Tagged: Θάνατος

Από τύχη ζούμε

Μετά από κάθε ανθρώπινη συμφορά και τραγωδία -που κοστίζει ανθρώπινες ζωές-, οι άνθρωποι διακατέχονται από νευρικότητα και νιώθουν την ανάγκη να γίνουν δικαστές και να δικάσουν τους πάντες. Διάβασε τη συνέχεια

Αφού πέθανε αυτός, θα πεθάνουμε όλοι

Η θεία Μαίρη ήταν μια πολύ όμορφη γυναίκα. Ήταν σαν σταρ του σινεμά, σαν την Λορίν Μπακόλ. Ψηλή, πράσινα μάτια, μαλλιά μοντέλου. Στο στιλ έμοιαζε με τη Μελίνα Μερκούρη αλλά ήταν πιο όμορφη από την Μελίνα. Διάβασε τη συνέχεια

Δεν είναι που πέθανες, είναι που δεν έζησα

Θα πρέπει να μας προβληματίσει κάπως το γεγονός πως ο θάνατος διάσημων ανθρώπων -όπως ο Φιντέλ Κάστρο- προκαλεί τις πιο ζωντανές συζητήσεις και αντιπαραθέσεις. Ο διάλογος ζωντανεύει με τον θάνατο. Διάβασε τη συνέχεια

«Ήταν σπουδαίος αλλά ΕΓΩ…»

Αυτό είναι ένα σχόλιο που θέλω να το γράψω εδώ και καιρό αλλά ο θάνατος του υπέροχου ηθοποιού Philip Seymour Hoffman είναι μια καλή αφορμή. Δεν ξέρω αν έχετε προσέξει πως, όταν πεθαίνει κάποιος διάσημος, χιλιάδες άνθρωποι ξεκινούν να μιλήσουν ή να γράψουν για τον εκλιπόντα και καταλήγουν να λένε για τον εαυτό τους. Διάβασε τη συνέχεια

Το γέλιο διώχνει τον φόβο

Νομίζω πως ήταν στην δεύτερη τάξη του Λυκείου, όταν πέθανε ο πατέρας μιας καθηγήτριάς μου. Ήταν η φιλόλογός μας. Της είχα μεγάλη αδυναμία. Και αυτή με συμπαθούσε. Δεν θυμάμαι πώς ακριβώς αποφασίστηκε ότι θα πάνε στην κηδεία τρεις μαθητές και τρεις μαθήτριες. Πάντως, ήμουν ο ένας από τους τρεις μαθητές. Διάβασε τη συνέχεια

Θα σε θυμάμαι και θα σ’ αγαπώ

Θα σε θυμάμαι και θα σ’ αγαπώ

Όλοι την λένε σε όλους. Μιλάμε για μίσος. Πού το έκρυβαν τόσα χρόνια; Βρισίδια, προσβολές, αγωγές, επιστολές, ο κακός χαμός. Να την πω τώρα εγώ σε κάποιον, να τον κάνω σκουπίδι, για να αισθανθώ ανώτερος – «να, αυτός είναι σκατάς, άρα εγώ είμαι καλός». Και πόσο θα κρατήσει αυτή η «δικαίωση»; Μετά θα πρέπει να […] Διάβασε τη συνέχεια

Νιρβάνα

Θα πρέπει να παραδεχτώ –φαίνεται, άλλωστε, και από τα κείμενά μου- πως τα τελευταία χρόνια δεν έχω μείνει ανεπηρέαστος από την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα. Σε μια προσπάθεια να προφυλάξω την ψυχική μου γαλήνη, έχω ανακαλύψει διάφορα περίτεχνα κόλπα. Διάβασε τη συνέχεια

Θα φανεί στο χειροκρότημα

Αν και εσχάτως καλούμαστε όλοι με το περίστροφο στο κεφάλι να καταδικάσουμε τη βία απ’ όπου κι αν προέρχεται -λες και όλα τα προηγούμενα χρόνια το μόνο που κάναμε ήταν να παίζουμε κρυφτό και να ταΐζουμε τις πάπιες- ένας 24χρονος Έλληνας φοιτητής σκοτώνει έναν 43χρονο Αλβανό διαρρήκτη, αντιμετωπίζεται σαν ήρωας και χειροκροτείται. Διάβασε τη συνέχεια

Ο Έλληνας ποτέ δεν πεθαίνει

Ένα θέμα που έρχεται διαρκώς στην επικαιρότητα είναι ο τρόπος με τον οποίο είναι σωστό να ανακοινώνεται ο θάνατος κάποιου ανθρώπου. Οι περισσότεροι άνθρωποι –αλλά και τα ΜΜΕ- αποφεύγουν να πουν ή να γράψουν «πέθανε» και προτιμούν το «έφυγε», λες και πρόκειται να επιστρέψει. Διάβασε τη συνέχεια