Τα νέα της ημέρας και το μπαρ το ναυάγιο μέρος δεύτερο
Αγαπημένε μου Πιτσιρίκο γεια σου. Γράφω έτσι ανάλαφρα και απροβλημάτιστα, αβίαστα αβάδιστα στον χώρο σας – για όποιον είναι αρκετά μεγάλος ώστε να θυμάται τις αγγελίες για βίζιτες στις εφημερίδες, που έβαζαν δύο τρεις λέξεις που αρχίζουν από Άλφα ώστε να μπαίνουν πρώτες λόγω αλφαβητικής κατάταξης – για να πω ότι κακώς σκάτε για ό, τι συμβαίνει γύρω σας.
Στα σημερινά νέα: δασκάλα γιόγκα ανατίναζε αυτοκίνητα συγγενών και τους εκβίαζε. Τσάμπα ο διαλογισμός και η χαλάρωση, άμα δεν κάνει μπαμ το τουτού δουλειά δεν γίνεται. Πάλι καλά που δεν ήταν δασκάλα καράτε, ποιος ξέρει πού θα μπορούσε να φτάσει η φάση.
Επίσης, αγέννητα έμβρυα ισλαμιστών τρομοκρατών πραγματοποίησαν επίθεση αυτοκτονίας κατά του ελληνορθόδοξου λιμενικού σώματος. Καταδικαστική ανακοίνωση από την κυρία Καρυστιανού, καθώς το δικαίωμα στη ζωή των αγέννητων παιδιών δεν μπορεί να δικαιολογεί επιθέσεις κατά της πατρίδος.
Ας έρθουμε, όμως, στα πραγματικά προβλήματα: θα παίξει την ωραία Ελένη μία Αφρικανή ηθοποιός, όπως είχε παίξει ένας Αφρικανός τον Αχιλλέα σε μία σειρά; Cultural appropriation! Έλεος κάπου, υπάρχει και ένα όριο. Βέβαια απ’ό, τι λένε η ταινία είναι γεμάτη με αναχρονιστικά λάθη, από όπλα, πλοία κλπ. Αλλά και φυλετικά ανακριβής; Πάει πολύ. Άσε που κανείς δεν προβληματίζεται με το γεγονός ότι όλοι μιλάνε αγγλικά αντί για αρχαία, υπερβολικά αρχαία όμως, ελληνικά.
Εμένα προσωπικά δεν με πειράζει, έχω φάτσα Άραβα οπότε θα φαίνομαι και πιο λευκός/Ευρωπαίος αν όλοι οι ηθοποιοί είναι μαύροι σε κάθε σειρά που αναπαριστά ιστορικά ή μυθολογικά περιστατικά που έχουν σχέση με την Ελλάδα.
Αυτό το οποίο μου φαίνεται διασκεδαστικό είναι πως θα ήθελα να δω την αντίδραση των υπέρμαχων της συγκεκριμένης επιλογής, αν γυριζόταν μία ταινία με βιβλικό περιεχόμενο και ο Μωυσής ήταν Κορεάτης, μία ταινία βασισμένη στα έπη των Ινδών και οι ηθοποιοί ήταν Φινλανδοί και μία βασισμένη στην μυθολογία των Μπαντού και οι ηθοποιοί ήταν Ναβάχο.
Παρατηρώ γενικά το φαινόμενο της υπεραναπλήρωσης. Για να μην φανεί κανείς ρατσιστής σεξιστάς και όλα τα -ιστής, παίρνει αυτόματα το μέρος της μειονότητας. Έβλεπα ένα μουσικό βίντεο, μία κοπέλα να παίζει ρυθμική κιθάρα και ένα παλικάρι σόλο: λες και ο άνθρωπος δεν υπήρχε, όλα τα σχόλια τι γαμάτη η ρυθμική. Παιδιά, όντως είναι γαμάτη, αλλά ο άλλος την σπάει την κιθαρουλα του, πείτε έναν καλό λόγο!
Αλλά αυτά είναι τα προβλήματα του κόσμου, μαύροι και άσπροι, γυναίκες και άντρες, χριστιανοί και μουσουλμάνοι. Λες και οι από πάνω δεν εξοντώνουν τους από κάτω με απάνθρωπη εργασία, βόμβες, ουσίες και ό,τι άλλο μπορούν, το πρόβλημα είναι το χρώμα και τα γεννητικά όργανα.
