Ο Τραμπ είναι απλώς ο καθρέφτης μας
Με αφορμή την επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ στο Ιράν, και τις πρωτοφανείς δηλώσεις και ύβρεις του Ντόναλντ Τραμπ κατά των Ιρανών -έφτασε στο σημείο να απειλήσει με αφανισμό τον πολιτισμό του Ιράν, δηλαδή ουσιαστικά μίλησε για γενοκτονία των Ιρανών τους οποίους χαρακτήρισε “ζώα”-, επανήλθαν στο προσκήνιο οι διαγνώσεις επιφανών Αμερικανών και άλλων ψυχολόγων για τον Ντόναλντ Τραμπ.
Ο καθηγητής και κορυφαίος ψυχολόγος John D. Gartner υποστηρίζει -εδώ και χρόνια- ότι ο Τραμπ πάσχει από «κακοήθη ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας, υπερμανιακό ταμπεραμέντο και άνοια», ενώ περισσότεροι από 200 επαγγελματίες ψυχικής υγείας υπέγραψαν ανοιχτή επιστολή, χαρακτηρίζοντας τον Ντόναλντ Τραμπ ως «υπαρξιακή απειλή».
Ο κακοήθης ναρκισσισμός περιλαμβάνει ένα μείγμα ναρκισσισμού, παράνοιας, κοινωνιοπάθειας και σαδισμού.
Δεν είμαι ψυχολόγος αλλά ο ναρκισσισμός μάλλον υπάρχει σε όλους τους ανθρώπους, και -μέχρι ένα σημείο- είναι θετικός. Αν δεν αγαπάς τον εαυτό σου, δεν θα αγαπήσεις και κανέναν άλλον. Και ο εγωισμός μάλλον υπάρχει σε όλους τους ανθρώπους αλλά το πρόβλημα είναι όταν ο εγωισμός γίνεται άκρατος ατομικισμός· κοιτάξτε γύρω σας και μέσα σας.
Τα χαρακτηριστικά που αποδίδονται από τους ψυχολόγους στον Τραμπ, τα βλέπω καθημερινά σε ανθρώπους γύρω μου.
Καθημερινά συναντώ ανθρώπους που είναι υπέρμετρα νάρκισσοι και -κατά συνέπεια- δεν μπορούν να συνδεθούν με τους άλλους ανθρώπους.
Καθημερινά συναντώ ανθρώπους που πιστεύουν τα ψέματα που λένε -όπως ο Τραμπ- και είναι διαρκώς θυμωμένοι με όποιον δεν τους αποθεώνει (σ.σ. Βέβαια, η κύρια δουλειά των πολιτικών είναι να λένε ψέματα, οπότε ο Τραμπ δεν θα μπορούσε να αποτελεί εξαίρεση).
Καθημερινά συναντώ ανθρώπους που μιλούν μόνο για τον εαυτό τους και αδυνατούν να ακούσουν και να συμπονέσουν τους άλλους ανθρώπους.
Καθημερινά συναντώ ανθρώπους που δεν κατανοούν τις συνέπειες των πράξεών τους και πιστεύουν πως όλα τους συγχωρούνται και τους επιτρέπονται επειδή απλά είναι …αυτοί.
Βέβαια, αυτοί οι άνθρωποι δεν είναι πρόεδροι των Ηνωμένων Πολιτειών.
Και το άλλο καλό που έχουν είναι πως -τις περισσότερες φορές- μπορείς να απομακρυνθείς ταχύτατα από αυτούς τους ανθρώπους. Ειδικά, αν έχεις την τύχη να μην δουλεύεις με άλλους ανθρώπους και μπορείς να επιλέγεις ποιους ανθρώπους θα συναντάς. Γιατί αυτοί οι άνθρωποι είναι παντού.
Τι είναι αυτό που κάνει πολλούς ανθρώπους να γοητεύονται από “ηγέτες” και από προσωπικότητες, όπως αυτή του Ντόναλντ Τραμπ;
Σκέφτομαι πως αυτό οφείλεται στη χαμηλή αυτοεκτίμηση και στα απωθημένα πολλών ανθρώπων, οι οποίοι ψάχνουν για πατερούλη, ψάχνουν για σωτήρα. Ή ψάχνουν κάποιον να κάνει αυτό που οι ίδιοι θέλουν να κάνουν αλλά δεν μπορούν: δηλαδή, να γ@μάει και να δέρνει.
Και τον σαδισμό του Τραμπ -που μας ενημέρωσε πως μπορεί να βομβαρδίζει “για πλάκα” και πως διασκεδάζει να σκοτώνει Ιρανούς- τον βλέπω παντού γύρω μου.
Στα social media, όπου πολλοί άνθρωποι αισθάνονται απελευθερωμένοι, έχουμε δει χιλιάδες ανθρώπους να πανηγυρίζουν με τα πτώματα των νεκρών Παλαιστίνιων, τους πνιγμένους μετανάστες στην Πύλο και στη Μεσόγειο και άλλους που θεωρούν “κατώτερους”.
Θα μπορούσε το Ισραήλ να είχε διαπράξει γενοκτονία στη Γάζα και ο Ντόναλντ Τραμπ να ανακοινώνει γενοκτονία των Ιρανών, αν ο δυτικός “πολιτισμένος” κόσμος δεν είχε πολίτες που είναι νάρκισσοι, εγωπαθείς, ατομικιστές και σαδιστές, με πίστη στην υπεροχή της λευκής φυλής;
Εγώ λέω πως όχι.
Αν κάτι μου έχει κάνει εντύπωση τα τελευταία χρόνια στην Δύση -και στην Ελλάδα- είναι όλοι αυτοί που σκίζονται για τα “δικαιώματα”, βλέπουν “θύματα” παντού και είναι έτοιμοι να σε σκοτώσουν αν πεις πως κάποιος χοντρός είναι χοντρός, αλλά όχι μόνο δεν τους ενοχλεί η γενοκτονία των Παλαιστινίων αλλά μάλλον τους δίνει και κάποια ικανοποίηση.
Ίσως, τελικά, το πρόβλημα να μην είναι μόνο ο Ντόναλντ Τραμπ.
Ο Τραμπ είναι απλώς ένας καθρέφτης.
Ένας καθρέφτης που δείχνει τι υπάρχει μέσα σε μεγάλο μέρος της κοινωνίας: την ανάγκη για ισχύ, την περιφρόνηση για τον «άλλον», την κρυφή απόλαυση της βίας όταν στρέφεται εναντίον κάποιου που θεωρούμε κατώτερο ή εχθρό.
Και όσο περισσότεροι άνθρωποι αναγνωρίζουν τον εαυτό τους μέσα σε αυτόν τον καθρέφτη, τόσο περισσότεροι Τραμπ θα εμφανίζονται.
Γιατί οι ηγέτες δεν γεννιούνται στο κενό.
Τους δημιουργούν οι κοινωνίες που τους χειροκροτούν.
(Βέβαια, ξέρω πολύ καλά πως η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ δεν ορίζεται από τον Τραμπ ή τον εκάστοτε πρόεδρο των ΗΠΑ. Τα 38 εκατομμύρια νεκροί σε όλον τον κόσμο, εξαιτίας των ΗΠΑ, από το 1971 ως το 2021, δεν είναι υπόθεση …κακοήθους ναρκισσισμού.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.