χαμόγελο της ζωής που βγήκε από την σιγουριά ότι δεν έζησε άσκοπα, δεν έζησε σαν τσάτσος και προσκυνημένος.

Έζησε με αξιοπρέπεια και αντίσταση.

Με αγάπη προς εσένα και τους αναγνώστες και ακροατές της ιστοσελίδας σου.

Γρηγόρης Αρετάκης

(Αγαπητέ Γρηγόρη, κατ’ αρχάς σιδερένιος και χρόνια πολλά. Γρηγόρη, μακάρι να φτάσουμε όλοι τα χρόνια σου. Εγώ δεν θα φτάσω στα χρόνια σου, είναι πρακτικά αδύνατον. Γρηγόρη, σε 3-4 μήνες, όταν το Ισραήλ θα εξοπλιστεί ξανά από τις ΗΠΑ, θα έχουμε νέο πόλεμο, οπότε να περάσεις ένα όμορφο και ανθρώπινο καλοκαίρι. Οι πόλεμοι, οι σφαγές και οι γενοκτονίες γίνονταν και πριν γεννηθούμε εμείς, και θα συνεχιστούν και μετά τον θάνατό μας. Η Ιστορία μετριέται με αιώνες και όχι με τις μικρές μας ζωές. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.