Γι’ αυτό Πιτσιρίκο μου, περιμένω τον μετεωρίτη που θα μας εξισώσει όλους, αν και είμαι σίγουρος πως ακόμη και τη στιγμή που θα μας σκάσει στη μούρη θα σκεφτόμαστε πως είναι άδικο έν@ τρανς αθλητ@ να μην μπορεί να χρησιμοποιεί τα αποδυτήρια που θέλει. Θα μου πεις αυτό τον καίει τ@ τρανς αθλητ@, άρα καλώς πράττει. Αλλά όπως αυτ@ δεν ασχολείται με τα προβλήματα των άλλων, είναι άξιο απορίας γιατί περιμένει ή απαιτεί από τους άλλους να ασχοληθούν με το δικό τ@ πρόβλημα.
Ο καθένας για τον εαυτό του και για όλους μας ο θεός, ο οποίος δεν υπάρχει, οπότε απολαύστε υπεύθυνα.
Πριν κλείσω όμως, ακολουθεί το δεύτερο μέρος της ιστορίας του μπαρ με τα ναυάγια και τον βουδιστή μοναχό, βασισμένο στην απάντηση της Μερόπης. (ευχαριστώ Μερόπη)
————————————-
Κοίταξα τον καθρέφτη πίσω από τα μπουκάλια, προσπαθώντας να καταλάβω τι εννοούσε ο σίφου και θυμήθηκα ότι κάποτε είχα διαβάσει ένα βιβλίο με βουδιστικές παροιμίες που λεγόταν “Ο νους στον καθρέφτη”. Πάνε πάνω από είκοσι χρόνια, ούτε καν θυμάμαι τι έλεγε. Στο μεταξύ το μπαρ γέμιζε ολοένα και περισσότερο. Είχε πέσει καταιγίδα στην πραγματικότητα, και είχαμε καταλήξει όλα τα ναυάγια εδώ μέσα για να γλιτώσουμε. Για την ακρίβεια όλα τα ναυάγια και ένας βουδιστής μοναχός, ο οποίος ξεχώριζε σαν την μύγα μέσα στο γάλα λόγω του πορτοκαλί ράσου, και ο οποίος είχε σηκωθεί και πήγαινε προς την τουαλέτα με ανάλαφρο βήμα κάνοντας αστείους, σχεδόν χορευτικούς ελιγμούς, ανάμεσα στους τελειωμένους σαν του λόγου μου και τις σερβιτόρες που πηγαινοέρχονταν ασταμάτητα με τους δίσκους φορτωμένους μπύρες, ποτά και σφηνάκια. Είχε χιούμορ ο σίφου. Περπατούσε με το στυλ του κουνγκ φου που λέγεται “μεθυσμένος” κάνοντας τους θαμώνες να χασκογελάνε.
Δεν πέρασε πολλή ώρα και ο σιφου βρέθηκε καθισμένος και πάλι δίπλα μου, το ποτήρι της μπύρας γεμάτο και φυσικά το σφηνάκι bourbon δίπλα.
– Σκεπτικό σε βρίσκω φίλε μου
-Σεβάσμιε, είναι τα πάντα σκατά; Δεν υπάρχει ελπίδα;
– Κάποιοι το βλέπουν έτσι, δεν το αρνούμαι. Σκέψου ότι κάποτε δημιουργήθηκε ακόμα ένα σχίσμα στο βουδιστικό δόγμα, αυτή τη φορά από έναν ηγούμενο που έπασχε από σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου και δεν προλάβαινε να τρέχει στην τουαλέτα. Στην αρχή απομονώθηκε σε κάτι ξεχασμένα απ’ τον Βούδα τον ίδιο οροπέδια της νοτιοδυτικής Κίνας γιατί γινόταν ρεζίλι εξαιτίας του γαστρεντερικού του. Όπως όλες οι ακραίες καταστάσεις φυσικά, φαίνονται εξωτικές και μυστικιστικές στους απλοϊκούς, με αποτέλεσμα να αποδοθεί μεταφυσική και υπερβατική ερμηνεία και νόημα στο γεγονός ότι στον ηγούμενο δεν έφταναν τρεις κούτες κωλοχαρτο την ημέρα. Γενικά, ό,τι μ@λακία λέει κανείς κατά καιρούς μπορεί με την κατάλληλη επιχειρηματολογία να μετατραπεί σε θρησκεία, πολιτική θεωρία και εν τέλει σε τρόπο ζωής. Εδώ οι άνθρωποι έχουν πειστεί ότι αγοράζοντας άχρηστα πράγματα θα ζήσουν καλύτερα. Τα σκατά τουλάχιστον έχουν κάποιο νόημα, εξυπηρετούν μία λειτουργία στην ύπαρξη.
– Αν επιτρέπεται σεβάσμιε, εσύ σε ποιο φιλοσοφικό ρεύμα ανήκεις;
Τεχνικά σε κανένα, βρίσκομαι γενικά εκτός δόγματος, στο φάσμα που κάποιοι μελετητές του βουδισμού αποκαλούν “σχολή Ζμπου Τσα Μου”.
– Δηλαδή;
– Δηλαδή πίνω τις μπύρες μου, ακούω το σκληρό μου ροκ, κάνω το κουνγκ φου μου για να μην ξεχνιόμαστε – ποτέ δεν ξέρεις. Γενικά ζω, γιατί δεν τρέχει μία.
– Άρα να φανταστώ πως οι συζητήσεις περί διαμαντιών και ακαθαρσιών…
– Δεν με αγγίζουν φίλε μου, παρά μόνο αποδέχομαι πως είναι δύο όψεις της ίδιας κατάστασης που λέγεται ζωή. Όπως και όλα τα αντίθετα.
– Δηλαδή δεν έχει κάποια σημασία αν βρίσκεις σκατά ή διαμάντια στη ζωή σου;
– Έχει, απλά όσο και να τα ψάχνεις δεν τα βρίσκεις, σε βρίσκουν αυτά. Η ζωή είναι μία πολύπλοκη ψευδαίσθηση ελεύθερης βούλησης και ελέγχου της ροής των πραγμάτων. Στην πραγματικότητα τα πράγματα συνυπάρχουν, αλληλοσυμπληρώνονται και εξουδετερώνονται την ίδια στιγμή. Η περιορισμένη αισθητηριακή μας αντίληψη είναι αυτό που δημιουργεί την εικόνα της πραγματικότητας που έχει ο καθένας μας. Τίποτα δεν είναι κακό ή καλό, πόσω μάλλον από μόνο του. Τα πάντα αξιολογούνται σχετικά με τη συνθήκη.
– Δεν καταλαβαίνω, μάλλον καταλαβαίνω αλλά όχι ακριβώς σεβάσμιε.
– Αν έχεις λίγη υπομονή, άκου άλλη μία ιστορία. Κάποτε ζούσε ένας άντρας ο οποίος έκανε περίπατο στο βουνό. Κάποια στιγμή σκοτείνιασε και έπεσε σε μία πολύ βαθιά τρύπα. Άναψε ένα φαναράκι που είχε μαζί του και είδε ότι ήταν ένα ορυχείο διαμαντιών. Η ώρα περνούσε και κανείς δεν ερχόταν να τον βγάλει όσο και αν φώναζε. Η ημέρα ήρθε και πέρασε ξανά, και η νύχτα πέρασε και ξαναήρθε η ημέρα και αυτό έγινε τόσες φορές που ο άντρας αυτός άρχισε να πεθαίνει από την πείνα. Ψάχνοντας μέσα στα τούνελ, το μόνο που έβρισκε ήταν διαμάντια. Μερικά ήταν τεράστια, αλλά τι χρησίμευαν σε κάποιον που πεθαίνει από την πείνα; Εκείνη την ώρα θα έτρωγε ακόμη και σκατά από την πείνα του, κοίταξε εκείνα που είχε κάνει την πρώτη μέρα που είχε πέσει μέσα στο ορυχείο και του φάνηκε ότι δεν είχε άλλη επιλογή.
– Φαντάζομαι την συνέχεια…
Όχι, δεν συνέβη αυτό που νομίζεις. Δεν έχει κάθε ιστορία μου ένα αρνητικό τέλος και ένα τιμωρητικό στοιχείο για τον πρωταγωνιστή της. Πριν κάνει οτιδήποτε, ο άντρας αυτός έβαλε μία τελευταία φωνή και τότε, από την τρύπα στην οποία είχε πέσει, άκουσε τις φωνές των φίλων του που δεν είχαν σταματήσει να τον ψάχνουν.
– Μεγάλο πράγμα οι καλοί φίλοι σεβάσμιε.
– Ας πιούμε σε αυτό!
————————
Την αγάπη μου
Βασίλης
(Φίλε Βασίλη, η ζωή είναι κωμωδία και παίζεται πάντα σοβαρά. Το πρόβλημα το έχουν όλοι όσοι αντιμετωπίζουν τη ζωή σαν τραγωδία. Αυτοί είναι μόνιμα έκπληκτοι. Να είσαι καλά. Την αγάπη μου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

